VI U 700/19

Суды общей юрисдикции2019-11-20

Номер дела

VI U 700/19

Дата решения

2019-11-20

Тип

SENTENCE

Судьи

Tomasz Korzeń (PRESIDING_JUDGE)

Правовое основание

art. 184 ust.1 i 2 ustawy z 17.12.1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych

Текст решения

Sygnatura akt VI U 700/19 <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> Dnia 20 listopada 2019 roku Sąd Okręgowy w Gorzowie Wielkopolskim - Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący Sędzia Tomasz Korzeń Protokolant st. sekr. sądowy Anna Kopala po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 listopada 2019 roku sprawy z odwołania W. M. od decyzji z dnia 16 maja 2019 roku, znak: (...) przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w G. o przyznanie emerytury I. oddala odwołanie, II. nie obciąża ubezpieczonego kosztami procesu na rzecz pozwanego. Tomasz Korzeń  VI U 700/19 UZASADNIENIE Decyzją z dnia 16.05.2019 roku Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w G. odmówił przyznania W. M. prawa do emerytury. Ubezpieczony wniósł o zmianę decyzji, przyznanie prawa do emerytury i zasądzenie kosztów procesu. Podniósł że spełniła warunki konieczne do przyznania emerytury. Podniósł, iż okres pracy na kolei winien zostać zaliczony w wymiarze 14 miesięcy za każdy rok. Organ rentowy wniósł o oddalenie odwołania i zasądzenie kosztów procesu. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: W. M. urodził się (...) Wniosek o emeryturę złożył 9.04.2019 r. Pozwany ostatecznie (w decyzji z 1.07.2019 r.) uznał za wykazany do końca 1998 r. okres składkowy wynoszący 24 lata, 2 miesiące i 12 dni, okres nieskładkowy 4 dni, okres uzupełniający 6 miesięcy i 13 dni (od 1.04 do 1.09.1974 i od 1.07 do 12.08.1977) - łącznie 24 lata 8 miesięcy i 29 dni oraz okres pracy w warunkach szczególnych wynoszący ponad 23 lata. Od 2.09.1974 do 30.06.1977 wnioskodawca była zatrudniony w Zespole Szkół Zawodowych przy Lokomotywowni w K.. Okres ten pozwany uwzględnił jako okres składkowy. dowód: umowa o naukę zawodu k. 8 w aktach pozwanego: decyzje k. 38, 41, karta stażowa k. 40, zaświadczenie k. 5, świadectwo szkolne k. 6, zaświadczenia, świadectwa pracy, decyzje PUP k. 8,11-26, 34-35 Sąd zważył co następuje: Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981621118" title="Ustawa z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych - Dz. U. z 1998 r. Nr 162, poz. 1118 (art. 184)">art. 184 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych</a> (Dz.U.2018.1270, dalej jako ustawa) 1. Ubezpieczonym urodzonym po dniu 31 grudnia 1948 r. przysługuje emerytura po osiągnięciu wieku przewidzianego w art. 32, 33, 39 i 40, jeżeli w dniu wejścia w życie ustawy osiągnęli: 1) okres zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze wymaganym w przepisach dotychczasowych do nabycia prawa do emerytury w wieku niższym niż 60 lat - dla kobiet i 65 lat – dla mężczyzn oraz 2) okres składkowy i nieskładkowy, o którym mowa w art. 27. 2. Emerytura, o której mowa w ust. 1, przysługuje pod warunkiem nieprzystąpienia do otwartego funduszu emerytalnego albo złożenia wniosku o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w otwartym funduszu emerytalnym, za pośrednictwem Zakładu, na dochody budżetu państwa. W sprawie pozwany kwestionował spełnienie przez ubezpieczonego jedynie jednej przesłanki przyznania prawa do emerytury – posiadanie 25 letniego okresu ubezpieczenia do końca 1998 r. Pozwany uwzględnił jako okres składkowy okres nauki w altach 1974-77. Bezsporne było wykonywanie pracy gospodarstwie rolnym po ukończeniu 16 roku życia do rozpoczęcia nauki i po ukończeniu szkoły do 12.08.1977 r. Brak podstaw do „podwójnego” zaliczania okresów nauki i pracy w gospodarstwie rolnym. Wnioski dowodowe w powyższym zakresie sąd oddalił jako dotyczące okoliczności niespornych (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 235(2);art. 235(2) ust. 1;art. 235(2) ust. 1 pkt. 2)">art. 235 2 ust. 1 pkt. 2 KPC</a>). Zgodnie z art. 43 ust. 2 ustawy każdy pełny rok zatrudnienia na kolei na parowym, spalinowym lub elektrycznym pojeździe trakcyjnym, w drużynach konduktorskich oraz na stanowiskach manewrowych lub ustawiaczy liczy się jako 14 miesięcy zatrudnienia na kolei. Co do zakresu świadczeń, do których prawo ustala się przy zastosowaniu przelicznika z art. 43 ust. 2 ustawy, zarysowała się rozbieżność w orzecznictwie i doktrynie. W ocenie Sądu, przywilej preferencyjnego przelicznika emerytury nie ma zastosowania do emerytury przyznanej w oparciu o art. 184 ustawy w zw. z art. 32 tej ustawy. Przywilej ten zachowany jest jedynie dla emerytur kolejowych, o których mowa w art. 40 ustawy (por. wyrok Sądu Apelacyjnego w Białymstoku z dnia 7 grudnia 2017 r. III AUa 503/17 - LEX nr 2437813). Należy zaakcentować systematykę, wedle której umiejscowiono art. 43 ust. 2 ww. ustawy wśród przepisów regulujących prawo do emerytury kolejowej. Pozwala to na wysnucie wniosku, że przepis ten ma jedynie zastosowanie do ustalania prawa do emerytur kolejowych. Nadto przepis ten znajduje się w rozdziale 2 działu II dotyczącym emerytur dla ubezpieczonych urodzonych przed dniem 1.01.1949 roku. Natomiast odnośnie pracowników kolejowych, urodzonych po 31.12.1948 roku, do których należy również wnioskodawca, a więc osób, które w dniu wejścia w życie ustawy nie ukończyły 50 roku życia, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981621118" title="Ustawa z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych - Dz. U. z 1998 r. Nr 162, poz. 1118 ()">ustawa o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych</a> zmieniła zasady nabywania świadczeń emerytalnych, a także zasady ustalania ich wysokości. Ubezpieczeni urodzeni po 31.12.1948 roku nabywają prawo do emerytury z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych na ogólnych zasadach, a więc po osiągnięciu powszechnego wieku emerytalnego. Ustawa przewiduje jednak pewne wyjątki od tej zasady - art. 50 ust. 1 ustawy. Wnioskodawca emerytury kolejowej (art. 50 w związku z 46 ustawy) się nie domaga. Wnioski dowodowe w zakresie charakteru zatrudnienia na kolei zakresie sąd oddalił jako dotyczące okoliczności nieistotnych dla rozstrzygnięcia. (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 235(2);art. 235(2) ust. 1;art. 235(2) ust. 1 pkt. 2)">art. 235 2 ust. 1 pkt. 2 KPC</a>). Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 102)">art. 102 KPC</a> sąd nie obciążył ubezpieczonego kosztami procesu na rzecz pozwanego. Tomasz Korzeń Sygn. akt III AUa 11/20 </div> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> Dnia 30 września 2020 r. Sąd Apelacyjny w Szczecinie III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie następującym: <table> <colgroup> <col width="152"/> <col width="403"/> </colgroup> <tr> <td> Przewodniczący: </td> <td> Sędzia SA Jolanta Hawryszko (spr.) </td> </tr> <tr> <td> Sędziowie: </td> <td> Barbara Białecka Romana Mrotek </td> </tr> </table> po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 30 września 2020 r. w Szczecinie sprawy W. M. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w G. o przyznanie emerytury na skutek apelacji ubezpieczonego od wyroku Sądu Okręgowego w Gorzowie Wlkp. z dnia 20 listopada 2019 r., sygn. akt VI U 700/19 oddala apelację. <table> <colgroup> <col width="223"/> <col width="226"/> <col width="224"/> </colgroup> <tr> <td> Romana Mrotek </td> <td> Jolanta Hawryszko </td> <td> Barbara Białecka </td> </tr> </table> </div>