Ppolska.starec← UrzadnikВойти

II K 531/19

Суды общей юрисдикции2019-11-07
Номер дела
II K 531/19
Дата решения
2019-11-07
Тип
SENTENCE

Судьи

Bogumiła Dzięciołowska (PRESIDING_JUDGE)

Текст решения

<p>Sygn. akt II K 531/19</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p> Dnia 7 listopada 2019 r.</p> <p>Sąd Rejonowy w <span class="anon-block">G.</span> - Wydział II Karny w składzie:</p> <p>Przewodniczący: sędzia Bogumiła Dzięciołowska</p> <p>Protokolant: st. sekr. sąd. Magdalena Bajerska</p> <p>przy udziale Prokuratora Prokuratury Rejonowej w <span class="anon-block">G.</span> <span class="anon-block">M. G.</span> </p> <p>po rozpoznaniu w dniach 8.10.2019 r., 29.10.2019 r. sprawy karnej</p> <p> <strong> <!-- --> <span class="underline"> <!-- --> <span class="anon-block">M. W.</span> </span> </strong> c. <span class="anon-block">Z.</span> i <span class="anon-block">K. z d. O.</span>, <span class="anon-block">ur. (...)</span> w <span class="anon-block">Ś.</span>, <span class="anon-block">pesel: (...)</span>, zam. <span class="anon-block">(...)-(...) C.</span> <span class="anon-block">(...)</span>gm. <span class="anon-block">N.</span>, aktualnie przebywającej <br/>w Zakładzie Karnym w <span class="anon-block">G.</span>, karanej;</p> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- -->oskarżonej o to, że :</em> </strong> </p> <p>w dniu 17 lutego 2019 r., w nieustalonym miejscu, poprzez sieć internet, działając z góry powziętym zamiarem, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wprowadziła <span class="anon-block">M. T.</span> <br/>w błąd co do faktu posiadania mebli ogrodowych i zamiaru wywiązania się z zobowiązania, sprzedaży mebli, na podstawie umowy ustnej, czym pobierając zapłatę przelewem, doprowadziła <span class="anon-block">M. T.</span> do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w wysokości 700 zł.,</p> <p> <strong> <!-- -->tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286)">art. 286 kk</a> </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->o r z e k a :</strong> </p> <p>1.  oskarżoną <strong> <!-- --> <span class="anon-block">M. W.</span> </strong> uznaje za winną tego, że w dniu 17 lutego 2019 r. w <span class="anon-block">S.</span> działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej za pośrednictwem komunikatora internetowego wprowadziła w błąd <span class="anon-block">J. N. (1)</span> co do zamiaru wywiązania się z umowy sprzedaży dwóch kompletów mebli ogrodowych za kwotę 600 zł wraz z kosztami przesyłki w kwocie 100 zł, czym doprowadziła do niekorzystnego rozporządzenia mieniem <span class="anon-block">M. T.</span> w postaci pieniędzy w kwocie 350 zł przekazanymi oskarżonej tytułem zapłaty za jeden komplet mebli ogrodowych wraz z kosztami przesyłki oraz <span class="anon-block">J. N. (1)</span> w postaci zaciągnięcia zobowiązania zapłaty <span class="anon-block">M. T.</span> pieniędzy w kwocie 350 zł tytułem zwrotu środków przekazanych przez w/w oskarżonej tytułem zapłaty za drugi komplet mebli ogrodowych wraz z kosztami przesyłki, przy czym czyn ten stanowi wypadek mniejszej wagi, tj. występku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 3)">art. 286 § 3 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 kk</a> i za to na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 3)">art. 286 § 3 kk</a> wymierza oskarżonej <span class="anon-block">M. W.</span> karę 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności;</p> <p>2.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 46;art. 46 § 1)">art. 46 § 1 kk</a> orzeka wobec oskarżonej <span class="anon-block">M. W.</span> obowiązek naprawienia szkody poprzez zapłatę:</p> <dl> <dt>-</dt> <dd> <p>na rzecz <span class="anon-block">M. T.</span> kwoty 350 (trzysta pięćdziesiąt) złotych;</p> </dd> <dt>-</dt> <dd> <p>na rzecz <span class="anon-block">J. N. (1)</span> kwoty 350 (trzysta pięćdziesiąt) złotych;</p> </dd> </dl> <p>3.  zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. <span class="anon-block">P. C.</span> kwotę 420 (czterysta dwadzieścia) złotych tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonej z urzędu;</p> <p>4.  zwalnia oskarżoną od kosztów sądowych, zaś wydatkami postępowania obciąża Skarb Państwa.</p> <p>Sygn. akt II K 531/19</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <span class="anon-block">J. N. (1)</span> w dniu 17 lutego 2019 r. znalazła na portalu <span class="anon-block">F.</span> ogłoszenie zamieszczone przez <span class="anon-block">M. W.</span> posługującą się danymi <span class="anon-block">A. A.</span>. Ogłoszenie dotyczyło oferty sprzedaży dwóch kompletów mebli ogrodowych składających się ze stołu oraz foteli.</p> <p> <em> <!-- -->Dowody: zeznania <span class="anon-block">M. T.</span> k.1-2 , 90v, ogłoszenie z portalu <span class="anon-block">F.</span> k.10, dokumentacja bankowa – k. 27 – 57</em> </p> <p> <span class="anon-block">J. N. (1)</span> chciała kupić dwa komplety mebli – dla siebie i dla siostry <span class="anon-block">M. T.</span>. Ze sprzedającą za pośrednictwem komunikatora internetowego ustaliła, że meble zostaną przesłane na adres jej siostry – <span class="anon-block">M. T.</span>, która na jej prośbę miała dokonać również wpłaty kwoty 700 zł na numer konta <span class="anon-block"> (...)</span> podany przez sprzedającą. Komplet mebli kosztować miał 300 zł, a łączny koszt dostawy miał wynieść 100 zł.</p> <p> <em> <!-- -->Dowody: zeznania <span class="anon-block">M. T.</span> k.1-2, wydruki korespondencji k. 5-9, zeznania <span class="anon-block">M. T.</span> k. 90v, dokumentacja bankowa – k. 57</em> </p> <p> <span class="anon-block">M. T.</span> w dniu 17 lutego 2019 roku przelała kwotę 700 złotych ze swojego rachunku bankowego o nr <span class="anon-block"> (...)</span> na numer konta numer konta <span class="anon-block"> (...)</span>. Pieniądze zostały przekazane z jej rachunku w dniu 18 lutego 2019r.</p> <p>Rachunek bankowy o nr <span class="anon-block"> (...)</span> prowadzony było przez <span class="anon-block"> (...) Bank S.A.</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> na rzecz <span class="anon-block">M. W.</span>.</p> <p> <em> <!-- -->Dowody: zeznania <span class="anon-block">M. T.</span> – k. 2, potwierdzenie przelewu k. 11, potwierdzenie otwarcia rachunku k. 33, historia rachunku k. 43</em> </p> <p>Po dokonaniu przelewu przez <span class="anon-block">M. T.</span>, <span class="anon-block">M. W.</span> nie wywiązała się z umowy i nie przesłała mebli ogrodowych <span class="anon-block">M. T.</span>. <span class="anon-block">M. W.</span> nie odpowiadała na kierowaną do niej korespondencję, a konto na portalu <span class="anon-block">F.</span> na dane <span class="anon-block">A. A.</span> zostało usunięte.</p> <p> <em> <!-- -->Dowody: zeznania <span class="anon-block">M. T.</span> k.1-2 , 90v, wydruki korespondencji k. 8 </em> </p> <p> <span class="anon-block">J. N. (1)</span> oddała siostrze <span class="anon-block">M. T.</span> kwotę 350 złotych.</p> <p> <em> <!-- -->Dowody: zeznania <span class="anon-block">M. T.</span> k. 90v</em> </p> <p> <span class="anon-block">M. W.</span> <span class="anon-block">urodziła się (...)</span> w <span class="anon-block">Ś.</span>. Legitymuje się wykształceniem podstawowym. Oskarżona jest panną, nie posiada dzieci, ani kogokolwiek na utrzymaniu. Była karana sądownie za przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 kk</a>.</p> <p> <em> <!-- -->Dowody: dane osobopoznawcze – k. 66, informacja z Krajowego Rejestru Karnego – k. 74 – 75</em> </p> <p>Oskarżona w toku postepowania przygotowawczego została przesłuchana w dniu <br/>17 maja 2019 roku w Komendzie Policji w <span class="anon-block">W.</span>. <span class="anon-block">M. W.</span> nie przyznała się do popełnienia zarzucanego jej czynu oraz odmówiła składania wyjaśnień.</p> <p>W toku postepowania sądowego oskarżona nie składała wniosku o doprowadzenie jej na rozprawę, a w związku z tym nie złożyła wyjaśnień przed sadem.</p> <p>Po doręczeniu zawiadomienia o pierwszym terminie rozprawy, w dniu 1 października 2019 r. oskarżona wniosła pismo zatytułowane „wniosek o dobrowolne poddanie się karze”, w którym to przyznała się do popełnienia zarzucanego jej czynu, wskazując, że jej zachowanie motywowane było jej trudną sytuacją finansową. Oskarżona wniosła o łagodny wymiar kary, wyraziła skruchę i zadeklarowała naprawienie szkody w całości. Pismo zawierało również propozycję wymierzenia kary 1 roku i 6 miesięcy ograniczenia wolności „prac społecznych”, kary grzywny 4000 zł oraz zadośćuczynienia pokrzywdzonej. W dniu 23 października 2019 roku oskarżona wniosła pismo o podobnej treści. Pisma oskarżonej zostały potraktowane jako jej stanowisko w sprawie, ponieważ nie mogły zostać potraktowane jako wniosek w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 338 a)">art. 338a kpk</a> jako spóźnione, zaś oskarżona pouczona o swoich uprawnieniach nie złożyła wniosku o doprowadzenie jej na rozprawę, co należy uznać za rezygnację z możliwości złożenia wyjaśnień, a czym także uniemożliwiła rozpoznanie wniosku zawartego w piśmie w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 387;art. 387 § 1)">art. 387 § 1 kpk</a>. Ponadto, na podstawie okoliczności sprawy sad nie uznał obecności oskarżonej na rozprawie za obowiązkową.</p> <p>Sąd nie dał wiary wyjaśnieniom oskarżonej w zakresie, w jakim nie przyznała się do zarzuconego jej czynu, bowiem pozostawały w sprzeczności z zeznaniami <span class="anon-block">M. T.</span> oraz zgromadzoną dokumentacją. Zeznania <span class="anon-block">M. T.</span> jawiły się jako konsekwentne i logiczne, a nadto korespondującego ze zgromadzonymi dowodami z dokumentów, wobec czego sąd dał im w pełni wiarę.</p> <p>W oparciu o zeznania świadka sąd ustalił okoliczności dotyczące zachowania sprzedającej. Z kolei zgromadzone w sprawie dokumenty, w szczególności w postaci potwierdzenia przelewu i dokumentacji przedstawionej przez <span class="anon-block"> (...) Bank s.a.</span>, pozwoliły na ustalenie, iż sprawcą tych zachowań była <span class="anon-block">M. W.</span>. Zaznaczyć należało, iż żadna ze stron nie kwestionowała prawdziwości i autentyczności zgromadzonych dokumentów, a sąd z urzędu nie dopatrzył się powodów, aby odmówić im wiarygodności. Zdaniem sądu okoliczności wyłaniające się z dokumentacji bankowej prowadzić musiały do wniosku, iż to właśnie <span class="anon-block">M. W.</span> dopuściła się zachowań opisanych przez <span class="anon-block">M. T.</span>. Otóż zauważyć należało, iż rachunek wskazany do przelewu prowadzony był na rzecz <span class="anon-block">M. W.</span>, zam. <span class="anon-block"> (...)</span>/<span class="anon-block">(...)</span>, <span class="anon-block">(...)-(...) N.</span>, zaś zawarcie umowy rachunku nastąpiło za pośrednictwem elektronicznych kanałów dostępu. Tożsame dane oskarżona wskazała w toku przesłuchania w charakterze podejrzanej. Dalej zauważyć należało, iż transakcje bezgotówkowe z wykorzystaniem tego rachunku bankowego miały miejsce m.in. w miejscowości <span class="anon-block">N.</span>. Wreszcie zwrócić należało uwagę na dokument z k. 55 zawierający wizerunek osoby zawierającej umowę rachunku bankowego za pośrednictwem kanału internetowego, zaś podobieństwo osoby z przedstawionym dowodem tożsamości na dane <span class="anon-block">M. W.</span> zostało ocenione przez system bankowy na 80 %. Warto również wskazać, iż <span class="anon-block">M. W.</span> nie zawiadomiła, by jej dane zostały wykorzystane przez inną osobę.</p> <p> <span class="anon-block">M. W.</span> została oskarżona o to, że w dniu 17 lutego 2019 r. w nieustalonym miejscu, poprzez siec Internet, działając z góry powziętym zamiarem, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wprowadziła <span class="anon-block">M. T.</span> w błąd co do faktu posiadania mebli ogrodowych i zamiaru wywiązania się z zobowiązania, sprzedaż mebli, na podstawie umowy ustnej, czym pobierając zapłatę przelewem, doprowadziła <span class="anon-block">M. T.</span> do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w wysokości 700 zł, <strong> <!-- -->tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 kk</a> </strong> </p> <p>Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 kk</a> karze podlega osoba, która w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadza inną osobę do niekorzystnego rozporządzenia własnym lub cudzym mieniem za pomocą wprowadzenia jej w błąd albo wyzyskania błędu lub niezdolności do należytego pojmowania przedsiębranego działania.</p> <p>W ocenie sądu oskarżona swoim zachowaniem niewątpliwie wypełniła znamiona występku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 kk</a>.</p> <p>Niewątpliwie osoba oferująca meble na portalu <span class="anon-block">F.</span> za pomocą komunikatora internetowego wprowadziła w błąd <span class="anon-block">J. N. (1)</span> co do zamiaru wywiązania się z umowy. Świadczą o tym wydruki korespondencji z komunikatora internetowego, posługiwanie się przez sprzedającą kontem na portalu <span class="anon-block">F.</span>, które zostało usunięte po zawarciu transakcji. Z kolei z dokumentacji bankowej wynikało, iż rachunek na jaki zostały przekazane środki prowadzony był na rzecz <span class="anon-block">M. W.</span>. W świetle tych okoliczności nie budziło wątpliwości, że oskarżona już w chwili zawarcia umowy nie miała zamiaru wywiązać się z niej i obejmowała swoim zamiarem doprowadzenie nabywcy do niekorzystnego rozporządzenia mieniem. Działanie oskarżonej nakierowane było na osiągnięcie korzyści majątkowej. Sąd ustalił, iż w niniejszej sprawie swoim zachowaniem <span class="anon-block">M. W.</span> doprowadziła do niekorzystnego rozporządzenia mieniem <span class="anon-block">M. T.</span> i <span class="anon-block">J. N. (2)</span>. <span class="anon-block">M. T.</span> na prośbę swojej siostry przelała oskarżonej kwotę 700 zł, zaś następnie <span class="anon-block">J. N. (1)</span> zwróciła <span class="anon-block">M. T.</span> kwotę 350 zł. Tym samym oskarżona bezpośrednio doprowadziła <span class="anon-block">M. T.</span> do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 350 zł, natomiast <span class="anon-block">J. N. (1)</span> doprowadzona została do rozporządzenia mieniem w postaci zaciągnięcia zobowiązania zapłaty przez nią równowartości kompletu mebli i kosztów transportu na rzecz <span class="anon-block">M. T.</span>. Jednocześnie sąd jako miejsce popełnienia czynu wskazał <span class="anon-block">S.</span>, bowiem to tam nastąpił skutek w postaci niekorzystnego rozporządzenia mieniem.</p> <p>Z uwagi na małą wartość szkody sąd przyjął, iż czyn przypisanej oskarżonej stanowi wypadek mniejszej wagi, o którym mowa w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 3)">art. 286 § 3 kk</a>. W niniejszej sprawie łączna wysokość szkody wyniosła 700 złotych, a więc nie jest to znaczna kwota.</p> <p>W konsekwencji sąd uznał <span class="anon-block">M. W.</span> za winną tego, że w dniu 17 lutego 2019 r. w <span class="anon-block">S.</span> działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej za pośrednictwem komunikatora internetowego wprowadziła w błąd <span class="anon-block">J. N. (1)</span> co do zamiaru wywiązania się z umowy sprzedaży dwóch kompletów mebli ogrodowych za kwotę 600 zł wraz z kosztami przesyłki w kwocie 100 zł, czym doprowadziła do niekorzystnego rozporządzenia mieniem <span class="anon-block">M. T.</span> w postaci pieniędzy w kwocie 350 zł przekazanymi oskarżonej tytułem zapłaty za jeden komplet mebli ogrodowych wraz z kosztami przesyłki oraz <span class="anon-block">J. N. (1)</span> w postaci zaciągnięcia zobowiązania zapłaty <span class="anon-block">M. T.</span> pieniędzy w kwocie 350 zł tytułem zwrotu środków przekazanych przez w/w oskarżonej tytułem zapłaty za drugi komplet mebli ogrodowych wraz z kosztami przesyłki, przy czym czyn ten stanowi wypadek mniejszej wagi, tj. występku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 3)">art. 286 § 3 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 kk</a>.</p> <p>Sąd wymierzył <span class="anon-block">M. W.</span> karę trzech miesięcy pozbawienia wolności. Jako okoliczności obciążające sąd wziął pod uwagę wielkokrotną karalność za występek z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 kk</a>. Na korzyść oskarżonej przemawiał jej młody wiek, a także wyrażona w pismach skrucha i deklaracja woli naprawienia szkody. Kara najsurowsza rodzajowo, w ocenie sądu jest najwłaściwsza z uwagi na wielokrotną karalność oskarżonej za występek z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 kk</a>. Wcześniej wymierzone kary ograniczenia wolności i grzywny, w ocenie sądu nie przyniosły rezultatu, a oskarżona kontynuowała swoją przestępczą działalność. W chwili popełnienia czynu zabronionego oskarżona była osobą młodocianą, co tak jak deklarację woli naprawienia szkody wpłynęło na wymierzenie kary pozbawienia wolności bliskiej dolnej granicy ustawowego zagrożenia.</p> <p>Z uwagi na wyrządzenie szkody majątkowej, na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 46;art. 46 § 1)">art. 46 § 1 kk</a> orzeczono wobec oskarżonej obowiązek naprawienia szkody. Z ustaleń poczynionych przez sąd wynika, że każda z pokrzywdzonych doznała szkody w wysokości 350 zł. Na 350 złotych składa się cena kompletu mebli w kwocie 300 zł oraz kwota 50 zł tytułem kosztów przesyłki.</p> <p>O kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skazanemu z urzędu sąd orzekł na podstawie §17 ust. 2 pkt 3 w zw. z § 4 pkt 3 i § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. 2019.18 j.t.), gdyż nie zostały one opłacone w żadnej części. Orzeczenie o kosztach pomocy prawnej wymaga wydania postanowienia uzupełniającego o kwestię podatku VAT.</p> <p>Oskarżona nie posiada majątku, w sprawie korzystała z pomocy obrońcy z urzędu ustanowionego z uwagi na brak środków na poniesienie kosztów obrońcy z wyboru. Dlatego w ocenie sądu, w myśl <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 624;art. 624 § 1)">art. 624 § 1 kpk</a> należało zwolnić oskarżoną z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych i wydatkami postępowania obciążyć nimi Skarbu Państwa wydatkami.</p> </div>