VIII C 2099/18

<p>Sygn. akt VIII C 2099/18</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 31 października 2019 roku</p> <p>Sąd Rejonowy dla Łodzi-Widzewa w Łodzi VIII Wydział Cywilny</p> <p>w składzie:</p> <p>Przewodniczący: Sędzia Anna Bielecka-Gąszcz</p> <p>Protokolant: st. sekr. sąd. Anna Zuchora</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 18 października 2019 roku w Łodzi</p> <p>na rozprawie</p> <p>sprawy z powództwa <span class="anon-block"> Miejskiego Przedsiębiorstwa (...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością</span> z siedzibą w <span class="anon-block">Ł.</span> </p> <p>przeciwko <span class="anon-block">P. P.</span> </p> <p>o zapłatę 274,40 zł</p> <p>oddala powództwo.</p> <p>Sygn. akt VIII C 2099/18</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>W dniu 20 października 2017 roku powód <span class="anon-block"> Miejskie Przedsiębiorstwo (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością</span> z siedzibą w <span class="anon-block">Ł.</span>, reprezentowany przez pełnomocnika będącego radcą prawnym, wytoczył przeciwko pozwanemu <span class="anon-block">P. P.</span> w elektronicznym postępowaniu upominawczym powództwo o zapłatę kwoty 274,40 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 31 lipca 2017 roku do dnia zapłaty, ponadto wniósł o zasądzenie zwrotu kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.</p> <p>W uzasadnieniu powód podniósł, że dochodzona pozwem kwota wynika z wystawionego wezwania do uiszczenia opłaty dodatkowej oraz opłaty za podróż w związku z podróżowaniem przez pozwanego środkiem komunikacji miejskiej bez ważnego biletu. Wysokość opłat została naliczona w oparciu o przepisu uchwały Rady Miejskiej w <span class="anon-block">Ł.</span> z dnia 25 stycznia 2012 roku. Pomimo wystawionego wezwania do zapłaty pozwany nie zapłacił przedmiotowej należności. <strong> <!-- --> <em> <!-- -->(pozew w elektronicznym postępowaniu upominawczym k. 3-5)</em> </strong> </p> <p>W dniu 29 listopada 2017 roku Sąd Rejonowy Lublin-Zachód w Lublinie wydał w przedmiotowej sprawie nakaz zapłaty w elektronicznym postępowaniu upominawczym, który następnie utracił moc w całości na skutek wniesienia przez pozwanego sprzeciwu, zaś sprawa została przekazana do rozpoznania tutejszemu Sądowi. W sprzeciwie pozwany wniósł o oddalenie powództwa w całości i wyjaśnił, że po otrzymaniu mandatu za jazdę bez biletu stawił się w siedzibie powoda, gdzie przedłożył imienny bilet miesięczny obejmujący okres, w którym kontrola została przeprowadzona, na skutek czego wystawiony mandat został anulowany. <strong> <!-- --> <em> <!-- -->(nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym k. 5v, sprzeciw k. 11-12, postanowienie k. 14v-15)</em> </strong> </p> <p>Po przekazaniu sprawy z e.p.u. powód uzupełnił braki pozwu i podtrzymał powództwo w całości, a pozwany podtrzymał stanowisko wyrażone w sprzeciwie, dodając, że będąc w siedzibie powoda uiścił wymaganą opłatę manipulacyjną. <strong> <!-- --> <em> <!-- -->(odpowiedź na pozew k. 30-31)</em> </strong> </p> <p>W odpowiedzi na powyższe powód podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie i podniósł, że w terminie przewidzianym na złożenie odwołania pozwany nie przedłożył biletu miesięcznego, ani nie uiścił opłaty manipulacyjnej. <strong> <!-- --> <em> <!-- -->(pismo procesowe k. 37-40)</em> </strong> </p> <p>W toku dalszego postępowania stanowiska stron nie uległy zmianie. <strong> <!-- --> <em> <!-- -->(protokół rozprawy k. 47-48, k. 62-64, pismo procesowe k. 54-56)</em> </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Rejonowy ustalił następujący stan faktyczny:</strong> </p> <p>W dniu 30 czerwca 2017 roku pozwany <span class="anon-block">P. P.</span> poprzez zajęcie miejsca w <span class="anon-block">tramwaju linii numer (...)</span>, zawarł umowę przewozu z <span class="anon-block"> (...) Spółką z o.o.</span> w <span class="anon-block">Ł.</span>, która wykonywała zadania zlecone przez Gminę <span class="anon-block">Ł.</span> w zakresie lokalnego transportu zbiorowego. W trakcie podróży pozwany został skontrolowany przez kontrolera biletów nr <span class="anon-block"> (...)</span>, który po stwierdzeniu, że podróżuje on bez biletu, wystawił na pozwanego wezwanie do wniesienia opłaty dodatkowej w wysokości 270 zł oraz opłaty za podróż w wysokości 4,40 zł, zgodnie z właściwą uchwałą Rady Miejskiej w <span class="anon-block">Ł.</span> oraz przepisami porządkowymi lokalnego transportu zbiorowego w <span class="anon-block">Ł.</span>. Wskazane opłaty podlegały uiszczeniu na rzecz powoda w terminie 30 dni. <strong> <!-- --> <em> <!-- -->(wezwanie do wniesienia opłaty dodatkowej k. 24, okoliczności bezsporne)</em> </strong> </p> <p>W dacie kontroli, o której mowa wyżej, pozwany miał wykupiony 90-dniowy bilet imienny na wszystkie linie w ramach tzw. elektronicznej migawki, z okresem obowiązywania od dnia 19 czerwca 2017 roku do dnia 16 września 2017 roku. Biletem tym pozwany nie dysponował w trakcie kontroli, dlatego też w niedługim czasie po niej udał się do siedziby powoda, celem anulowania wystawionego wezwania. Będąc na miejscu <span class="anon-block">P. P.</span> złożył odwołanie oraz uiścił wymaganą opłatę manipulacyjną. Jednocześnie wyrobił duplikat migawki pozostając w przekonaniu, że starą zgubił. <strong> <!-- --> <em> <!-- -->(dowód z przesłuchania pozwanego 00:26:05-00:30:50 elektronicznego protokołu rozprawy z dnia 18 października 2019 roku, wydruk z systemu internetowego k. 32, k. 45-46, potwierdzenie przelewu k. 33, okoliczności bezsporne) </em> </strong> </p> <p>Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie dowodów z dokumentów znajdujących się w aktach sprawy, których prawidłowość i rzetelność sporządzenia nie budziła wątpliwości Sądu.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Rejonowy zważył, co następuje:</strong> </p> <p>Powództwo nie było zasadne i nie zasługiwało na uwzględnienie.</p> <p>W przedmiotowej sprawie niesporne było, że w dniu 30 czerwca 2017 roku pozwany podróżował tramwajem linii 3 i został poddany kontroli, na skutek której ujawniono u niego brak ważnego biletu podróżnego. Wątpliwości nie budziło również, że w dacie kontroli pozwany miał wykupiony 90-dniowy bilet imienny na wszystkie linie w ramach tzw. elektronicznej migawki. Posiadanie takiego biletu było jedną z przesłanek anulowania opłaty dodatkowej. W myśl bowiem § 9 ust. 1 załącznika do uchwały nr <span class="anon-block">(...)</span> Rady Miejskiej w <span class="anon-block">Ł.</span> z dnia 22 lutego 2017 roku w sprawie ustalenia opłat za usługi przewozowe lokalnego transportu zbiorowego w <span class="anon-block">Ł.</span>, w sytuacji, o której mowa w § 8 ust. 1 pkt 1, 3, 4 i 6 (tj. w razie stwierdzenia przez kontrolera m.in. braku biletu) opłata dodatkowa zostaje anulowana, zaś uiszczona podlega w całości zwrotowi, w przypadku opłacenia opłaty manipulacyjnej, określonej w ust. 4 i przedstawienia w terminie 7 dni od daty wystawienia dokumentu, o którym mowa w § 8 ust. 2 (tj. wezwania do uiszczenia opłaty dodatkowej), ważnego w czasie kontroli biletu długookresowego imiennego. Jak wynika z treści przytoczonego przepisu, drugą z przesłanek niezbędnych do anulowania opłaty dodatkowej było uiszczenie opłaty manipulacyjnej, której wysokość (§ 9 ust. 4) odpowiadała 5-krotności ceny najtańszego biletu jednorazowego czasowego normalnego, a więc kwocie 14 zł. W treści złożonych w toku postępowania pism procesowych powód wywodził, iż pozwany nie spełnił w/w warunku, w konsekwencji brak było podstaw do anulowania spornej opłaty. W ocenie Sądu stanowisko powoda nie wytrzymuje jednak konfrontacji z zebranym w sprawie materiałem dowodowym, w szczególności z wyjaśnieniami pozwanego. <span class="anon-block">P. P.</span> już w odpowiedzi na pozew podnosił, że złożył w terminie odwołanie i uiścił opłatę manipulacyjną, co następnie potwierdził w toku przesłuchania na rozprawie. Zarówno odwołanie, jak i uiszczenie wymaganej opłaty miało przy tym miejsce w siedzibie powoda w obecności jego pracownika. Sąd dostrzega oczywiście, że do akt sprawy nie został złożony dowód wniesienia opłaty manipulacyjnej okoliczność ta sama w sobie nie deprecjonuje jednak wyjaśnień pozwanego. Należy zwrócić uwagę, że odwołanie pozwanego przyjęło najprawdopodobniej formę ustną, a w trakcie rozmowy pracownik powoda poprosił go o dokonanie opłaty. Nie wiadomo, w jaki sposób proces uiszczania opłaty został przeprowadzony, w szczególności, czy pozwany otrzymał jakiś dokument, z którym następnie udał się do punktu kasowego, czy też może wystarczającym było, że uiścił opłatę i otrzymał tego potwierdzenie, które następnie przedłożył pracownikowi, z którym wcześniej rozmawiał. Nie wiadomo także, czy powód wystawiał jakikolwiek dokument potwierdzający uiszczenie opłaty. Nawet jednak gdyby tak było, to w świetle zasad doświadczenia życiowego nie sposób oczekiwać od pasażera, który został poinformowany, że opłata dodatkowa została anulowana, iż zachowa taki dokument. <span class="anon-block">P. P.</span> konsekwentnie podnosił, że uiścił kilkanaście złotych tytułem opłaty manipulacyjnej i złożył na tę okoliczność stosowne wyjaśnienia, które nie zostały w żaden sposób podważone przez powoda, którego zawodowy pełnomocnik nie stawił się na ostatniej rozprawie. W konsekwencji Sąd uznał depozycje pozwanego za wiarygodne, były one bowiem logiczne i spójne, ponadto znajdowały oparcie w zasadach wiedzy życiowej. W sytuacji, w jakiej znalazł się pozwany jedynym racjonalnym działaniem było bowiem złożenie stosownego odwołania, celem anulowania opłaty dodatkowej. Oczywiście można rozważać kwestię, czy pozwany zmieścił się w 7-dniowym terminie przewidzianym przepisem § 9 ust. 1 załącznika do powołanej wyżej uchwały, zwłaszcza w kontekście jego wyjaśnień, iż udał się do siedziby powoda w dniu kontroli albo kilka dnia później. Niemniej jednak, skoro pozwany został poproszony przez pracownika powoda o uiszczenie opłaty manipulacyjnej, uznać należy, że miało to miejsce z zachowaniem przedmiotowego terminu. Nie budzi przy tym wątpliwości, że wobec posiadania przez pozwanego tzw. migawki elektronicznej, weryfikacja tego, czy posiadał on w czasie kontroli ważny bilet długookresowy imienny, następowała w systemie powoda, a fizyczne przedłożenie przez pozwanego takiego biletu nie było możliwe (pozwany dysponował wyłącznie elektroniczną migawką, która jest wystawiana jednorazowo, a następnie „doładowywana” poprzez wykup kolejnych biletów długookresowych). Reasumując Sąd uznał, iż <span class="anon-block">P. P.</span> spełnił warunki do anulowania opłaty dodatkowej, co czyni powództwo niezasadnym.</p> <p>Mając powyższe na uwadze Sąd oddalił powództwo w całości.</p> </div>