IV P 79/19

Суды общей юрисдикции2019-10-31

Номер дела

IV P 79/19

Дата решения

2019-10-31

Тип

SENTENCE

Резюме

powództwo oddala

Текст решения

Sygnatura akt IV P 79/19 <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> dnia 9 października 2019 r. Sąd Rejonowy w Świdnicy , IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w osobie SSR Magdaleny Piątkowskiej po rozpoznaniu w dniu 9 października 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 148(1))">art. 148 1 kpc</a> sprawy z powództwa Urzędu Miejskiego w Ś. przeciwko R. M. o zapłatę kwoty 11.520 zł. powództwo oddala. </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> Strona powodowa Urząd Miejski w Ś. wniosła pozew przeciwko byłej pracownicy R. M. domagając się zwrotu kwoty 11.520zł. wypłaconej jako odprawy pieniężnej wobec zwolnienia powódki w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20030900844" title="Ustawa z dnia 13 marca 2003 r. o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników - Dz. U. z 2003 r. Nr 90, poz. 844 ()">ustawy z dnia 13 marca 2003 roku o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników</a>. Jak podniesiono powódka złożyła odwołanie od wypowiedzenia umowy o pracę, w którym jako przyczynę rozwiązania stosunku pracy wskazano likwidację stanowiska pracy, i wyrokiem Sądu Okręgowego w (...) z dnia 12 czerwca 2019r. zmieniającym wyrok SR oddalający powództwo zasądzono na rzecz R. M. od Urzędu Miejskiego w Ś. odszkodowanie w kwocie 11.520 zł., czyli trzymiesięcznego wynagrodzenia za pracę liczonego jak ekwiwalent za urlop. Zdaniem strony powodowej uczyniło to wypłaconą powódce kwotę tytułem odprawy nienależną i podlegającą zwrotowi w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 410)">art. 410 kc</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 405)">art. 405 kc</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 300)">art. 300kp</a>. Skoro powódka w toku postępowania przed sądem podważała okoliczność likwidacji jej stanowiska pracy, powinna była liczyć się z tym, że powództwo zostanie uwzględnione a wypłacona kwota podlegać będzie zwrotowi. W odpowiedzi na pozew R. M. wniosła o oddalenie powództwa w całości. Wskazała w pierwszej kolejności, iż strona powodowa tytułem odprawy przelała jedynie 9.446 zł. Po drugie podniosła, że odszkodowanie za naruszenie przepisów o wypowiadaniu umów o pracę nie narusza prawa do odprawy z tytułu grupowego zwolnienia w szczególności, iż w niniejszej sprawie nie dowiedziono, a nie wynika to z ustaleń sądów w sprawie (...), aby przyczyna wskazana w wypowiedzeniu była pozorna. Na poparcie swojej rozległej argumentacji powódka przytoczyła orzecznictwo Sądu Najwyższego. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Pozwana R. M. zatrudniona była u strony powodowej od 20 sierpnia 1996 roku do 31 stycznia 2019r. Dnia 31 października 2018r. pozwana otrzymała oświadczenie pracodawcy o rozwiązaniu z nią umowy o pracę za trzymiesięcznym wypowiedzeniem z powodu likwidacji stanowiska pracy. Powódce przyznano w związku z tym odprawę pieniężną w wysokości trzymiesięcznego wynagrodzenia liczonego jak ekwiwalent za urlop, tj. w kwocie 11.520 zł. /bezsporne/ Tytułem odprawy pieniężnej przelano na konto powódki kwotę 9.446 zł. Dowód: potwierdzenie przelewu k. 12 Strona powodowa zatrudnia więcej niż 20 pracowników/bezsporne/ Od niniejszego wypowiedzenia powódka wniosła odwołanie domagając się ostatecznie zasądzenia odszkodowania za niezgodne z prawem rozwiązanie umowy o pracę w kwocie 11.520 zł. W uzasadnieniu pozwu wskazała, iż przyczyna wypowiedzenia nie jest rzeczywista i uzasadniona, a wypowiedzenie nie spełnia wymogów formalnych wobec nie wskazania kryteriów doboru pracownika do zwolnienia. W toku postępowania sądowego sąd I instancji i II instancji ustalił, iż przyczyna wypowiedzenia – likwidacja stanowiska pracy powódki – była rzeczywista i uzasadniona, a zmieniając wyrok na skutek apelacji powódki i zasądzając powódce odszkodowanie w kwocie 11.520 zł. Sąd Okręgowy w (...) wskazał, że oświadczenie pracodawcy nie było zgodne z prawem albowiem pracodawca nie przeprowadził doboru pracowników do zwolnienia, nie wskazał w wypowiedzeniu kryteriów, jakimi kierował się typując do zwolnienia akurat powódkę. Dowód: wyrok Sadu Okręgowego w (...) z dnia 12.06.2019r. wraz z ustnym uzasadnieniem, wyrok Sądu rejonowego z dnia 28 stycznia 2019r. wraz z pisemnym uzasadnieniem – akta (...) w załączeniu. Przy tak ustalonym stanie faktycznym sąd zważył: Powództwo podlegało oddaleniu. Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20030900844" title="Ustawa z dnia 13 marca 2003 r. o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników - Dz. U. z 2003 r. Nr 90, poz. 844 (art. 8;art. 8 ust. 1;art. 8 ust. 1 pkt. 3)">art. 8 ust.1 pkt 3 ustawy z dnia 13 marca 2003 roku o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników</a> pracownikowi, w związku z rozwiązaniem stosunku pracy w ramach grupowego zwolnienia, przysługuje odprawa pieniężna w wysokości trzymiesięcznego wynagrodzenia, jeżeli pracownik był zatrudniony u danego pracodawcy ponad 8 lat. Zgodnie zaś z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20030900844" title="Ustawa z dnia 13 marca 2003 r. o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników - Dz. U. z 2003 r. Nr 90, poz. 844 (art. 10)">art. 10</a> ust1 przepisy (...) <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20030900844" title="Ustawa z dnia 13 marca 2003 r. o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników - Dz. U. z 2003 r. Nr 90, poz. 844 (art. 8)">art. 8</a>- odprawa pieniężna -stosuje się odpowiednio w razie konieczności rozwiązania przez pracodawcę zatrudniającego co najmniej 20 pracowników stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników, jeżeli przyczyny te stanowią wyłączny powód uzasadniający wypowiedzenie stosunku pracy lub jego rozwiązanie na mocy porozumienia stron, a zwolnienia w okresie nieprzekraczającym 30 dni obejmują mniejszą liczbę pracowników niż określona w art. 1 przesłanki i zakres stosowania ustawy. W świetle zacytowanych przepisów wskazać należy, iż wypłacona powódce należność dochodzona pozwem posiadała podstawę prawną i była świadczeniem należnym pozwanej skoro wyłączną przyczyną rozwiązania stosunku pracy z powódką była likwidacja stanowiska pracy, co stwierdził nie tylko sam pracodawca w oświadczeniu o rozwiązaniu stosunku pracy, w odpowiedzi na pozew w sprawie IV P 109/18, ale następnie ustaliły to także sądy obu instancji, a ustaleniami tymi sąd w niniejszej sprawie jest związany ( <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 365;art. 365 § 1)">art. 365 § 1 kpc</a> ) Podkreślenia wymaga tutaj fakt, iż odszkodowanie zasądzone wyrokiem Sądu Okręgowego w (...) pozwana otrzymała nie dlatego, że przyczyna wypowiedzenia była nieprawdziwa, ale dlatego, że wypowiedzenie było pod względem formalnym niezgodne z przepisami prawa i zrodziło prawo powódki do odszkodowania nie pozostającego w żadnej relacji z wypłaconą jej z zupełnie innego- nie wykluczającego się wzajemnie tytułu- odprawą. Z tych też względów powództwo oddalono nie znajdując podstaw do zastosowania materialnej podstawy wskazanej przez stronę powodową w pozwie, a to <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 410)">art. 410 kc</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 405)">art. 405 kc</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 300)">art. 300 kp</a> podzielając przy tym argumentacje i przytoczone przez pozwaną orzecznictwo. Sąd- wydał wyrok na posiedzeniu niejawnym − mając na względzie całokształt przytoczonych twierdzeń i zgłoszonych wniosków dowodowych po złożeniu przez strony pism procesowych i dokumentów oraz dołączeniu akt sprawy (...) – w uznaniu, że przeprowadzenie rozprawy nie jest konieczne ( <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 148(1))">art. 148 1 kpc</a> ) </div>