V U 163/18

<p>Sygn. akt V U 163/18</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 31 października 2019 r.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy w Kaliszu V Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->w składzie:</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Przewodniczący: SSO Romuald Kompanowski</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Protokolant: p.o. stażysty Monika Wróbel-Walasiak</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->po rozpoznaniu w dniu 21 października 2019 r. w Kaliszu</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->odwołań <span class="anon-block">M. J.</span> </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w <span class="anon-block">O.</span> </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->z 7 lipca 2017 r. Nr <span class="anon-block"> (...)</span>-2017</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->z 29 grudnia 2017 r. nr <span class="anon-block"> (...)</span> </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->w sprawie <span class="anon-block">M. J.</span> </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w <span class="anon-block">O.</span> </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->o wartość kapitału początkowego oraz o wysokość świadczenia </strong> </p> <p>1.  <strong> <!-- -->Zmienia zaskarżoną decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w <span class="anon-block">O.</span> z 7 lipca 2017 r. znak <span class="anon-block"> (...)</span>--2017 w ten sposób, że ustala dla odwołującej <span class="anon-block">M. J.</span> wartość kapitału początkowego przy przyjęciu, że podstawę wymiaru składki na ubezpieczenie społeczne za 1982 r. stanowi dalsza kwota 1287 złotych, za 1983 r. – dalsza kwota 2926 złotych, za 1984 r. – kwota 214 005 złotych, za 1985 r. – kwota 248 476 złotych. </strong> </p> <p>2.  <strong> <!-- -->Zmienia zaskarżoną decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w <span class="anon-block">O.</span> z 29 grudnia 2017r. znak <br/>nr <span class="anon-block"> (...)</span> w ten sposób, że ustala dla odwołującej <span class="anon-block">M. J.</span> prawo do obliczenia wysokości emerytury przy zastosowaniu zwaloryzowanej wartości kapitału początkowego obliczonego przy zastosowaniu wielkości wskazanych w pkt. 1 sentencji wyroku, poczynając od 1 grudnia 2017 r. </strong> </p> <p>3.  <strong> <!-- -->Umarza postępowanie w zakresie objętym decyzjami Zakładu ubezpieczeń Społecznych Oddział w <span class="anon-block">O.</span> z 4 kwietnia 2019 r. Nr <span class="anon-block"> (...)</span>-2017 oraz z 8 kwietnia 2019 r. <br/>nr <span class="anon-block"> (...)</span> </strong> </p> <p>4.  <strong> <!-- -->W pozostałym zakresie odwołania oddala. </strong> </p> <p> <strong> <!-- --> <span class="underline"> <!-- --> Z A S A D N I E N I E</span> </strong> </p> <p>Decyzją z 7 lipca 2017 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w <span class="anon-block">O.</span> ustalił <span class="anon-block">M. J.</span> wartość kapitału początkowego na kwotę 81 004,22 zł. Przy jego obliczeniu, ZUS przyjął podstawę wymiaru kapitału początkowego w kwocie 385,80 zł. Do obliczenia tej podstawy ZUS zastosował wtedy przeciętną podstawę wymiaru składek na ubezpieczenie społeczne z 10-u kolejnych lat kalendarzowych od 1 stycznia 1976 r. do 31 grudnia 1985 r. Obliczony w ten sposób wskaźnik wysokości podstawy wymiaru kapitału początkowego wyniósł 31,60%.</p> <p>Od powyższej decyzji odwołanie złożyła <span class="anon-block">M. J.</span>, wnosząc o ponowne obliczenie wartości kapitału początkowego. Skarżąca podniosła aby organ rentowy potraktował okres opieki nad dziećmi w latach 1987 – 89 jako okres składkowy. Po złożeniu powyższego odwołania, organ rentowy wydał 8 sierpnia 2017 r. nową decyzję odmawiając przeliczenia kapitału początkowego albowiem przy jego obliczaniu, okresy opieki na dziećmi w latach 1987 – 89 przemnożone zostały wskaźnikiem 1,3% czyli takim samym jak przy okresach składkowych.</p> <p>Decyzją z 29 grudnia 2017 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w <span class="anon-block">O.</span> załatwiając wniosek z 6 grudnia 2017 r. przyznał <span class="anon-block">M. J.</span> poczynając od 1 grudnia 2017 r. prawo do emerytury ustalając jej wysokość na kwotę 1 302,62 zł. Do obliczenia wysokości emerytury, ZUS zastosował kwotę zwaloryzowanego kapitału początkowego w wysokości 302 548, 18 zł.</p> <p>Odwołanie od powyższej decyzji złożyła <span class="anon-block">M. J.</span> wnosząc o jej zmianę w części obejmującej wysokość świadczenia wskazując na długoletni staż pracowniczy i wartość odprowadzonych składek.</p> <p>Na rozprawie w dniu 16 marca 2018 r. odwołująca po udzieleniu jej informacji o zasadach ustalania wysokości emerytury dla osoby urodzonej po 31 grudnia 1948 r., odwołująca sprecyzowała odwołanie od decyzji z 7 lipca 2017 r. i z 29 grudnia 2017 r. poprzez ponowne obliczenie wartości kapitału początkowego w oparciu o zarobki z lat 1975 – 93 oraz wysokość emerytury w oparciu o zwaloryzowaną wartość tak ustalonego kapitału początkowego.</p> <p>Po takim doprecyzowaniu zakresu odwołań, organ rentowy wniósł o ich oddalenie.</p> <p>Decyzją z 4 kwietnia 2019 r. r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w <span class="anon-block">O.</span> ustalił <span class="anon-block">M. J.</span> wartość kapitału początkowego na kwotę 121 477,07 zł. Przy jego obliczeniu, ZUS przyjął podstawę wymiaru kapitału początkowego w kwocie 965,97 zł. Do obliczenia tej podstawy ZUS zastosował wtedy przeciętną podstawę wymiaru składek na ubezpieczenie społeczne z 10-u kolejnych lat kalendarzowych od 1 stycznia 1975 r. do 31 grudnia 1984 r. Obliczony w ten sposób wskaźnik wysokości podstawy wymiaru kapitału początkowego wyniósł 79,12%.</p> <p>Decyzją z 8 kwietnia 2019 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w <span class="anon-block">O.</span> ustalił <span class="anon-block">M. J.</span> wysokość emerytury poczynając od 1 grudnia 2017 t. tj. od nabycia uprawnień na kwotę 1 886,95 zł. Do obliczenia wysokości emerytury, ZUS zastosował kwotę zwaloryzowanego kapitału początkowego w wysokości 453 713,03 zł.</p> <p> <strong> <!-- --> Sąd ustalił, co następuje.</strong> </p> <p>Odwołująca <span class="anon-block">M. J.</span> od 1 września 1972 r. do 30 września 1993 r. była pracownikiem <span class="anon-block"> Zakładów (...)</span> w <span class="anon-block">K.</span>.</p> <p>/ bezsporne /</p> <p>Wynagrodzenie odwołującej w całym 1975 r. wyniosło kwotę 47 263 zł, za cały 1976 r. – kwotę 46 908 zł, za cały 1977 r. – kwotę 47 344 zł.</p> <p>/ bezsporne /</p> <p>Z listy płac odwołującej z <span class="anon-block"> Zakładów (...)</span>, organ rentowy jako bezsporne składniki wynagrodzenia za pracę stanowiące podstawę wymiaru składki na ubezpieczenie społeczne przyjął za kolejne lata następujące kwoty: za 1978 rok – 49 164 zł, za 1979 rok – 50 567 zł, za 1980 rok – 56 900 zł, za 1981 rok – 73 983 zł, za 1982 rok – 111 107 zł, za 1983 rok – 139 103 zł. Pominięte z powyższych lat zostały następujące kwoty: za 1978 rok – 457,00 zł i 203,00 zł – brak opisu w kolumnie, za 1980 rok – 58,00 zł – z opisem „strajk”, za 1982 rok – 1 287,00 zł – z opisem „bf”, za 1983 rok – 2 926,00 zł – z opisem „bf”.</p> <p>/ bezsporne /</p> <p>Oznaczone w liście płac kolumny znacznikiem „bf” i „bonif” zawierały kwoty przyznawane pracownikom zatrudnionym w akordzie, którzy z racji wprowadzania nowych wzorów nie wypracowywali wcześniejszych norm ilościowych. Przyznawane pracownikom kwoty stanowiły rekompensatę za zaniżone wynagrodzenie za pracę. Od tych kwot pracodawca odprowadzał składki na ubezpieczenie społeczne.</p> <p>dowód: zeznania świadka <span class="anon-block">E. R.</span> – zapis protokołu rozprawy z 21.10.2019 r.</p> <p>W 1984 roku podstawa wymiaru składki na ubezpieczenie społeczne odwołującej wyniosła kwotę 214 005 zł. Na kwotę tę składa wynagrodzenie za pracę w kwocie 180 534,00 zł, wypłacone zasiłki chorobowe na kwotę 14 751,00 zł oraz rekompensata z tytułu wzrostu cen w kwocie 18 720,00 zł ( 1 560 zł x 12 ). Za 1985 rok podstawą wymiaru składki na ubezpieczenie społeczne odwołującej była kwota 248 476,00 zł na którą składała się kwota 218 355 zł z tytułu wynagrodzenia za pracę, kwota 11 401,00 zł tytułem wypłaconych zasiłków chorobowych oraz kwota 18 720 zł tytułem rekompensat za wzrost cen.</p> <p>dowód: karty rocznego wynagrodzenia za pracę w aktach osobowych odwołującej,</p> <p>zeznania świadka <span class="anon-block">E. R.</span> – zapis protokołu rozprawy z 25.05.2018 r.</p> <p>i z 21.10.2019 r.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd zważył, co następuje:</strong> </p> <p>W myśl <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981621118" title="Ustawa z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych - Dz. U. z 1998 r. Nr 162, poz. 1118 (art. 173;art. 173 § 1)">art. 173 § 1 ustawy z dnia 17.12.1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych</a> (tj. Dz.U. Nr 39 z 2004r., poz. 353) dla ubezpieczonych urodzonych po dniu 31.12.1948 r., którzy przed dniem wejścia w życie ustawy opłacali składki na ubezpieczenie społeczne lub, za których składki opłacali płatnicy składek, ustala się kapitał początkowy, uwzględniając okresy składkowe wymienione w art. 6 ustawy i okresy nieskładkowe wymienione w art. 7.</p> <p>Zgodnie z art. 174 ust. 3 wymienionej ustawy podstawę wymiaru kapitału początkowego ustala się na zasadach określonych w art. 15,16,17 ust 1 i 3 oraz art. 18 cytowanej ustawy, z tym że okres kolejnych 10 lat kalendarzowych ustala się z okresu przed dniem 1 stycznia 1999 r.</p> <p>Sposób dokumentowania zarobków wynika z przepisu art.117 ust 5 wymienionej wyżej ustawy i przepisów rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 07.02.1983r. w sprawie postępowania o świadczenia emerytalno – rentowe i zasad wypłaty tych świadczeń ( Dz. U. Nr. 10 poz. 49 ). Dowodem stwierdzającym wysokość zarobków są listy płac, angaże, wpisy do legitymacji ubezpieczeniowej, zaświadczenia Rp7 wystawione przez pracodawcę i inne dokumenty, z których wynika wysokość wynagrodzenia i fakt jego pobrania.</p> <p>Odwołująca powołała się na listy płac obejmujące lata 1975 – 83 oraz karty rocznego wynagrodzenia za pracę za lata 1984 – 93. W badanym okresie odwołująca wykonywała pracę w pełnym wymiarze czasu pracy. Udokumentowała pobierane w tym okresie wynagrodzenie za pracę oraz dodatkowe należności związane ze świadczeniem pracy. Odwołująca w wymienionym latach była ubezpieczona i od jej wynagrodzeń odprowadzano składki na ubezpieczenie społeczne. Brak jest podstaw aby zakwestionować przedstawioną dokumentację i wynikające z niej kwoty jako obrazującą wysokość podstawy wymiaru składki na ubezpieczenie społeczne za każdy rok. Samo przyjęcie wskazanych w części obejmującej ustalenia faktyczne kwot jako podstawy wymiaru składki mogłoby wpłynąć na ewentualne uwzględnienie odwołania o ile tak przyjęte kwoty sprawiłyby o wzroście wartości kapitału początkowego. Taka zmiana wystąpiłaby gdyby na skutek przyjęcia takich kwot do obliczeń, wzrósłby wskaźnik wysokości podstawy wymiaru kapitału początkowego. Jak wynika z decyzji z kwietnia 2019 r. wskaźnik ten ustalony został na 79,12% w oparciu o zarobki z okresu obejmującego pełne lata kalendarzowe od 1975 r. do 1984 r</p> <p>Suma wynagrodzenia rocznego z badanego okresu wynosi: kwotę 47 263,00 zł za 1975 r. co dało odpowiednio roczny procentowy stosunek zarobku do przeciętnego wynagrodzenia za dany rok: 100,65%. Tymczasem wynikająca z dokumentacji źródłowej podstawa wymiaru składki na ubezpieczenie społeczne za 1985 rok wynosząca kwotę 248 476,00 zł sprawi o rocznym wskaźniku wysokości podstawy wymiaru – 103,50%. Zatem przy obliczaniu średniego wskaźnika wysokości podstawy wymiaru kapitału początkowego korzystnym staje się pominięcie podstawy z 1975 roku i przyjęcie podstawy z 1985 roku. W ten sposób dziesięciolecie przypada na lata 1976 – 1985. Dodatkowo do podstawy wymiaru kapitału początkowego doliczone winny zostać pominięte przez ZUS kwoty ujęte na listach płac wypłacone odwołującej w latach 1982 – 83 oznaczone w kolumnach jako „bf” i „bonif” będące wyrównaniem odwołującej utraconej części zarobku z powodu wprowadzenia do produkcji nowych wzorów. Suma kwot w tak oznaczonych kolumnach wyniosła w 1982 r. kwotę 1 287,00 zł a w 1983 roku – kwotę 2 926 zł.</p> <p>Podwyższeniu podlegała podstawa wymiaru składki na ubezpieczenie społeczne za 1984 rok. ZUS bowiem przyjął podstawę wymiaru składki za ten rok w wysokości minimalnego wynagrodzenia za pracę. Tymczasem odwołująca powołała się na dokumentację w postaci kart rocznego wynagrodzenia. Wpisane tam kwoty obrazują przyznane odwołującej składniki wynagrodzenia za pracę, wypłacone rekompensaty z tytułu wzrostu cen oraz pobrane zasiłki chorobowe. Tak samo kształtują się elementy rzutujące na podstawę wymiaru składki za 1985 rok.</p> <p>W tych warunkach istniały podstawy do zmiany decyzji z 7 lipca 2017 r. w sposób podany w punkcie 1 sentencji wyroku a skoro wzrośnie w ten sposób wartość kapitału początkowego to wzrośnie również wysokość emerytury co pociągało za sobą konieczność zmiany decyzji z 29 grudnia 2017 r. o czym orzekł sąd w punkcie 2 sentencji wyroku.</p> <p>Po złożeniu odwołań, organ rentowy wydał decyzję ponownie obliczającą wartość kapitału początkowego w oparciu o listy płac oraz ponownie wysokość emerytury w oparciu o nową wartość kapitału początkowego. W tym zakresie postępowanie podlegało umorzeniu z uwagi na treść art. 477</p> <p>W pozostałym zakresie odwołania podlegały oddaleniu albowiem przyjęcie wynagrodzenia w oparciu o karty rocznego wynagrodzenia z lat 1986 – 93 sprawiłoby o niższym średnim wskaźniku wysokości podstawy wymiaru kapitału początkowego z 10-u kolejnych lat. Wynagrodzenie z 1986 roku wyniosło bowiem łącznie kwotę 251 587 zł co daje roczny wskaźnik na poziomie 87,01%. Jest on niższy niż przyjęty przez ZUS wskaźnik z 1976 roku. Podobnie rzecz się ma z kolejnymi latami. Nie podlegała zmianie podstawa wymiaru składki za 1981 rok albowiem wpisana za miesiąc sierpień tego roku kwota bonifikaty ( 3 zł ) nie spowoduje wzrostu rocznego wskaźnika przyjętego w decyzji z kwietnia 2019 r.</p> </div>