II K 264/18

Суды общей юрисдикции2019-11-04

Номер дела

II K 264/18

Дата решения

2019-11-04

Тип

SENTENCE

Судьи

Marzena Cywińska (PRESIDING_JUDGE)

Правовое основание

art. 286§1 kk

Резюме

wyrok z uzasadnieniem

Текст решения

Sygn. akt II K 264/18 <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> Dnia 4 listopada 2019 r. Sąd Rejonowy w Brzezinach II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: Sędzia Marzena Cywińska Protokolant: st. sekr. sąd. Dorota Patyna, stażysta Kinga Głowacka po rozpoznaniu na rozprawie w dniach 24 września 2018 r., 22 listopada 2018 r., 26 listopada 2018 r., 7 stycznia 2019 r., 27 lutego 2019 r., 10 kwietnia 2019 r., 27 maja 2019 r., 17 czerwca 2019 r., 8 sierpnia 2019 r., 2 października 2019 r., 23 października 2019 r. sprawy:  M. M. (1) s. G., E. z domu M. ur. (...) w m. Z. oskarżonego o to, że: I w okresie od 19 października 2016 r. do 21 listopada 2016 r. w B., woj. (...) działając w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru w celu osiągnięcia korzyści majątkowej prowadząc działalność gospodarczą pod nazwą (...) M. M. (1) z/s w B. złożył sześciokrotnie ustne zamówienie na towar w postaci oleju napędowego na tzw. odroczony termin płatności i na tej podstawie nabył w firmie (...) Sp. j. z/s w P. olej napędowy ekodiesel w ilości łącznej 42 240 litrów, czym doprowadził firmę (...) Sp. j. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem spółki w kwocie łącznej 170 338,18 złotych poprzez wprowadzenie w błąd co do zamiaru wywiązania się z zawartych umów i uregulowania należnych kwot za dostarczone mu w ramach sześciu dostaw paliwo działając w ten sposób na szkodę w/w spółki tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 kk</a> w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 kk</a>, II w okresie od 1 listopada 2016 r. do 12 stycznia 2017 r. w B., woj. (...) prowadząc działalność gospodarczą pod nazwą (...) M. M. (1) z/s w B. w sytuacji grożącej mu niewypłacalności udaremnił zaspokojenie swojego wierzyciela w postaci podmiotu (...) Sp. j. z/s w P. przez to, że zbył i darował w okresie od 1 listopada 2016 r. do 12 stycznia 2017 r. składniki swojego majątku w postaci nieruchomości położonej w miejscowości K. numer księgi wieczystej (...) prowadzonej przez Sąd Rejonowy w M., nieruchomości numer księgi wieczystej (...), nieruchomości numer księgi wieczystej (...), nieruchomości numer księgi wieczystej (...), nieruchomości numer księgi wieczystej (...), nieruchomości numer księgi wieczystej (...), nieruchomości numer księgi wieczystej (...), nieruchomości numer księgi wieczystej (...) na rzecz swojej żony A. M. oraz ruchomości tj. samochód ciężarowy (...) nr rej. (...) nr VIN (...), samochód ciężarowy marki (...) nr rej. (...) nr VIN (...), samochód osobowy marki (...) nr rej. (...) nr VIN (...), samochód osobowy marki (...) nr rej. (...) nr VIN (...), naczepa ciężarowa (...) nr rej. (...) nr VIN (...), samochód ciężarowy marki (...) nr rej. (...) nr VIN (...), samochód ciężarowy (...) nr rej. (...) nr VIN (...), samochód ciężarowy marki (...) nr rej. (...) nr VIN (...), samochód ciężarowy marki (...) nr rej. (...) nr VIN (...) na rzecz podmiotu (...) A. M. z/s w B. tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 300;art. 300 § 1)">art. 300 § 1 kk</a> 1. M. M. (1) uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286 § 1 pkt. 1)">punktu I</a> wyczerpującego dyspozycję <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286§1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4§1 kk</a> i za to na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286§1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4§1 kk</a> wymierza mu karę 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności, 2. M. M. (1) uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 300 § 1 pkt. 2)">punktu II</a> wyczerpującego dyspozycję <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 300;art. 300 § 1)">art. 300§1 kk</a> i za to na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 300;art. 300 § 1)">art. 300§1 kk</a> wymierza mu karę 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności, 3. na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 85;art. 85 § 1)">art. 85§1 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 86;art. 86 § 1)">art. 86§1 kk</a> wymierza oskarżonemu karę łączną 1 (jednego) roku pozbawienia wolności, 4. na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 69;art. 69 § 1)">art. 69§1 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 70;art. 70 § 1)">art. 70§1 kk</a> wykonanie kary łącznej pozbawienia wolności warunkowo zawiesza na okres próby 2 (dwóch) lat, 5. na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 72;art. 72 § 2)">art. 72§2 kk</a> orzeka od oskarżonego na rzecz (...) Sp. j. z/s w P. kwotę 53 147,31 (pięćdziesiąt trzy tysiące sto czterdzieści siedem 31/100) złotych tytułem częściowego naprawienia szkody płatną w terminie 1 (jednego) roku od uprawomocnienia się wyroku, 6. na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 72;art. 72 § 1;art. 72 § 1 pkt. 1)">art. 72§1 pkt 1 kk</a> zobowiązuje oskarżonego do informowania sądu o przebiegu okresu próby pisemnie co 6 (sześć) miesięcy, 7. zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 180 (sto osiemdziesiąt) złotych tytułem opłaty oraz kwotę 670,20 (sześćset siedemdziesiąt 20/100) złotych tytułem pozostałych kosztów sądowych. </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> Sąd ustalił następujący stan faktyczny: W okresie od 1996r. M. M. (1) prowadził działalność gospodarczą w zakresie transportu krajowego i zagranicznego pod nazwą (...) M. M. (1) z siedzibą w B. przy ulicy (...). W Z. przy ulicy (...) znajdowała się baza transportowa i dwa zbiorniki na paliwo po 5 tys. litrów, które były wykorzystywane przez kierowców pracujących na rzecz M. M. (1), tankujących olej napędowy z tych zbiorników. (dowód: notatka urzędowa-k.312; zeznania G. M.-k.368v-369). Żona oskarżonego A. M. prowadziła własną działalność gospodarczą pod nazwą (...) z siedzibą w B. przy ulicy (...). Firma ta zajmowała się obsługą księgowo-biurową firmy oskarżonego, a wykonywała ją księgowa G. J.. (dowód: zeznania A. M.-366v-368; zeznania G. J.-k.370v-371). Sytuacja finansowa firmy oskarżonego pogorszyła się we wrześniu 2016r., gdyż jego wierzyciel, (...) Sp. z o.o. w W. uzyskał w dniu 05.09.2016r. nakaz zapłaty w postępowaniu nakazowym Sądu Okręgowego w W. w sprawie (...) dotyczący należności głównej w kwocie 314 155,26 złotych i odsetek w wysokości 7 365,55 złotych, a w dniu 08.12.2016r. Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym wS. zajął wierzytelności dłużnika M. M. (1) należne mu od jego wierzycieli, przy określeniu opłaty egzekucyjnej w wysokości 48 231,05 złotych. Komornik zajął ruchomości w postaci pojazdów (...) nr rej. (...), (...) nr rej. (...), naczepy nr rej. (...), naczepy nr rej. (...). Ponadto, wierzyciel (...) sp. z o.o. w Z. uzyskał nakaz zapłaty przeciwko M. M. (1) w postępowaniu nakazowym Sądu Okręgowego w Ł. z dnia 27.12.2016r. w sprawie sygn. akt (...) dotyczący należności w kwocie 101 702,17 złotych, wskutek czego Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym w Ł. zajął wierzytelności M. M. (1). (dowód: zajęcia wierzytelności przez komornika-k.34-38; dokumenty komornicze-k.41-49, 54-59, 487-539, 621-633, 649-651; wyciąg z rachunku bankowego-k.436, 540-619; akta sprawy sygn. akt (...)). W dniu 28.12.2016r. firma (...) Sp. z o.o. z siedzibą w W. w związku z opóźnieniami w spłacie rat pożyczki wypowiedziała firmie (...) dwie umowy pożyczki z 10.03.2016r. i 13.03.2016r. wzywając do zwrotu kwoty pożyczki pozostałej do spłaty wraz z oprocentowaniem i odsetkami za zwłokę w łącznej kwocie 211 706 EUR, w terminie do 04.01.2017r. W razie nieuregulowania wierzytelności Spółka wezwała do wydania naczep (...) o numerach rej. (...). Inni wierzyciele firmy oskarżonego, którzy mieli wobec niego wymagalne wierzytelności na dzień 19.10.2016r. to (...) Oddział w Polsce, (...), (...), (...) Sp. z o.o. (dowód: wezwanie do zapłaty-k.39-40, 50-53; zeznania J. C.-k.376-380, 797v-798; zeznania S. C.-k.380-381). J. C. był prezesem zarządu spółki (...) Sp. z o.o., w firmie (...) nie był on zatrudniony, jednak zajmował się jej obsługą logistyczną, zarządzał kierowcami, pozyskiwał kierowców działając jako agencja pracy (...) Sp. z o.o. Jego działalność polegała także m.in. na pozyskiwaniu klientów dla firmy, kontakt i współpraca z nimi. Jego działania były poprzedzone ustaleniami z właścicielem firmy, tj. M. M. (1). W okresie od lipca 2015r. do połowy lutego 2017r. z oskarżonym współpracował także syn J. C. S. C., który prowadząc działalność gospodarczą (...) S. C. z siedzibą w P. prowadził m.in. obsługę prawną firmy oskarżonego. (dowód: zeznania S. C.-k.380-381; zeznania J. C.-k.376v-380, 797v-798; zeznania C. Ć.-k.398v-400). M. K. (1) i jego żona M. K. (2) byli właścicielami Spółki Jawnej (...) z siedzibą w P., która zajmowała się m.in. sprzedażą paliwa w postaci oleju napędowego. J. C., przedstawiciel firmy (...) nawiązał współpracę z firmą (...) na przełomie wiosny i lata 2016r. Ustne rozmowy doprowadziły do ustaleń, że (...) nabędzie olej napędowy od Spółki Jawnej (...), przy czym zapłata nastąpi z odroczonym terminem płatności określonym na fakturze. Pracownicy Spółki Jawnej (...) sprawdzili (...) w Krajowym Rejestrze Długów i nie stwierdzili przeciwskazań do rozpoczęcia współpracy. Zamówienia na konkretne dostawy telefonicznie składał J. C. zapewniając, że zapłata nastąpi we wskazanym terminie. Czynił to za zgodą i wiedzą M. M. (1). Zgodnie z ustną umową w dniu 19.10.2016r. pracownicy Spółki Jawnej (...) dostarczyli do Z. przy ulicy (...) 5173 litry oleju napędowego o wartości 21 261,03 złotych, na który to towar wystawiono fakturę VAT nr (...), z terminem płatności do 23.11.2016r. (1) : Następnie dokonano dostaw: -w dniu 25.11.2016r. 7702 litrów oleju napędowego o wartości 31 886,28 złotych na fakturę nr VAT nr (...) z terminem zapłaty do dnia 29.11.2016r. (2); -w dniu 02.11.2016r. 7702 litrów oleju napędowego o wartości 31 501,18 złotych na fakturę VAT nr (...) z terminem płatności do dnia 07.12.2016r. (3); -w dniu 07.11.2016r. 6999 litrów oleju napędowego o wartości 27 366,09 złotych na fakturę VAT nr (...) z terminem płatności do dnia 12.12.2016r. (4); -w dniu 15.11.2016r. 7658 litrów oleju napędowego o wartości 30 019,36 złotych na fakturę VAT nr (...) z terminem płatności do dnia 20.12.2016r. (5); -w dniu 21.11.2016r. 7006 litrów oleju napędowego o wartości 28 304,24 złotych na fakturę VAT nr (...) z terminem płatności do dnia 27.12.2016r. (6). Paliwo odbierał na bazie J. C. lub G. M., ojciec oskarżonego, kwitując dostawę na dokumentach Wz w obecności kierowców. Firma oskarżonego nie dokonała zapłaty za dostarczone paliwo. Przedstawicielka firmy (...) D. K. kontaktowała się zarówno z J. C., jak i z M. M. (1) i jego żoną w sprawie płatności za dostarczone paliwo. (dowód: zeznania M. K. (1)-k.364v-366; zeznania M. K. (2)-k.363v-364, kopie faktur wraz z dokumentami Wz i wezwaniami do zapłaty-k.15-32 akta postępowania sądowego-k.654-675, 677-693, zeznania D. K.-k.369v-370, zeznania J. C.-k.376v-380, 797v-798, zeznania G. M.-k.368v-369, zeznania J. K.-k.397v, zeznania P. W.-k.397v-398, zeznania G. G. (2)-k.398). W listopadzie 2016r. M. M. (1) rozpoczął systematyczne wyzbywanie się zgromadzonego majątku poprzez sporządzanie umów sprzedaży lub darowizny na rzecz żony A. M.. I tak: -w dniu 01.11.2016r. dokonał sprzedaży na rzecz firmy (...) A. M. samochodu ciężarowego (...) nr rej. (...); -w dniu 01.11.2016r. dokonał sprzedaży na rzecz firmy (...) A. M. samochodu ciężarowego (...) nr rej. (...); -w dniu 01.12.2016r. dokonał sprzedaży na rzecz firmy (...) A. M. samochodu osobowego (...) nr rej. (...); -w dniu 01.12.2016r. dokonał sprzedaży na rzecz firmy (...) A. M. naczepy ciężarowej marki (...) nr rej. (...); -w dniu 01.12.2016r. dokonał sprzedaży na rzecz firmy (...) A. M. samochodu ciężarowego marki (...) nr rej. (...); -w dniu 01.12.2016r. dokonał sprzedaży na rzecz firmy (...) A. M. samochodu ciężarowego marki (...) nr rej. (...); -w dniu 01.12.2016r. dokonał sprzedaży na rzecz firmy (...) A. M. samochodu ciężarowego marki (...) nr rej. (...); -w dniu 01.12.2016r. dokonał sprzedaży na rzecz firmy (...) A. M. samochodu ciężarowego marki (...) nr rej. (...); -w dniu 31.12.2016r. dokonał sprzedaży na rzecz firmy (...) A. M. samochodu osobowego (...) nr rej. (...). Mocą darowizny M. M. (1) przekazał żonie A. M. następujące nieruchomości: -położoną we wsi M. (...)nr kw (...) o wartości 650 000 zł – w dniu 15.12.2016r.; -dwie położone we wsi Ż. nr kw (...) i (...) o wartości łącznej 200 000 zł - w dniu 12.01.2017r.; -dwie położone w Ż. i jedną we wsi J. nr kw (...), (...) i (...) o wartości łącznej 250 000 zł - w dniu 19.12.2016r.; -położoną we wsi K. w gminie L. nr kw (...) o pow. 3 200 m 2 , wartości 90 000 zł- w dniu 10.01.2017r.; (dowód: kopie faktur z potwierdzeniami-k.60-65, 167-174; zeznania J. C.-k.376v-380, 797v-798, zeznania S. C.-k.380-381, zeznania C. Ć.-k.398v-400, wykaz zmian w księgach wieczystych-k.132-162; pismo komornika sądowego przy SR w (...); wypisy z ksiąg wieczystych-k.352-353, 354-355, 356-357, 358-359). W zeznaniach rocznych do Urzędu Skarbowego w B. oskarżony wykazał następujące dochody: -za 2015r. dochód z pozarolniczej działalności gospodarczej w kwocie 8 780,23 zł, -za 2016r. dochód z pozarolniczej działalności gospodarczej w kwocie 214 087,05 zł. (dowód: pismo US w B.-k.216; pismo ZUS-k.224). W styczniu 2017r. S. C. i C. Ć. poinformowali M. K. (1) o pozbywaniu się majątku przez oskarżonego. Postępowanie egzekucyjne z wniosku Spółki Jawnej (...) przeciwko M. M. (1) zostało umorzone z powodu bezskuteczności egzekucji. Postępowania z wniosków innych wierzycieli także zostały umorzone lub też suma podlegająca podziałowi ze sprzedaży pojazdów nie wystarczyła na pokrycie wszystkich zobowiązań. (dowód: zeznania M. K. (1)-k.364v-366 zeznania S. C.-k.380-381; kopie akt komorniczych-k.464-465, 470-485, 644, 647). M. M. (1) ma 47 lat. Uzyskał wykształcenie średnie i zawód ekonomisty. Prowadził własną działalność gospodarczą, obecnie pozostaje na utrzymaniu rodziny. Jest żonaty, na utrzymaniu ma jedno dziecko w wieku 11 lat. Nie posiada żadnego majątku. Oskarżony nie był karany. (dowód: dane osobo- poznawcze- k. 347v; dane z KRK – k. 192, 330, 408, 732; wykaz ksiąg wieczystych-k.130). Oskarżony leczył się psychiatrycznie. Nie ujawnia objawów choroby psychicznej, cech upośledzenia umysłowego, rozpoznano natomiast u niego zaburzenia lękowe. (dowód: opinia sądowo-psychiatryczna-k.273-274, dokumentacja medyczna-k.756). M. M. (1) nie przyznał się do popełnienia zarzuconego mu czynu. W postępowaniu przygotowawczym wyjaśnił, że nie jest mu znana firma Spółka Jawna (...), nigdy nie miał z nią żadnego kontaktu, nie składał w niej zamówienia na dostawy paliwa i nigdy nie odbierał takiego paliwa. Dodał, że żaden z jego pracowników nie był upoważniony do składania zamówień na paliwo, ani w tej firmie, ani w żadnej innej. Podtrzymał swe wyjaśnienia w dniu 28.04.2018r. i stwierdził, że nie jest dłużnikiem spółki (...), gdyż nie zawierał z tą firmą żadnych umów na dostawę paliwa, ani też nie upoważniał nikogo, w tym J. C., do działania w swoim imieniu. Również jego ojciec G. M. nie został przez niego upoważniony do odbioru paliwa od firmy (...), nie był on jego pracownikiem. Dodał, że J. C. był jego współpracownikiem od 2015r., a do jego zadań należała obsługa logistyczna, znajdowanie klientów do odbioru usług transportowych i pozyskiwania kierowców oraz kontrolowanie ich pracy. On sam zajmował się finansami, zawieraniem umów, wystawianiem faktur, rozliczaniem pracowników. Baza firmy mieściła się w Z. przy ulicy (...) i tam mieściły się dwa zbiorniki na paliwo po 5 tys. litrów, zaś biuro w B. przy ulicy (...). W grudniu 2016r. J. C. przestał przyjeżdżać do jego firmy, a w okresie współpracy z oskarżonym prowadził także działalność konkurencyjną. Dodał, że wszystkie ruchomości zostały sprzedane firmie żony w celu spłaty zobowiązań m.in. firmom (...) i (...) oraz na bieżący zakup paliwa. W postępowaniu sądowym nie przyznał się do postawionych zarzutów i odmówił składania wyjaśnień. Po przeprowadzeniu postępowania dowodowego wyjaśnił, że jego sytuacja finansowa pod koniec 2016r. była bardzo dobra, realizował nowe inwestycje, lecz pod koniec 2016r. pogłębiła się choroba w postaci zaburzeń lękowych, pod koniec stycznia 2017r. rozpoczął hospitalizację szpitalną, a J. C. nadużył jego zaufania i zaczął prowadzić działalność konkurencyjną, przejmując jego klientów. Dodał, że J. C. bez jego wiedzy i zgody sprzedał 16.08.2016r. pojazd należący do niego. Ponadto, to S. C. namówił go na darowanie żonie nieruchomości. Sąd Rejonowy zważył, co następuje: Zebrany w przedmiotowej sprawie materiał dowodowy nie budził wątpliwości, a wynikał przede wszystkim z relacji świadków oraz ze zgromadzonej w sprawie dokumentacji. Należy podkreślić, że fakt niezapłacenia Spółce Jawnej (...) faktur za dostarczone paliwo wynikał wprost z załączonej dokumentacji oraz orzeczeń sądowych, zasądzających określone kwoty na rzecz tej Spółki od firmy M. M. (1) (...). Paliwo to zostało dostarczone przez kierowców Spółki Jawnej (...) do bazy firmy (...) w Z. przy ulicy (...), co potwierdzały dokumenty Wz pokwitowane przez J. C. i G. M.. Również z załączonej dokumentacji w postaci faktur wynikała sprzedaż przez M. M. (1) (...) na rzecz A. M. (...) dziewięciu pojazdów w okresie od 01.11.2016r. do 31.12.2016r., a z załączonych odpisów aktów notarialnych wynikał bezspornie fakt dokonania przez oskarżonego w dniach od 01.11.2016r. do 12.01.2017r. darowizny pięciu nieruchomości na rzecz swojej żony A.. Dokumenty komornicze pozwalały na dokonanie ustaleń co do sytuacji finansowej firmy M. M. (1), w tym zwłaszcza co do zalegania z płatnością znacznych należności finansowych na rzecz kilku wierzycieli już w okresie września 2016r., gdy to w październiku 2016r. rozpoczęły się dostawy paliwa od spółki (...). Ustalenia wymagało natomiast, czy oskarżony miał świadomość zamówienia paliwa od firmy (...), czy działo się to za jego zgodą i wiedzą, czy też bez jego woli, przez nieupoważnioną osobę, jak twierdził w swych wyjaśnieniach. Ponadto, w razie odpowiedzi pozytywnej, czy jego zachowanie zmierzało bezpośrednio do wyłudzenia paliwa od spółki (...) w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, poprzez wprowadzenie w błąd co do zamiaru wywiązania się z zapłaty za sześciokrotną dostawę paliwa. W zakresie czynu z punktu II aktu oskarżenia konieczne stało się udowodnienie, że działania oskarżonego zmierzały do udaremnienia zaspokojenia swojego wierzyciela, tj. spółki (...). Przeprowadzone postepowanie dowodowe wskazało na pozytywne ustalenia co do powyżej zasygnalizowanych kwestii, na celowość i działanie oskarżonego w celu wyrządzenia szkody spółce (...). Należy podkreślić, że J. C. opisał szczegółowo okoliczności współpracy z M. M. (1), zakres swoich kompetencji, rodzaj pracy wykonywanej na rzecz oskarżonego, a także etapy tej współpracy oraz przyczyny jej zerwania. Z relacji tych wynikało jednoznacznie, że początkowo współpraca z oskarżonym układała się dobrze, znali się bowiem od wielu lat, jednak ich drogi rozeszły się z powodów finansowych. Potwierdził, że w firmie zajmował się organizowaniem transportu, wspólnie z oskarżonym podjęli decyzję o nawiązaniu współpracy z niedużą polską firmą, która zapewni dostawy paliwa dla kierowców jeżdżących po Polsce. Dodał, że pierwotnie, w momencie podejmowania decyzji o współpracy, nie zakładali w tym zakresie żadnych kłopotów czy niewywiązania się z warunków współpracy ze spółką (...). Spółka (...) nie wymagała od nich pisemnej umowy, a jedynie podpisania dokumentów Wz przez upoważnioną osobę. Świadek zeznał, że M. M. (1) w żadnym momencie nie zakwestionował dostaw paliwa od spółki (...), nie uchylał się od płatności, a nawiązanie współpracy nie było ukartowane tylko w celu uchylenia się od zapłaty, zaś kłopoty finansowe (...) zaczęły się później, gdy umowę zerwała spółka (...), a potem również należności wymagała firma (...). W tym zakresie należy podnieść, że zeznania tego świadka nie były zgodne z dostępną dokumentacją, gdyż firma (...) Sp. z o.o. w W. już w dniu 05.09.2016r. uzyskała nakaz zapłaty dotyczący należności głównej w kwocie 314 155,26 złotych i odsetek w wysokości 7 365,55 złotych. Zgadzało się natomiast, że (...) sp. z o.o. w Z. uzyskał nakaz zapłaty przeciwko M. M. (1) w postępowaniu nakazowym Sądu Okręgowego w Ł. z dnia 27.12.2016r. J. C., choć miał żal i roszczenia finansowe skierowane do oskarżonego, w sposób obiektywny wypowiadał się o nim i o zasadach współpracy z nim, o tym, że oskarżony zawsze do czasu pojawienia się kłopotów finansowych regulował wszystkie zobowiązania. Jednocześnie świadek nie znał wszystkich szczegółów działalności tej firmy, czy działań oskarżonego podjętych w celu uniknięcia zaspokojenia z jego majątku, a od jesieni 2016r. przestał się już pojawiać w B.. W sposób szczery J. C. stwierdził, że każda osoba, która znalazłaby się w takiej sytuacji próbowałaby uratować część majątku przepisując go na rodzinę. Zeznania tego świadka jako obiektywne i szczegółowe, zasługiwały na uwzględnienie. Cechę wiarygodności miały także depozycje S. C., który współpracował z oskarżonym od połowy 2015r. do stycznia 2017r. Świadek ten potwierdził, że na polecenie M. M. (1) jego ojciec znalazł kontakt ze spółką (...), która zaczęła dostarczać paliwo do bazy firmy oskarżonego w Z., gdzie znajdowały się dwa zbiorniki na paliwo i warsztat. Dodał, że jego własna firma doradzała oskarżonemu m.in. w kwestiach prawnych, ale oskarżony nie zapłacił mu wynagrodzenia za styczeń 2017r. i zakończyli współpracę. Świadek nie miał wiedzy o przyczynach nieuregulowania należności na rzecz spółki (...), choć dotarły do niego informacje o problemach z płatnościami na rzecz (...) i (...). Potwierdził, że wystawił na polecenie oskarżonego fakturę, na której wskazał numer rachunku jego żony, gdyż rachunki bankowe M. M. (1) były już zajęte przez komornika. Zeznania te nie budziły wątpliwości co do wiarygodności. M. K. (2) potwierdziła okoliczności nawiązania współpracy z firmą oskarżonego, a mianowicie zamówienie paliwa przez J. C. dokonane w październiku 2016r. działającego na rzecz (...) M. M. (1) na warunkach odroczonego terminu płatności, przy czym po upływie terminu zapłaty pierwszej faktury dostawy zostały wstrzymane, a ona sama, jak i jej pracownicy rozpoczęli próby nawiązania kontaktu z firmą oskarżonego i wyegzekwowania płatności. Po pierwszych telefonach do J. C. zapewnił on, iż zawiadomi M. M. (1), by zapłacił fakturę. M. K. (2) zeznała także, że udało jej się dodzwonić bezpośrednio do M. M. (1), który także zapewnił, że ma jedynie chwilowe problemy, prosił, by się nie denerwowała, gdyż on na pewno zapłatę ureguluje. Dodała, że przed rozpoczęciem współpracy sprawdziła firmę oskarżonego w Krajowym Rejestrze Długów i nie było w nim żadnego niepokojącego wpisu. Potwierdziła, że J. C. przedstawiał się jako pełnomocnik M. M. (1), zostawił w firmie (...) wizytówkę, a po pewnym czasie przedstawiciel spółki (...) skontaktował się z nim. Świadek zapewniła, że nie miała żadnych obaw co do rozpoczęcia współpracy z tą firmą, gdyż wystawione faktury trafiały do firmy (...), nigdy nie zostały odesłane i nie były kwestionowane, nawiązanie współpracy bez zawarcia pisemnej umowy było zwyczajowo przyjęte, osoby upoważnione odebrały paliwo w bazie firmy (...), podpisały dokument Wz, nikt nie zwrócił paliwa jako dostarczonego do nieuprawnionego podmiotu, nikt z firmy (...) nie kontaktował się z nimi, poza J. C., który zamawiał kolejne dostawy. Wszystkie te okoliczności wskazywały, że ustna umowa o współpracy obowiązywała i była skuteczna. Zeznania M. K. (2) potwierdził także jej mąż M. K. (1), który w październiku 2016r. wraz z żoną był wspólnikiem spółki (...). Zeznał on, że współpraca polegająca na dostawach oleju napędowego trwała do czasu upływu terminu zapłaty za pierwszą fakturę, gdy płatność nie nastąpiła. Początkowo zapewniano ich, że należności zostaną zapłacone, ale później kontakt się urwał. M. K. (1) potwierdził, że rozmawiał z J. C. na temat rozpoczęcia współpracy, uzgodnili dłuższy termin współpracy, umowa pisemna miała być zawarta w późniejszym czasie. Świadek nie miał wątpliwości z jakim podmiotem gospodarczym nawiązał współpracę, gdyż J. C. przedstawił się jako pełnomocnik firmy (...) M. M. (1), do bazy w Z. wysyłano paliwo, wcześniej kierowcy otrzymali telefon do osoby, która odbierze paliwo w bazie i pokwituje to swoim podpisem na dokumencie Wz. Tak też się działo, a faktury, które zostały wysłane do tej firmy nie zostały zwrócone, czy anulowane. Świadek zeznał, że od S. C. i C. Ć. dowiedział się o pozbywaniu się majątku przez oskarżonego. Zeznania małżonków K. należało uznać za wiarygodne, gdyż były obiektywne, zgodne z innymi depozycjami, rzeczowe, logiczne. Relacje małżonków K. potwierdziła też D. K., pracownica ich firmy, która podejmowała próby skontaktowania się z J. C. oraz z oskarżonym w celu wyegzekwowania należności za dokonane dostawy paliwa. J. C. zapewniał ją, że należności zostaną zapłacone, a następnie przestał odbierać telefony, A. M. przekazała jej, że tymi sprawami zajmuje się jej mąż i J. C., nie była zdziwiona treścią rozmowy telefonicznej, wiedziała o jakie płatności chodzi, zaś oskarżony zapewnił, że wszystko zostanie uregulowane. Potwierdziła, że umowa o współpracy była zawarta ustnie, wcześniej firmę (...) sprawdzili w Krajowym Rejestrze Długów i Centralnej Ewidencji Działalności Gospodarczej. Zeznania D. K. nie budziły wątpliwości co do rzetelności i wiarygodności. Księgowa G. J. obsługująca firmę oskarżonego i jego żony, zeznała, że zaksięgowała dwie faktury od spółki (...), a potem, na polecenie A. M. lub M. M. (1) wyksięgowała je, przy czym, jak dodała, A. M. nie była tam osobą decyzyjną, nigdy nie podejmowała sama decyzji, zawsze czyniła to z mężem. Zeznała, że wraz z przyjściem J. C. do firmy oskarżonego doszło do rozszerzenia profilu jej działalności o wynajem samochodów i od tego momentu zaczęły się też kłopoty finansowe. Potwierdziła, że J. C. został jej przedstawiony przez oskarżonego w sierpniu 2015r. jako dyrektor. Zajmował się on w firmie zamawianiem paliwa, wystawianiem faktur, a od 30 czerwca 2016r. zaczął prowadzić agencję pracy tymczasowej i za jego pośrednictwem zatrudniano od tego momentu kierowców. G. J. potwierdziła także, że po pojawieniu się kłopotów finansowych w (...) transport przesunięto do firmy (...), poprzez zbycie samochodów. Zeznania te jako obiektywne, rzeczowe zasługiwały na uwzględnienie, gdyż świadek nie ukrywała swego subiektywnie negatywnego nastawienia do J. C. jako osoby podejmującej błędne decyzje, chaotycznej, ale jednocześnie opisała podział kompetencji w firmie (...) wskazując, że J. C. funkcjonował jako dyrektor, oskarżony miał do niego pełne zaufanie, żona oskarżonego, choć formalnie prowadziła własną firmę, uzgadniała z mężem wszystkie decyzje. Świadek wprost stwierdziła, że to J. C. zajmował się zamawianiem paliwa, zatem nie ma wątpliwości do prawdziwości tej relacji. G. M., ojciec oskarżonego, okresowo był zatrudniony przez syna M. M. (1) lub przez J. C., lecz w okresie od października 2016r. do grudnia 2016r. nie był zatrudniony, pomagał natomiast nieformalnie synowi przy prowadzeniu działalności gospodarczej, gdyż miał klucze od bazy, otwierał ją w czasie dostaw paliwa czy wyjazdów kierowców, doglądał samochodów, gdy były tam parkowane, mechanika, gdy tam pracował, przyjmował dokumenty, a w razie jakichś problemów, według wskazówek syna, miał się zwracać do J. C., który wszystkim zarządzał, gdyż oskarżony miał do J. C. pełne zaufanie. Według G. M., jego syn zajmował się fakturami i finansami, a J. C. - dostawami paliwa i pozyskiwaniem dostawców. Znamienne były zeznania tego świadka, że na 100 % za zawieranie umów na dostarczanie paliwa odpowiadał J. C., a jego syn nie miał nawet pojęcia, jakie firmy dostarczają paliwo. Zapamiętał też, że dostawy od firmy (...) były wtedy, gdy firma syna już upadała. Zeznania te, jako zgodne z depozycjami J. C. i obiektywne, zasługiwały w całości na uwzględnienie. Kierowcy pracujący dla Spółki (...) J. K., P. W. i G. G. (2) w sposób spójny opisali swoją pracę polegającą na dostarczeniu do Z. paliwa. Wszyscy najpierw telefonicznie uprzedzali o swoim przyjeździe i dostawie, a następnie na bazie transportowej osoby upoważnione podpisywały im dokument Wz kwitując odbiór oleju napędowego. Zeznania te były w całości wiarygodne. C. Ć., kierowca zatrudniony przez agencję pracy tymczasowej J. C., a pracujący dla firmy M. M. (1) zeznał, że odszedł z pracy w grudniu 2016r., gdyż nie otrzymał wynagrodzenia, a M. M. (1) i J. C. wzajemnie przerzucali się odpowiedzialnością, żaden nie chciał mu zapłacić. Dodatkowo, dzwonili także do niego inni kierowcy, że nie otrzymali zapłaty. Świadek zeznał, że rozmawiał osobiście z M. M. (1), by zapłacił J. C., wtedy on zapłaci kierowcom, lecz uzyskał odpowiedź, iż inne firmy mu nie uregulowały należności, a komornicy zablokowali mu konta. Dodał, że J. C. był w firmie oskarżonego dyrektorem, zastępcą szefa lub menagerem i miał zapewniać kierowcom paliwo. Nie znał jednak szczegółów współpracy i zależności finansowych między oskarżonym a J. C.. Wiedział jedynie, że dostawcą paliwa do Z. była spółka (...), gdyż widział na bazie pojazd tej spółki. Potwierdził, że przekazał M. K. (1) wiadomość mailową od J. C. o ukrywaniu majątku przez oskarżonego. Zeznania te były przekonujące, obiektywne. Natomiast relacje A. M. nie zasługiwały na wiarę. Prowadziła ona bowiem działalność bliźniaczą do działalności firmy męża, a zatrudniona przez nią księgowa zajmowała się księgowością obu firm, stąd też jej twierdzenie, że nie wiedziała nic o rozpoczęciu przez firmę męża współpracy z nową spółką dokonującą dostaw do bazy w Z. nie były przekonujące. Według A. M., gdy księgowa pokazała jej faktury od spółki (...), a mąż zaprzeczył, by z tą firmą współpracował, ona kazała księgowej faktury te wyrzucić. Było to tłumaczenie niewiarygodne, gdyż jako podmiot prowadzący od dawna działalność gospodarczą, wiedziała, iż należy taką sprawę załatwić formalno-prawnie. Świadek zeznała także, że J. C. jako firma zewnętrzna zajmował się w firmie męża zarzadzaniem, transportem, ustalaniem tras, z wyjątkiem zamawiania paliwa. Jednocześnie zeznała, że J. C. posiadał klucze do bazy w Z., kody dostępu do zbiorników paliwa. Depozycje te były zatem niekonsekwentne. Z jednej strony A. M. twierdziła, że J. C. nie zajmował się zamawianiem paliwa dla kierowców, a z drugiej - że zarządzał firmą w sposób kompleksowy- ustalał kierowcom trasy, wyszukiwał klientów korzystających z ich transportu, zabezpieczał kierowców w opłaty, winiety, jako agencja pracy tymczasowej zatrudniał kierowców dla firmy oskarżonego, a jego syn zajmował się obsługą prawną firmy. Niewiarygodne było zatem tłumaczenie, że nie zajmował się on zamawianiem paliwa u dostawców, czyli czynnością o wiele mniej odpowiedzialną niż choćby wyszukiwanie kontraktów na usługi transportowe. A. M. świadomie nie uczestniczyła w postępowaniach sądowych w sprawach gospodarczych wytoczonych przez spółkę (...), mimo iż mogłaby podczas tych postępowań powtórzyć treść swoich zeznań na temat współpracy z firmą (...), jednak nie uczyniła tego i tłumaczyła to tym, że nie była w stanie przeczytać wszystkich pism, które do nich trafiały. Nie pamiętała też, czy toczyły się wobec firmy męża w 2016r. jakieś inne postepowania sądowe czy egzekucyjne. Było to tłumaczenie niewiarygodne i nieprzekonujące. Skoro, jak twierdziła, w czasie choroby męża w 2016r. dokonywała płatności z rachunku jego firmy, było oczywiste, że wiedziała też o problemach z płatnościami, wezwaniach do zapłaty, czy o zajętym rachunku bankowym. Zeznała też, że przekazanie darowizną wszystkich nieruchomości nastąpiło zanim dowiedziała się o problemach firmy męża, a było to związane wyłącznie z jego chorobą i myślami samobójczymi. Wiedziała natomiast o zajęciach komorniczych wtedy, gdy nabywała od niego za gotówkę pojazdy. Zeznała także, że wykorzystała nazwę firmy męża do prowadzenia własnej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością o nazwie (...), którą otworzyła w 2016r. Powyższe zeznania tworzyły obraz celowego przejęcia majątku firmy (...) M. M. (1) przez bliźniaczą firmę jego żony po to, by kontynuować poprzednią działalność przy wykorzystaniu poprzedniej nazwy, środków transportu i kontrahentów, ale z wyłączeniem zobowiązań i niespłaconych długów z poprzedniej działalności. Działania oskarżonego i jego żony były celowe, ukierunkowane na utrzymanie majątku M. M. (1) z pominięciem wierzycieli. Zeznania W. W. potwierdziły jedynie, że J. C. był w firmie oskarżonego prawa ręką, dyrektorem, choć świadek ten nie znał szczegółów łączących ich relacji zawodowych. Przypomniał sytuację, gdy obaj z M. M. (1) podpisywali umowy na dostawy paliwa z firmą (...) i wówczas były to umowy pisemne, podpisane przez właścicieli. Nie ma to jednak wpływu na ocenę relacji między M. M. (1) a spółką (...), które zostały uregulowane poprzez ustną umowę. Depozycje tego świadka miały zatem niewielkie znaczenie dla rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy, gdyż nie znał on wewnętrznych uregulowań istniejących w firmie (...) oraz treści ustnej umowy ze spółką (...). Podobną cechę miały także zeznania W. Z., który czuł się oszukany przy transakcji nabycia pojazdu ciężarowego dla swojej firmy, lecz nie mógł go zarejestrować, gdyż fakturę wystawił mu M. M. (1) ,a właścicielem pojazdu był G. M.. Świadek ten wystąpił z powództwem cywilnym w odrębnym postępowaniu i oczekuje pozytywnego dla siebie rozstrzygnięcia, lecz jego sprawa nie miała bezpośredniego przełożenia na przedmiot niniejszej sprawy. Zasługiwała na uwzględnienie zgromadzona w aktach dokumentacja komornicza i sądowa, z której wynikały prowadzone przeciwko M. M. (1) postepowania zmierzające do zaspokojenia jego wierzycieli. Dokumentacja ta była wiarygodna i rzetelna, zasługiwała na uwzględnienie. W kontekście przeprowadzonych dowodów niewiarygodne okazały się tłumaczenia M. M. (1), że J. C. poza jego wolą i wiedzą zawarł ustną umowę na dostawę paliwa od firmy (...), gdyż zeznania przesłuchanych w niniejszej sprawie świadków świadczyły o tym, że J. C. miał pełne umocowanie od oskarżonego do takich czynności, właśnie w tym celu oskarżony nawiązał z nim współpracę, by to on zarządzał firmą. Niewiarygodne były tłumaczenia oskarżonego, że nie miał pojęcia o współpracy ze spółką (...), skoro, jak powiedziano już powyżej, przyjął sześć dostaw paliwa do swoich zbiorników znajdujących się w bazie w Z., przy czym następnie z paliwa korzystali jego kierowcy wykonujący transporty na terenie Polski. Wyjaśnienia oskarżonego były próbą zrzucenia odpowiedzialności na J. C. i przyjętą na potrzeby postępowania karnego linią obrony. Niewiarygodne były także twierdzenia, że sprzedaż pojazdów żonie A. M. miał związek jedynie ze zmianą rodzaju działalności transportowej, gdyż w połączeniu z darowiznami nieruchomości na jej rzecz dokonanymi w tym samym czasie z całą pewnością należało stwierdzić, iż działania te miały na celu uniknięcie postępowań egzekucyjnych po to, by wierzyciele, w tym spółka Jawna (...), nie mogli się zaspokoić z majątku dłużnika. W ocenie Sądu orzekającego na podstawie zgromadzonych dowodów należało przyjąć, że oskarżony swoim zachowaniem wypełnił dyspozycję obu postawionych mu w akcie oskarżenia zarzutów. W oparciu o tak zgromadzone dowody uznano go winnego tego że: I. w okresie od 19 października 2016 r. do 21 listopada 2016 r. w B., działając w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru w celu osiągnięcia korzyści majątkowej prowadząc działalność gospodarczą pod nazwą (...) M. M. (1) z/s w B. złożył sześciokrotnie ustne zamówienie na towar w postaci oleju napędowego na tzw. odroczony termin płatności i na tej podstawie nabył w firmie (...) Sp. j. z/s w P. olej napędowy ekodiesel w ilości łącznej 42 240 litrów, czym doprowadził firmę (...) Spółka Jawna do niekorzystnego rozporządzenia mieniem spółki w kwocie łącznej 170 338,18 złotych poprzez wprowadzenie w błąd co do zamiaru wywiązania się z zawartych umów i uregulowania należnych kwot za dostarczone mu w ramach sześciu dostaw paliwo, działając w ten sposób na szkodę w/w Spółki tj. czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 kk</a>, II w okresie od 1 listopada 2016 r. do 12 stycznia 2017 r. w B., prowadząc działalność gospodarczą pod nazwą (...) M. M. (1) z/s w B. w sytuacji grożącej mu niewypłacalności udaremnił zaspokojenie swojego wierzyciela w postaci podmiotu (...) (...) z/s w P. przez to, że zbył i darował w okresie od 1 listopada 2016 r. do 12 stycznia 2017 r. składniki swojego majątku w postaci nieruchomości położonej w miejscowości K. numer księgi wieczystej (...) prowadzonej przez Sąd Rejonowy w M., nieruchomości numer księgi wieczystej (...), nieruchomości numer księgi wieczystej (...), nieruchomości numer księgi wieczystej (...), nieruchomości numer księgi wieczystej (...), nieruchomości numer księgi wieczystej (...), nieruchomości numer księgi wieczystej (...), nieruchomości numer księgi wieczystej (...) na rzecz swojej żony A. M. oraz ruchomości tj. samochód ciężarowy (...) nr rej. (...) nr VIN (...), samochód ciężarowy marki (...) nr rej. (...) nr VIN (...), samochód osobowy marki (...) nr rej. (...) nr VIN (...), samochód osobowy marki (...) nr rej. (...) nr VIN (...), naczepa ciężarowa (...) nr rej. (...) nr VIN (...), samochód ciężarowy marki (...) nr rej. (...) nr VIN (...), samochód ciężarowy (...) nr rej. (...) nr VIN (...), samochód ciężarowy marki (...) nr rej. (...) nr VIN (...), samochód ciężarowy marki (...) nr rej. (...) nr VIN (...) na rzecz podmiotu (...) A. M. z/s w B. tj. czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 300;art. 300 § 1)">art. 300 § 1 kk</a>. Oskarżony działał w sposób świadomy, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, z zamiarem popełnienia przypisanych mu czynów i włączenia wyłudzonych kwot pieniężnych do swego majątku, podejmując zachowania bezpośrednio zmierzające do ich realizacji, a środkiem wiodącym do tego celu było nawiązanie ustnej współpracy ze Spółką (...) za pośrednictwem J. C. i bezprawne włączenie dostarczonego paliwa do swego majątku. Udaremnienie zaspokojenia wierzyciela zostało dokonane przez zawarcie szeregu umów sprzedaży lub darowizny na rzecz żony. Czyny M. M. (1) charakteryzowały się znacznym stopniem społecznej szkodliwości. Zostały przez sprawcę zaplanowane, swoimi działaniami oskarżony wyrządził pokrzywdzonej Spółce znaczną szkodę o charakterze majątkowym. Przestępstwo oszustwa jest przestępstwem umyślnym, zaliczanym do tzw. celowościowej odmiany przestępstw kierunkowych, bo wymaga się, by zachowanie sprawcy było ukierunkowane na określony cel, którym jest osiągnięcie korzyści majątkowej. Sprawca, podejmując działanie, musi mieć wyobrażenie pożądanej dla niego sytuacji, musi chcieć uzyskać korzyść majątkową i chcieć w tym celu użyć określonego sposobu działania. Zachowanie oskarżonego nosiło wymienione cechy. Oskarżony już we wrześniu 2016r. wiedział o wydanym nakazie zapłaty opiewającym na znaczną kwotę, której nie był w stanie zapłacić, zatem wiedział też, że spowoduje to wszczęcie postępowań komorniczych, a mimo to nawiązał współpracę ze Spółką (...), gdy w Krajowym Rejestrze Długów nie było jeszcze wzmianki o egzekucji. Można więc mówić o wprowadzeniu kontrahentów w błąd co do rzeczywistego stany firmy, jej możliwości finansowych. Konsekwencją pełnej świadomości co do rzeczywistej kondycji swojej firmy było świadome wyzbywanie się majątku poprzez zawarcie wielu umów sprzedaży pojazdów i przeniesienia własności wartościowych nieruchomości w drodze darowizny na żonę, z którą miał rozdzielność majątkową. Datuje się to od 01.11.2016r., gdy nadal były realizowane dostawy paliwa przez Spółkę (...) - po 01.11.2016r. wykonano jeszcze pięć dostaw paliwa na teren bazy w Z., podczas gdy oskarżony celowo upłynniał swój majątek. Oskarżony jest dorosłym, w pełni poczytalnym człowiekiem, a po jego stronie nie występowały żadne okoliczności wyłączające winę czy też bezprawność czynu. Można mu postawić zarzut winy, bo ocena jego zachowań z punktu widzenia ocen społeczno-etycznych prowadzi do wniosku, że zachowania te były niewłaściwe i że nic nie stało na przeszkodzie, by zachował się zgodnie z wymaganiami prawa, tj. poddał egzekucji, zaspokoił wierzycieli, w tym pokrzywdzoną Spółkę. Wyrokiem tutejszego Sądu M. M. (1) uznano za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286 § 1 pkt. 1)">punktu I</a> wyczerpującego dyspozycję <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286§1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4§1 kk</a>, przyjmując brzmienie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 kk</a> w dacie popełnienia przestępstwa, i za to na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286§1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4§1 kk</a> wymierzono mu karę 8 miesięcy pozbawienia wolności. M. M. (1) uznano także za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 300 § 1 pkt. 2)">punktu II</a> wyczerpującego dyspozycję <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 300;art. 300 § 1)">art. 300§1 kk</a> i na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 300;art. 300 § 1)">art. 300§1 kk</a> wymierzono mu karę 8 miesięcy pozbawienia wolności, a na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 85;art. 85 § 1)">art. 85§1 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 86;art. 86 § 1)">art. 86§1 kk</a> wymierzono oskarżonemu karę łączną 1 roku pozbawienia wolności, z warunkowym zawieszeniem wykonania kary łącznej na okres próby 2 lat. Zobowiązano oskarżonego, na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 72;art. 72 § 2)">art. 72§2 kk</a>, do uiszczenia na rzecz (...) Sp. j. z/s w P. kwoty 53 147,31 złotych tytułem częściowego naprawienia szkody, płatnej w terminie 1 roku od uprawomocnienia się wyroku. Jedynie w tej części szkoda nie została zasądzona w postępowaniach cywilnych wytoczonych przez Spółkę (...), zatem w tym zakresie niezbędne jest zasądzenie powyższej kwoty wynikającej z odpowiednich faktur zakupu paliwa. Dodatkowym obowiązkiem będzie dla oskarżonego zobowiązanie do informowania sądu o przebiegu okresu próby pisemnie co 6 miesięcy i obciążenie kosztami na rzecz Skarbu Państwa w postaci kwoty 180 złotych tytułem opłaty oraz kwoty 670,20 złotych tytułem pozostałych kosztów sądowych. Wymierzone kary jednostkowe oraz kara łączna (przy zastosowaniu zasady mieszanej orzekania kary łącznej na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 85;art. 85 § 1)">art.85§1 kk</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 86;art. 86 § 1)">art. 86§1kk</a>) jest adekwatna do znacznego stopnia winy i społecznej szkodliwości przypisanych sprawcy czynów, do możliwości zarobkowych oskarżonego i jego stanu majątkowego, zapobiegnie popełnieniu przez niego w przyszłości podobnych przestępstw oraz zaspokoi społeczne poczucie sprawiedliwości. Warunkowe zawieszenie kary wynikało z pozytywnej prognozy, że oskarżony w okresie próby będzie przestrzegał porządku prawnego, a zwłaszcza nie popełni więcej przestępstwa. Na korzyść oskarżonego poczytano uprzednią niekaralność, prowadzenie ustabilizowanego trybu życia. Wskazany okres próby pozwoli zweryfikować postawioną prognozę, w szczególności czy oskarżony wywiąże się w określonym terminie z zaspokojenia częściowej szkody wyrządzonej przestępstwem. Nie można zatem obecnie przesądzić ostatecznego sposobu odbycia kary przez oskarżonego, gdyż będzie to zależało wyłącznie od jego postawy zaprezentowanej po uprawomocnieniu się wyroku, w okresie próby. </div>