I C 732/19

<p>Sygnatura akt: I C 732/19 upr</p> <div> <h2>WYROK ZAOCZNY</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>5 listopada 2019 roku</p> <p>Sąd Rejonowy w Wąbrzeźnie I Wydział Cywilny w składzie następującym:</p> <p>Przewodniczący: sędzia Hanna Woźniak</p> <p>Protokolant: sekretarz. Jacek Kutta</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 5 listopada 2019 roku w Wąbrzeźnie na rozprawie</p> <p>sprawy z powództwa: <strong> <!-- --> <span class="anon-block"> (...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">W.</span> </strong> </p> <p>przeciwko: <strong> <!-- --> <span class="anon-block">J. S.</span> </strong> </p> <p>- o zapłatę</p> <p>I.  oddala powództwo w całości;</p> <p>II.  ustala, że koszty procesu ponosi strona powodowa.</p> <p> <strong> <!-- -->Sędzia</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Hanna Woźniak</strong> </p> <p>POUCZENIE</p> <p>Pozwany, przeciwko któremu zapadł wyrok zaoczny, może złożyć do tutejszego Sądu sprzeciw w ciągu dwóch tygodni od daty doręczenia mu wyroku.</p> <p>W piśmie zawierającym sprzeciw pozwany powinien przytoczyć zarzuty, które pod rygorem ich utraty należy zgłosić przed wdaniem się w spór co do istoty sprawy, oraz okoliczności faktyczne i dowody. Sąd pomija spóźnione twierdzenia i dowody, chyba że strona uprawdopodobni, że nie zgłosiła ich w sprzeciwie bez swojej winy lub że uwzględnienie spóźnionych twierdzeń i dowodów nie spowoduje zwłoki w rozpoznaniu sprawy albo że występują inne wyjątkowe okoliczności.</p> <p>Sprzeciw złożony po terminie oraz sprzeciw, którego braków strona w wyznaczonym terminie nie uzupełniła, Sąd odrzuca na posiedzeniu niejawnym.</p> <p>Jeżeli sprzeciw zostanie złożony prawidłowo, sprawa zostanie rozpoznana w zwykłym trybie przez Sąd I instancji.</p> <p>Powód może wnieść apelację od niniejszego wyroku zaocznego do <span class="anon-block">(...)</span>, za pośrednictwem Sądu Rejonowego w Wąbrzeźnie I Wydziału Cywilnego, w terminie 14 dni od dnia doręczenia mu wyroku wraz z uzasadnieniem lub w terminie 21 dni od daty doręczenia mu wyroku zaocznego, gdy powód nie złożył wniosku o uzasadnienie. Sąd uzasadnia wyrok zaoczny jedynie wówczas, gdy powództwo zostało oddalone w całości lub w części (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 342)">art. 342 k.p.c.</a>). Termin do złożenia przez powoda wniosku o uzasadnienie wynosi 7 dni licząc od daty doręczenia mu wyroku zaocznego.</p> <p>Strony i ich przedstawiciele mają obowiązek zawiadomić Sąd o każdej zmianie miejsca zamieszkania. W razie zaniedbania tego obowiązku pismo sądowe pozostawia się w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia, chyba, że nowy adres jest Sądowi znany.</p> <p>W przypadku nie złożenia sprzeciwu co do istoty sprawy, stronie przysługuje zażalenie na postanowienie w przedmiocie kosztów procesu zawarte w wyroku zaocznym. Wnosi się je do Sądu Okręgowego w Toruniu za pośrednictwem tutejszego Sądu w terminie 1 tygodnia od dnia doręczenia odpisu wyroku zaocznego. Zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma procesowego oraz zawierać wskazanie zaskarżonego postanowienia i wniosek o jego zmianę lub uchylenie, jak również zwięzłe uzasadnienie zażalenia ze wskazaniem w miarę potrzeby nowych faktów i dowodów.</p> </div> <div> <h2>ZARZĄDZENIE</h2> <p>1.  <span class="anon-block">(...)</span> </p> <p>2.  <span class="anon-block">(...)</span> </p> <p>-<span class="anon-block">(...)</span> </p> <p>-<span class="anon-block">(...)</span> </p> <p>3.  <span class="anon-block">(...)</span> </p> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">W.</span>, 05/11/2019</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->SSR Hanna Woźniak</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Sygn. akt I C 732/19 upr</strong> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>W dniu 02.08.2019 powód <span class="anon-block"> (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span> skierował do Sądu pozew, w którym domagał się zasądzenia na swoją rzecz od pozwanego <span class="anon-block">J. S.</span> kwoty 1.169,72 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia wniesieniu pozwu do dnia zapłaty oraz kosztami procesu. Według powoda dochodzona wierzytelność powstała w wyniku braku zapłaty przez pozwanego należności z umowy o świadczenie usług telekomunikacyjnych, w oparciu o którą <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> wystawił dokument nr <span class="anon-block"> (...)</span> na kwotę 957 zł z terminem wymagalności 21.04.2016. Wskazaną wierzytelność powód nabył od pierwotnego wierzyciela na podstawie umowy przelewu wierzytelności z 13.06.2018. Na kwotę dochodzoną pozwem oprócz 957 zł należności głównej składają się skapitalizowane odsetki kwocie 212,72 zł za okres 22.04.2016-24.06.2019 (k.2-5).</p> <p>Pozwany nie stawił się na rozprawę, będąc prawidłowo zawiadomionym o jej terminie (k.85), nie żądał rozpoznania sprawy pod swoją nieobecność i nie zajął żadnego stanowiska procesowego.</p> <p>Sprawa podlegała rozpoznaniu w postępowaniu uproszczonym.</p> <p> <span class="underline"> <!-- -->Sąd ustalił następujący stan faktyczny:</span> </p> <p>01.02.2016 <span class="anon-block">J. S.</span> jako abonent zawarł z <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> umowę o świadczenie usług telekomunikacyjnych w taryfie <span class="anon-block"> (...)</span> 7, w promocji ‘<span class="anon-block"> (...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span>, na czas oznaczony do dnia 17.01.2018, z karą umowną wynoszącą 1.044 PLN. W ramach umowy pozwany zakupił telefon model <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block"> (...)</span> <span class="anon-block">W.</span> i był zobowiązany do dokonania 24 obowiązkowych zasileń w kwocie minimalnej wynoszącej 50 zł (z VAT). W § 2 ust. 8 umowy strony postanowiły, iż jeżeli abonent nie dotrzyma zobowiązania dla utrzymywania konta w okresie ważności dla usług wychodzących w czasie oznaczonym umowy, <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> jest uprawniony do rozwiązania umowy, chyba że abonent na wezwanie Polkomtel zasili konto zgodnie z umową. Z uwagi na brak dokonania obowiązkowych zasileń kwota minimalną, w dniu 06.04.2016 <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> rozwiązał z <span class="anon-block">J. S.</span> umowę o świadczenie usług telekomunikacyjnych w oparciu o §12 Regulaminu świadczenia usług telekomunikacyjnych i wystawił notę obciążeniową nr <span class="anon-block"> (...)</span>, w której naliczył karę umowną w wysokości 957 zł z terminem zapłaty do dnia 21.04.2016.</p> <p> <strong> <!-- -->Dowody:</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->- umowa o świadczenie usług telekomunikacyjnych z załącznikiem nr 3 i 5 (k.59-61, k.64-66);</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->- dowód wydania (k.62);</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->- faktura VAT (k.63);</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->- regulamin promocji z załącznikiem nr 1 (k.67, k.70);</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->- nota obciążeniowa (k.68);</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->- zawiadomienie o rozwiązaniu umowy oraz wezwanie do zapłaty (k.69).</strong> </p> <p>W dniu 13.06.2018 <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> zawarł z <span class="anon-block"> (...)</span> umowę przelewu wierzytelności, na podstawie której przeniósł na powoda wierzytelność względem pozwanego w kwocie 957 zł, o czym <span class="anon-block">J. S.</span> został zawiadomiony pismem z 13.06.2018. Pismem datowanym na 18.07.2018 powód wezwał pozwanego do zapłaty na swoją rzecz w terminie do 25.07.2018 kwoty 1.108,42 zł, na którą składała się należności z tytułu niezapłaconych faktur – 957 zł oraz odsetki naliczone do 25.07.2018.</p> <p> <strong> <!-- -->Dowody:</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->- umowa przelewu wierzytelności wraz z załącznikiem nr 1 (k.24-26, k.33-35);</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->- oświadczenie o zapłacie ceny sprzedaży (k.27);</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->- zawiadomienie o przelewie wierzytelności (k.57);</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->- wezwanie do zapłaty (k.58).</strong> </p> <p> <span class="underline"> <!-- -->Sąd zważył, co następuje:</span> </p> <p>Powództwo okazało się nieuzasadnione.</p> <p>Zgodnie z treścią <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 339;art. 339 § 1)">art. 339 § 1 k.p.c.</a>, jeżeli pozwany nie stawił się na posiedzenie wyznaczone na rozprawę, albo mimo stawienia się nie bierze udziału w rozprawie, sąd wydaje wyrok zaoczny. Sąd nie może wydać wyroku zaocznego, jeżeli pomimo niestawiennictwa pozwanego na rozprawie, żądał on przeprowadzenia rozprawy w swej nieobecności albo składał już w sprawie wyjaśnienia ustnie lub na piśmie (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 340)">art. 340 k.p.c.</a>), stwierdzono nieprawidłowość w doręczeniu wezwania albo jeżeli nieobecność pozwanego jest wywołana nadzwyczajnym wydarzeniem lub inną znaną sądowi przeszkodą, której nie można przezwyciężyć (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 214;art. 214 § 1)">art. 214 § 1 k.p.c.</a>).</p> <p>W realiach niniejszej sprawy zachodziły podstawy do wydania wyroku zaocznego, ponieważ pozwany nie wdał się w spór, co do istoty sprawy, pomimo prawidłowego zawiadomienia o terminie rozprawy, nie stawił się na jej termin, nie zajął żadnego stanowiska procesowego, nie wnosił o przeprowadzenie rozprawy w swojej nieobecności, ponadto brak jest podstaw, aby przyjąć, iż wystąpiły szczególne przeszkody uniemożliwiające jego stawiennictwo do Sądu.</p> <p>Po myśli <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 339;art. 339 § 2)">art. 339 § 2 k.p.c.</a>, Sąd wydając wyrok zaoczny przyjmuje za prawdziwe twierdzenie powoda o okolicznościach faktycznych przytoczonych w pozwie lub w pismach procesowych doręczonych pozwanemu przed rozprawą, chyba że budzą one uzasadnione wątpliwości albo zostały przytoczone w celu obejścia prawa.</p> <p>Powód w związku z nabyciem wierzytelności od <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span>, dochodził od pozwanego zapłaty kary umownej naliczonej przez pierwotnego wierzyciela z powodu rozwiązania z umowy o świadczenie usług telekomunikacyjnych przed upływem czasu oznaczonego umowy, z uwagi na niedotrzymanie zobowiązania do utrzymywania konta w okresie ważności dla usług, spowodowanego brakiem dokonywania przez pozwanego zasileń tego konta kwotą minimalną.</p> <p>Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 509;art. 509 § 1)">art. 509 § 1 k.c.</a>, wierzyciel może bez zgody dłużnika przenieść wierzytelność na osobę trzecią (przelew), chyba że sprzeciwiałoby się to ustawie, zastrzeżeniu umownemu albo właściwości zobowiązania. Natomiast z treści § 2 tego przepisu wynika, że wraz z wierzytelnością przechodzą na nabywcę wszelkie związane z nią prawa, w szczególności roszczenie o zaległe odsetki. Wierzytelność, przechodzi na nabywcę solo consensu<em> <!-- -->,</em> tj. przez sam fakt zawarcia umowy przelewu. W oparciu o dołączoną przez powoda umowę sprzedaży wierzytelności z 13.06.2018 wraz z załącznikiem nr 1, Sąd uznał, że strona powodowa wykazała swoją legitymację procesową.</p> <p>Okoliczność, iż dana wierzytelność jest objęta cesją nie oznacza jeszcze, że pierwotnemu wierzycielowi rzeczywiście przysługiwała. Bezspornie pozwanego oraz pierwotnego wierzyciela łączyła umowa o świadczenie usług telekomunikacyjnych uregulowana w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20041711800" title="Ustawa z dnia 16 lipca 2004 r. Prawo telekomunikacyjne - Dz. U. z 2004 r. Nr 171, poz. 1800 (art. 56;art. 56 ust. 1)">art. 56 ust. 1 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. Prawo telekomunikacyjne</a> (Dz.U.2014.243 j.t.). Podstawę do żądania od abonenta zapłaty kary umownej w wysokości określonej w umowie stanowiło rozwiązanie umowy przez pierwotnego wierzyciela w związku z niedokonaniem obowiązkowych zasileń konta kwota minimalną, w oparciu o § 12 Regulaminu świadczenia usług telekomunikacyjnych. Wprawdzie strona powodowa nie przedłożyła tego regulaminu, to jednak ustalenie przyczyny naliczenia kary umownej nie budzi wątpliwości w świetle pozostałych zebranych dowodów.</p> <p>Zgodnie z treścią 483 <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (§ 1)">§ 1 k.c.</a>, można zastrzec w umowie, że naprawienie szkody wynikłej z niewykonania lub nienależytego wykonania zobowiązania niepieniężnego nastąpi przez zapłatę określonej sumy (kara umowna). Oznacza to, iż obowiązek zapłaty kary umownej może być powiązany wyłącznie z niewykonaniem lub nienależytym wykonaniem zobowiązania niepieniężnego. Jak słusznie podnosi się w orzecznictwie, przy zastosowaniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 483;art. 483 § 1)">art. 483 § 1 k.c.</a> należy brać pod uwagę charakter prawny tych zobowiązań (pieniężne, niepieniężne), które należą do essentialia negotii, a nie obowiązki pochodne (dodatkowe).</p> <p>Na gruncie przedmiotowej umowy o świadczenie usług telekomunikacyjnych, podstawowym, obowiązkiem pozwanego, jako abonenta było dokonywanie 24 zasileń konta w kwocie minimalnej wynoszącej 50 zł (z VAT). Z powodu braku wykonania tego obowiązku przez <span class="anon-block">J. S.</span>, Polkomtel rozwiązał z nim umowę i naliczył karę umowną.</p> <p>Nie ulega wątpliwości, że wskazany obowiązek pozwanego miał charakter pieniężny. W tej sytuacji domaganie się przez powoda zasądzenia kary umownej za jego naruszenie jest niedopuszczalne, jako pozostające w sprzeczności z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 483;art. 483 § 1)">art. 483 § 1 k.c.</a>, dlatego powództwo podlegało w całości oddaleniu, o czym orzeczono w pkt I wyroku.</p> <p>W pkt II wyroku Sąd ustalił, iż zgodnie z zasadą odpowiedzialności za wynik postępowania koszty procesu ponosi strona powodowa, która w całości przegrała spór sądowy.</p> <p> <strong> <!-- -->Sędzia </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Hanna Woźniak</strong> </p> </div> <div> <h2>ZARZĄDZENIE</h2> <p>1.  <span class="anon-block">(...)</span>;</p> <p>2.  <span class="anon-block">(...)</span> </p> <p>- <span class="anon-block">(...)</span> </p> <p>3.  <span class="anon-block">(...)</span> </p> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">W.</span>, 20.12.2019</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->SSR Hanna Woźniak</strong> </p> </div>