IV SA/Wa 826/08

SENTENCJA Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Karolina Kisielewicz – Malec po rozpoznaniu w dniu 2 października 2008r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R.C. o przyznanie prawa pomocy w formie zwolnienia od opłaty kancelaryjnej od wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku oddalającego skargę w sprawie ze skargi R.C. na postanowienie Głównego Geodety Kraju z dnia (...) marca 2008 r. Nr (...) w przedmiocie zwrotu pisma postanawia: zwolnić R.C. od opłaty kancelaryjnej UZASADNIENIE R.C. pismem nadanym w urzędzie pocztowym w dniu 22 września 2008 r. zwróciła się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w formie zwolnienia od opłaty kancelaryjnej od wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku oddalającego jej skargę na postanowienie Głównego Geodety Kraju z dnia (...) marca 2008 r. Z zawartego we wniosku o przyznanie prawa pomocy oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że skarżąca jest właścicielem nieruchomości (7 arów) oraz domu jednorodzinnego. Nie posiada oszczędności ani przedmiotów majątkowych. Wnioskodawczyni prowadzi samodzielne, jednoosobowe gospodarstwo domowe Jedynym źródłem jej dochodu jest emerytura w wysokości 722 zł netto. Skarżąca jest osobą w podeszłym wieku, o znacznym stopniu niepełnosprawności. Rozpatrując wniosek stwierdzono, co następuje: Zwolnienie od opłaty kancelaryjnej wchodzi w zakresie częściowego prawa pomocy, którego przyznawanie osobie fizycznej uzależnione jest od wykazania, że nie jest ona w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. .246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Zdaniem Sądu skarżąca udowodniła, że nie jest w stanie ponieść ciężaru związanego z obowiązkiem uiszczenia opłaty kancelaryjnej od wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku oddalającego skargę. Skarżąca utrzymuje się z kwoty 722 zł netto. Jej stan zdrowia wymaga nieustannego leczenia, co wiąże się z koniecznością zakupu leków. W tej sytuacji nie można wymagać od skarżącej, aby z emerytury, stanowiącej jedyne źródło jej dochodu, poczyniła oszczędności we własnych wydatkach, by pokryć chociaż w części należne koszty postępowania sądowego. Poczynienie tych oszczędności odbyłoby się bowiem z uszczerbkiem w tzw. koniecznym utrzymaniu, a więc groziłoby niemożnością zapewnienia sobie minimum warunków socjalnych. Dodać należy, że skarżąca nie ma także realnych możliwości czerpania korzyści majątkowych z posiadanej nieruchomości. Z wyżej powołanych względów orzeczono jak w sentencji niniejszego postanowienia w oparciu o art. 245 § 2, art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 p.s.a.