II K 201/19

<p> <strong> <!-- -->Sygn. akt II K 201/19</strong> </p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 31 października 2019 r.</p> <p>Sąd Rejonowy w Giżycku w II Wydziale Karnym w składzie:</p> <p> <strong> <!-- -->Przewodniczący – SSR Bogdan Wałachowski </strong> </p> <p>Protokolant – sekr. Anna Rogojsza, st. sekr. sąd. Urszula Ekstowicz </p> <p>w obecności Prokuratora Prokuratury Rejonowej w <span class="anon-block">G.</span>- Sebastiana Pilch</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 06 września 2019 roku i 25 października 2019 roku sprawy</p> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">S. K. (1)</span> </strong> </p> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">urodz. (...)</span> w <span class="anon-block">G.</span> </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->syna <span class="anon-block">H.</span> i <span class="anon-block">J.</span> zd. <span class="anon-block">D.</span> </strong> </p> <p>oskarżonego o to, że:</p> <p>W dniu 09 lipca 2017 r. w <span class="anon-block">P.</span> i w <span class="anon-block">W.</span>, w sytuacji grożącej mu niewypłacalności, zbył należący do niego jacht typu <span class="anon-block">S.</span> <span class="anon-block">(...)</span> o nazwie <span class="anon-block"> (...)</span> za kwotę 12.000 zł na rzecz <span class="anon-block">P. M. (1)</span>, udaremniając możliwość zaspokojenia wierzyciela <span class="anon-block">(...)</span> sp. z o.o. <span class="anon-block"> (...)</span> z siedzibą w <span class="anon-block">P.</span> z tytułu umowy przechowania jachtu za okres od 01 sierpnia 2013 r. do 09 lipca 2017 r.</p> <p> <strong> <!-- -->tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 300;art. 300 § 1)">art. 300§1 kk</a> </strong> </p> <p>1.  Oskarżonego <strong> <!-- --> <span class="anon-block">S. K. (1)</span> </strong>uznaje za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu aktem oskarżenia i za to na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 300;art. 300 § 1)">art. 300§1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 37 a)">art. 37 a kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 33;art. 33 § 1;art. 33 § 3)">art. 33§1 i 3 kk</a> skazuje go na karę grzywny w wymiarze 200 (dwieście) stawek dziennych, przyjmując, że stawka dzienna odpowiada kwocie 25 (dwadzieścia pięć) złotych.</p> <p>2.  Zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa 500 złotych tytułem opłaty oraz obciąża go pozostałymi kosztami sadowymi w kwocie 70 złotych.</p> <p>II K 201/19</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <span class="anon-block">B. Ł.</span> razem z mężem <span class="anon-block">Z. Ł.</span> prowadzą działalność gospodarcza pod nazwą <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block"> Sp. z o.o. (...)</span> w <span class="anon-block">P.</span> ( rejestr KRS k. 8-20, zeznania B.<span class="anon-block">E. P.</span> – <span class="anon-block">Ł.</span> k. 79).</p> <p>Na początku sezonu letniego 213 r. mieszkaniec <span class="anon-block">K.</span> <span class="anon-block">S. K. (1)</span> ( 62 lata) telefonicznie i pocztą elektroniczną zarezerwował stanowisko rezydenckie w <span class="anon-block"> (...)</span> na okres od 1.05.2013 – 31.07.2013r. i na początku maja 2013 roku umieścił tam swoją łódź żaglową typu <span class="anon-block">s.</span>o nazwie <span class="anon-block"> (...)</span>. Po tej dacie właściciel, ani nikt inny w jego imieniu ta łódką się nie interesował. Po 1.08.2013 r. <span class="anon-block">S. K.</span> nie płacił za przechowanie łodzi, nie odbierał tez telefonów od pokrzywdzonej i jej męża. W efekcie jacht został wyciągnięty na brzeg i tam zabezpieczony ( zeznania B. <span class="anon-block">E. P.</span>- <span class="anon-block">Ł.</span> k. 79). Pozostawał w tym stanie do 21.09.2018r., kiedy to został wydany <span class="anon-block">P. M. (1)</span>, który od 9.07.2017 r. stał się nowym właścicielem na podstawie pisemnej umowy kupna ( zeznania B. <span class="anon-block">E. P.</span> – <span class="anon-block">Ł.</span> k. 60, <span class="anon-block">P. M.</span> k. 364 v, umowa k. 45).</p> <p> <span class="anon-block">S. K.</span> w chwili gdy zbywał <span class="anon-block">P. M.</span> w <span class="anon-block">W.</span> przedmiotowy jacht za 12 000 zł znajdował się w trudnej sytuacji majątkowej. Co najmniej od 2012 roku prowadzone były wobec niego i jego spółki liczne postępowania egzekucyjne, gdzie wierzycielami były firmy , osoby fizyczne, bank, urząd skarbowy, spółdzielnia mieszkaniowa. Łączna kwota tych wierzytelności przekraczała 3 mln zł ( dokumenty k. 141-200, 201-232).</p> <p>W dniu 19.03.2018 r. pokrzywdzona B. <span class="anon-block">E. P.</span> - <span class="anon-block">Ł.</span> działając w imieniu spółki <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">P.</span> uzyskała wyrok zasądzający od <span class="anon-block">S. K.</span> kwotę 7 500 zł z tytułu opłaty za przechowanie jachtu od 01.08.2013 – 1.10.2013r. i 01.10.2013 – 1.10.2017r. (pozew i wyrok k. 36 – 41).</p> <p>Okoliczności popełnienia przez oskarżonego <span class="anon-block">S. K.</span> czynu zarzucanego mu zdaniem sądu są bezsporne. Oskarżony konsekwentnie od początku postępowania przygotowawczego przyznał się do jego popełnienia i odmówił składania wyjaśnień ( k. 363,288), a pozostałe dowody w postaci zeznań pokrzywdzonej oraz nabywcy jachtu i jego żony oraz dokumentacja postępowań egzekucyjnych wobec oskarżonego to potwierdzają ( zeznania B. <span class="anon-block">E. P.</span>- <span class="anon-block">Ł.</span> k. 80, zeznania <span class="anon-block">P. M.</span> k. 135 , 364 v, <span class="anon-block">D. M.</span> k. 365, dokumenty egzekucyjne k. 141 - 232). Sąd w całości dowody te podzielił jako niekwestionowane przez strony, zgodne ze sobą, wzajemnie się uzupełniające oraz razem tworzące spójną, logiczną całość. Za niebudzące wątpliwości należy uznać zatem , że w chwili sprzedaży jachtu tj.09.07.2017r. <span class="anon-block">S. K.</span> znajdował się w sytuacji grożącej mu niewypłacalności, czego dowodem są liczne postępowania egzekucyjne w latach 2011-2014 zakończone umorzeniem ( k. 127). Na dzień 28.01.2019r. w toku były jeszcze cztery inne ,a zainicjowane w 2015 r., 2016.,2017. 2018r. postępowania komornicze ( k. 121). Łącznie kwota długu oskarżonego w dniu 24.08.2017r to przeszło 3 mln złotych ( k. 165-166).</p> <p>Reasumując zgromadzony w sprawie materiał dowodowy i przeprowadzona wyżej jego analiza pozwala zdaniem Sądu przyjąć w sposób pewny, że oskarżony <span class="anon-block">S. K.</span> zbywając w dniu 09.07.2017r. jacht <span class="anon-block">s.</span> <span class="anon-block">(...)</span> o nawie <span class="anon-block"> (...)</span> zrobił to w sytuacji grożącej mu niewypłacalności i udaremnił w ten sposób możliwość zaspokojenia swego wierzycie tj. <span class="anon-block">(...)</span> Sp. z o.o. z tytułu umowy przechowania jachtu za okres od. 1.08.2013 – 9.07.2017. Zasądzonej przez sąd w dniu 19.03.2018 kwoty 7500 zł oskarżony w dalszym ciągu pokrzywdzonej spółce nie uiścił ( zeznania B. <span class="anon-block">E. P.</span> - <span class="anon-block">Ł.</span> k. 79-80, 364) W ten sposób oskarżony wyczerpał swoim zachowaniem dyspozycję <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 300;art. 300 § 1)">art. 300§1 kk</a>.</p> <p>Bezspornym jest, że w chwili czynu znajdował się on w stanie grożącej mu niewypłacalności czyli niemożności płacenia swoich długów. Przez to zachowanie składnik majątku oskarżonego jakim była łódź <span class="anon-block">s.</span> stał się niedostępny dla wierzyciela, czyli Spółki <span class="anon-block">(...)</span>.</p> <p>Wątpliwości nie budzi także wina oskarżonego. Jest on osobą dorosłą, o dużym doświadczeniu życiowym, sprawną fizycznie i intelektualnie, w przeszłości nie leczoną odwykowo ani psychiatrycznie (k. 288). Jego postawa podczas procesu również nie nasuwała w tym zakresie żadnych wątpliwości. Miał zatem świadomość, że jego zachowanie jest bezprawne i można było wymagać od niego zachowania zgodnego z prawem.</p> <p>Wymierzając oskarżonemu <span class="anon-block">S. K.</span> karę w zakresie przypisanego mu czynu sąd miał na uwadze wysoki stopień jego społecznej szkodliwości. Podkreślić należy umyślny charakter przestępczego zachowania oskarżonego. Powszechną w społeczeństwie naganność tego typu zachowań, wreszcie znaczną wartość zbytej łodzi i znaczną kwotę na jaką Spółka <span class="anon-block">(...)</span> została pokrzywdzona.</p> <p>Zdaniem Sądu na znaczny stopień społecznej szkodliwości czynu wpływa także, że oskarżony dotychczas szkody nie naprawił.</p> <p>Analiza elementów podmiotowych pozwoliła zdaniem Sądu na przedstawienie osoby oskarżonego w umiarkowanie korzystnym świetle. Wymieniony ma 62 lata, jest rozwiedziony, nie ma nikogo na utrzymaniu, nie był karany ( k. 347), choć jak zaznaczono wyżej prowadzono wobec niego liczne postępowania cywilne. Jego życie ma ustabilizowany charakter.</p> <p>Wymierzona zatem oskarżonemu <span class="anon-block">S. K.</span> karę grzywny 200 stawek dziennych, przy przyjęciu, ze stawka dzienna odpowiada kwocie 25 złotych w ocenie Sądu uwzględnia w szczególności motywację oskarżonego, rodzaj i stopień naruszenia ciążącego na min obowiązku, jego właściwości i warunki osobiste, sposób życia przed popełnieniem przestępstwa. Orzeczona kara nie jest nazbyt dolegliwa, nie przekracza stopnia winy oskarżonego, w ocenie Sądu uwzględnia też stopień społecznej szkodliwości czynu.</p> <p>O opłacie i kosztach sądowych orzeczono na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 627)">art. 627 kpk</a>.</p> </div>