II SA/Ke 1022/13

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Żak, Sędziowie Sędzia WSA Renata Detka, Sędzia WSA Jacek Kuza (spr.), Protokolant Joanna Nowak, po rozpoznaniu w dniu 18 grudnia 2013 r. na rozprawie sprawy ze skargi J P na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie pomocy finansowej dla osoby uprawnionej do świadczenia pielęgnacyjnego p o s t a n a w i a zawiesić postępowanie sądowe. UZASADNIENIE Decyzją z dnia [...] znak: [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze po rozpatrzeniu odwołania J P od decyzji wydanej z upoważnienia Prezydenta Miasta z dnia [...] o odmowie przyznania dodatku do świadczenia pielęgnacyjnego w okresie od 01.04. do 30.06.2013 r., na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 127 § 2 kpa utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu Kolegium zgodziło się z organem I instancji, że wnioskodawczyni nie przysługuje dodatek do świadczenia pielęgnacyjnego, gdyż nie została spełniona przewidziana w art. 17 ust. 1 lit b ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. z 2006 r. nr 139, poz. 992 ze zm.) przesłanka, dotycząca terminu powstania stanu niepełnosprawności matki wnioskodawczyni, nad którą sprawuje ona opiekę. Stan niepełnosprawności jak wynika z akt sprawy administracyjnej nie powstał przed ukończeniem przez osobę wymagającą opieki 18 roku życia, a nadto nie powstał w okresie pobierania przez nią nauki w szkole, w tym nauki w szkole wyższej, jednak nie później niż do ukończenia przez nią 25 roku życia. Organ również zaznaczył, że art. 17 ww. ustawy ma w niniejszej sprawie zastosowanie na mocy § 2 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 26 marca 2013 r. w sprawie szczegółowych warunków realizacji rządowego programu wspierania osób uprawnionych do świadczenia pielęgnacyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 413), zgodnie z którym prawo do pomocy przysługuje osobom mającym ustalone za miesiąc kwiecień, maj, czerwiec, lipiec, sierpień, wrzesień, październik, listopad lub grudzień 2013 r. prawo do świadczenia pielęgnacyjnego przyznane na podstawie ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. z 2006 r. Nr 139, poz. 992, z późn. zm.), zwanej dalej "ustawą", spełniającym warunki określone w art. 17 ustawy. W złożonej do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Kielcach skardze na powyższą decyzję J P domagając się uchylenia decyzji organów obu instancji podniosła, że decyzję przyznającą świadczenie pielęgnacyjne miała wydaną do czasu uzyskania własnej emerytury tj. do 31 sierpnia 2019 r., a skoro decyzja ta jest prawomocna, to ma również prawo do zwiększonego dodatku do świadczenia pielęgnacyjnego od 01.04. do 31.12.2013 r. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z treścią art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( t. jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) dalej p.p.s.a. Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Z powyższego przepisu zatem wynika, że Sąd może zawiesić postępowanie z uwagi na prejudycjalność innego toczącego się postępowania, którego wynik będzie miał wpływ na rozstrzygnięcie sprawy. Warunkiem zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego jest to, aby postępowanie administracyjne, sądowoadministracyjne, sądowe lub przed Trybunałem Konstytucyjnym, było w toku, a więc było wszczęte. Taka sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie. Z ustaleń Sądu wynika bowiem, że przed Trybunałem Konstytucyjnym toczy się postępowanie zarejestrowane pod sygnaturą K 38/13, zainicjowane wnioskiem złożonym przez grupę posłów na Sejm, o zbadanie zgodności: - art. 17 ust. 1 b ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 7 grudnia 2012 r. o zmianie ustawy o świadczeniach rodzinnych oraz niektórych innych ustaw, z art. 2 i art. 32 ust. 1 w związku z art. 69 Konstytucji RP, w zakresie nieuzasadnionego pozbawienia prawa do świadczenia pielęgnacyjnego z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej, podmiotów sprawujących opiekę nad osobami, których niepełnosprawność powstała po ukończeniu przez nie osiemnastego roku życia bądź w trakcie nauki w szkole lub w szkole wyższej po ukończeniu 25 roku życia, czym naruszone zostały zasady demokratycznego państwa prawa, w szczególności zasada sprawiedliwości społecznej oraz zasada równości wobec prawa i obowiązek zapewnienia osobom niepełnosprawnym pomocy w zabezpieczeniu egzystencji, - art. 16a ust. 2, 3, 4 i 5 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych w brzmieniu nadanym jej ustawą z dnia 7 grudnia 2012 r. o zmianie ustawy o świadczeniach rodzinnych oraz niektórych innych ustaw, z przepisami art. 2 i art. 32 ust. 1 w związku z art. 69 Konstytucji RP. Biorąc pod uwagę fakt, że zaskarżona decyzja odmawiająca przyznania skarżącej pomocy finansowej realizowanej na podstawie rozporządzenia Rady Ministrów z 26 marca 2013 r. w sprawie szczegółowych warunków realizacji rządowego programu wspierania osób uprawnionych do świadczenia pielęgnacyjnego, została wydana właśnie z powodu niespełnienia przez matkę skarżącej warunków określonych w art. 17 ust. 1b ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 7 grudnia 2012 r. o zmianie ustawy o świadczeniach rodzinnych, to niewątpliwie od wyniku sprawy toczącej się przed Trybunałem Konstytucyjnym pod sygnaturą K 38/13 zależy rozstrzygnięcie niniejszej sprawy. W razie stwierdzenia bowiem przez Trybunał Konstytucyjny niezgodności z Konstytucją wskazanego przepisu art. 17 ust. 1b ustawy o świadczeniach rodzinnych, krąg osób spełniających warunki określone w art. 17 tej ustawy, a przez to mogących uzyskać pomoc, o jakiej mowa w § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z 26 marca 2013 r. w sprawie szczegółowych warunków realizacji rządowego programu wspierania osób uprawnionych do świadczenia pielęgnacyjnego, może poszerzyć się o osoby sprawujące opiekę nad osobami, których niepełnosprawność powstała po 18, względnie 25 roku życia. Mając powyższe na uwadze, jak również kierując się dążeniem do zapewnienia jednolitości i stabilności orzecznictwa sądów administracyjnych, Sąd działając na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.