I C 452/19

<p>Sygn. akt: I C 452/19</p> <div> <h2>WYROK ZAOCZNY</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p> Dnia 21 listopada 2019r.</p> <p>Sąd Rejonowy w Wodzisławiu Śląskim I Wydział Cywilny</p> <p>w składzie następującym:</p> <table> <colgroup> <col width="186"/> <col width="525"/> </colgroup> <tr> <td> <p>Przewodniczący:</p> </td> <td> <p>Sędzia Sądu Rejonowego Aleksander Żółty</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Protokolant:</p> </td> <td> <p>Żaneta Niewiara</p> </td> </tr> </table> <p>po rozpoznaniu w dniu 21 listopada 2019r. w Wodzisławiu Śląskim</p> <p>na rozprawie</p> <p>sprawy z powództwa<strong> <!-- --> <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">B.</span> </strong> </p> <p>przeciwko<strong> <!-- --> <span class="anon-block">D. K.</span>, <span class="anon-block">A. K.</span> </strong> </p> <p>o zapłatę</p> <p>1.  zasądza solidarnie od pozwanych na rzecz powoda <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">B.</span> kwotę 20.546,23 zł (dwadzieścia tysięcy pięćset czterdzieści sześć złotych dwadzieścia trzy grosze) z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 7 grudnia 2018 roku do dnia zapłaty;</p> <p>2.  w pozostałym zakresie oddala powództwo;</p> <p>3.  zasądza solidarnie od pozwanych na rzecz powoda kwotę 2.674 zł (dwa tysiące sześćset siedemdziesiąt cztery złote) tytułem zwrotu kosztów procesu;</p> <p>4.  wyrokowi nadaje rygor natychmiastowej wykonalności do punktu 1 i 3.</p> <p>Sędzia</p> <p>Sygn. akt I C 452/19</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Powód <span class="anon-block"> – (...) S.A.</span> z siedzibą w <span class="anon-block">B.</span> wniósł o zasądzenie solidarnie od pozwanych <span class="anon-block">D. K.</span> i <span class="anon-block">A. K.</span> kwoty 20.546,23 złotych z odsetkami umownymi za opóźnienie w wysokości dwukrotności odsetek ustawowych za opóźnienie - od dnia 7 grudnia 2018 roku wraz z kosztami procesu.</p> <p>Powód podniósł, że pozwani zobowiązali się poprzez podpisanie weksla dnia 26 kwietnia 2018 roku do zapłaty w dniu 6 grudnia 2018 roku kwoty wskazanej na wekslu w wysokości 20.546,23 zł. Dlatego powód wezwał pozwanych w dniu 6 listopada 2018 roku do wykupu weksla, jednak do dnia dzisiejszego pozwani nie dokonali żadnej wpłaty.</p> <p>Powód podniósł, że weksel został wystawiony przez pozwanego na zabezpieczenie zwrotu całego zadłużenia z tytułu pożyczki udzielonej pozwanemu przez <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> z dnia 26 kwietnia 2018 roku, nr <span class="anon-block"> (...)</span>.</p> <p>Sprawę przekazano do postępowania zwykłego – bez wydawania nakazu zapłaty.</p> <p>Pozwani nie zajęli stanowiska w sprawie i zaszły podstawy do wydania wyroku zaocznego.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd ustalił: </strong> </p> <p>Na zabezpieczenie umowy pożyczki pozwani, w dniu 26 kwietnia 2018 roku podpisali weksel własny in blanco – na rzecz <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> Polska. Weksel ten został następnie wypleniony przez powoda. Wpisano kwotę: 20.546,23 złote oraz datę płatności: 6 grudnia 2018 roku.</p> <p>Nie wpisano żadnych uregulowań co do odsetek od sumy wekslowej.</p> <p> <em> <!-- -->Dowód: weksel (k. 12),, </em> </p> <p> <strong> <!-- -->Sąd zważył co następuje:</strong> </p> <p>Powództwo zasługuje na uwzględnienie w przeważającej części. Na początku należało poczynić uwagi co do podstawy faktycznej powództwa. Powód dochodzi roszczeń z weksla. Powód wskazał, że weksel został wystawiony na zabezpieczenie umowy pożyczki, ale to w żadnym zakresie nie sprawia, że podstawą żądania jest umowa pożyczki. Zobowiązanie wekslowe jest tzw. zobowiązaniem abstrakcyjnym czyli wynika z istnienia weksla jako papieru wartościowego. Z powyższych względów Sąd dopuścił jedynie dowód z weksla, uznając że nie bada ani kwestii zgodności wypełnienia weksla z deklaracją wekslową, ani wysokości żądania z łączącym stronę stosunkiem podstawowym, w szczególności tego, czy powód opierając się o stosunek podstawowy czy też deklarację wekslową mógł żądać od pozwanych więcej niż wynika z treści weksla. To weksel i jego treść zakreśla bowiem granice żądania.</p> <p>W danym wypadku mamy do czynienia z wekslem własnym, którego istota sprowadza się do tego że wystawca zobowiązuje się bezwarunkowo zapłacić określoną kwotę pieniężną (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19360370282" title="Ustawa z dnia 28 kwietnia 1936 r. - Prawo wekslowe - Dz. U. z 1936 r. Nr 37, poz. 282 (art. 100)">art. 100 Prawa wekslowego</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19360370282" title="Ustawa z dnia 28 kwietnia 1936 r. - Prawo wekslowe - Dz. U. z 1936 r. Nr 37, poz. 282 (art. 104)">art. 104 prawa wekslowego</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19360370282" title="Ustawa z dnia 28 kwietnia 1936 r. - Prawo wekslowe - Dz. U. z 1936 r. Nr 37, poz. 282 (art. 26)">art. 26 Prawa wekslowego</a>). Weksel ten był wekslem in blanco, co oznacza, że mógł być wypełniony przez wierzyciela (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19360370282" title="Ustawa z dnia 28 kwietnia 1936 r. - Prawo wekslowe - Dz. U. z 1936 r. Nr 37, poz. 282 (art. 10)">art. 10 Prawa wekslowego</a>).</p> <p>W związku z powyższym należało zasądzić od pozwanych (solidarnie) na rzecz powoda kwotę wskazaną na wekslu to jest 20.546,23 zł, z odsetkami za opóźnienie od dnia 7 grudnia 2018 roku. Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 481;art. 481 § 1;art. 481 § 2)">art. 481 § 1 i 2 k.c.</a> można żądać odsetek za opóźnienie a jeśli stopa odsetek nie była oznaczona nalezą się odsetki ustawowe za opóźnienie. Mając na uwadze, że powód dochodzi roszczeń z weksla to trzeba stwierdzić, że na wekslu nie oznaczono stopy odsetek, co w konsekwencji oznacza że powód może żądać jedynie odsetek ustawowych za opóźnienie. Być może z innego stosunku prawnego łączącego strony (umowy pożyczki, deklaracji wekslowe) wynika, że powód mógł żądać odsetek wyższych, ale w ich treści weksla nie wpisał, a tym samym dochodząc roszczenia z weksla, takich innych odsetek żądać nie może. W tym zakresie – odsetek za opóźnienie przewyższających ustawowe odsetki za opóźnienie powództwo należało oddalić.</p> <p>O kosztach procesu orzeczono na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 100)">art. 100 k.p.c.</a>, zasądzając od pozwanych na rzecz powoda koszty w odpowiednim stosunku – to jest w takim w jakim byłyby one zasadne, gdyby profesjonalny pełnomocnik powoda prawidłowo sformułował pozew i istniała możliwość wydania nakazu zapłaty w postępowaniu nakazowym, względnie w upominawczym. Tylko takie koszty mogą uchodzić za koszty celowe w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98)">art. 98 k.p.c.</a> Pozew zawierał żądanie zasądzenie kwoty wynikającej z weksla własnego oraz odsetek umownych od kwoty wpisanej na wekslu. Cały pozew oparty był o zobowiązanie wekslowe, natomiast z weksla w żaden sposób nie wynikały odsetki umowne za opóźnienie. Spowodowało to konieczność skierowania sprawy do postępowania zwykłego. Co więcej jest to stała praktyka pełnomocników <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">B.</span>, którzy od kilku lat żądają odsetek umownych, mimo braku po temu podstaw; mimo korygowania takiej praktyki przez Sąd, nie zmieniają swojego postępowania. W takiej sytuacji nie widać podstaw, dla których skierowanie sprawy do postępowania zwykłego oraz na rozprawę i potencjalnie wyższe związane z tym koszty miałyby obciążać stronę pozwaną. Byłoby to bowiem premiowanie nierzetelnej praktyki pełnomocnika procesowego, który wadliwie sporządza pozew, doprowadza go do skierowania sprawy na rozprawę i następnie chciałby jeszcze z tego powodu wyższe wynagrodzenie.</p> <p>Z tego powodu Sąd zasądził koszty obejmujące opłatę od pozwu przewidzianą dla postępowania nakazowego (257 zł), opłatę od pełnomocnictwa (17 zł) oraz wynagrodzenie adwokata w wysokości 2.400 zł, czyli takie jak w postępowaniu upominawczym i nakazowym (§ 3 ust. 1 pkt 5 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie); łącznie 2674 zł.</p> <p>Mając na uwadze, że wyrok jest zaoczny nadano rygor natychmiastowej wykonalności co do punktów zawierających obowiązek zapłaty (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 333;art. 333 § 1;art. 333 § 1 pkt. 3)">art. 333 § 1 pkt 3 k.p.c.</a>).</p> <p>Sygn. akt I C 1501/18</p> </div> <div> <h2>ZARZĄDZENIE</h2> <p>1.  odnotować uzasadnienie</p> <p>2.  odpis wyroku z uzasadnieniem przesłać:</p> <p>- pełn. powoda</p> <p>3.  kal. 14 dni</p> <p>4.  po wykonaniu przedłożyć</p> <p> <span class="anon-block">W.</span>, 23 grudnia 2019</p> </div>