I C 2009/19

<p> <strong> <!-- -->Sygn. akt I C 2009/19 </strong> </p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p> Dnia 7 listopada 2019r.</p> <p>Sąd Rejonowy w Świdnicy I Wydział Cywilny w składzie:</p> <p> <em> <!-- --> Przewodniczący SSR Maja Snopczyńska </em> </p> <p>Protokolant Agnieszka Ząbkiewicz</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 7 listopada 2019 r. w Świdnicy</p> <p>sprawy z powództwa <span class="anon-block">B. S.</span> </p> <p>przeciwko <span class="anon-block"> (...) Bank Spółka Akcyjna</span> w <span class="anon-block">W.</span> </p> <p>o zapłatę kwoty 14.715,06 zł</p> <p>I.  zasądza od strony pozwanej <span class="anon-block"> (...) Bank Spółka Akcyjna</span> w <span class="anon-block">W.</span> na rzecz powoda <span class="anon-block">B. S.</span> kwotę 14.715,06 zł (czternaście tysięcy siedemset piętnaście złotych sześć groszy) wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie liczonymi od dnia 21 grudnia 2017r. do dnia zapłaty;</p> <p>II.  zasądza od strony pozwanej na rzecz powoda kwotę 3.917,00 zł tytułem zwrotu kosztów procesu w tym kwotę 3.600,00 zł tytułem kosztów zastępstwa procesowego.</p> <p> <strong> <!-- -->Sygn. akt I C 2009/19</strong> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Powód <span class="anon-block">B. S.</span> wniósł pozew przeciwko stronie pozwanej <span class="anon-block"> (...) Bank S.A.</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> o zasądzenie kwoty 14.715,06 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie liczonymi od dnia 21 grudnia 2017roku do dnia zapłaty oraz o zasądzenie zwrotu kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa adwokackiego według norm prawem. Uzasadniając żądanie pozwu powód wskazał, że dnia 20 czerwca 2016 roku zawarł ze stroną pozwaną umowę o kredyt. Do wartości kredytu Bank doliczył koszt prowizji od udzielonego kredytu w wysokości 17.277,95 zł. Następnie spłacił całkowitą wartość kredytu, w tym również pełną kwotę prowizji i obecnie żąda zwrotu proporcjonalnej kwoty prowizji.</p> <p>W dniu 13 marca 2019 roku Referendarz sądowy w Sądzie Rejonowym w Świdnicy wydał nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym, zgodnie z żądaniem pozwu.</p> <p>W sprzeciwie od nakazu zapłaty strona pozwana zaskarżyła nakaz w całości i wniosła o zasądzenie od powodów na rzecz strony pozwanej kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego wedle norm przepisanych.</p> <p>Uzasadniając swoje stanowisko w sprawie strona pozwana przyznała, iż stan faktyczny jest bezsporny. Z tymże, w ocenie strony pozwanej, okoliczność wcześniejszej spłaty kredytu nie powoduje, że prowizja za udzielenie kredytu podlega obniżeniu i zwrotowi, bowiem pobierana jest za konkretną, jednorazową czynność, jaką jest właśnie udzielenie kredytu.</p> <p> <strong> <!-- -->W toku postępowania Sąd ustalił</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->następujący stan faktyczny:</strong> </p> <p>W dniu 20 czerwca 2016 roku powód <span class="anon-block">B. S.</span> zawarł ze stroną pozwaną <span class="anon-block"> (...) Bank S.A.</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> umowę o kredyt konsolidacyjny nr: <span class="anon-block"> (...)</span>, Bank udzielił powodowi kredytu w wysokości 101.635 zł, płatnego wraz z należnymi odsetkami umownymi w 144 ratach kapitałowo-odsetkowych. Zgodnie z §1 pkt 1 ust. 3a umowy, kredyt przeznaczony był m.in. na zapłatę kosztów kredytu w postaci prowizji od udzielonego kredytu w wysokości 17277,95 zł.</p> <p>W dniu 6 grudnia 2017 roku powód dokonał wcześniejszej, całkowitej spłaty kredytu, w tym również pełnej kwoty prowizji.</p> <p> <strong> <!-- -->Bezsporne </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->W tak ustalonym stanie faktycznym</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Sąd zważył:</strong> </p> <p>Powództwo było zasadne.</p> <p>Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19971400939" title="Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe - Dz. U. z 1997 r. Nr 140, poz. 939 (art. 69;art. 69 ust. 1)">art. 69 ust. 1 Ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku Prawo bankowe</a> (Dz. U. z 2018 roku, poz. 2187 j.t.) przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.</p> <p>Stan faktyczny był w niniejszej sprawie bezsporny. Konflikt pomiędzy stronami powstał na tle oceny, czy wobec takiej okoliczności zaszły podstawy do zwrotu powodom części kosztów prowizji, proporcjonalnie do skróconego okresu kredytowania przyjętego w umowie, tj. na tle wykładni przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20111260715" title="Ustawa z dnia 12 maja 2011 r. o kredycie konsumenckim - Dz. U. z 2011 r. Nr 126, poz. 715 (art. 49;art. 49 ust. 1)">art. 49 ust. 1 Ustawy z dnia 12 maja 2011 roku o kredycie konsumenckim</a> (Dz. U. z 2019 roku, poz. 1083 j.t.). Na poparcie żądania pozwu powodowie przytoczyli szereg orzeczeń sądów powszechnych, stanowisko rzecznika <span class="anon-block"> (...)</span> i Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów w sprawie interpretacji art. 49 wskazanej Ustawy oraz opinię Rzecznika Generalnego <span class="anon-block">G. H.</span> w sprawie zawisłej przed Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej C-383/18 w przedmiocie pytania prejudycjalnego. Z kolei strona pozwana powołała się na orzecznictwo, w którym dokonano odmiennej interpretacji art. 49 ustawy.</p> <p>Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20111260715" title="Ustawa z dnia 12 maja 2011 r. o kredycie konsumenckim - Dz. U. z 2011 r. Nr 126, poz. 715 (art. 5;art. 5 ust. 6)">art. 5 ust. 6 Ustawy z dnia 12 maja 2011 roku o kredycie konsumenckim</a> (zwanej dalej ustawą) całkowity koszt kredytu to wszelkie koszty, które konsument jest zobowiązany ponieść w związku z umową o kredyt, w szczególności: odsetki, opłaty, prowizje, podatki i marże jeżeli są znane kredytodawcy oraz koszty usług dodatkowych, w szczególności ubezpieczeń, w przypadku gdy ich poniesienie jest niezbędne do uzyskania kredytu lub do uzyskania go na oferowanych warunkach, z wyjątkiem kosztów opłat notarialnych ponoszonych przez konsumenta. Natomiast wg. art. 49 ust. 1 ustawy w przypadku spłaty całości kredytu przed terminem określonym w umowie, całkowity koszt kredytu ulega obniżeniu o te koszty, które dotyczą okresu, o który skrócono czas obowiązywania umowy, chociażby konsument poniósł je przed tą spłatą. Z kolei możliwość wcześniejszej spłaty gwarantuje art. 48 ust. 1 Ustawy, który stanowi, że konsument ma prawo w każdym czasie do spłaty całości lub części kredytu przed terminem określonym w umowie.</p> <p>Dokonując wykładni powołanych przepisów należy kierować się zarówno treścią art. 16 ust. 1 dyrektywy 2008/48/WE, stanowiskiem Rzecznika <span class="anon-block"> (...)</span> i Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów z dnia 16 maja 2016 roku w sprawie interpretacji art. 49 ustawy o kredycie konsumenckim oraz opinią Rzecznika Generalnego <span class="anon-block">G. H.</span> w sprawie zawisłej przed Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej C-383/18, na które powoływali się powodowie.</p> <p>Analizując więc zapis art. 49 Ustawy o kredycie konsumenckim należy uznać, że ustawodawca wprowadził proporcjonalną redukcję całkowitego kosztu kredytu, a więc wszystkich kosztów, jakie klient poniósł w związku z udzieleniem mu kredytu, precyzując w art. 5 ust. 6, jakich kosztów to dotyczy, wymieniając w tym przepisie min. odsetki, opłaty, prowizje, podatki i marże. Tym samym uznać należało że w przypadku wcześniejszej spłaty kredytu zwrotowi podlega także – w odpowiedniej proporcji – także prowizja.</p> <p>W tej kwestii wypowiedział się także Sąd Okręgowy w Świdnicy w uzasadnieniu do wyroku z 11 stycznia 2018 roku (II Ca 795/17, cyt. za LEX 2443478), wskazując, że „Ustawodawca nie dokonuje rozróżnienia prowizji. Podkreślić przy tym należy, że prowizja związana jest z wysokością kredytu, bo naliczana jest procentowo od wartości udzielonego kredytu.” oraz, że „Skoro więc kredyty zostały spłacone przez powoda wcześniej, to proporcjonalnej redukcji, w świetle wskazanych wyżej przepisów, powinna ulec też prowizja i nie ma racji strona pozwana, że prowizja której zwrotu domaga się powód, ma charakter prowizji nie podlegającej zwrotowi, taka argumentacja nie wynika ani z postanowień umów kredytowych, ani z cytowanych wyżej przepisów.”</p> <p>Tym samym Sąd nie podzielił stanowiska strony pozwanej oraz interpretacji spornych przepisów dokonanych w orzeczeniach i publikacjach powołanych przez stronę pozwaną.</p> <p>Bezspornym pomiędzy stronami było, że Bank naliczył i pobrał prowizję w wysokości 17.277,95 zł, która płatna była w comiesięcznych ratach oraz, że kredyt został spłacony wcześniej. Tym samym proporcjonalnemu obniżeniu powinna ulec też prowizja.</p> <p>Mając powyższe na uwadze roszczenie powoda uznać należało za zasadne. Strona pozwana nie kwestionowała wysokości żądania w związku z czym zasądzono na rzecz powoda żądaną kwotę.</p> <p>Za zwłokę w zapłacie należności zgodnie z treścią <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 481)">art. 481 kc</a> wierzycielowi przysługują odsetki za opóźnienie w wysokości ustawowej (przy braku - jak w niniejszej sprawie – innej umowy stron). Zasadne było żądanie powoda w zakresie naliczania daty początkowej odsetek ustawowych za opóźnienie. Zgodnie z treścią art. 52 Ustawy o kredycie konsumenckim kredytodawca jest zobowiązany do rozliczenia z konsumentem kredytu w terminie 14 dni od dnia dokonania wcześniejszej spłaty kredytu w całości. Pożyczka została spłacona w dniu 6 grudnia 2017 roku, a zatem do dnia 20 grudnia 2017 roku strona pozwana winna była rozliczyć się z powodem. W konsekwencji od dnia 21 grudnia 2017 roku pozostawała w zwłoce ze spełnieniem świadczenia.</p> <p>Wobec ustalonych okoliczności, na podstawie cytowanych przepisów, w punkcie I wyroku Sąd zasądził od strony pozwanej <span class="anon-block"> (...) Banku S.A.</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> na rzecz powoda kwotę 14.715,06 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie liczonymi od dnia 21 grudnia 2017 roku do dnia zapłaty.</p> <p>O kosztach orzeczono na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98)">art. 98 kpc</a>, mając na względzie wynik procesu i koszty poniesione przez powoda (300 zł opłata od pozwu, 3600 zł koszt zastępstwa pełnomocnika, 17zł opłata skarbowa od pełnomocnictwa), który wygrał proces w całości, dlatego w punkcie II wyroku Sąd zasądził od strony pozwanej na rzecz powoda kwotę 3917 zł tytułem zwrotu kosztów procesu, w tym kwotę 3600 zł tytułem kosztów zastępstwa procesowego.</p> </div>