II SA/Sz 226/08
Административные суды2008-10-02
Номер дела
II SA/Sz 226/08
Суд
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Дата решения
2008-10-02
Тип
Wyrok WSA w Szczecinie
Судьи
Danuta Strzelecka-KuligowskaHenryk DoleckiMaria Mysiak
Резолютивная часть
Oddalono skargę
Текст решения
SENTENCJA
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Danuta Strzelecka-Kuligowska, Sędziowie Sędzia NSA Henryk Dolecki,, Sędzia WSA Maria Mysiak (spr.), Protokolant Aneta Kukla, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 października 2008 r. sprawy ze skargi B. O. i J. O. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia I. oddala skargę II. przyznaje od Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie na rzecz adwokata P. K. kwotę [...] złote obejmującą należny podatek od towarów i usług tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu oraz kwotę [...] zł tytułem zwrotu uiszczonej opłaty kancelaryjnej.
UZASADNIENIE
Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Powiecie Grodzkim S. postanowieniem z dnia [...], na podstawie art. 129 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2005 r. Nr 229, poz. 1954 ze zm.), wezwał zobowiązanych B. O. i J. O. do wpłacenia kwoty 1.500zł tytułem zaliczki na koszty wykonania zastępczego nakazu rozbiórki pawilonu handlowego zlokalizowanego w S. przy ul.[...], na działce nr [...].
Powyższe postanowienie zostało doręczone B. O. w dniu
25 kwietnia 2007 r.
W dniu 7 maja 2007 r. B. O. zwróciła się do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Powiecie Grodzkim S. z wnioskiem
o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia.
Uzasadniając wniosek podała, że postanowienie otrzymała tuż przed długim weekendem i nie miała możliwości skontaktować się ze swoim doradcą prawnym, który wyjechał na 9 dni.
Zachodniopomorski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
w S., na podstawie art. 59 § 1 i § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.), postanowieniem z dnia [...], odmówił przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia.
W uzasadnieniu postanowienia organ odwoławczy podał, że w aktach sprawy znajduje się zwrotne potwierdzenie odbioru przedmiotowego postanowienia przez B. O. w dniu 25 kwietnia 2007 r. Postanowienie organu I instancji zawiera prawidłowe pouczenie o możliwości wniesienia zażalenia w terminie 7 dniu od dnia jego doręczenia.
Dalej organ odwoławczy podał, że zgodnie z przepisem art. 58 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Oznacza to, że należy przywrócić termin, jeżeli zainteresowany nie mógł wnieść środka zaskarżenia w terminie z powodu zaistnienia przeszkody nie do przezwyciężenia. Natomiast z uzasadnienia prośby o przywrócenie terminu nie wynika aby po stronie zainteresowanej zaistniały przeszkody nie do przezwyciężenia, uniemożliwiające wniesienie zażalenia w wyznaczonym terminie. W szczególności nie można uznać za uzasadnienie braku winy podniesiony przez zainteresowaną argument, że nie mogła skontaktować się ze swoim doradcą prawnym, gdyż nie wynika z niego aby wniesienie zażalenia w terminie nie było możliwe. Zainteresowana mogła wnieść zażalenie, a następnie uzupełnić je odrębnym pismem, po skonsultowaniu się z doradcą prawnym.
Nadto organ odwoławczy podał, że zgodnie z art. 58 § 2 K.p.a. prośbę
o przywrócenie terminu należy wnieść w terminie siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednocześnie z wniesieniem prośby należy dopełnić czynności, dla której określony był termin. Zainteresowana, składając prośbę
o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia nie wniosła jednocześnie samego zażalenia.
Reasumując, organ stwierdził, iż zainteresowana nie uprawdopodobniła, że uchybienie terminu nastąpiło bez jej winy, co narusza przepis art. 58 § 1 K.p.a.,
a ponadto naruszyła przepis art. 58 § 2 K.p.a.
B. O. zaskarżyła opisane wyżej postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie. W treści skargi opisała historię związaną z użytkowaniem pawilonu handlowego położnego w S. przy ul.[...]. Natomiast nie podniosła żadnych zarzutów dotyczących zaskarżonego postanowienia.
Odpowiadając na skargę Zachodniopomorski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w S. wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zajęte
w zaskarżonym postanowieniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje:
Skarga okazała się nieuzasadniona.
Dokonana stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), kontrola zaskarżonego postanowienia pod względem zgodności z prawem, nie dała podstaw do uznania, iż wydane ono zostało z naruszeniem prawa.
Zgodnie z art. 58 K.p.a. w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy (§ 1), przy czym prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od ustania przyczyny uchybienia terminu i jednocześnie
z wniesieniem prośby dopełnić czynności, dla której określony był termin (§ 2).
W powołanym przepisie zostały ustanowione cztery przesłanki przywrócenia terminu, które muszą wystąpić łącznie, a mianowicie:
- uprawdopodobnienie przez osobę zainteresowaną braku swojej winy,
- wniesienie prośby o przywrócenie terminu,
- dochowanie terminu do wniesienia prośby o przywrócenie terminu,
- dopełnienie wraz z prośbą o przywrócenie terminu tej czynności, dla której był ustanowiony termin.
Kryterium braku winy jako przesłanka zasadności prośby o przywrócenie terminu wiąże się z obowiązkiem szczególnej staranności strony przy dokonywaniu czynności procesowej. Przywrócenie terminu do wniesienia środka odwoławczego (zażalenia) nie jest więc dopuszczalne, jeżeli strona nie uprawdopodobni, że uchybienie terminu nie zostało przez nią zawinione. Przy ocenie przyczyny uchybienia terminu należy brać pod uwagę obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o swoje interesy. O braku winy
w uchybieniu terminu do wniesienia środka odwoławczego można w związku z tym mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że wniesienie środka odwoławczego
w ustawowym terminie stało się niemożliwe z powodu przeszkody niemożliwej do przezwyciężenia oraz że po ustaniu tej przeszkody strona w ciągu siedmiu dni wniosła prośbę o przywrócenie terminu.
Sytuacja taka nie zaistniała w sprawie, gdyż skarżąca nie uprawdopodobniła, że wniesienie przez nią zażalenia po upływie terminu było przez nią niezawinione. Okolicznością taką nie jest podniesiony przez skarżącą we wniosku o przywrócenie terminu fakt wyjazdu doradcy prawnego i związany z tym brak kontaktu. Słusznie organ wskazał, że skarżąca mogła sama wnieść zażalenie w terminie i ewentualnie następnie je uzupełnić.
Słusznie też organ wskazał, że nie złożenie przez skarżącą wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu zażalenia również uniemożliwia przywrócenie tego terminu.
Z opisanych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę oddalił.