I ACa 236/19

<p>Sygn. akt I ACa 236/19</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p> Dnia 31 października 2019 r.</p> <p>Sąd Apelacyjny w Katowicach I Wydział Cywilny</p> <p>w składzie:</p> <table> <colgroup> <col width="214"/> <col width="498"/> </colgroup> <tr> <td> <p>Przewodniczący :</p> </td> <td> <p>SSA Roman Sugier (spr.)</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Sędziowie :</p> </td> <td> <p>SA Tomasz Ślęzak</p> <p>SA Lucyna Morys-Magiera</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Protokolant :</p> </td> <td> <p>Agnieszka Szymocha</p> </td> </tr> </table> <p>po rozpoznaniu w dniu 17 października 2019 r. w Katowicach</p> <p>na rozprawie</p> <p>sprawy z powództwa <span class="anon-block">K. K.</span> </p> <p>przeciwko Skarbowi Państwa-Prokuratorowi Rejonowemu w <span class="anon-block">M.</span> </p> <p>o zapłatę</p> <p>na skutek apelacji powoda</p> <p>od wyroku Sądu Okręgowego w Katowicach</p> <p>z dnia 6 listopada 2018 r., sygn. akt I C 151/18</p> <p>1)  oddala apelację;</p> <p>2)  nie obciąża powoda kosztami postępowania apelacyjnego.</p> <table> <colgroup> <col width="237"/> <col width="237"/> <col width="237"/> </colgroup> <tr> <td> <p>SSA Tomasz Ślęzak</p> </td> <td> <p>SSA Roman Sugier</p> </td> <td> <p>SSA Lucyna Morys-Magiera</p> </td> </tr> </table> <p>Sygn. akt I ACa 236/19</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Wyrokiem z dnia 6 listopada 2018 roku Sąd Okręgowy w Katowicach wyrokiem w sprawie o sygn. akt I C 151/18 oddalił powództwo <span class="anon-block">K. K.</span> przeciwko Skarbowi Państwa oraz zasądził na rzecz pozwanego kwotę 5 400 zł tytułem zwrotu kosztów procesu.</p> <p>Sąd pierwszej instancji ustalił, iż Prokuratura Rejonowa w <span class="anon-block">M.</span> prowadziła postępowanie przygotowawcze w sprawie posiadania w dniu 19 września 2014 roku na terenie Aresztu Śledczego znacznej ilości substancji psychotropowej w postaci <span class="anon-block">(...)</span> w ilości 756,693 grama netto, tj. wbrew przepisowi <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051791485" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485 (art. 62;art. 62 ust. 1;art. 62 ust. 2)">art. 62 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii</a>. W związku z tym w dniu 24 września 2014 roku wszczęto śledztwo prowadzone dalej pod sygn. akt 1 Ds. 964/14, w wyniku którego ustalono, iż przesyłka, w której ujawniono telewizor, w którego z kolei w kineskopie znaleziono <span class="anon-block">(...)</span> adresowana była do powoda – <span class="anon-block">K. K.</span>. Postanowieniem z dnia 5 stycznia 2015 roku Prokurator Prokuratury Rejonowej w <span class="anon-block">M.</span> działając na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 217;art. 217 § 1;art. 217 § 2)">art. 217 § 1 i 2 kpk</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 200)">art. 200 kpk</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 219;art. 219 § 1)">art. 219 § 1 kpk</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 220;art. 220 § 2)">art. 220 § 2 kpk</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 228)">art. 228 kpk</a> zażądał od powoda wydania substancji psychotropowej lub środków odurzających oraz przesyłek listowych pod rygorem przeszukania zajmowanej przez niego celi. Przeszukanie miało miejsce w dniu 5 stycznia 2015 roku i przeprowadzone zostało przez funkcjonariuszy Komendy Miejskiej Policji w <span class="anon-block">M.</span>, w wyniku którego zabezpieczona została korespondencja, z której wynikało, iż dotyczyła także przesyłki, w której znajdowała się <span class="anon-block">(...)</span>. W toku postępowania powód był dwukrotnie przesłuchiwany w charakterze świadka. Listy i koperty zostały powodowi zwrócone pismem z dnia 7 listopada 2016 roku. W toku postępowania Sąd pierwszej instancji pominął wnioskowany przez powoda dowód z zeznań świadków wobec niewskazania imiennie mających być przesłuchanych prokuratorów i funkcjonariuszy na okoliczność wydania postanowienia w przedmiocie przeszukania i jego dalszego dokonania. Dowody te zostały uznane jako zgłoszone wyłącznie dla zwłoki.</p> <p>W tak ustalonym stanie faktycznym Sąd Okręgowy uznał powództwo za bezzasadne. W jego ocenie działania funkcjonariuszy działających na rzecz strony pozwanej polegające na wydaniu postanowienia z dnia 5 stycznia 2015 roku nie były bezprawne, miały one bowiem oparcie w przepisach prawa. Bezprawność czynności nie mogła być przy tym determinowana przez fakt, iż postanowienie to wydane zostało po umorzeniu postępowania przygotowawczego. Sąd pierwszej instancji wskazał, iż zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 327;art. 327 § 1)">art. 327 § 1 kpk</a> umorzone postępowanie może być w każdym czasie podjęte, jeśli nie będzie toczyć się przeciw osobie, która w poprzednim postępowaniu występowała w charakterze podejrzanego, co w tym przypadku nie miało miejsca. Z kolei na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 327;art. 327 § 3)">art. 327 § 3 kpk</a> przed ewentualnym podjęciem na nowo umorzonego postępowania prokurator miał prawo przedsięwziąć osobiści lub zlecić Policji dokonanie niezbędnych czynności w celu sprawdzenia okoliczności dotyczących podjęcia postępowania. Powód nie wykazywał, aby którekolwiek czynności mogły świadczyć o niezgodnym z przepisami wykonaniu przedmiotowego postanowienia. Wobec powyższego, Sąd Okręgowy nie dopatrzył się zawinionego działania pozwanego i dalej przesłanek jego odpowiedzialności na zasadzie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 448)">art. 448 kc</a> i powództwo oddalił.</p> <p>Apelację od powyższego wyroku złożył powód, wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, ewentualnie o orzeczenie co do istoty sprawy i zasądzenie od Skarbu Państwa żądanego zadośćuczynienia. Powód dodatkowo wniósł o zarządzenie doprowadzenia go na rozprawę apelacyjną oraz wyznaczenie mu pełnomocnika z urzędu. Wydanemu wyrokowi zarzucił, iż został wydany po rozpoznaniu na jednym posiedzeniu, pomimo nieudostępnienia mu akt sprawy 1 Ds. 954/14 oraz pominięcia dowodu z przesłuchania świadków.</p> <p>W odpowiedzi na apelację pozwany wniósł o jej oddalenie i zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania apelacyjnego.</p> <p> <strong> <!-- --> Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: </strong> </p> <p>Apelacja nie zasługuje na uwzględnienie.</p> <p>Sąd Okręgowy dokonał prawidłowych ustaleń faktycznych, jak również prawidłowej oceny zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego.</p> <p>Domagając się zasądzenia żądanej kwoty 80 000 zł powód zarówno na etapie wytaczania powództwa, jak i zaskarżania wyroku nie powołał okoliczności mogących świadczyć o bezprawności podjętych przez funkcjonariuszy działań. W ocenie Sądu Apelacyjnego okolicznością, na jakiej powód opiera swoje żądanie jest jego osobiste przekonanie o bezprawności działań prokuratury i dalej funkcjonariuszy policji.</p> <p>Niezasadnym jest zarzut skarżącego dotyczący rozpoznania sprawy przez Sąd pierwszej podczas jednego posiedzenia. Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 6)">art. 6 kpc</a> wyrażającym zasadę szybkości postępowania cywilnego Sąd w miarę możliwości powinien dążyć do rozstrzygnięcia sprawy właśnie na pierwszym posiedzeniu. Jako że powód dochodzi swojego roszczenia w związku z postanowieniami wydanymi w dniach 30 grudnia 2014 roku i 5 stycznia 2015 roku przez Prokuratora Prokuratury Rejonowej dotyczących żądania wydania rzeczy i przeszukania pomieszczenia celi, w której powód przebywał, konieczne w było zbadanie prawidłowości ich wydania jako okoliczności, która w istocie determinuje zasadność żądania. W tym celu Sąd Okręgowy zwrócił się do Prokuratury Rejonowej z prośbą o przekazanie akt sprawy 1 Ds. 964/14. Akta te zostały doręczone Sądowi w dniu 18 października 2019 roku, a zatem w czasie, w którym umożliwione zostało odpowiednie skoncentrowanie materiału dowodowego w sprawie i jego w efekcie słuszną ocenę.</p> <p>Dalej, odnosząc się do zarzutu nieprzeprowadzenia dowodu z zeznań świadków w osobach prokuratorów na okoliczność wydania postanowienia oraz funkcjonariuszy, którzy prowadzili przeszukanie, zarzut ten również uznać należy za nietrafiony. Złożony wniosek w tym zakresie nie spełniał wymogów formalnych wniosku dowodowego. Nie zostały wskazane imiennie osoby, mające występować w roli świadka, choć ich nazwiska były powodowi znane chociażby poprzez fakt, iż w dniu 5 stycznia 2019 roku otrzymał on odpis postanowienia z dnia 5 stycznia 2015 roku, jak również swoim podpisem na protokole przeszukania oświadczył, iż zapoznał się z jego treścią, w której zawarte zostały nazwiska osób dokonujących przeszukania. Niemniej, zeznania tych osób w ocenie Sądu Apelacyjnego nie doprowadziłyby do dalszego wyjaśnienia sprawy, z uwagi na fakt, iż od czynności tych minęło już niemal 5 lat, zaś czynności utrwalone zostały dokumentami urzędowymi znajdującymi się w aktach sprawy i wobec ich niewątpliwie wyższej od źródeł osobowych trwałości treści, dowód z zeznań świadków słusznie został pominięty.</p> <p>W kontekście rozpoznawanej sprawy nie sposób pominąć okoliczności, która stanowiła podstawę wydania spornego postanowienia. Przypomnieć należy, iż w przesyłce kierowanej do powoda znaleziono środki odurzające w postaci <span class="anon-block">(...)</span>, których waga wynosiła 756,693 grama netto, wypełniając tym samym przesłanki uznania wskazanej ilości za znaczną zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051791485" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485 ()">ustawą z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii</a>. Wobec tego organy ochrony prawnej nie tylko miały prawo, ale były obowiązane do podjęcia stosownych działań, mających na celu wyjaśnienie okoliczności sprawy w szczególności w postaci zabezpieczenia dowodów.</p> <p>Wobec powyższego na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 385)">art. 385 k.p.c.</a> apelację należało oddalić jako bezzasadną.</p> <table> <colgroup> <col width="236"/> <col width="236"/> <col width="236"/> </colgroup> <tr> <td> <p> <em> <!-- -->SSA Lucyna Morys-Magiera</em> </p> </td> <td> <p> <em> <!-- -->SSA Roman Sugier</em> </p> </td> <td> <p> <em> <!-- -->SSA Tomasz Ślęzak</em> </p> </td> </tr> </table> </div>