IV SAB/Wa 176/13

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Teresa Zyglewska, Sędziowie sędzia WSA Grzegorz Czerwiński (spr.),, sędzia WSA Marta Laskowska-Pietrzak, Protokolant sekr. sąd. Julia Durka, po rozpoznaniu w dniu 3 grudnia 2013 r. na rozprawie sprawy ze skargi S. Sp. z o.o. z siedzibą w O. na bezczynność Wójta Gminy C. w przedmiocie : rozpoznania wniosku p o s t a n a w i a 1. umorzyć postępowanie sądowe, 2. stwierdzić, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, 3. zasądzić od Gminy C. na rzecz skarżącego S. Sp. z o.o. z siedzibą w O. kwotę 440 (czterysta czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. UZASADNIENIE W piśmie z dnia 2 sierpnia 2013 roku S. z o.o. z siedzibą w O. złożyła skargę na bezczynność Wójta Gminy C. w rozpoznaniu wniosku o wydanie decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na utwardzeniu terenu w celu wykorzystania go, jako dojazd do składowiska odpadów. W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy C. wniósł o jej oddalenie. Wójt Gminy podniósł, że strony postępowania zostały powiadomione o zakończeniu postępowania. Nadto Wójt Gminy stwierdził, że rozpatrywane jest jeszcze przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze zażalenie na bezczynność. W dniu 24 października 2013 roku Wójt Gminy C. wydał decyzję nr [...] odmawiającą ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na utwardzeniu terenu pod drogę dojazdową do składowiska odpadów. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Postępowanie sądowoadministracyjne należy umorzyć. Skarga na bezczynność jest środkiem prawnym służącym zobowiązaniu organu administracji przez sąd administracyjny do załatwienia sprawy. Jeśli przed wydaniem przez Sąd rozstrzygnięcia organ administracji załatwi sprawę, to postępowanie sądowoadminstracyjne staje się bezprzedmiotowe. Nie można bowiem zobowiązać organu administracji do dokonania czegoś, co już zostało przez ten organ wykonane. Nie zwalania to jednak sądu administracyjnego od dokonania oceny, czy bezczynność organu administracji rzeczywiście miała miejsce, a jeżeli tak, to czy bezczynność ta nastąpiła z rażącym naruszeniem prawa. W przedmiotowej sprawie, zdaniem Sądu, brak jest podstaw do przyjęcia, że organ administracji pozostawał w bezczynności do chwili zawiadomienia stron postępowania o zakończeniu postępowania i upływu terminu wyznaczonego stronom do zapoznania się z aktami sprawy. Do tej chwili niewydawanie przez organ administracji rozstrzygnięcia spowodowane było toczącymi się postępowaniami wpadkowymi (uzgodnieniowymi), na które organ prowadzący postępowanie główne nie miał wpływu. Do bezczynności doszło natomiast, zdaniem Sądu, po tym, jak upłynął wyznaczony stronom siedmiodniowy termin do zapoznania się z aktami. W nadesłanych do Sądu aktach administracyjnych nie ma zwrotnych potwierdzeń odbioru przez strony postępowania zawiadomienia z dnia 19 sierpnia 2013 roku o zakończeniu postępowania. Ze znajdujących się na karcie nr 90 adnotacji wynika jednak, że większość stron postępowania otrzymała zawiadomienie w dniach 21 sierpnia 2013 roku, 22 sierpnia 2013 roku lub 26 sierpnia 2013 roku. Z odpowiedzi na skargę wynika, że na dzień sporządzania tej odpowiedzi, to jest na dzień 3 września 2013 roku brakowało tylko jednego zwrotnego potwierdzenia odbioru zawiadomienia z dnia 19 sierpnia 2013 roku. Zdaniem Sądu, nawet gdyby powstała konieczność powtórzenia czynności doręczenia tego zawiadomienia tej jednej osobie, to organ administracji z pewnością mógł zakończyć czynności związane z umożliwieniem stronom zapoznanie się z aktami sprawy i składanie uwag i zastrzeżeń do końca września 2013 roku. Decyzja rozstrzygająca wniosek o ustalenie warunków zabudowy powinna zostać wydana na początku października 2013 roku. Tymczasem wydana została dopiero w dniu [...] października 2013 roku. Ta zwłoka w wydaniu decyzji, zdaniem Sądu, nie znajduje uzasadnienia. Bezczynność organu administracji była jednak nieznaczna i nie ma podstaw do przyjęcia, że doszło w związku z tym do rażącego naruszenia prawa. W sytuacji, gdy miała miejsce bezczynność organu administracji wydanie przez organ administracji rozstrzygnięcia przed rozpoznaniem skargi przez sąd administracyjny uznać należy za uwzględnienie skargi w trybie art. 54 § 3 P.p.s.a. Z przytoczonych wyżej względów, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. i art. 201 § 1 P.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji.