II K 50/19

<p>Sygn. akt IIK 50/19</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 6 listopada 2019 r.</p> <p>Sąd Rejonowy w Mrągowie, II Wydział Karny w składzie:</p> <p>Przewodniczący: Sędzia Wojciech Szałachowski</p> <p>Protokolant: p.o. sekr. sądowego Kamila Szarniak</p> <p>w obecności prokuratora Prok. Rej. Andrzej Zagraba</p> <p>po rozpoznaniu dnia 17/04/2019r., 05/11/2019r. sprawy</p> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">M. G.</span>, syna <span class="anon-block">S.</span> i <span class="anon-block">M. z domu S.</span>,</strong> </p> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">ur. (...)</span> w <span class="anon-block">T.</span>, </strong> </p> <p>oskarżonego o to, że:</p> <p>W dniu 06 grudnia 2018 roku pomiędzy godzinach 08:00- 08:20 w miejscowości <span class="anon-block">M.</span> przy <span class="anon-block">ulicy (...)</span> na parkingu Szkoły Podstawowej dokonał umyślnego uszkodzenia mienia poprzez zarysowanie i wgniecenie przedniej maski i przedniego zderzaka pojazdu marki <span class="anon-block">K. R.</span> o <span class="anon-block">nr rej. (...)</span> powodując straty o łącznej wartości 3867,97 zł na szkodę <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> siedziba <span class="anon-block">W.</span>;</p> <p> <strong> <!-- -->tj. o przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 288;art. 288 § 1)">art. 288 § 1 k.k.</a> </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->O R Z E K A :</strong> </p> <p>I. Oskarżonego <strong> <!-- --> <span class="anon-block">M. G.</span> </strong>uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu i za to na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 288;art. 288 § 1)">art. 288 § 1 k.k.</a> przy zastosowaniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 37 a)">art. 37a k.k.</a> skazuje go na <strong> <!-- -->karę grzywnę w rozmiarze 30 (trzydziestu) stawek dziennych ustalając wysokość stawki na 150 (sto pięćdziesiąt) złotych;</strong> </p> <p>II. Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 46;art. 46 § 1)">art. 46§1 k.k.</a> zobowiązuje oskarżonego <strong> <!-- --> <span class="anon-block">M. G.</span> do naprawienia w całości wyrządzonej szkody przestępstwem przez wpłacenie kwoty 3867,97 złotych (trzy tysiące osiemset sześćdziesiąt siedem złotych, 97/100) na rzecz pokrzywdzonych <span class="anon-block">K. K. (1)</span> lub <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> siedziba <span class="anon-block">W.</span> –</strong> w zależności od tego kto naprawił szkodę;</p> <p>III. Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 627)">art. 627 k.p.k.</a> zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa <strong> <!-- -->450 złotych tytułem opłaty i obciąża go pozostałymi kosztami procesu;</strong> </p> <p>IV. Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 627)">art. 627 k.p.k.</a> zasądza od oskarżonego <strong> <!-- --> <span class="anon-block">M. G.</span> na rzecz oskarżycielki posiłkowej <span class="anon-block">K. K. (1)</span> kwotę 2066,40 złotych (dwa tysiące sześćdziesiąt sześć złotych, 40/100) tytułem zwrotu wydatków z tytułu udziału w sprawie pełnomocnika oskarżycielki posiłkowej oraz kosztów dojazdów do siedziby Sądu. </strong> </p> <p>Sygn. akt IIK 50/19</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Sąd ustalił, co następuje:</p> <p>Oskarżony <span class="anon-block">M. G.</span> jest byłym mężem pokrzywdzonej <span class="anon-block">K. K. (1)</span>, strony trwają w osobistym konflikcie na tle wykonywania władzy rodzicielskiej nad wspólnymi dziećmi, oboje są lekarzami (bezsporne).</p> <p>Oskarżony mieszka i pracuje w <span class="anon-block">P.</span>, zaś pokrzywdzona w <span class="anon-block">M.</span> wraz z obecnym mężem <span class="anon-block">M. K. (1)</span> (bezsporne). Strony realizują władzę rodzicielską w ten sposób, że oskarżony ma ustalone kontakty z dziećmi pod nadzorem kuratora w miejscu zamieszkania dzieci tj. przy ich matce <span class="anon-block">K. K. (1)</span> dwa razy w miesiącu w soboty (bezsporne).</p> <p>Zgodnie z wcześniejszymi ustaleniami, w dniu 6 grudnia 2018 roku, <span class="anon-block">M. K. (1)</span> odwoził dzieci – <span class="anon-block">H.</span> do przedszkola, a <span class="anon-block">J.</span> do szkoły (zeznania <span class="anon-block">M. K. (1)</span> k. 99).</p> <p>Już w momencie zaparkowania, oskarżony podbiegł do samochodu, otworzył drzwi po lewej stronie, tam gdzie siedziało dziecko (ibidem). Oskarżony zachowywał się nerwowo, nie reagował o prośby o spokój, jednakże <span class="anon-block">M. K. (1)</span> odprowadził dziecko do szkoły, tam czekał aż chłopiec przebierze się, następnie zaś w okolicach pomieszczenia klasowego pojawił się oskarżony z torbą prezentów dla dziecka (ibidem).</p> <p>Po tym jak dziecko weszło do klasy <span class="anon-block">M. K. (1)</span> opuścił szkołę, przed budynkiem natknął się na oskarżonego, który nadal zachowywał się agresywnie, wypowiadał bliżej nieokreślone groźby, „zapraszał na wycieczkę do lasu”, obrażał pokrzywdzoną <span class="anon-block">K. K. (1)</span> (ibidem).</p> <p> <span class="anon-block">M. K. (1)</span> nie reagował na takie zachowanie oskarżonego, wsiadł do samochodu, zapiął pasy i ruszył w kierunku wyjazdu z parkingu (zeznania <span class="anon-block">M. K.</span> k. 30).</p> <p>Oskarżony szedł środkiem parkingu (ibidem), także przez jakiś czas obok samochodu, zaś w pewnym momencie zajął miejsce przed maską pojazdu i uderzył rękoma o maskę (ibidem). <span class="anon-block">M. K. (1)</span> poruszał się z minimalną prędkością i w tych okolicznościach oskarżony w pewnym momencie, obunóż wskoczył na maskę samochodu, którym poruszał się mąż pokrzywdzonej, uderzał rękoma w szybę, po chwili zeskoczył i zapowiedział, że wyciągnie kierowcę z auta (zeznania <span class="anon-block">M. K.</span> k. 30, zeznania El. <span class="anon-block">K.</span> k. 97-98, <span class="anon-block">D. C.</span> k. 98).</p> <p>Ponadto ustalono, że samochód <span class="anon-block">K. K. (1)</span>, będący w leasingu <span class="anon-block"> – (...) spółka z o.o.</span> w <span class="anon-block">W.</span>, został uszkodzony na kwotę 3867,97 złotych (vide k. 19-24).</p> <p>Oskarżony nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu, przy czym istota jego wyjaśnień sprowadza się do tezy, że mąż byłej żony próbował go potrącić, lekko uderzył go zderzakiem w łydki – co skutkowało odruchowe odskoczenie do góry i manewr ratunkowy w postaci wskoku na maskę. Nadto wskazał, że wizyta w szkole spowodowana była chęcią wręczenia prezentów starszemu synowi <span class="anon-block">J.</span>, nadto wyjaśniał także, że <span class="anon-block">M. K. (1)</span> zachowywał się w stosunku do niego niestosowanie i niegrzecznie (vide k. 95).</p> <p>Wina oskarżonego w świetle przeprowadzonych dowodów i ustalonego na jej podstawie stanu faktycznego nie budzi żadnych wątpliwości. Jak wynika z dowodów natury rzeczowej i osobowej, z całą pewnością nie było potrzeby skoku obiema nogami na maskę samochodu, w sytuacji, która zaistniała na parkingu. Zgodnie z zeznaniami ocznych świadków zdarzenia, tych niezainteresowanych osobiście w sprawie tj. <span class="anon-block">D. C.</span> i <span class="anon-block">E. K.</span> – to właśnie oskarżony nie odstępował <span class="anon-block">M. K. (1)</span>, podszedł do samochodu (także będącego już w ruchu), zatarasował wyjazd pojazdu z parkingu, zaś w końcowej fazie zdarzenia po prosu wskoczył na maskę samochodu. Żadną miarą nie można przyjąć, że bronił się w ten sposób przed samochodem, który celowo miał go potrącić. Tym samym, w ocenie Sądu, należy przyjąć, że działał z co najmniej zamiarem ewentualnym zniszczenia mienia, w oczywistym przewidywaniu mogącej nastąpić szkody, co w pełni wyczerpuje znamiona zniszczenia mienia, które to przestępstwo można popełnić w obu postaciach zamiaru. Stanowisko to wzmocnione jest nadto ustaleniami, że oskarżony tego dnia był w złym stanie emocjonalnym, on był inicjatorem awantury, on też spotkał się z dzieckiem wbrew decyzji Sądu, precyzującym kontakty z małoletnim dzieckiem stron.</p> <p>W rezultacie działanie oskarżonego było zawinione, w wysokim stopniu szkodliwe społecznie i bezprawne.</p> <p>Szczególne okoliczności obciążające to przede wszystkim wyjątkowo naganne a przy tym w ostatniej fazie przestępne zachowanie się oskarżonego w placówce oświatowej, gdzie niewątpliwie należy zachować powściągliwość w wyrażaniu swoich emocji, mają na uwadze, że mogą takie działania oglądać dzieci szkolne. Ponadto pretensje oskarżonego do żony przeniosły się na <span class="anon-block">M. K. (1)</span>, który działał w ramach uzgodnień z żoną w zakresie transportu dzieci do szkoły i przedszkola, i który swoim zachowaniem nie dał żadnego powodu do agresji. Okoliczności te sprzeciwiają się możliwości przyjęcia i zastosowania dobrodziejstwa warunkowego umorzenia postępowania karnego.</p> <p>Przeto orzeczono jak w punkcie I wyroku.</p> <p>Nadto orzeczono o konieczności naprawienia szkody (punkt II wyroku).</p> <p>Rozliczono koszty sądowe i koszty zastępstwa prawnego (punkt III i IV wyroku).</p> <p>Orzeczona kara grzywny przestrzeże oskarżonego przed podejmowanie tego rodzaju przestępnych działań, przy czym wysokość kary jest adekwatna do stanu zamożności oskarżonego – co wprost wynika z jego oświadczenia w tym względzie, wobec uzyskiwanych dochodów.</p> </div>