VIII C 252/19

<p>Sygn. akt VIII C 252/19</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 31 października 2019 roku</p> <p>Sąd Rejonowy dla Łodzi-Widzewa w Łodzi VIII Wydział Cywilny</p> <p>w składzie:</p> <p>Przewodniczący: Sędzia Tomasz Kalsztein</p> <p>Protokolant: st. sekr. sąd. Dorota Piasek</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 29 października 2019 roku w Łodzi</p> <p>na rozprawie</p> <p>sprawy z powództwa Miasta <span class="anon-block">Ł.</span> – <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">Ł.</span> </p> <p>przeciwko <span class="anon-block">H. O.</span>, <span class="anon-block">R. O.</span> </p> <p>o nakazanie opróżnienia lokalu</p> <p>1.  nakazuje pozwanym <span class="anon-block">H. O.</span>, <span class="anon-block">R. O.</span> opróżnienie <span class="anon-block">lokalu mieszkalnego numer (...)</span> położonego przy <span class="anon-block">ulicy (...)</span> w <span class="anon-block">Ł.</span> wraz z rzeczami do nich należącymi i wydanie go powodowi;</p> <p>2.  orzeka, że pozwanym <span class="anon-block">H. O.</span>, <span class="anon-block">R. O.</span> przysługuje uprawnienie do otrzymania lokalu socjalnego;</p> <p>3.  nakazuje wstrzymanie eksmisji pozwanych <span class="anon-block">H. O.</span>, <span class="anon-block">R. O.</span> z lokalu wymienionego w punkcie 1 (pierwszym) do czasu złożenia im przez Miasto <span class="anon-block">Ł.</span> oferty zawarcia umowy najmu lokalu socjalnego.</p> <p>Sygn. akt VIII C 252/19</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>W dniu 15 stycznia 2019 roku powód Miasto <span class="anon-block">Ł.</span> – <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">Ł.</span>, reprezentowany przez pełnomocnika będącego radcą prawnym, wytoczył przeciwko pozwanym <span class="anon-block">H. O.</span> i <span class="anon-block">R. O.</span> powództwo o nakazanie opróżnienia <span class="anon-block">lokalu mieszkalnego nr (...)</span> położonego w <span class="anon-block">Ł.</span> przy <span class="anon-block">ulicy (...)</span>.</p> <p>W uzasadnieniu powód podniósł, że pozwani byli najemcami lokalu, o którym mowa wyżej. Z uwagi na upływ czasu umowa najmu lokalu mieszkalnego uległa rozwiązania, zaś pozwani aktualnie przebywają bez tytułu prawnego.</p> <p> <em> <!-- -->(pozew k. 3-5)</em> </p> <p>Na rozprawie w dniu 29 października 2019 roku pozwani wnieśli o oddalenie powództwa w całości, a w przypadku jego uwzględnienia o przyznanie uprawnienia do otrzymania lokalu socjalnego. Nadto pełn. pozwanej wskazała, iż pozew jest niekompletny, nie zawiera strony, w którym sformułowane jest żądanie.</p> <p> <em> <!-- -->(protokół rozprawy k. 56-57)</em> </p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Rejonowy ustalił następujący stan faktyczny:</strong> </p> <p>W dniu 4 września 2014 roku pozwani <span class="anon-block">H. O.</span> i <span class="anon-block">R. O.</span> zawarli z poprzednikiem prawnym powoda umowę o najem lokalu <span class="anon-block">mieszkalnego socjalnego numer (...)</span> położonego w <span class="anon-block">Ł.</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span>. Umowa została zawarta na czas oznaczony tj. do dnia 3 września 2015 roku.</p> <p> <em> <!-- -->(umowa o najem lokalu mieszkalnego k. 15-17,, okoliczności bezsporne)</em> </p> <p>Pozwani zalegają z opłatami za wynajmowany lokal. Zaległość z tego tytułu, według stanu na dzień 31 stycznia 2019 roku, wynosiło 23.917,55 zł.</p> <p> <em> <!-- -->(kartoteka lokalu k. 11-12, okoliczności bezsporne) </em> </p> <p>Pismem z dnia 29 sierpnia 2018 roku, powód wezwał pozwanych do opuszczenia lokalu z uwagi na wygaśnięcie umowy najmu.</p> <p> <em> <!-- -->(wezwanie k. 9, okoliczności bezsporne)</em> </p> <p>Pomimo wystosowanego przez powoda wezwania do dobrowolnego wydania lokalu, pozwani nadal zajmują przedmiotowy lokal.</p> <p> <em> <!-- -->(okoliczności bezsporne) </em> </p> <p>Pozwani obecnie mieszkają w przedmiotowym lokalu. Są oni osobami niepełnosprawnymi posiadającymi umiarowy stopień niepełnosprawności. Nie mają oni innego lokalu, w którym mogliby zamieszkać.</p> <p> <em> <!-- -->(dowód z przesłuchania pozwanych k. 56-57)</em> </p> <p>Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił bądź jako bezsporny, bądź na podstawie znajdujących się w aktach sprawy dowodów z dokumentów, które nie budziły wątpliwości, co do prawidłowości ani rzetelności ich sporządzenia, nie były także kwestionowane przez żadną ze stron procesu.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Rejonowy zważył, co następuje:</strong> </p> <p>Powództwo jest zasadne i zasługuje na uwzględnienie w całości.</p> <p>Podstawą żądania nakazania opróżnienia lokalu mieszkalnego jest <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 222;art. 222 § 1)">art. 222 § 1 Kodeksu cywilnego</a>. Zgodnie z tym przepisem, właściciel może żądać od osoby, która włada faktycznie jego rzeczą, ażeby rzecz została mu wydana, chyba że osobie tej przysługuje skuteczne względem właściciela uprawnienie do władania rzeczą.</p> <p>W myśl zaś przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 675;art. 675 § 1)">art. 675 § 1 k.c.</a>, po zakończeniu najmu najemca obowiązany jest zwrócić rzecz w stanie niepogorszonym.</p> <p>Pozwani władają rzeczą cudzą, będącą własnością Miasta <span class="anon-block">Ł.</span>, reprezentowanego w tej sprawie przez jednostkę organizacyjną, z której działalnością wiąże się dochodzone roszczenie. Tym samym, żeby skutecznie przeciwstawić się żądaniu pozwu, pozwani winni wykazać, że przysługuje im tytuł prawny do zajmowania lokalu, o którym mowa w sprawie. W sprawie zaś, okolicznością bezsporną między stronami było to, że pozwani nie posiadają żadnego tytułu prawnego do <span class="anon-block">lokalu mieszkalnego numer (...)</span> położonego w <span class="anon-block">Ł.</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> i w konsekwencji zbędnym było przeprowadzanie szczegółowego postępowania dowodowego w tym zakresie. Umowa najmu wygasła bowiem z uwagi na upływ czasu na jaki została zawarta. W konsekwencji Sąd uwzględniając powództwo nakazał pozwanym opróżnienie <span class="anon-block">lokalu mieszkalnego nr (...)</span> położonego przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> w <span class="anon-block">Ł.</span>.</p> <p>W tym miejscu należy zgodzić się ze spostrzeżeniem pełn. pozwanej dotyczącym braku jednej strony pozwu. Jednakże fakt ten sam w sobie nie może stanowić podstawy oddalenia powództwa zwłaszcza w sytuacji gdy roszczenie powoda zostało opisane w uzasadnieniu pozwu. Z tego uzasadnienia jednoznacznie wynika żądanie pozwu dotyczące nakazania opróżnienia <span class="anon-block">lokalu mieszkalnego numer (...)</span> położonego w <span class="anon-block">Ł.</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span>, co pozwoliło Sądowi na procedowanie i merytoryczne rozpoznanie tego żądania. Natomiast w założonym pozwie zabrakło żądania powoda zasądzenia kosztów procesu, co skutkowało nie orzekaniem o tych kosztach, mimo wygrania procesu przez stronę powodową.</p> <p>W ocenie Sądu, brak było również podstaw do oddalenia powództwa w niniejszej sprawie na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 5)">art. 5 k.c.</a>, a więc w oparciu o to, iż roszczenie powoda jest sprzeczne z zasadami współżycia społecznego lub społeczno-gospodarczym przeznaczeniem prawa. Powód był wynajmującym i jest jednocześnie właścicielem przedmiotowego lokalu. Prawo własności jest zaś prawem chronionym przez <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970780483" title="Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. - Dz. U. z 1997 r. Nr 78, poz. 483 ()">Konstytucję</a> i równocześnie jednym z fundamentalnych praw ustrojowych. Wobec tego, jak wynika z utrwalonego, aktualnego stanowiska judykatury i doktryny, stosowanie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 5)">art. 5 k.c.</a> w ogóle, a w przypadku roszczeń związanych z prawem własności w szczególności, winno mieć charakter wyjątkowy i winno być szczególnie uzasadnione.</p> <p>Zdaniem Sądu, w oparciu o ustalony stan faktyczny nie sposób stwierdzić, aby taka sytuacja zachodziła w przedmiotowej sprawie.</p> <p>Na podstawie art. 14 ust. 1, ust. 4 pkt 2 ustawy, Sąd orzekł, że pozwanym przysługuje uprawnienie do otrzymania lokalu socjalnego. Zgodnie z brzmieniem wskazanych przepisów, w wyroku nakazującym opróżnienie lokalu sąd orzeka o uprawnieniu do otrzymania lokalu socjalnego bądź o braku takiego uprawnienia wobec osób, których nakaz dotyczy (art. 14 ust. 1 ustawy). Sąd nie może orzec o braku uprawnienia do otrzymania lokalu socjalnego m.in. wobec małoletniego, niepełnosprawnego w rozumieniu przepisów <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20040640593" title="Ustawa z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej - Dz. U. z 2004 r. Nr 64, poz. 593 ()">ustawy z dnia 12 marca 2004 roku o pomocy społecznej</a> oraz sprawującego nad taką osobą opiekę i wspólnie z nią zamieszkałą. Zgodnie z ustalonym w sprawie stanem faktycznym, pozwani są osobami niepełnosprawnymi dysponującymi stosownym orzeczeniem o stopniu niepełnosprawności. W konsekwencji Sąd był zobligowany do orzeczenia względem pozwanych o ich uprawnieniu do otrzymania lokalu socjalnego.</p> <p>Zgodnie z art. 14 ust. 6 ustawy orzekając o uprawnieniu do otrzymania lokalu socjalnego, Sąd nakazał wstrzymanie wykonania opróżnienia lokalu w stosunku do pozwanych do czasu złożenia pozwanej przez Gminę <span class="anon-block">Ł.</span> oferty zawarcia umowy najmu lokalu socjalnego.</p> <p>Mając powyższe na względzie Sąd orzekł jak w sentencji.</p> </div>