II Ca 694/19

<p>Sygn. akt II Ca 694/19</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 21 listopada 2019 r.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy w Piotrkowie Trybunalskim II Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie:</strong> </p> <table> <colgroup> <col width="189"/> <col width="527"/> </colgroup> <tr> <td> <p>Przewodniczący</p> </td> <td> <p>SSO Paweł Hochman</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Sędziowie</p> </td> <td> <p>SSA w SO Stanisław Łęgosz (spr.)</p> <p>SSA w SO Grzegorz Ślęzak</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Protokolant</p> </td> <td> <p>Katarzyna Pielużek</p> </td> </tr> </table> <p> <strong> <!-- -->po rozpoznaniu w dniu 21 listopada 2019 r. w Piotrkowie Trybunalskim </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->na rozprawie</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->sprawy z powództwa <span class="anon-block">J. S.</span> </strong> </p> <p> <strong> <!-- --> przeciwko <span class="anon-block">(...)</span> S.A. w <span class="anon-block">W.</span> </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->o zapłatę</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->na skutek apelacji pozwanego</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->od wyroku Sądu Rejonowego w Bełchatowie z dnia 13 maja 2019 r. </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->sygn. akt I C 417/18</strong> </p> <p>1.  <strong> <!-- -->oddala apelację; </strong> </p> <p>2.  <strong> <!-- --> zasądza od pozwanego <span class="anon-block">(...)</span> S.A. w <span class="anon-block">W.</span> na rzecz powoda <span class="anon-block">J. S.</span> kwotę 450,00 (czterysta pięćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów procesu za instancję odwoławczą. </strong> </p> <p>Stanisław Łęgosz Paweł Hochman Grzegorz Ślęzak </p> <p>Sygn. akt II Ca 694/19</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Wyrokiem z dnia 13 maja 2019 roku Sąd Rejonowy w Bełchatowie zasądził od pozwanego <span class="anon-block">(...)</span> S.A. w <span class="anon-block">W.</span> na rzecz powoda <span class="anon-block">J. S.</span> kwotę 7.000 zł z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 26 lutego 2016 roku do dnia zapłaty oraz kwotę 545 zł tytułem zwrotu kosztów procesu. W pozostałym zakresie powództwo oddalił.</p> <p>Podstawą powyższego wyroku stanowiły przytoczone niżej ustalenia i rozważania Sądu Rejonowego:</p> <p>Dnia 2 września 2015 r. w miejscowości <span class="anon-block">B.</span> doszło do kolizji drogowej, którego sprawcą był <span class="anon-block">T. W.</span> - kierowca samochodu osobowego marki <span class="anon-block">H.</span> o <span class="anon-block">nr rej. (...)</span>, który nieumyślnie naruszył zasady bezpieczeństwa w ruchu drogowym, nie ustępując pierwszeństwa przejazdu doprowadził do zderzenia z prawidłowo poruszającym się rowerzystą, którym był powód <span class="anon-block">J. S.</span>, wskutek czego powód doznał obrażeń ciała. Pojazd sprawcy kolizji był objęty ubezpieczeniem OC u strony pozwanej.</p> <p>Powód pismem z dnia 22 stycznia 2016 r. zgłosił stronie pozwanej szkodę; pozwany ubezpieczyciel pismem z dnia 26 stycznia 2016 r. przyznał powodowi kwotę 800,00 zł tytułem zadośćuczynienia, następnie decyzją z dnia 22 sierpnia 2016 r. po ponownym rozpatrzeniu zgłoszonych przez powoda roszczeń pozwany wypłacił dodatkowo kwotę 600,00 zł.</p> <p>W wyniku przedmiotowego zdarzenia powód doznał skręcenia kolana lewego z uszkodzeniem łąkotki przyśrodkowej oraz stłuczenia stopy lewej. Uraz skrętny kolana skutkował uszkodzeniem rogu tylnego łąkotki przyśrodkowej, co powoduje obecnie dolegliwości bólowe i ograniczenia w funkcji kolana lewego (ruchy skrętne, chodzenie po nierównościach, bieganie). Kwalifikuje to do orzeczenia trwałego uszczerbku na zdrowiu w wysokości 2 %. Stłuczenie stopy lewej z otarciami naskórka wygojone bez ograniczeń statyczno-dynamicznych stawu skokowego i stopy lewej. Zgłaszane w trakcie leczenia dolegliwości wynikały z przebytego urazu, jak również ze zmian zwyrodnieniowych istniejących wcześniej. Brak wskazań do orzeczenia uszczerbku z tego powodu.</p> <p>Okoliczności mające znaczenie dla rozstrzygnięcia Sąd ustalił na podstawie opinii biegłego, a także zeznań powoda oraz notatki Policji i dokumentów dotyczących przebiegu postępowania likwidacyjnego. Fakt wypadku, w którym ucierpiał powód, sprawstwo i wina osoby kierującej pojazdem ubezpieczonym w zakresie OC u pozwanego były niesporne. Niesporna była także odpowiedzialność pozwanego co do zasady oraz wysokość wypłaconego już świadczenia.</p> <p>W ocenie Sądu Rejonowego powództwo zasługuje na uwzględnienie w części.</p> <p>Zadośćuczynienie określone w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 445;art. 445 § 1)">art. 445 § 1 kc</a> ma przede wszystkim charakter kompensacyjny i tym samym jego wysokość musi przedstawiać ekonomicznie odczuwalną wartość. Zgodnie z orzecznictwem Sądu Najwyższego wysokość ta nie może być nadmierna w stosunku do doznanej krzywdy i aktualnych stosunków majątkowych społeczeństwa, a więc winna być utrzymana w rozsądnych granicach. Winna to być zatem kwota „odpowiednia”. Dla oceny, czy określona suma jest „odpowiednim” w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 445;art. 445 § 1)">art. 445 § 1 kc</a> zadośćuczynieniem za doznaną krzywdę, decydujące znaczenie ma charakter i rozmiar krzywdy doznanej przez poszkodowanego. Nie bez znaczenia jest tak ze szeroko rozumiana sytuacja życiowa, w jakiej znajduje się poszkodowany. Na ocenę tę nie ma natomiast wpływu sytuacja - w szczególności majątkowa - sprawcy szkody .</p> <p>Powstały u powoda trwały uszczerbek zdrowia biegły lekarz ocenił na 2 % korzystając z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20022341974" title="Rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 18 grudnia 2002 r. w sprawie szczegółowych zasad orzekania o stałym lub długotrwałym uszczerbku na zdrowiu, trybu postępowania przy ustalaniu tego uszczerbku oraz postępowania o wypłatę jednorazowego odszkodowania - Dz. U. z 2002 r. Nr 234, poz. 1974 ()">Rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 18 grudnia 2002 r. w sprawie szczegółowych zasad orzekania o stałym lub długotrwałym uszczerbku na zdrowiu, trybu postępowania przy ustalaniu tego uszczerbku oraz postępowania o wypłatę jednorazowego odszkodowania</a> i ocena taka powinna być punktem odniesienia dla Sądu przy ustalaniu rozmiaru doznanej krzywdy. Nie należy jednak zapominać, iż procentowy rozmiar uszkodzenia ciała i rozstroju zdrowia jest tylko jednym (posiłkowym) z kryteriów ustalania wysokości zadośćuczynienia i nie determinuje tej kwot bez uwzględnienia wszystkich innych okoliczności sprawy.</p> <p>Powód w wyniku wypadku doznał urazów fizycznych oraz stresu spowodowanego samym wypadkiem i koniecznością poddania się leczeniu, a także obawami o powodzenie leczenia, odczuwał dolegliwości bólowe oraz z powodu doznanych urazów i przebiegu leczenia doznawał ograniczeń w wykonywaniu dotychczasowych aktywności, co powodowało dodatkowy dyskomfort. Powód w dalszym ciągu odczuwa następstwa wypadku. Uraz kolana powoduje obecnie dolegliwości bólowe i ograniczenia w funkcji kolana lewego (ruchy skrętne, chodzenie po nierównościach, bieganie). Stłuczenie stopy lewej z otarciami naskórka wygojone bez ograniczeń statyczno-dynamicznych stawu skokowego i stopy lewej.</p> <p>Biorąc pod uwagę wszystkie przytoczone okoliczności oraz aktualne stosunki majątkowe społeczeństwa Sąd uznał, iż odpowiednie pieniężne zadośćuczynienie powód uzyska poprzez zasądzenie ponad już otrzymane świadczenie kwoty 7 000 zł. W pozostałym zakresie powództwo o zadośćuczynienie zostało oddalone jako zbyt wygórowane.</p> <p>Od powyższego wyroku w części uwzględniającej powództwo ponad kwotę 3.600 złotych oraz co do początkowej daty odsetek, a także w zakresie rozstrzygnięcia o kosztach procesu apelację złożyła strona pozwana zarzucając:</p> <p>1. naruszenie przepisów prawa procesowego mających wpływ na treść rozstrzygnięcia, a mianowicie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233 § 1 k.p.c.</a> w wyniku dowolnej, a nie wszechstronnej oceny dowodów, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 278;art. 278 § 1)">art. 278 § 1 k.p.c.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233 § 1 k.p.c.</a> poprzez błędną i wybiórczą ocenę dowodu z opinii biegłego, poprzez nieuwzględnienie stanowiska biegłego, że zgłaszane w trakcie leczenia dolegliwości wynikały z przebytego urazu, jak i ze zmian zwyrodnieniowych istniejących wcześniej,</p> <p>2. naruszenie przepisów prawa materialnego:</p> <p>- <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 444;art. 444 § 1)">art. 444 § 1 k.c.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 445;art. 445 § 1)">445 § 1 k.c.</a> poprzez niewłaściwe zastosowanie, skutkujące przyznaniem zadośćuczynienia w wysokości rażąco zawyżonej względem rzeczywistego i aktualnego na chwilę zamknięcia rozprawy stanu zdrowia powoda,</p> <p>- pozycji 156 załącznika do <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20022341974" title="Rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 18 grudnia 2002 r. w sprawie szczegółowych zasad orzekania o stałym lub długotrwałym uszczerbku na zdrowiu, trybu postępowania przy ustalaniu tego uszczerbku oraz postępowania o wypłatę jednorazowego odszkodowania - Dz. U. z 2002 r. Nr 234, poz. 1974 ()">Rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 18 grudnia 2002 r.</a> w sprawie zasad szczegółowych zasad orzekania o stałym lub długotrwałym uszczerbku na zdrowiu, trybu postępowania przy ustalaniu tego uszczerbku oraz postępowania o wypłatę jednorazowego odszkodowania poprzez niewłaściwe zastosowanie w przedmiotowej sprawie ww. rozporządzenia, podczas gdy podstawą tego rozporządzenia jest <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20021991673" title="Ustawa z dnia 30 października 2002 r. o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych - Dz. U. z 2002 r. Nr 199, poz. 1673 ()">ustawa z dnia 30 października 2002 r. o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych</a> nie mająca zastosowania w niniejszym postępowaniu,</p> <p>3. naruszenie przepisów prawa materialnego, a w szczególności art. 481 k c. w zw. z 817 <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (§ 1)">§ 1 k.c.</a> poprzez zasądzenie odsetek ustawowych za opóźnienie od dnia 26 lutego 2016 r. zamiast dopiero od chwili wyrokowania.</p> <p>Występując z tymi zarzutami pozwany wnosił o zmianę zaskarżonego wyroku i oddalenie powództwa w całości, a także poprzez rozliczenie kosztów procesu stosownie do wyniku sprawy zweryfikowanego w toku instancji.</p> <p>Sąd Okręgowy zważył co następuje:</p> <p>Apelacja pozwanego nie jest uzasadniona, a podniesione w niej zarzuty są chybione.</p> <p>Wbrew zarzutom apelacji sąd pierwszej instancji nie naruszył wskazanych w apelacji przepisów prawa procesowego <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233 § 1 kpc</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 278;art. 278 § 1)">art. 278 § 1 kpc</a>. Sąd ten dokonał prawidłowej oceny opinii biegłego i innych dowodów zgromadzonych w sprawie. Dostrzegł zawarte w opinii stwierdzenie biegłego, że zgłaszane w toku leczenie dolegliwości wynikały z przebytego urazu jak i ze zmian zwyrodnieniowych, istniejących już wcześniej. Zostało ono przez sąd nawet przeniesione od ustaleń faktycznych w pisemnym uzasadnieniu wyroku. Jednakże z opinii biegłego wynika również, że biegły ustalając 2 % trwały uszczerbek ma zdrowiu powoda kierował się wyłącznie następstwami wypadku, nie zaś następstwami wypadku i samoistnych zmian zwyrodnieniowych. Sąd Okręgowy zatem w pełni podziela ustalenia sądu pierwszej instancji i przyjmuje je za własne.</p> <p>Sąd pierwszej instancji nie naruszył również przepisów prawa materialnego, w szczególności przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 445;art. 445 § 1)">art. 445 § 1 kc.</a> Orzekanie o wysokości zadośćuczynienia należy do swobodnego uznania sądu. Tej dyskrecjonalnej władzy sędziego sąd odwoławczy zmienić nie może, o ile sąd pierwszej instancji prawidłowo zbadał i ocenił wszystkie okoliczności sprawy. Atrybut swobody orzekania o wysokości zadośćuczynienia wynika z faktu, że nie istnieją żadne zobiektywizowane, ustawowo określone kryteria pozwalające sądowi na rozstrzygnięcie o zadośćuczynieniu. Sąd odwoławczy może dokonać korekty wysokości zasądzonego zadośćuczynienia pieniężnego za krzywdę tylko wtedy, gdyby okazało się , przy uwzględnieniu wszystkich okoliczności sprawy, że jest ono rażąco wygórowane albo rażąco za niskie. Wnikliwa analiza akt sprawy wskazuje, że wysokość zasądzonego zadośćuczynienia jest prawidłowa i w żaden sposób nie może być uznana za rażąco zawyżoną. Z kolei ustalony przez sąd pierwszej instancji procent trwałego uszczerbku na zdrowiu, jak podkreślił sąd pierwszej instancji, miał jedynie charakter pomocniczy, a nie decydujący o rozmiarze przyznanego zadośćuczynienia. Natomiast istnienie samoistnych zmian zwyrodnieniowych - akcentowanych w apelacji- nie spowodowało uszkodzenia łąkotki powoda. Jak wynika z opinii biegłego ortopedy traumatologa <span class="anon-block">J. B.</span>, to skręcenie kolana podczas wypadku komunikacyjnego doprowadziło do uszkodzenia rogu tylnego łąkotki przyśrodkowej, co obecnie powoduje dolegliwości bólowe i ograniczenia w funkcji kolana lewego. To wypadek był przyczyną sprawczą dolegliwości powoda, związanych z uszkodzeniem łąkotki.</p> <p>Prawidłowe jest także rozstrzygnięcie o odsetkach od zasądzonego zadośćuczynienia. Decyduje tu bowiem data wezwania pozwanego do spełnienia świadczenia (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 455)">art. 455 kc</a>). Powód wezwał pozwanego do zapłaty zadośćuczynienia już w styczniu 2016 roku , a reakcją na to było pismo strony pozwanej z dnia 26 stycznia 2016 roku. Uwzględniając zatem okres 1 miesiąca przewidziany w przepisie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 817;art. 817 § 1)">art. 817§1kc</a>, strona powodowa w postępowaniu sądowym mogła domagać się odsetek od 26 lutego 2016 roku.</p> <p>Z tych względów apelacja, jako pozbawiona uzasadnionych podstaw, podlega oddaleniu - <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 385)">art. 385 kpc</a>. O kosztach procesu za instancję odwoławczą Sąd Okręgowy orzekł w oparciu o przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98)">art. 98 kpc</a>.</p> <p>Stanisław Łęgosz Paweł Hochman Grzegorz Ślęzak </p> </div>