Ppolska.starec← UrzadnikВойти

I ACa 1142/18

Суды общей юрисдикции2019-11-07
Номер дела
I ACa 1142/18
Дата решения
2019-11-07
Тип
SENTENCE

Судьи

Anna Kowacz-Braun (PRESIDING_JUDGE)Grzegorz KrężołekPaweł Czepiel

Правовое основание

Текст решения

<p>Sygn. akt I ACa 1142/18</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 7 listopada 2019 r.</p> <p>Sąd Apelacyjny w Krakowie – I Wydział Cywilny</p> <p>w składzie:</p> <table> <colgroup> <col width="219"/> <col width="398"/> </colgroup> <tr> <td> <p>Przewodniczący:</p> </td> <td> <p>SSA Anna Kowacz-Braun</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Sędziowie:</p> </td> <td> <p>SSA Grzegorz Krężołek (spr.)</p> <p>SSA Paweł Czepiel</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Protokolant:</p> </td> <td> <p>st. sekr. sądowy Paulina Klaja</p> </td> </tr> </table> <p>po rozpoznaniu w dniu 7 listopada 2019 r. w Krakowie na rozprawie</p> <p>sprawy z powództwa <span class="anon-block"> (...) spółki z o.o.</span> w <span class="anon-block">G.</span> </p> <p>przeciwko Województwu <span class="anon-block"> (...)</span> </p> <p>o zapłatę</p> <p>na skutek apelacji strony powodowej</p> <p>od wyroku Sądu Okręgowego w Kielcach</p> <p>z dnia 4 czerwca 2018 r. sygn. akt I C 3342/17</p> <p>1.  <strong> <!-- -->oddala apelację; </strong> </p> <p>2.  <strong> <!-- -->zasądza od strony powodowej na rzecz strony pozwanej kwotę 8.100 zł (osiem tysięcy sto złotych) tytułem kosztów postępowania apelacyjnego. </strong> </p> <p>SSA Paweł Czepiel SSA Anna Kowacz-Braun SSA Grzegorz Krężołek</p> <p>Sygn. akt : I ACa 1142/18</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>W pozwie przeciwko Województwu <span class="anon-block"> (...)</span>, powódka <span class="anon-block"> (...) spółka z ograniczona odpowiedzialnością</span> w <span class="anon-block">G.</span> domagała się zasądzenia kwoty 351.684 zł wraz z odsetkami za opóźnienie od dnia 1 lipca 2017r. do dnia zapłaty oraz obciążenia strony przeciwnej kosztami sporu .</p> <p>Uzasadniając żądanie wskazała iż w dniu 18 sierpnia 2015r. pomiędzy Województwem <span class="anon-block"> (...)</span> - Urzędem Marszałkowskim Województwa <span class="anon-block"> (...)</span> a <span class="anon-block">(...)</span> spółka z o.o. w <span class="anon-block">W.</span> - jako Operatorem została zawarta Umowa Partnerstwa Publiczno-Prywatnego nr<span class="anon-block">(...)</span> </p> <p>W dniu 26 października 2016r. pomiędzy<span class="anon-block">(...)</span> spółka z o.o. w <span class="anon-block">W.</span> a powódką została zawarta umowa sprzedaży Zorganizowanej Części Przedsiębiorstwa, w postaci Oddziału <span class="anon-block"> spółki (...) sp. z o.o.</span> w <span class="anon-block">W.</span> - Operator <span class="anon-block"> (...)</span> Sieci Szerokopasmowej. Na jej podstawie powódka przejęła obowiązki Operatora.</p> <p>Zgodnie z §4 ust. 11 Umowy PPP, Województwo zobowiązało się do zwrotu Operatorowi kwoty zapłaconego podatku od nieruchomości w przypadku, gdy ten zapłaci należny podatek, a równocześnie wykonuje należycie zobowiązania wynikające z umowy. W celu uzyskania zwrotu tego świadczenia powódka była zobowiązaną przedstawić pisemny wniosek zawierający wyliczenie kwoty zapłaconego podatku. Wniosek taki należało przedkłada stronie pozwanej nie częściej niż raz na kwartał , a Województwo było zobowiązane zwrócić tę kwotę w terminie 60 dni od złożenia takiego , prawidłowo udokumentowanego żądania .</p> <p>Powódka wskazała , iż w dniu 6 kwietnia 207r złożyła taki wniosek o zwrot kwoty zapłaconego podatku od nieruchomości za cały pierwszy kwartał 2017r., stanowiącej sumę dochodzoną pozwem - 351.684 zł.</p> <p>Ponieważ później określiła ostateczny termin zapłaty tego świadczenia na 30 czerwca 2017r, w warunkach braku jego zapłaty , należne <span class="anon-block">(...)</span> są także odsetki ustawowe od dnia 1 lipca 2017r .</p> <p>Jak argumentowała w dalszym ciągu, strona przeciwna , w piśmie z dnia 21 kwietnia 2017r odmówiła zwrotu tej sumy powołując się na §4 ust. 11 Umowy PPP argumentując, iż spółka nie wykonuje umowy w sposób właściwy. W szczególności nie zapłaciła w terminie należnego Województwu czynszu dzierżawnego - wobec czego strona pozwana zaspokoiła to świadczenie z gwarancji bankowej należytego wykonania umowy, która, zgodnie z postanowieniami umowy, stanowiła jedną z form zabezpieczenia.</p> <p>Zdaniem strony powodowej skorzystanie z tej formy zabezpieczenia nie świadczy o nieprawidłowym wykonywaniu przez nią zobowiązania.</p> <p>Stanowisko przeciwne, prezentowane przez Województwo, sprzeciwia się poprawnej wykładni postanowień umownych prowadząc do nieuzasadnionego wniosku , że nawet najdrobniejsze uchybienie obowiązkowi umownemu ze strony Operatora prowadzić może do odmowy spełnienie świadczenia wzajemnego przez pozwanego, a takiej konsekwencji nie da się pogodzić z celem umowy z dnia 18 sierpnia 2015r.</p> <p>Nakazem zapłaty wydanym w postępowaniu upominawczym z dnia 17 października 2017r Sąd Okręgowy w <span class="anon-block">K.</span>uwzględnił żądanie pozwu w całości.</p> <p>W sprzeciwicie od tego orzeczenia , obejmującym jego całość strona pozwana domagała się oddalenia powództwa oraz obciążenia <span class="anon-block"> spółki (...)</span> kosztami postępowania.</p> <p>W swoim stanowisku procesowym podniosła , iż miała dostateczną podstawę do odmowy spełnienie świadczenia albowiem pozwana nie wykonywała właściwie swojego zobowiązania umownego.</p> <p> <span class="anon-block"> Spółka (...)</span> nie zapłaciła czynszu dzierżawnego za rok 2016, co przyznała w pozwie.</p> <p>To zaniechanie spowodowało , iż Województwo <span class="anon-block"> (...)</span> musiało dla zaspokojenia swojej wierzytelności z tego tytułu skorzystać z gwarancji bankowej , świadczenie z której tę wierzytelność zaspokoiło. Ponieważ gwarancja była sposobem zabezpieczenia należytego wykonania zobowiązania umownego przez powodowa spółkę koniczność sięgnięcia do niej już dostatecznie przekonuje o tej nieprawidłowości po stronie kontrahentki.</p> <p>Strona pozwana podkreślała , że zaspokojenie należnego jego świadczenia z tytułu czynszu doprowadziło do ograniczenia kwoty gwarancji , bez możliwość jej późniejszego uzupełnienia przez Województwo bez uszczerbku majątkowego po jego stronie.</p> <p>Twierdziła , że z punktu widzenia finansów publicznych nie jest możliwe uznanie za działanie, w sposób celowy i oszczędny, dopuszczenie do sytuacji w której Operator/ strona powodowa / osiąga korzyści z prowadzenia działalności operacyjnej , a jednocześnie nie reguluje terminowo zobowiązań publicznoprawnych, nie wykonuje innych zobowiązań umownych , a równocześnie otrzymuje od Województwa <span class="anon-block"> (...)</span> kwotę refundacji zapłaconego podatku od nieruchomości.</p> <p>Strona powodowa aby podmiot samorządu terytorialnego zrealizował swoje świadczenie na jej rzecz, stanowiące element własnego wkładu finansowego we wspólne przedsięwzięcie, musi wykonywać umowę w pełni prawidłowo bez jakikolwiek uchybień w zakresie obowiązków , które na siebie przyjęła.</p> <p>Zarządzeniem z dnia 21 listopada 2017 roku Sąd Okręgowy w <span class="anon-block">K.</span> Wydział Gospodarczy przekazał sprawę do rozpoznania Wydziałowi Cywilnemu.</p> <p>Wyrokiem z dnia 4 czerwca 2018r , Sąd Okręgowy w Kielcach :</p> <p>- oddalił powództwo [ pkt I ] oraz</p> <p>- zasądził od powódki na rzecz strony pozwanej kwotę 10 817 zł , tytułem kosztów procesu [ pkt II sentencji wyroku ].</p> <p>Sąd I instancji ustalił następujące fakty istotne dla rozstrzygnięcia :</p> <p>W dniu 18 sierpnia 2015 roku pomiędzy Województwem <span class="anon-block"> (...)</span> - Urzędem Marszałkowskim Województwa <span class="anon-block"> (...)</span> jako Zamawiającym, a <span class="anon-block">(...)</span>spółka z o.o. w <span class="anon-block">W.</span> - jako Operatorem/Wykonawcą/ , została zawarta Umowa Partnerstwa Publiczno-Prywatnego nr <span class="anon-block">(...)</span> </p> <p>W dniu 26 października 2016 roku pomiędzy <span class="anon-block">(...)</span> spółka z o.o. w <span class="anon-block">W.</span> jako sprzedającym a <span class="anon-block"> (...) spółka z o.o.</span> w <span class="anon-block">G.</span> jako kupującym, została zawarta umowa sprzedaży Zorganizowanej Części Przedsiębiorstwa. Na jej podstawie<span class="anon-block">(...)</span>spółka z o.o. w <span class="anon-block">W.</span> sprzedał <span class="anon-block"> (...) spółka z o.o.</span> w <span class="anon-block">G.</span> Zorganizowaną Część Przedsiębiorstwa w postaci Oddziału <span class="anon-block"> spółki (...) sp. z o.o.</span> w <span class="anon-block">W.</span> - Operator <span class="anon-block"> (...)</span> Sieci Szerokopasmowej. Zgodnie z jej postanowieniami w skład ZCP wchodziła Umowa Partnerstwa Publiczno - Prywatnego nr <span class="anon-block">(...)</span> zawarta w dniu 18 sierpnia 2015r.</p> <p>Strona powodowa nie wywiązała się w całości wobec gmin na obszarze których znajdowała się tworzona i obsługiwana przez nia sieć z obowiązku zapłaty podatku od nieruchomości za rok 2016.</p> <p>W 2017 r złożyła wnioski do gmin o rozłożenia tych zaległości podatkowych na raty. Wójtowie (Burmistrzowie) gmin <span class="anon-block">B.</span>, <span class="anon-block">B.</span>, <span class="anon-block">B.</span>, <span class="anon-block">B.</span>, <span class="anon-block">B.</span>, <span class="anon-block">C.</span>, <span class="anon-block">C.</span>, <span class="anon-block">D.</span>, <span class="anon-block">D.</span>, <span class="anon-block">D.</span>, <span class="anon-block">F.</span>, <span class="anon-block">J.</span>, <span class="anon-block">K. W.</span>, <span class="anon-block">K.</span>, <span class="anon-block">K.</span>, <span class="anon-block">Ł.</span>, <span class="anon-block">M.</span>, <span class="anon-block">M.</span>, <span class="anon-block">M.</span>, <span class="anon-block">M.</span>, <span class="anon-block">M.</span>, <span class="anon-block">M.</span>, <span class="anon-block">M.</span>, <span class="anon-block">N.</span>, <span class="anon-block">O.</span>, <span class="anon-block">O.</span>, <span class="anon-block">O.</span>, <span class="anon-block">O.</span>, <span class="anon-block">P.</span> uwzglenili jej żądania. postanowili rozłożyć <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> w <span class="anon-block">G.</span> na raty płatność zaległego podatku od nieruchomości za 2016 rok.</p> <p>W I kwartale 2017 roku istniały zaległości <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> w <span class="anon-block">G.</span> z tytułu kosztów wynikających z zwartych umów korzystania z nieruchomości w związku z lokalizacją na nich obiektów infrastruktury technicznej tworzących siec , w tym czynszu.</p> <p>Dlatego Pismem z dnia 27 stycznia 2017 roku Województwo <span class="anon-block"> (...)</span> wezwało powódkę oraz <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> w <span class="anon-block">W.</span> do niezwłocznej zapłaty należnego Województwu czynszu dzierżawnego za rok 2016.</p> <p>Wezwanie to zostało ponowione w pismem z 14 lutego 2017r, w którym określono termin spełnienia tego świadczenia na 14 dni. Dotyczyło ono kwoty brutto 1 355 460 zł [ 1 102 000 zł netto ]</p> <p>Wobec braku spełnienia świadczenia przez <span class="anon-block">S. (...)</span> , pismem z dnia 1 marca 2017 roku Województwo <span class="anon-block"> (...)</span> wystąpiło do <span class="anon-block"> Banku (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">W.</span> z żądaniem zapłaty Gwarancji Bankowej nr <span class="anon-block"> (...)- (...)</span> z dnia 12 sierpnia 2015 roku wraz z aneksem z dnia 17 sierpnia 2015 roku, wnosząc o przekazanie kwoty 1.355.460 zł. W dniu 15 marca 2017 roku, bank zrealizował świadczenie gwarancyjne , przekazując na konto pozwanej 1.355.460 zł.</p> <p>Województwo <span class="anon-block"> (...)</span> obciążyło <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> w <span class="anon-block">G.</span> kwotą 500 zł z tytułu kary umownej za niedotrzymanie zobowiązania w zakresie usuwania awarii. Suma ta została zapłacona.</p> <p>Pismem z dnia 6 kwietnia 2017 powódka złożyła do Województwa <span class="anon-block"> (...)</span> wniosek o zwrot kwoty 351.684 zł z tytułu zapłaconego podatku od nieruchomości za I kwartał 2017 roku.</p> <p>W dniu 2 czerwca 2017r strona pozwana odmówiła spełnienia tego świadczenia.</p> <p>W ramach rozważań prawnych , uznając roszczenie <span class="anon-block"> spółki (...)</span> za nieuzasadnione , Sąd Okręgowy w pierwszej kolejności wskazał ,iż prawidłowe zachowanie się dłużnika w wykonaniu zobowiązania polega na zadośćuczynieniu oczekiwaniom wierzyciela, którego uzasadnieniem jest istniejący między stronami węzeł obligacyjny. Dłużnik uchybia swoim obowiązkom, jeżeli swojego świadczenia nie wykonuje lub nie realizuje go w sposób nienależyty wobec treści zobowiązania.</p> <p>Odwołując się do ponowień umowy wiążącej strony argumentował , że przedmiotem umowy partnerstwa publiczno-prywatnego nr <span class="anon-block">(...)</span> z dnia 18 sierpnia 2015r była wspólna realizacja przedsięwzięcia, oparta na podziale zadań i ryzyk pomiędzy podmiotem publicznym – Województwem i partnerem prywatnym – Operatorem. Przedsięwzięciem tym był zespół działań i czynności którego celem było dostarczenie z wykorzystaniem Sieci SSPW (sieci telekomunikacyjnej służącej w szczególności do zapewnienia szerokopasmowego dostępu do Internetu i umożliwiającej zapewnienie dostępu telekomunikacyjnego oraz współkorzystania lub dostępu do budynków i infrastruktury telekomunikacyjnej, która obejmowała Sieć Dystrybucyjną i Sieć Szkieletową) Usług Dostępowych oraz innych usług przez Operatora, w tym wykonanie Infrastruktury SSPW, utrzymanie, zarządzanie, nadzorowanie i eksploatowanie Sieci SSPW.</p> <p>Operator/ strona powodowa / zobowiązał się w szczególności do wniesienia wkładu własnego, dostarczenia, zainstalowania i uruchomienia infrastruktury Aktywnej wraz z przeniesieniem jej własności na Województwo, przygotowania sieci SSPW do świadczenia usług, zapewnienia efektywnego dostępu hurtowego do Sieci SSPW, zapłaty czynszu oraz wykonywania wszelkich innych czynności potrzebnych do realizacji Przedsięwzięcia.</p> <p>Województwo zobowiązało się do wniesienia wkładu własnego, zapłaty wynagrodzenia Operatora za Etap Rozbudowy oraz wykonywania innych czynności wyszczególnionych w umowie.</p> <p>Umowa została zawarta na czas oznaczony, weszła w życie z dniem jej podpisania, wykonywana miała być w podziale na 2 etapy:</p> <p>Etap Rozbudowy: od dnia zawarcia do dnia Odbioru Końcowego, w którym Operator zaprojektuje oraz dostarczy Infrastrukturę Aktywną oraz inne wymagane elementy Sieci SSPW oraz</p> <p>Etap Operacyjny – od dnia podpisania pierwszego protokołu przekazania infrastruktury Pasywnej do 31 grudnia 2025 roku.</p> <p>Wkładem własnym Województwa był zespół składników majątkowych tworzących Infrastrukturę SSPW , jak również uiszczanie opłat za zajęcie pasa drogowego, w celu umieszczenia infrastruktury technicznej , ponoszenie kosztów wynikających z zawartych umów korzystania z nieruchomości w związku z lokalizacją na nich obiektów infrastruktury technicznej , zwrot podatku od nieruchomości zapłaconego przez Operatora na podstawie obowiązujących przepisów prawa w okresie do dnia 31 grudnia 2022 roku.</p> <p>W umowie postanowiono, iż Województwo zwróci Operatorowi kwotę zapłaconego podatku od nieruchomości, w przypadku gdy zajdą łącznie następujące warunki okoliczności:</p> <p>- operator zapłaci podatek od nieruchomości w terminie i w wysokości wynikającej z przepisów prawa oraz</p> <p>należycie wykonuje zobowiązania wynikające z umowy</p> <p>W celu uzyskania zwrotu kwoty podatku od nieruchomości Operator był jest obowiązany przedstawić pisemny wniosek zawierający wyliczenia kwoty zapłaconego podatku wraz z dokumentami potwierdzającymi ten fakt .</p> <p>Wniosek o zwrot miał przedkładać nie częściej niż raz na kwartał, a strona pozwana była zobowiązaną zwrócić mu zapłaconą sumę, w terminie 60 dni od daty przedstawienia prawidłowego wniosku.</p> <p>Zdaniem Sądu Okręgowego umowa w sposób jednoznaczny określa warunki, jakie musiała spełnić powódka aby otrzymać zwrot zapłaconej daniny publicznej.</p> <p>Jedynym z podstawowych zobowiązań umownych <span class="anon-block"> spółki (...)</span> wobec strony przeciwnej była zaplata czynszu dzierżawnego z nieruchomości zajętych przez elementy infrastruktury technicznej , składających się na siec, którego wysokość za 2016 wyniosła 1.102.00 zł netto, [1.355.460 zł brutto], płatnego do 25 stycznia 2017 roku.</p> <p>Nie było w postępowaniu spornym to , że świadczenie to nie zostało przez <span class="anon-block"> spółkę (...)</span> spełnione.</p> <p>Już to zaniechanie, zdaniem Sądu Okręgowego, stanowiło naruszenie zobowiązania umownego przez powódkę , które uzasadniało nie dokonanie przez Województwo <span class="anon-block"> (...)</span> refundacji kwoty dochodzonej pozwem , odpowiadającej zapłaconemu przez <span class="anon-block">(...)</span> podatkowi od nieruchomości za pierwszy kwartał 2017r.</p> <p>Tej oceny nie zmienia fakt , że Województwo zaspokoiło swoją wierzytelność z tego tytułu z gwarancji bankowej.</p> <p>Wskazał przy tym , iż zobowiązanie co do zasady wygasa tylko wtedy , gdy jest wykonane zgodnie z jego treścią, w każdym innym przypadku mamy do czynienia z niewykonaniem lub nienależytą jego realizacją.</p> <p>Województwo mogło badać sposób wykonywania umowy za okres za który Operator domagał się zwrotu dochodzonego pozwem świadczenia.</p> <p>W okolicznościach ustalonych w sprawie w okresie I kwartału 2017 roku , za który powódka żąda zwrotu, wykonywała umowę w sposób nieprawidłowy, albowiem nie zapłaciła do dnia 25. stycznia 2017 roku kwoty należnego Województwu czynszu dzierżawnego za rok 2016.</p> <p>Nie miało wobec tego , dla przyjętej oceny roszczenia <span class="anon-block"> spółki (...)</span> znaczenia to, czy spółka prawidłowo realizuje swoje obowiązki umowne za inne okresy trwania umowy w tym w szczególności do 31 grudnia 2016 jak oraz po pierwszym kwartale 2017 r.</p> <p>Skorzystanie przez Województwo z zabezpieczenia należytego wykonania umowy w postaci zaspokojenie swojej wierzytelności czynszowej z gwarancji bankowej także tej oceny nie zmienia, tym bardziej , iż na skutek nieprawidłowego wykonywania zobowiązania przez powódkę doszło do zmniejsza wysokości tego zabezpieczenia.</p> <p>Już opisana nieprawidłowość w sposobie realizacji tego obowiązku umownego, skutkując oddaleniem powództwa czyni , zdaniem Sądu I instancji zbędnym odnoszenie się do innych argumentów powodowej spółki mających wspierać jej stanowisko zgodnie z którym żądanie jest usprawiedliwione.</p> <p>Jedynie w odniesieniu tego , w którym uznawała ona odmowę zwrotu zapłaconego podatku za swoistą karę umowną i wobec tego potrzebę badania jej rozmiaru ilościowego , wskazał , że taka jej kwalifikacja jest wykluczona , już chociażby dlatego , że strony wprost w umowie wskazały na zdarzenia z którymi można było wiązać powstanie i możliwość dochodzenia od kontrahenta tego rodzaju kary.</p> <p>Podstawą rozstrzygnięcia o kosztach procesu była norma <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98;art. 98 § 1;art. 98 § 3;art. 98 § 99)">art. 98 §1i 3 oraz 99 kpc</a>.</p> <p>W apelacji od tego orzeczenia strona powodowa , zaskarżając je w całości , domagała się jego zmiany i uwzględnienia żądania pozwu w całości oraz obciążenia strony przeciwnej kosztami postępowania za obydwie instancje.</p> <p>Jako wniosek ewentualny sformułowała żądanie uchylenia wyroku i przekazania sprawy Sądowi Okręgowemu do ponownego rozpoznania.</p> <p>Środek odwoławczy został oparty na następujących zarzutach „</p> <p>- naruszenia prawa procesowego w sposób mający dla treści rozstrzygnięcia istotne znaczenie , a to :</p> <p>- <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 232)">art. 232 kpc</a> poprzez przyjęcie , że to na skarżącej ciążył obowiązek wykazania , iż w pierwszym kwartale 2017r niewłaściwie wykonywała swoje obowiązki umowne oraz przez ustalenie , że tak właśnie było,</p> <p>- <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233 §1 kpc</a> jako następstwa przekroczenia granic swobodnej oceny dowodów, zastąpienie jej oceną dowolną i pominięcie w ramach ustaleń , że strona pozwana deklarowała wobec apelującej dokonanie refundacji należności z tytułu podatku od nieruchomości mimo ,że wcześniej zaspokoiła swoją wierzytelność z tytułu czynszu za dzierżawę nieruchomości za rok 2016r z gwarancji bankowej , oraz uprzedniego dokonywania takiej refundacji za okresy wcześniejsze mimo ,że także miały miejsce opóźnienia powódki w spełnianiu tego świadczenia na rzecz Województwa <span class="anon-block"> (...)</span> ,</p> <p>- <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 328;art. 328 § 2)">art. 328 §2 kpc</a> , jako następstwa braku wyraźnego wskazania w motywach zaskarżonego wyroku, w oparciu o jakie dowody Sąd Okręgowy poczynił istotne dla rozstrzygnięcia ustalenia.</p> <p>- błędu w ustaleniach faktycznych , które były tożsame z tymi , które skarżąca powoływała w ramach zarzutu procesowego naruszenia <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233 §1 kpc</a>. ,</p> <p>- naruszenia prawa materialnego poprzez nieprawidłowe zastosowanie :</p> <p>a/ <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 6)">art. 6 kc</a> wobec obciążenia strony powodowej ciężarem wykazania okoliczności faktycznych , których powinien był dowodzić jej przeciwnik procesowy</p> <p>b/ <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 65)">art. 65 kc</a> wobec dokonania przez Sąd I instancji interpretacji postanowień umowy z 18 sierpnia 2015r wyłącznie na korzyść Województwa <span class="anon-block"> (...)</span>.</p> <p>c/ <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 5)">art. 5 kc</a> wobec braku uznania , że odmowa zwrotu świadczenia na rzecz powódki nie da się pogodzić z zasadami współżycia społecznego , jako stanowiącego nadużycie prawa podmiotowego przez stronę pozwaną .</p> <p>Apelująca domagała się przeprowadzenia w postępowaniu apelacyjnym dowodu z dokumentu w postaci wyników audytu przedsięwzięcia prowadzonego wspólnie przez strony z dnia 11 maja 2018r dla stwierdzenia , że po stronie Operatora nie przynosi ono dochodów.</p> <p>Odpowiadając na apelację strona pozwana domagała się jej oddalenia jako pozbawionej usprawiedliwionych podstaw oraz obciążenia skarżącej kosztami postępowania apelacyjnego. W swoim stanowisku wskazywała m . in. / czego druga strona nie kwestionowała / , że na skutek braku zapłaty przez powódkę czynszu dzierżawnego za 2017r Województwo wypowiedziało, we wrześniu 2018r umowę łączącą strony ze skutkiem natychmiastowym /</p> <p> <strong> <!-- -->Rozpoznając apelację , Sąd Apelacyjny rozważył :</strong> </p> <p>Środek odwoławczy powódki nie jest uzasadniony i podlega oddaleniu.</p> <p>Na wstępie należy wskazać , że Sąd II instancji nie uzupełnił postępowania dowodowego o wskazany przez <span class="anon-block"> spółkę (...)</span> dowód z audytu z dnia 11 maja 2018r.</p> <p>Uznał, iż jego treść nie prowadzi do ustalenia faktów istotnych dla rozstrzygnięcia albowiem wynik finansowy powódki w ramach wspólnego przedsięwzięcia gospodarczego stron nie jest doniosły dla rozstrzygnięcia.</p> <p>Po wtóre wniosek ten jest spóźniony w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 381)">art. 381 kpc</a> albowiem z uwagi na datę tego dokumentu , powódka powinna była złożyć wniosek o przeprowadzenie z niego dowodu przed Sądem I instancji, natomiast w apelacji nie wskazuje na jakiekolwiek okoliczności z których wynikałoby , iż nie miała możliwości tego , w tym czasie , uczynić.</p> <p>Nie ma racji skarżąca podnosząc zarzut naruszenia <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 328;art. 328 § 2)">art. 328 §2 kpc</a>.</p> <p>Jak wynika z ukształtowanego i jednolitego , podzielanego przez Sąd Apelacyjny, w składzie rozstrzygającym sprawę, orzecznictwa Sądu Najwyższego może on być uzasadniony jedynie wyjątkowo , gdy konstrukcja pisemnych motywów orzeczenia Sądu niższej instancji jest tak wadliwa , iż nie zawierają one danych pozwalających na przeprowadzenie na ich podstawie kontroli instancyjnej orzeczenia.</p> <p>Nieco inaczej kwestię tę ujmując , zarzut naruszenia tego przepisu jest uzasadniony wtedy , gdy uzasadnienie wyroku nie pozwala na stwierdzenie czy Sąd prawidłowo zastosował przepisy prawa materialnego i [ lub ] procesowego.</p> <p>Tego rodzaju zasadniczymi wadami natury konstrukcyjnej uzasadnienie zaskarżonego wyroku nie jest domknięte i na jego podstawie może zostać przeprowadzona kontrola odwoławcza.</p> <p>Wbrew stanowisku apelującej, Sąd Okręgowy wskazał w oparciu o które spośród przeprowadzonych dowodów, dokonał istotnych dla rozstrzygnięcia ustaleń faktycznych. Jest też wiadomo w oparciu o jak zbudowana ocenę prawną przeprowadził weryfikację roszczenia zgłoszonego w <span class="anon-block"> spółkę (...)</span>.</p> <p>Odeprzeć należy zarzut naruszenia <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233 §1 kpc</a> w postaci podnoszonego przez skarżącą przekroczenia granic swobodnej oceny dowodów.</p> <p>Na wstępie oceny tego zarzutu przypomnieć należy , odwołując się do utrwalonego i podzielanego przez skład Sądu Apelacyjnego rozstrzygającego sprawę , stanowiska Sądu Najwyższego , wypracowanego na tle wykładni <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233 §1 kpc</a> , iż jego skuteczne postawienie wymaga od strony wykazania na czym , w odniesieniu do zindywidualizowanych dowodów polegała nieprawidłowość postępowania Sądu, w zakresie ich oceny i poczynionych na jej podstawie ustaleń.</p> <p>W szczególności strona ma wykazać dlaczego obdarzenie jednych dowodów wiarygodnością czy uznanie, w odróżnieniu od innych, szczególnego ich znaczenia dla dokonanych ustaleń , nie da się pogodzić z regułami doświadczenia życiowego i [lub ] zasadami logicznego rozumowania , czy też przewidzianymi przez procedurę regułami dowodzenia.</p> <p>Nie oparcie stawianego zarzutu na tych zasadach , wyklucza uznanie go za usprawiedliwiony, pozostając dowolną , nie doniosłą z tego punktu widzenia polemiką oceną i ustaleniami Sądu niższej instancji.</p> <p>/ por. w tej materii , wyrażające podobne stanowisko , powołane tylko przykładowo, orzeczenia Sądu Najwyższego z 23 stycznia 2001, sygn. IV CKN 970/00 i z 6 lipca 2005 , sygn. III CK 3/05 , obydwa powołane za zbiorem Lex/</p> <p>Ponadto nie można tracić z pola widzenia również , że swobodna ocena dowodów stanowi jeden z podstawowych elementów składających się na jurysdykcyjną kompetencję Sądu , który dowody bezpośrednio przeprowadza.</p> <p>Ma to m. in. i takie następstwo , że nawet w sytuacji w której z treści dowodów można , w zakresie ustaleń , wyprowadzić równie logiczne , chociaż przeciwne do przyjętych przez Sąd I instancji wnioski , to zarzut naruszenia normy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233 §1 kpc</a> , pomimo to , nie zostanie uznany za usprawiedliwiony.</p> <p>Dopóty , dopóki ocena przeprowadzona przez Sąd ocena mieści się w granicach wyznaczonych przez tę normę procesową i nie doznały naruszenia wskazane tam jej kryteria , Sąd Odwoławczy obowiązany jest ocenę tę , a co za tym idzie także wnioski z niej wynikające dla ustalań faktycznych , aprobować .</p> <p>To , w jaki sposób apelująca motywuje wskazany zarzut i ściśle z nim powiązany zarzut błędu w ustaleniach faktycznych , wyklucza ich podzielenie.</p> <p>Oto bowiem w miejsce rzeczowej , opartej na wskazanych wyżej zasadach , krytyki oceny i wynikających z niej ustaleń faktycznych , przeciwstawia im własną ich wersję , jej zdaniem prawdziwą . Nie odnosząc tej krytyki do któregokolwiek z indywidualnie oznaczonych dowodów , błędu postępowania Sądu Okręgowego w tym zakresie upatruje jedynie w tym , że ocena i negowane ustalenia są inne aniżeli te , które ona uznaje za poprawne. Tak umotywowane zarzuty , uznać zatem należało za chybione.</p> <p>Taka ich ocena ma to następstwo , iż ustalenia dokonane przez Sąd I instancji jako poprawne , Sąd Apelacyjny przyjmuje za własne.</p> <p>Należy je uzupełnić o fakty , które wynikają z treści dokumentów umowy z 18 sierpnia 2015r oraz związanych z korespondencją pomiedzy stronami , która miała miejsce po tym , kiedy <span class="anon-block"> spółka (...)</span> wystąpiła o zwrot kwoty , którą uiściła z tytułu podatku od nieruchomości za pierwszy kwartał 2017r. Wiarygodność tych dokumentów nie była przez strony kwestionowana.</p> <p>Uzupełnienie to przedstawia się następująco.</p> <p>W odpowiedzi na złożony wniosek o zwrot kwoty , dochodzonej później w pozwie, strona pozwana pismem z dnia 2 czerwca 2017r odmówiła spełnienia tego świadczenia. Odwołując się do postanowień umowy łączącej strony, a w szczególności §4 ust. 11 pkt 1 i 2 wskazała , że jej przyczyną jest niewłaściwe wykonywanie w tym okresie zobowiązania umownego przez<span class="anon-block">(...)</span> Ta nieprawidłowość , zdaniem pozwanego Województwa , polegała m. in. na nie zapłaceniu przez nią należności z tytułu czynszu dzierżawnego ca cały 2016r do czego była zobowiązaną do dnia 25 stycznia 2017r , na podstawie §26 ust. 2 umowy.</p> <p>W tym piśmie Województwo wskazywało , że tę nie uiszczoną należność zaspokoiło z gwarancji bankowej.</p> <p>Równocześnie wskazało , że postulowany zwrot może nastąpić o ile powódka zapłaci wszystkie należności z tytułu , a także obciążającego ją na podstawie umowy podatku od nieruchomości , jak również uzupełni uszczuploną poprzez skorzystanie z gwarancji sumę tego zabezpieczenia, do jego wysokości wskazanej w §40 ust. 1 umowy czyli do kwoty 4 699 215 zł.</p> <p>/ dowód : umowa z dnia 18 sierpnia 2015r k. 17-18 , k.27 i 35 akt, pismo strony pozwanej z dnia 2 czerwca 2017r k. 60-61 akt/</p> <p>Powódka tych warunków nie spełniła / okoliczność pomiędzy stronami niesporna /</p> <p>Nietrafny jest zarzut naruszenia <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 232)">art. 232 kpc</a> , którego zasadności skarżąca upatruje w wadliwym uznaniu przez Sąd Okręgowy , iż to ona miała obwiązek wykazywania faktów potwierdzających prawidłowe wykonywanie przez nią obowiązków umownych w pierwszym kwartale 2017r oraz w braku oceny , iż Województwo <span class="anon-block"> (...)</span> było jednak , mimo skorzystania z gwarancji bankowej , skłonne do dokonania zwrotu świadczenia podatkowego na rzecz skarżącej.</p> <p>W odniesieniu do pierwszej z poruszonych przez apelującą kwestii /z którą łączy ona , przez bardzo zbliżoną argumentację ich obu , także zarzut materialny naruszenia <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 6)">art. 6 kc</a> / , zauważyć trzeba , że w ramach podjętej przez stronę pozwaną obrony przed roszczeniem zgłoszonym w pozwie, Województwo podniosło twierdzenia i zgłosiło przeprowadzone w sprawie dowody , w świetle których Sąd I instancji uznał , że miało dostateczną podstawę aby odmówić zwrotu zapłaconego przez <span class="anon-block">(...)</span>podatku od nieruchomości za pierwszy kwartał 2017r.</p> <p>W tej sytuacji to powódka powinien był zwalczać to stanowisko, a w szczególności dowodzić faktów potwierdzających ,iż ta odmowa była jednak niezasadna dlatego , że zobowiązania umowne, w pierwszym kwartale 2017r, były realizowane przez nią właściwie , zgodnie z treścią przyjętego na siebie przez spółkę zobowiązania.</p> <p>Treść materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie przekonuje dowodzi , że taką polemikę w ramach <span class="anon-block"> (...) spółka (...)</span> podjęła tyle tylko , iż zgodnie z oceną Sądu I instancji to merytoryczne stanowisko pozwanej okazało się usprawiedliwionym.</p> <p>Stąd nie można w sposób zasadny mówić o tym , że Sąd niższej instancji naruszył normę <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 232)">art. 232 kpc</a> czy też <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 6)">art 6 kc</a> , wadliwie rozkładając pomiędzy stronami ciężar dowodzenia okoliczności z których wywodziły ona dla siebie pozytywne skutki prawne.</p> <p>Nie może o realizacji tego zarzutu procesowego [ a tym bardziej <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233 §1 kpc</a> ] świadczyć brak oceny ze strony Sądu Okręgowego tego , że pozwane Województwo było gotowe do wypłacenia refundacji zapłaconych świadczeń podatkowych mimo , że wcześniej skorzystało gwarancji bankowej za zaspokojenia wierzytelności czynszowej, której nie zrealizowała<span class="anon-block">(...)</span> </p> <p>Jak wynika z uzupełnionych przez Sąd Apelacyjny ustaleń faktycznych , Województwo było gotowe do zapłaty tego świadczenia ,/ jak można przejąć dla zapewnienia dalszej realizacji umowy istotnej z punktu widzenia interesów obu stron , w tym interesu publicznego po stronie podmiotu samorządu terytorialnego / tylko przy spełnieniu wskazanych w piśmie z dnia 2 czerwca 2017r warunków , których powódka nie spełniła.</p> <p>Taka deklaracja ze strony pozwanego nie oznaczała jednak , iż Województwo <span class="anon-block"> (...)</span> przyjmowało , iż zaspokojenie świadczenia w tej formie stanowi potwierdzenie , że nie płacąc czynszu dzierżawnego za 2016r spółka z <span class="anon-block">G.</span> prawidłowo wykonywała umowę łączącą strony w pierwszym kwartale 2017r.</p> <p>Stanowisko strony pozwanej było wręcz przeciwne , co więcej konsekwentnie prezentowane przed procesem jak i w ciągu całego postepowania rozpoznawczego przed Sądami obu instancji.</p> <p>Dodatkowo , w formie uwagi czynionej na marginesie tego fragmentu oceny odwoławczej , nie sposób nie dostrzec , że odmowa spełnienie tych warunków , w tym w szczególności tego dotyczącego spełnienia świadczenia uzupełniającego sumę kwoty gwarancji , jedynie upewnia poprawność wniosku prawnego zgodnie z którym <span class="anon-block">(...)</span>nie wykonywała właściwie obowiązków obligacyjnych .</p> <p>Skoro uznawała , że korzystanie z gwarancji było tylko elementem właściwego wykonywania umowy, to powinna była odpowiedzieć pozytywnie na postulat Województwa o uzupełnienie tej sumy , pomniejszonej na skutek swojego zaniechania w realizacji obowiązku, umownego.</p> <p>Jako niezasadny należy ocenić także zarzut naruszenia przez Sąd Okręgowy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 65)">art. 65 kc</a> , w sposób wskazywany przez skarżącą.</p> <p>Twierdzenie , iż Sad wadliwie , bo jednostronnie , na korzyść strony pozwanej , wyłożył postanowienia umowy z dnia 18 sierpnia 2015r jest zupełnie dowolne , bo nie poparte żadnym rzeczowym argumentem.</p> <p>Fakt , że to Województwo było autorem projektu umowy o partnerstwie publiczno - prywatnym samo w sobie nie świadczy o braku równowagi stron w zakresie obowiązków i uprawnień w niej wzajemnie przewidzianych dla stron. Co więcej , ani poprzednik prawny<span class="anon-block">(...)</span> ani ona sama nie podnosili wobec drugiej strony tej nierównowagi i nie zabiegali o jakąkolwiek zmianę jej treści , czy to przed, czy też już w trakcie jej realizacji.</p> <p>Stąd tym bardziej interpretacji umowy dokonanej przez Sąd I instancji nie można zasadnie zarzucić podnoszonej wadliwości.</p> <p>Nie ma też racji skarżącą podnosząc zarzut naruszenia <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 5)">art. 5 kc.</a> </p> <p>Powódka nie wskazała w motywach środka odwoławczego , która z zasad składających się na tę klauzulę generalną została przez stronę pozwaną naruszona, w warunkach odmowy zwrotu kwoty dochodzonej pozwem.</p> <p>Nie wykraczając poza granice postanowień umownych Województwo <span class="anon-block"> (...)</span> odmówiło zapłaty kwoty dochodzonej pozwem po stwierdzeniu realizacji przesłanki , która do takiej odmowy je uprawniała. Stąd nie można zasadnie mówić o tym ,że nie stwierdzenie przez Sąd Okręgowy w tych warunkach nadużycia przez stronę pozwaną prawa podmiotowego było stanowiskiem , wbrew zapatrywaniu apelującej , uzasadnionym.</p> <p>Z podanych przyczyn w uznaniu apelacji za niezasadną , Sąd Apelacyjny orzekł o jej oddaleniu , na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 385)">art. 385 kpc</a>.</p> <p>Rozstrzygając o kosztach postępowania apelacyjnego Sąd II instancji zastosował przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98;art. 98 § 1;art. 98 § 3;art. 98 § 99)">art. 98 §1 i 3 oraz 99 kpc</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 108;art. 108 § 1;art. 108 § 391;art. 108 § 1)">art108 §1 i 391 §1 kpc</a> i wynikającą z niego, dla wzajemnego rozliczenia ich pomiędzy stronami zasadę odpowiedzialności za wynik sprawy.</p> <p>Kwota należna wygrywającemu Województwu <span class="anon-block"> (...)</span> od przerywającej powódki , odpowiadając wynagrodzeniu profesjonalnego pełnomocnika będącego radcą prawnym , biorąc pod uwagę wartość przedmiotu zaskarżenia , została ustalona na podstawie §2 pkt 7 w zw. z §10 ust. 1 pkt 2 Rozporządzenia MS w sprawie opłat za czynności radców prawnych z dnia 22 października 2015 [ jedn. tekst DzU z 2018 poz. 265].</p> <p>SSA Paweł Czepiel SSA Anna Kowacz - Braun SSA Grzegorz Krężołek</p> </div>