II W 967/19

Суды общей юрисдикции2019-11-05

Номер дела

II W 967/19

Дата решения

2019-11-05

Тип

SENTENCE

Судьи

Sylwia Zierkiewicz (PRESIDING_JUDGE)

Текст решения

Sygn. akt II W 967/19 <div> <h2>WYROK ZAOCZNY</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> 5 listopada 2019 roku Sąd Rejonowy w Jeleniej Górze - Wydział II Karny w składzie: Przewodnicząca - Sędzia Sylwia Zierkiewicz Protokolant Monika Gąsior po rozpoznaniu 5 listopada 2019 roku sprawy przeciwko  Ł. R. PESEL: (...) obwinionemu o to, że: w dniu 17 listopada 2017 r w J. przy ul. (...) w sklepie (...) dokonał kradzieży artykułów piśmienniczych o łącznej wartości 79,80 na szkodę (...) S.A.  tj. o wykroczenie z art. 119 § 1 k.w.; I. uznaje obwinionego  Ł. R. za winnego popełnienia czynu opisanego w części wstępnej wyroku, tj. wykroczenia z art. 119 § 1 k.w. i za to na podstawie art. 119 § 1 k.w. wymierza mu karę 30 dni aresztu; II. na podstawie art. 124 § 4 k.w. orzeka wobec obwinionego obowiązek zapłaty równowartości wyrządzonej szkody poprzez uiszczenie kwoty 79,80 złotych na rzecz pokrzywdzonego (...) S.A. w W., III. zwalnia obwinionego od ponoszenia kosztów postępowania w niniejszej sprawie, obciążając nimi Skarb Państwa. Sygn. akt II W 967/19 </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> 17 listopada 2017 roku Ł. R., będąc w sklepie (...), w J. przy ul. (...), dokonał kradzieży artykułów piśmienniczych w postaci dwóch kompletów długopisów o wartości 29,90 złotych i 49,90 złotych co łącznie wyniosło 79,80 złotych. dowód: wyjaśnienia obwinionego k. 16,22,54, zeznania M. U. k. 9-10,35 protokół odtworzenia utrwalonego zapisu k.29-31, zdjęcia poglądowe k.32-33, Jak do tej pory Ł. R. był wielokrotnie karany z przestępstwa i wykroczenia przeciwko mieniu. dowód: karta karna k. 59-61 Sąd zważył, co następuje: Zdaniem Sądu, zebrany w sprawie materiał dowodowy, poddany przez Sąd gruntownej analizie stworzył podstawy do przyjęcia winy i sprawstwa obwinionego Ł. R. w zakresie zarzuconego mu czynu, opisanego w części wstępnej wyroku. Sąd przyznał walor pełnej wiarygodności wyjaśnieniom obwinionego, w których przyznał się do popełnienia zarzuconego mu wykroczenia i wnioskował o wymierzenie mu 5 dni aresztu. Wyjaśnienia obwinionego znajdują potwierdzenie w zeznaniach M. U. oraz protokole odtworzenia utrwalonego zapisu czy też zdjęciach z monitoringu. Wszystkie zebrane w sprawie dowody są ze sobą zbieżne, tworzą spójną całość. Brak jest podstaw do kwestionowania któregokolwiek z nich. Sam obwiniony wskazał jakie przedmioty ukradł i o jakiej wartości. Wobec powyższego, w oparciu o całokształt zebranego w sprawie materiału dowodowego, Sąd uznał obwinionego Ł. R. za winnego tego, że 17 17 listopada 2017 roku Ł. R., będąc w sklepie (...), w J. przy ul. (...), dokonał kradzieży artykułów piśmienniczych w postaci dwóch kompletów długopisów o wartości 29,90 złotych i 49,90 złotych co łącznie wyniosło 79,80 złotych, czym działał na szkodę (...) S.A w W. ; który to czyn stanowił wykroczenie z art. 119 § 1 kw. Podczas przypisanego mu czynu obwiniony działał świadomie, z zamiarem bezpośrednim – przyszedł do sklepu, aby zabrać artykuły piśmiennicze bez płacenia za nie. Stopień społecznej szkodliwości popełnionego przez Ł. R. wykroczenia jest znaczący z uwagi na nagminność tego rodzaju kradzieży sklepowych, stanowiących poważną dolegliwość dla sprzedawców, a także z uwagi na nagminne tego typu zachowanie samego obwinionego. Obwiniony w jawnie lekceważący sposób odniósł się do podstawowej normy porządku prawnego w państwie, jaką jest ochrona własności, dokonując na nią zamachu. Wymierzona obwinionemu, na podstawie art. 119 § 1 k.w., kara 30 dni aresztu - jest adekwatna do stopnia jego winy i społecznej szkodliwości popełnionego przez niego czynu. Kara ta swoją dolegliwością powinna uświadomić obwinionemu, że nieopłacalne jest łamanie prawa i przestrzec go na przyszłość przed takimi zachowaniami. Również w odczuciu ogólnospołecznym, kara ta powinna wywołać odczucie nieuchronności kary i braku przyzwolenia na zaspokajanie swoich potrzeb kosztem innych. Przy wymiarze tej kary Sąd jako okoliczności łagodzące potraktował przyznanie się obwinionego, za okoliczność obciążającą uprzednią wielokrotną karalność obwinionego, który nie zasługuje w ocenie sądu na karę łagodniejsza aniżeli maksymalna kara 30 dni aresztu. Wiele razy popełniał tego typu czyny, dokładnie wie, że jego zachowanie stanowiło wykroczenie, jednak świadomość podejmowanych zachowań, z które regularnie zostaje karny nie przeszkadza mu w popełnianiu po raz kolejny tego samego czynu. Świadczy to o głębokiej demoralizacji obwinionego, który winien być izolowany do reszty społeczeństwa. do popełnienia zarzuconych mu czynów oraz uprzednią niekaralność obwinionego. Sąd orzekł też wobec obwinionego, na podstawie art. 119 § 4 k.w., obowiązek zapłaty równowartości ukradzionego mienia na rzecz pokrzywdzonego (...) S.A. w W. w kwocie 79,80 złotych. Towar nie został bowiem odzyskany przez pokrzywdzony podmiot. Orzeczenie o kosztach postępowania, zapadło na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 119)">art. 119 k.p.</a>o.w. w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 624;art. 624 § 1)">art. 624 § 1 k.p.k.</a>, biorąc pod uwagę sytuację finansową obwinionego, który nie jest w stanie ponieść kosztów prowadzonego postępowania sądowego. </div>