XI GC 1128/19

<p> <strong> <!-- -->Sygnatura akt: XI GC 1128/19</strong> </p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 31 października 2019 roku</p> <p>Sąd Rejonowy Szczecin – Centrum w Szczecinie, Wydział XI Gospodarczy</p> <p>w składzie:</p> <p>Przewodniczący: Sędzia Sądu Rejonowego Mariusz Zawicki</p> <p>Protokolant: Angelika Sykut</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 21 października 2019 roku w Szczecinie</p> <p>na rozprawie</p> <p>sprawy z powództwa <strong> <!-- --> <span class="anon-block">P. K.</span> </strong> </p> <p>przeciwko <strong> <!-- --> <span class="anon-block">B. M.</span> </strong> </p> <p>o zapłatę</p> <p>I.  zasądza od pozwanego na rzecz powoda kwotę 184 (sto osiemdziesiąt cztery) złotych i 50 (pięćdziesiąt) groszy z odsetkami ustawowymi za opóźnienie w transakcjach handlowych od dnia 16 czerwca 2017 roku;</p> <p>II.  oddala powództwo w pozostałym zakresie;</p> <p>III.  zasądza od powoda za rzecz pozwanego kwotę 136 (sto trzydzieści sześć) złotych tytułem zwrotu kosztów procesu;</p> <p>IV.  wyrokowi w punkcie I nadaje rygor natychmiastowej wykonalności.</p> <p>Sygnatura akt: XI GC 1128/19</p> <p>Sprawa rozpoznana w postępowaniu uproszczonym</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Powód <span class="anon-block">P. K.</span> złożył pozew przeciwko <span class="anon-block">B. M.</span> o zapłatę kwoty 738 złotych z odsetkami od kwot i dat wskazanymi w pozwie. Zażądał zasądzenia od pozwanego, na jego rzecz, kosztów procesu.</p> <p>W uzasadnieniu podano, że strony zawarły umowę o prowadzenie ksiąg podatkowych i innych rozliczeń, miesięczne wynagrodzenie wynosiło 184,50 złotych. Pozwany zapłacił faktury za okres czerwiec – wrzesień 2017 roku. Nie uregulował czterech ostatnich faktur, powód zaś w tym okresie świadczył usługi.</p> <p>W sprawie wydano nakaz zapłaty (karta 22).</p> <p>W sprzeciwie pozwany wniósł o oddalenie powództwa i zasądzenie kosztów procesu. Pozwany przyznał fakt zawarcia umowy, zakwestionował czas jej trwania. Umowa miała zostać rozwiązana w maju 2017 roku.</p> <p>W toku postępowania strony podtrzymały dotychczasowe stanowiska, zaś na rozprawie pozwany uznał roszczenie wynikające z majowej faktury.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd ustalił następujący stan faktyczny:</strong> </p> <p> <span class="anon-block">P. K.</span> prowadzi biuro księgowo – rachunkowe. Zatrudniał on między innymi <span class="anon-block">A. K.</span>. Znał on <span class="anon-block">K. K.</span> kilkanaście lat, a kiedy zakończyła ona zatrudnienie w urzędzie skarbowym, chciał ją zatrudnić. Choć nie zawarł z <span class="anon-block">K. K.</span> umowy pisemnej, to świadczyła ona na jego rzecz usługi. <span class="anon-block">K. K.</span> samodzielnie znalazła osoby – przedsiębiorców, dla których za jej pośrednictwem biuro <span class="anon-block">P. K.</span> miało świadczyć usługi księgowe.</p> <p>W szablonie umowy powszechnie zawieranej przez biuro <span class="anon-block">P. K.</span> z klientami istniał zapis co do okresu trzymiesięcznego wypowiedzenia umowy.</p> <p> <span class="anon-block">K. K.</span> nie przedstawiła <span class="anon-block">P. K.</span> umowy pisemnej zawartej z <span class="anon-block">B. M.</span>.</p> <p> <span class="anon-block">K. K.</span> zaprzestała współpracy z <span class="anon-block">P. K.</span>, wraz z jej odejściem zaginęły dokumenty z biura.</p> <p>Dowód:</p> <p>- zeznania świadka <span class="anon-block">A. K.</span>, karta 65v – 66;</p> <p>- zeznania powoda <span class="anon-block">P. K.</span>, karta 66-66v;</p> <p>- zeznania pozwanego <span class="anon-block">B. M.</span>, karta 66v – 67;</p> <p> <span class="anon-block">B. M.</span> zawarł umowę o świadczenie na jego rzecz usług księgowych i rachunkowych. <span class="anon-block">K. K.</span> poinformowała <span class="anon-block">B. M.</span>, że będzie osobiście prowadzić jego obsługę księgowo – rachunkową. Powiadomiła go, że z uwagi na jej relacje z <span class="anon-block">P. K.</span>, faktury za te usługi w kwocie 184,50 złotych miesięcznie będzie wystawiało biuro i płatność należało będzie uiszczać na rachunek <span class="anon-block"> przedsiębiorstwa (...)</span>. <span class="anon-block">K. K.</span> nie podpisała z <span class="anon-block">B. M.</span> żadnej umowy. Strony umówiły się, że będzie mógł zakończyć współpracę „przy końcu miesiąca”.</p> <p>Dowód:</p> <p>- zeznania pozwanego <span class="anon-block">B. M.</span>, karta 66v – 67;</p> <p>W okresie od zawarcia umowy przez <span class="anon-block">B. M.</span> do sierpnia 2017 roku świadczone były usługi księgowo rachunkowe na rzecz <span class="anon-block">B. M.</span>, częściowo fizycznie wykonywane przez <span class="anon-block">K. K.</span> a częściowo przez pracowników biurka <span class="anon-block">P. K.</span>.</p> <p>Niesporne.</p> <p> <span class="anon-block">P. K.</span> wystawił faktury VAT za usługi za okres maj – sierpień 2017 roku w kwotach po 184,50 złotych każda z nich. Za wcześniejsze faktury <span class="anon-block">B. M.</span> płacił na rachunek bankowy <span class="anon-block">P. K.</span>.</p> <p>Dowód:</p> <p>- faktury, karta 7 – 10;</p> <p>- historia konta, karta 11;</p> <p> <strong> <!-- --> Sąd zważył, co następuje:</strong> </p> <p>Powództwo okazało się zasadne wyłącznie co do tej części, gdzie pozwany uznał powództwo (25%).</p> <p>W myśl <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 213;art. 213 § 2)">art. 213 § 2 k.p.c.</a> sąd jest związany uznaniem powództwa, chyba że uznanie jest sprzeczne z prawem lub zasadami współżycia społecznego albo zmierza do obejścia prawa.</p> <p>O ile zatem sąd jest związany uznaniem powództwa, to zobowiązany jest jednak dokonać oceny, czy czynność ta nie jest sprzeczna z prawem lub zasadami współżycia społecznego albo zmierza do obejścia prawa. Uznanie powództwa stanowi bezwarunkowe oświadczenie woli i wiedzy pozwanego, który za zasadne uznaje zarówno roszczenie powoda jak i przyznaje uzasadniające je przytoczone przez powoda okoliczności faktyczne. Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 229)">art. 229 k.p.c.</a> nie wymagają również dowodu fakty przyznane w toku postępowania przez stronę przeciwną, jeżeli przyznanie nie budzi wątpliwości.</p> <p>Nie stanowi podstawy do badania i ustalania, czy będące przedmiotem uznania roszczenie rzeczywiście przysługuje stronie powodowej. Wyjaśnienie przyczyn skłaniających pozwanego do dokonania uznania z reguły pozwala na ocenę przesłanek skuteczności wyrażonego uznania, określonych w omawianym przepisie (Kontradyktoryjność a poznanie prawy w procesie cywilnym w świetle zmian <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 ()">Kodeksu postępowania cywilnego</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19820300210" title="Ustawa z dnia 16 września 1982 r. - Prawo spółdzielcze - Dz. U. z 1982 r. Nr 30, poz. 210 ()">PS</a> 1998, nr 10, s. 63). Następstwem skutecznego uznania powództwa jest wydanie wyroku uwzględniającego żądania pozwu bez przeprowadzenia postępowania dowodowego.</p> <p>Zdaniem sądu uznanie nie było sprzeczne z prawem ani z zasadami współżycia społecznego, nie zmierzało do obejścia prawa.</p> <p>Rygor natychmiastowej wykonalności orzeczeniu nadano na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 333;art. 333 § 1)">art. 333 § 1 k.p.c.</a> </p> <p>W zakresie spornym – co do pozostałych trzech faktur, powód twierdził, że strony zawarły umowę o świadczenie usług.</p> <p>Zgodnie z normą <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 750)">art. 750 k.c.</a> do umów o świadczenie usług, które nie są uregulowane innymi przepisami, stosuje się odpowiednio przepisy o zleceniu. Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 734;art. 734 § 1)">art. 734 § 1</a> przez umowę zlecenia przyjmujący zlecenie zobowiązuje się do dokonania określonej czynności prawnej dla dającego zlecenie. Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 735;art. 735 § 1)">art. 735 § 1 k.c.</a> jeżeli ani z umowy, ani z okoliczności nie wynika, że przyjmujący zlecenie zobowiązał się wykonać je bez wynagrodzenia, za wykonanie zlecenia należy się wynagrodzenie.</p> <p>Fakt świadczenia usług na rzecz <span class="anon-block">B. M.</span> nie był sporny. Sporny jednak był fakt czy pozwany zawarł umowę z powodem czy też z <span class="anon-block">K. K.</span>. Rozbieżne w tym zakresie były twierdzenia sprzeciwu od nakazu zapłaty i zeznania pozwanego.</p> <p>Jeśli przyjąć, co pozwany wskazał w sprzeciwie, że strony procesu zawarły ze sobą umowę, to powód wskazał, że nie otrzymał nigdy umowy podpisanej przez pozwanego. Pozwany wskazał, że nie podpisał żadnej umowy z powodem (co nie znaczy, że umowy nie zawarto).</p> <p>Faktem było to, że usługi były świadczone, a odpowiednie deklaracje wypełniane w miarę potrzeby. Powód żądał jednak zapłaty nie z tytułu bezpodstawnego wzbogacenia, lecz z tytułu wykonania umowy. Powód nie wykazał, aby umowa trwała w czasie jej wykonywania przez powoda, pozwany zeznał a zeznaniom tym nie zaprzeczył powód, że będzie mógł zakończyć współpracę „przy końcu miesiąca”. Tak, zgodnie z jego zeznaniami uczynił i umowę wypowiedział ze skutkiem natychmiastowym, co jawi się jako wiarygodne, z uwagi na odejście <span class="anon-block">K. K.</span>. W takim układzie o ile powód świadczył usługi na rzecz pozwanego, czynił to bez podstawy prawnej (bez umowy).</p> <p>O ile powód twierdził, że standardowo umowy zawierane z jego biurem mają trzymiesięczny okres wypowiedzenia, w przedmiotowej sprawie powód nie widział umowy zawartej z pozwanym. Niewykluczone, że strony obowiązywała umowa ustna, w takim układzie powód powinien był wykazać, że jednym z jej postanowień było trzymiesięczne wypowiedzenie. Z niewiadomych przyczyn powód nie powołał na świadka <span class="anon-block">K. K.</span>. Brak było podstawy do tego aby przyjąć, że strony ustnie umówiły się co do tego, że okres wypowiedzenia wynosi 3 miesiące. Okoliczność tę powinien był wykazać powód, ten zaś nie zeznał, że strony zawarły umowę z trzymiesięcznym wypowiedzeniem. Wskazał, że o istnieniu umowy pisemnej zapewniała go <span class="anon-block">K. K.</span>, nikt nie potwierdził istnienia takiej umowy, nikt nie potwierdził, że umowa ustna miała trzymiesięczny okres wypowiedzenia.</p> <p>Sąd przyjął zatem że istniała umowa ustna między stronami z miesięcznym wypowiedzeniem, zatem powództwo w zakresie pozostałych trzech faktur podlegało oddaleniu.</p> <p>Przy przyjęciu, że stron nie wiązała żadna umowa albowiem stronami umowy był pozwany i <span class="anon-block">K. K.</span> nie wpływa na prawidłowość rozstrzygnięcia.</p> <p>Zmiana podstawy prawnej dochodzonego roszczenia nie była możliwa (postępowanie uproszczone).</p> <p>O kosztach orzeczono na zasadzie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98)">art. 98 k.p.c.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 100)">art. 100 k.p.c.</a> na koszty obu stron składa się wynagrodzenie pełnomocnika 270 złotych, opłata od pełnomocnictwa 17 złotych, powód dodatkowo uiścił opłatę od pozwu 30 złotych. Stąd 287 złotych x 75 % = 215,25 złotych, a 317 złotych x 25% = 79,25 złotych.</p> </div> <div> <h2>ZARZĄDZENIE</h2> <p>1.  <span class="anon-block">(...)</span> </p> <p>2.  <span class="anon-block">(...)</span> </p> <p>3.  <span class="anon-block">(...)</span> </p> </div>