XXVII Ca 2380/18

<p>Sygn. akt<strong> <!-- --> XXVII Ca 2380/18</strong> </p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 6 listopada 2019 r.</p> <p>Sąd Okręgowy w Warszawie XXVII Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie:</p> <table> <colgroup> <col width="167"/> <col width="431"/> </colgroup> <tr> <td> <p>Przewodniczący:</p> </td> <td> <p> <strong> <!-- -->Sędzia Grzegorz Chmiel</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Sędziowie:</p> </td> <td> <p>Katarzyna Parczewska</p> <p>del. Joanna Karczewska</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Protokolant:</p> </td> <td> <p>sekr. sądowy Grażyna Dwórznik</p> </td> </tr> </table> <p>po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 października 2019 r. w Warszawie</p> <p>połączonych spraw z powództwa <strong> <!-- --> <span class="anon-block">M. A.</span> </strong> </p> <p>przeciwko <strong> <!-- --> <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">W.</span> </strong> </p> <p>o zapłatę</p> <p>na skutek apelacji pozwanego od wyroku Sądu Rejonowego dla Warszawy Śródmieścia <br/>z dnia 21 czerwca 2018 r. sygn. akt I C 2637/16</p> <p>1.  oddala apelację;</p> <p>2.  zasądza od powoda <span class="anon-block">M. A.</span> na rzecz pozwanego <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">W.</span> kwotę 450 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa prawnego w instancji odwoławczej.</p> <p>XXVII Ca 2380/18</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <strong> <!-- -->Postępowanie przed sądem I instancji</strong> </p> <p>Sąd Rejonowy dla Warszawy – Śródmieścia w Warszawie rozpoznawał sprawę z powództwa <span class="anon-block">M. A.</span> przeciwko <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> o zapłatę odszkodowania w związku z odwołaniem lotu z <span class="anon-block">K.</span> do <span class="anon-block">W.</span> w dniu 17 lipca 2016 r. Powód domagał się zapłaty odszkodowania w kwocie 250 EUR przewidzianego Rozporządzeniem WE nr 261/2004, jak również zwrotu kosztów zakwaterowania na jedną noc w kwocie 2.760 <span class="anon-block"> (...)</span> i biletu na zastępcze połączenie lotnicze w kwocie 415,50 EUR.</p> <p>Pozwany uznał powództwo co do kwoty 250 EUR lecz odmówił spełnienia roszczenia o zwrot kosztów zakwaterowania i biletu lotniczego na alternatywne połączenie, wskazując, iż powód świadomie zrezygnował ze świadczeń oferowanych bezpłatnie pasażerom odwołanego lotu, w związku z czym nie może on domagać się pokrycia poniesionych przez siebie kosztów.</p> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- -->Orzeczenie sądu I instancji</em> </strong> </p> <p>Wyrokiem z dnia 21 czerwca 2018 r. Sąd Rejonowy dla Warszawy – Śródmieścia zasądził od pozwanego <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">W.</span> na rzecz powoda kwoty 1.100,80 zł to jest kwoty stanowiącej równowartość 250 EUR, co do której pozwany uznał powództwo, i oddalił powództwo w pozostałej części.</p> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- -->Ustalenia faktyczne poczynione przez sąd I instancji</em> </strong> </p> <p>W uzasadnieniu orzeczenia Sądu Rejonowego wskazano następujące okoliczności faktyczne ustalone w toku postępowania i przyjęte jako podstawa wydanego w sprawie orzeczenia:</p> <p>1.  <span class="anon-block">M. A.</span> zawarł z <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> umowę przewozu lotniczego (nr rezerwacji <span class="anon-block"> (...)</span>) wykupił bilet nr <span class="anon-block"> (...)</span> na lot na trasie <span class="anon-block">W.</span> – <span class="anon-block">K.</span> zaplanowany na dzień 15 lipca 2016 roku oraz na trasie <span class="anon-block">K.</span> – <span class="anon-block">W.</span> zaplanowany na dzień 17 lipca 2016 roku.</p> <p>1.  Lot z <span class="anon-block">W.</span> do <span class="anon-block">K.</span> odbył się zgodnie z planem, lecz lot z <span class="anon-block">K.</span> do <span class="anon-block">W.</span>, zaplanowany na dzień 17 lipca 2016 roku został odwołany.</p> <p>2.  Po odwołaniu lotu <span class="anon-block">M. A.</span> otrzymał informację tekstową (SMS) od linii lotniczych, że jego lot został przełożony na dzień 20 lipca 2016 roku na godziny wieczorne.</p> <p>3.  Przedstawiciel pozwanego poinformował pasażerów odwołanego lotu o opcji zmiany rezerwacji i możliwości zakwaterowania. Linie lotnicze zapewniały pasażerom odwołanego lotu alternatywne lotv. Wyżywienie, transfery do i z hotelu, zakwaterowanie i wyżywienie w hotelu. Obsługa pasażerów odbywała się w języku <span class="anon-block">(...)</span>, <span class="anon-block">(...)</span> i <span class="anon-block">(...)</span>.</p> <p>4.  <span class="anon-block">M. A.</span> musiał stawić się do pracy w dniu 18 lipca 2016 r. więc dokonał zakupu biletu na lot w dniu 18 lipca 2016 roku na godzinę 05:30 z przesiadką w <span class="anon-block">W.</span>, za który zapłacił kwotę 415,50 EUR</p> <p>5.  <span class="anon-block">M. A.</span> spędził noc z dnia 17 lipca 2016 roku na dzień 18 lipca 20.16 roku w <span class="anon-block"> hotelu (...)</span> w <span class="anon-block">K.</span>, Całkowity koszt pobytu w hotelu wvniósł kwotę 2.760,00 <span class="anon-block">(...)</span>.</p> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- -->Motywy rozstrzygnięcia Sądu I instancji</em> </strong> </p> <p>Jako podstawę rozstrzygnięcia, w części nie objętej uznaniem powództwa Sąd Rejonowy przyjął przepis art. 8, 9 i 12 rozporządzenia nr 261/2004, stwierdzając jednocześnie, iż pozwany nie uchybił swoim zobowiązaniom wynikającym z art. 8 i 9 rozporządzenia nr 261/04. Opierając się na zeznaniach świadka <span class="anon-block">S. S. (1)</span> ustalił, iż wszystkim pasażerom, którzy się do niego zgłosili niezwłocznie została przedstawiona propozycja alternatywnych lotów, wyżywienia, transferów do i z hotelu, zakwaterowania i wyżywienia w hotelu. W oparciu o to Sąd Rejonowy stwierdził, iż powód nie wykazał aby poniesienie przez niego kosztów zakwaterowania i zakupu nowego biletu lotniczego było konieczne. Decyzję powoda, że nie będzie czekał, by porozmawiać z przedstawicielem pozwanego na lotnisku i uda się do hotelu w którym wynajął pokój, oraz skorzysta z lotu powrotnego, na który sam wykupił bilet, Sąd Rejonowy ocenił jako rezygnację przez powoda z bezpłatnych świadczeń oferowanych przez pozwanego zgodnie z art. 8 ust. 1 lit. b) i c) oraz art. 9 rozporządzenia nr 261/04. W oparciu o to w ocenie Sądu Rejonowego poniesienie przez powoda dodatkowych kosztów nie było normalnym następstwem odwołania lotu, a jedynie następstwem decyzji powoda o nieskorzystaniu ze świadczeń oferowanych przez pozwanego.</p> <p> <strong> <!-- -->Apelacja </strong> </p> <p>Apelację od wydanego orzeczenia wniósł powód, zaskarżając je w części, w której powództwo zostało oddalone, i wnosząc o uwzględnienie żądań pozwu w całości. Pod adresem zaskarżonego orzeczenia sformułował następujące zarzuty:</p> <p>1)  nierozpoznanie istoty sprawy (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 386;art. 386 § 4)">art. 386 par. 4 KPC</a>) w wyniku bezkrytycznego oparcia rozstrzygnięcia na zeznaniach świadka <span class="anon-block"> S. S.</span>;</p> <p>2)  sprzeczność istotnych ustaleń faktycznych z zebranym w sprawie materiałem dowodowym poprzez uznanie, że Powód miał możliwość skorzystania z rzekomej oferty lotów alternatywnych, wyżywienia, noclegu i transferów oferowanych przez Pozwanego</p> <p>3)  Naruszenie przepisów postępowania (tj. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 6)">art. 6 KPC</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 227)">art. 227 KPC</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 232)">art. 232 KPC</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233 §1 KPC</a> jak również <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 272)">art. 272 KPC</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 299)">art. 299 KPC</a>) mające istotny wpływ na wynik sprawy, poprzez całkowite pominięcie dowodu z przesłuchania strony (Powoda).</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy zważył, co następuje:</strong> </p> <p>Rozstrzygnięcie Sądu Rejonowego, mając na uwadze treść zgłoszonego roszczenia jak również przedstawione w toku postępowania dowody było prawidłowe, zaś argumenty przedstawione w apelacji nie mogły doprowadzić do zmiany zaskarżonego orzeczenia.</p> <p>W pierwszej kolejności wskazać należy, iż pierwszy z zarzutów podniesionych przez pozwanego jest oczywiście bezzasadny. W postępowaniu przed sądem I instancji nie doszło bowiem do nie rozpoznania istoty sprawy w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 386;art. 386 § 4)">art. 386 §4 k.p.c.</a> Sąd Rejonowy orzekł bowiem o całości żądania pozwu, dokonując oceny właśnie tego co stanowiło istotę roszczenia – a więc to czy powodowi przysługuje roszczenie o zapłatę dalszego odszkodowania ponad „ryczałtową” kwotę 250 EUR wynikającą z przepisów rozporządzenia nr 261/04. W tym zakresie Sąd Rejonowy ocenił, iż powód dobrowolnie zrezygnował ze świadczeń oferowanych mu bezpłatnie przez linię lotniczą, czym przyczynił się do powstania szkody, a co za tym idzie utracił prawo żądania jej naprawienia w tym zakresie. Brak jest zatem podstaw by twierdzić, iż sąd nie rozpoznał istoty sprawy.</p> <p>Pozostałe dwa zarzuty podniesione przez powoda były zarzutami odnoszącymi się faktycznie do oceny dowodów. Powód kwestionował bowiem oparcie się przez Sąd Rejonowy na zeznaniach świadka <span class="anon-block">S. S. (1)</span>, nie zaś na jego własnych zeznaniach złożonych w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 299)">art. 299 k.p.c.</a>, i w zasadzie na zarzucie, iż zeznania świadka były nieprawdziwe budował całość zarzutów formułowanych pod adresem orzeczenia Sądu Rejonowego. W ocenie Sądu Okręgowego jednakże stawiane przez niego zarzuty nie dają podstaw do podważenia prawdziwości zeznań świadka. W szczególności jego wiarygodności nie podważa fakt, iż jest on pracownikiem pozwanego, gdyby bowiem była to okoliczność wyłączająca wiarygodność świadka to oznaczałoby to faktyczne pozbawienie przedsiębiorców możliwości obrony swych praw w postępowaniu sądowym. Zarzut, iż świadek został „poinstruowany jak ma zeznawać” jest zaś wprost zarzutem popełnienia przestępstwa, formułowanie tego rodzaju pomówień bez jakichkolwiek dowodów na ich poparcie jest zaś zwykłym pomówieniem.</p> <p>Przyjęcie, iż dokonana przez Sąd Rejonowy ocena wiarygodności zeznań świadka <span class="anon-block">S. S. (1)</span> była prawidłowa oznacza bezzasadność postawionego w apelacji zarzutu sprzeczności ustaleń faktycznych ze zgromadzonym materiałem dowodowym. Bezzasadny jest także zarzut „pominięcia” zeznań samego powoda – Sąd Rejonowy uwzględnił je bowiem i wprost przywołał w uzasadnieniu – tyle tylko że jedynie w części, w której były one zgodne z zeznaniami świadka. W zakresie zaś oceny wiarygodności zeznań powoda można zadać pytanie, dlaczego to jemu, a nie świadkowi Sąd miałby dać wiarę – wszak powód jest osobą bezpośrednio zainteresowaną w uzyskaniu korzystnego rozstrzygnięcia, więc można spodziewać się, że będzie przedstawiał stan faktyczny w taki sposób, by było to dla niego korzystne, w tym pomijając te jego elementy, które nie pasują do formułowanego roszczenia. Ponownie zatem brak jest podstaw do dokonania odmiennej niż dokonana przez Sąd Rejonowy oceny tego dowodu.</p> <p>Mając na uwadze powyższe okoliczności apelację powoda należało uznać za niezasadną, i podlegającą w związku z tym oddaleniu na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 385)">art. 385 k.p.c.</a> </p> <p>Konsekwencją oddalenia apelacji było obciążenie na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98)">art. 98 k.p.c.</a> </p> </div>