Ppolska.starec← UrzadnikВойти

II SA/Go 332/22

Административные суды2022-08-10
Номер дела
II SA/Go 332/22
Суд
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Дата решения
2022-08-10
Тип
Wyrok WSA w Gorzowie Wlkp.

Судьи

Jacek JaśkiewiczKrzysztof DziedzicKrzysztof Rogalski

Резолютивная часть

Uchylono zaskarżone rozstrzygnięcie

Текст решения

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Rogalski (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Krzysztof Dziedzic Sędzia WSA Jacek Jaśkiewicz po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 10 sierpnia 2022 r. sprawy ze skargi Gminy na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności § 5 uchwały XL/393/2022 Rady Gminy z 30 marca 2022 r. w sprawie przystąpienia do sporządzenia Strategii Rozwoju Gminy na lata 2023-2030 oraz określenia szczegółowego trybu i harmonogramu opracowania projektu strategii, w tym trybu konsultacji uchyla zaskarżone rozstrzygnięcie nadzorcze. UZASADNIENIE Uchwałą z dnia 30 marca 2022 r. nr XL/393/2022 Rada Gminy na podstawie art. 10e ust. 1 i art. 10f ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz.U. z 2022 r. poz. 559, dalej w skrócie u.s.g.) oraz art. 3 pkt 3 i art. 6 ust. 3 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (t.j. Dz.U. z 2021 r. poz. 1057, dalej w skrócie u.z.p.p.r.) przystąpiła do opracowania Strategii Rozwoju Gminy [...] na lata 2023-2030. W uchwale, zgodnie z jej § 2, określono szczegółowy tryb opracowania projektu Strategii Rozwoju Gminy na lata 2023-2030, w tym tryb konsultacji, o których mowa w art. 6 ust. 3 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, zgodnie z załącznikiem nr 1 do uchwały. Określono również harmonogram opracowania projektu Strategii Rozwoju Gminy na lata 2023-2030, zgodnie z załącznikiem nr 2 do uchwały (§ 3). Wykonanie uchwały powierzono Wójtowi Gminy (§ 4), przy czym jak określono w § 5, uchwała wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia w Dzienniku Urzędowym Województwa. W pkt 6 załącznika nr 1 do powyższej uchwały zawarto m.in. zapisy, iż dokument podlega konsultacjom w szczególności z: sąsiednimi gminami i ich związkami, lokalnymi partnerami społecznymi i gospodarczymi, mieszkańcami gminy, a także z właściwym Dyrektorem Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej, Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie. Ogłoszenie co najmniej na stronie internetowej gminy informacji o konsultacjach, terminie i sposobie przekazywania uwag do projektu Strategii Rozwoju Gminy na lata 2023-2030 oraz terminie i miejscu spotkań konsultacyjnych – ogłoszenie zawiera dodatkowo informację o adresie strony internetowej, na której zamieszczono projekt. Przeprowadzenie konsultacji na podstawie art. 5a ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz.U. z 2022 r., poz. 559) oraz § 3 i § 9 uchwały Rady Gminy nr XV/134/2019 z dnia 30 października 2019 r. w sprawie w sprawie zasad i trybu przeprowadzania konsultacji społecznych z mieszkańcami Gminy (Dz. Urz. Woj. z 2019 r. poz. 2936). Konsultacje zostaną przeprowadzone w następujących formach: a) badanie opinii mieszkańców poprzez wypełnienie ankiety on-line i/lub w wersji papierowej; b) zbieranie uwag do projektu dokumentu "Diagnozy Strategii Rozwoju Gminy [...]", "Strategii Rozwoju Gminy [...] na lata 2023-2030", wyłożenie do publicznego wglądu projektu dokumentu "Diagnozy Strategii Rozwoju Gminy", "Strategii Rozwoju Gminy na lata 2023-2030". Informacja o konsultacjach i poszczególnych formach, zostanie podana do publicznej wiadomości, poprzez wywieszenie na tablicy ogłoszeń Urzędu Gminy oraz opublikowana na stronie internetowej urzędu i w Biuletynie Informacji Publicznej. O wynikach konsultacji Wójta Gminy poinformuje na stronie internetowej urzędu i w Biuletynie Informacji Publicznej w ciągu 30 dni od daty ich zakończenia. Po przedłożeniu powyższej uchwały Wojewodzie jako organowi nadzoru, rozstrzygnięciem nadzorczym z dnia [...] maja 2022 r. nr [...] Wojewoda na podstawie art. 91 ust. 1 i 3 u.s.g. stwierdził nieważność § 5 wskazanej wyżej uchwały Rady Gminy z dnia 30 marca 2022 r. nr XL/393/2022. W uzasadnieniu Wojewoda wyjaśnił, iż badana uchwała została podjęta z istotnym naruszeniem art. 4 ust. 1 w zw. z art. 13 pkt 2 i 10 ustawy z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych innych aktów prawnych (Dz. U. z 2019 r., poz. 1461). Uregulowanie przyjęte przez Radę Gminy w § 5 przedmiotowej uchwały jest niezgodne z prawem. Postanowienie o opublikowaniu uchwały Dzienniku Urzędowym Województwa oznacza, że Rada zakwalifikowała uchwałę do aktów prawa miejscowego. Tymczasem katalog aktów podlegających ogłoszeniu w wojewódzkim dzienniku urzędowym określony został w art. 13 ustawy z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych innych aktów prawnych, przy czym jest to katalog zamknięty. Zdaniem organu nadzoru przedmiotowa uchwała nie podlega publikacji w Dzienniku Urzędowym Województwa, bowiem nie sposób jej zaliczyć do aktów wymienionych w powyższym przepisie, w szczególności nie stanowi ona aktu prawa miejscowego. W ustawie o samorządzie gminnym oraz ustawie o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, których przepisy stanowiły podstawę prawną zakwestionowanej uchwały Rady Gminy, brak jest zapisów nakazujących publikację uchwały w sprawie przystąpienia do sporządzenia strategii rozwoju gminy w dzienniku urzędowym województwa. Obowiązek jej publikacji nie wynika również z przepisów szczególnych, do których odsyła art. 13 pkt 10 ustawy o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych innych aktów prawnych. Omawiana uchwała nie może zostać uznana za akt powszechnie obowiązujący, gdyż taki charakter posiadają tylko akty wydane na podstawie wyraźnej kompetencji ustawowej przez właściwy organ, które w sposób generalny i abstrakcyjny określają reguły postępowania wyznaczonej grupie adresatów. Choć brak jest ustawowej definicji aktu prawa miejscowego, to taki charakter mają akty normatywne, w których ujęto normy postępowania o charakterze generalnym i abstrakcyjnym. Normatywny zaś charakter aktu oznacza, że zawiera on wypowiedzi skierowane do adresatów w celu wskazania określonego sposobu zachowania się w postaci nakazu, zakazu lub uprawnienia. Charakter generalny wyraża się w tym, że normy zawarte w akcie definiują adresata poprzez wskazanie cech, a nie poprzez ich wymienienie z nazwy. Abstrakcyjność normy oznacza, że nakazywane, zakazywane lub dozwolone zachowanie ma mieć miejsce w pewnych, z reguły powtarzalnych okolicznościach, nie zaś w jednej konkretnej sytuacji. Akty odnosić się zatem mają do zachowań powtarzalnych, nie mogą zaś zrealizować się w wyniku jednorazowego zastosowania. Akty prawa miejscowego skierowane są do podmiotów (adresatów) występujących poza organami administracji, a będąc źródłami prawa powszechnie obowiązującego mogą regulować postępowanie wszystkich kategorii adresatów, (obywateli, organów, organizacji publicznych i prywatnych, przedsiębiorców). Zdaniem organu nadzoru uchwała rady gminy w sprawie przystąpienia do sporządzenia strategii rozwoju gminy nie ma waloru przepisów powszechnie obowiązujących na terenie jednostki samorządu terytorialnego i stanowi akt kierownictwa wewnętrznego adresowany do organów gminy i podporządkowanych gminie podmiotów. W orzecznictwie sądów administracyjnych wyraźnie rozróżnia się sytuację, w której rada gminy podejmuje akt prawa miejscowego nadając mu inny charakter i nie przewidując w związku z tym obowiązku jego publikacji w wojewódzkim dzienniku urzędowym od sytuacji, gdy rada gminy bezpodstawnie nadaje walor aktu prawa miejscowego uchwale, która nie spełnia wymogów odnoszonych do tego rodzaju aktów, nakazując jej publikację w organie promulgacyjnym i określając termin wejścia jej w życie właściwy dla aktów prawa miejscowego. W pierwszym przypadku akt prawa miejscowego nie wchodzi do obrotu prawnego ze względu na niespełnienie warunku publikacji, w drugim zaś pozostaje skuteczny, przy czym nie jako akt powszechnie obowiązujący, ale jako akt prawny innego rodzaju, np. akt wewnętrzny, który obowiązuje od dnia jego podjęcia. Na powyższe rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody Gmina wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp., zarzucając naruszenie: 1) art. 4 ust 1 w zw. z art. 13 ust. 2 i 10 ustawy z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych innych aktów prawnych poprzez uznanie, że uchwała Rady Gminy nr XL/393/2022 w sprawie przystąpienia do sporządzenia Strategii Rozwoju Gminy na lata 2023-2030 oraz określenia szczegółowego trybu i harmonogramu opracowania projektu strategii, w tym trybu konsultacji, nie stanowi aktu prawa miejscowego i nie podlega publikacji w Dzienniku Urzędowym Województwa; 2) art. 91 ust. 1 i 3 u.s.g. poprzez uznanie, iż uchwała Rady Gminy nr XL/393/2022 jest sprzeczna z prawem i stwierdzenie jej nieważności. Podnosząc powyższe zarzuty Gmina wniosła o uchylenie w całości zaskarżonego aktu nadzoru. W ocenie strony skarżącej, jakkolwiek brak jest legalnej definicji aktów prawa miejscowego, jednak w doktrynie i orzecznictwie sądów administracyjnych utrwalił się pogląd, że akty prawa powszechnie obowiązującego zawierają normy o charakterze generalnym i abstrakcyjnym, tj. nie są rozstrzygnięciami indywidualnymi, a kształtują prawa i obowiązku ogółu oraz nie odnoszą się do konkretnego jednokrotnego zachowania. W przypadku uznania, że uchwała zawiera przynajmniej jedną normę postępowania o charakterze generalnym i abstrakcyjnym, jest ona aktem prawa miejscowego, który zgodnie z art. 42 u.s.g. w związku z art. 13 ust 1 pkt 2 ustawy o ogłoszeniu aktów normatywnych i niektórych innych aktów prawnych oraz art. 88 ust 1 Konstytucji RP podlega obowiązkowej publikacji w wojewódzkim dzienniku urzędowym. Kontekst i zakres regulacji przewidzianych w art. 6 ust. 3 u.z.p.p.r. uzasadnia charakter omawianej uchwały jako aktu prawa miejscowego. Ponadto, jeżeli w myśl art. 10 ust. 2 u.z.p.p.r. strategia rozwoju gminy jest spójna ze strategią rozwoju województwa, a ta ostatnia uchwalana jest jako akt prawa miejscowego i ogłaszana w wojewódzkim dzienniku urzędowym, to forma i charakter gminnej regulacji musi odpowiadać aktowi prawa miejscowego. Treść i zakres podmiotowy tej uchwały zawiera normy skierowane do podmiotów zewnętrznych wobec gminy oraz regulacje o charakterze normatywnym, określające zasady i tryb przeprowadzania konsultacji z mieszkańcami gminy. Do zakwalifikowania danej uchwały do aktów prawa miejscowego wystarczy, aby choć jeden jej przepis wyrażał normę, która nie jest tylko wewnętrznie obowiązująca. Bezspornie przedmiotowa uchwała kształtuje uprawnienia generalne i abstrakcyjne określonego kręgu podmiotów – mieszkańców Gminy, skoro uprawnia ich do wzięcia udziału w konsultacjach projektu strategii rozwoju Gminy. Skoro zatem kształtuje ich uprawnienia przy pomocy wyrażonych norm generalnych i abstrakcyjnych, to brak jest podstaw do uznania, że taka uchwała nie jest aktem prawa miejscowego. W konsekwencji uchwała ta powinna zostać ogłoszona w Dzienniku Urzędowym Województwa, co z kolei uzasadnia uchylenie zaskarżonego rozstrzygnięcia nadzorczego Wojewody. W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko przedstawione w zaskarżonym rozstrzygnięciu nadzorczym. Zdaniem Wojewody zapisy przedmiotowej uchwały dotyczące konsultacji z mieszkańcami nie zawierają norm generalnych i abstrakcyjnych, nie są bezpośrednio wykonalne, zatem nie mają charakteru norm powszechnie obowiązujących na terenie gminy. Konsultacje z mieszkańcami Gminy mają zostać przeprowadzone w oparciu o uchwałę Rady Gminy nr XV/134/2019 z dnia 30 października 2019 r. w sprawie w sprawie zasad i trybu przeprowadzania konsultacji społecznych z mieszkańcami Gminy, która to uchwała stanowi akt prawa miejscowego. Abstrakcyjność normy oznacza, że nakazywane, zakazywane lub dozwolone zachowanie ma mieć miejsce w pewnych, z reguły powtarzalnych okolicznościach, nie zaś w jednej konkretnej sytuacji. Akt prawa miejscowego odnosi się zatem mają do zachowań powtarzalnych, nie może zaś zrealizować się w wyniku jednorazowego zastosowania. Konsultacje z mieszkańcami gminy na podstawie zaskarżonej uchwały będą przeprowadzone jednorazowo a do ich przeprowadzenia będzie miała zastosowanie wcześniejsza uchwała nr XV/134/2019 z dnia 30 października 2019 r., zawierająca normy powszechnie obowiązujące oraz niezbędne będzie wydanie szczegółowego zarządzenia przez Wójta Gminy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Uprawnienia nadzorcze wojewody w odniesieniu do samorządu gminy zostały określone w ustawie z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym. W myśl art. 87 tej ustawy organy nadzoru mogą wkraczać w działalność gminną tylko w przypadkach określonych ustawami. Stosownie do treści art. 85 u.s.g. nadzór wojewody nad działalnością gminną sprawowany jest na podstawie kryterium zgodności z prawem. W myśl art. 91 ust. 1 u.s.g. uchwała lub zarządzenie organu gminy sprzeczne z prawem są nieważne. O nieważności uchwały lub zarządzenia w całości lub w części orzeka organ nadzoru w terminie nie dłuższym niż 30 dni od dnia doręczenia uchwały lub zarządzenia, w trybie określonym w art. 90. Z akt sprawy wynika, że wskazany w tym przepisie termin do wydania tego rozstrzygnięcia nadzorczego został zachowany. Podstawą stwierdzenia nieważności uchwały organu jednostki samorządu terytorialnego są naruszenia prawa o charakterze istotnym, przy czym powołana regulacja nie typizuje takich naruszeń prawa, podobnie jak nie charakteryzuje naruszeń prawa "nieistotnych" (o których mowa w art. 91 ust. 4 u.s.g.). Wypracowane w doktrynie i orzecznictwie poglądy standaryzują pewien katalog istotnych naruszeń prawa, skutkujących stwierdzeniem nieważności uchwały lub zarządzenia organu jednostki samorządu terytorialnego. Do takich naruszeń zalicza się przykładowo wydanie aktu przez organ niewłaściwy, brak podstawy prawnej lub delegacji do jego podjęcia, istotnie wadliwe zastosowanie przepisu prawnego będącego podstawą jego podjęcia, czy istotne naruszenie procedury przy jego podejmowaniu podjęcia uchwały. Objęta zaskarżonym rozstrzygnięciem nadzorczym uchwała Rady Gminy z dnia 30 marca 2022 r. Nr XL/393/2022 została wydana w oparciu o art. 10e ust. 1, art. 10f ust. 1 u.s.g., a także art. 3 pkt 3 i art. 6 ust. 3 u.z.p.p.r. Jak wynika z tych przepisów, gmina może opracować strategię rozwoju gminy (art. 10e ust. 1 u.s.g.), przy czym strategia rozwoju gminy jest spójna ze strategią rozwoju województwa oraz strategią rozwoju ponadlokalnego, obejmującą tę gminę (art. 10e ust. 2 u.s.g.). Elementy strategii rozwoju gminy zostały wymienione w art. 10e ust. 3 u.s.g. Rada gminy, w drodze uchwały, określa szczegółowy tryb i harmonogram opracowania projektu strategii rozwoju gminy, w tym tryb konsultacji, o których mowa w art. 6 ust. 3 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (art. 10f ust. 1 u.s.g.). Z kolei w myśl art. 3 pkt 3 u.z.p.p.r. politykę rozwoju prowadzą m.in. samorząd powiatowy i gminny oraz ich związki, przy czym projekt strategii rozwoju ponadlokalnego oraz strategii rozwoju gminy podlega konsultacjom w szczególności z: sąsiednimi gminami i ich związkami, lokalnymi partnerami społecznymi i gospodarczymi, mieszkańcami gmin – w przypadku strategii rozwoju ponadlokalnego albo gminy – w przypadku strategii rozwoju gminy, oraz z właściwym dyrektorem regionalnego zarządu gospodarki wodnej Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie (art. 6 ust. 3 u.z.p.p.r.). Kwalifikacja danego aktu do aktów prawa powszechnie obowiązującego musi być przeprowadzona przy uwzględnieniu jego cech materialnych i formalnych. Z samego faktu podjęcia uchwały przez organ stanowiący jednostkę samorządu terytorialnego nie można jeszcze wywodzić, że mamy do czynienia z aktem prawa miejscowego. Jedynie charakter norm prawnych i kształtowania przez te normy sytuacji prawnej adresatów mają przesądzające znaczenie dla kwalifikacji danego aktu, jako aktu prawa miejscowego. Innymi słowy, jeżeli akt prawotwórczy (uchwała rady gminy), zawiera co najmniej jedną normę postępowania o charakterze generalnymi abstrakcyjnym, to jest to akt prawa miejscowego, który podlega obowiązkowi publikacji w wojewódzkim dzienniku urzędowym (por. wyroki NSA z 5 kwietnia 2002 r., I SA 2160/01, LEX nr 81756, NSA we Wrocławiu z 29 kwietnia 2011 r., III SA/Wr 20/11, LEX nr 1112683, wyrok NSA z 8 grudnia 2011 r., II OSK 1562/11, LEX nr 1101483), który podlega obowiązkowi publikacji w wojewódzkim dzienniku urzędowym. Nie ma przy tym znaczenia, czy powyższa norma o charakterze generalnym i abstrakcyjnym będzie miała zastosowanie tylko w jednej sytuacji, czy też będzie miała szersze oddziaływanie czasowe (por. wyrok WSA w Krakowie z 5 lipca 2018 r., III SA/Kr 452/18, orzeczenia.nsa.gov.pl). Do zakwalifikowania uchwały podejmowanej na podstawie art. 10f ust. 1 u.s.g. jako aktu prawa miejscowego wystarczy stwierdzenie, że choć jeden jej przepis wyraża normę, która nie jest jedynie wewnętrznie obowiązująca. Przesądzające znaczenie dla zakwalifikowania danego aktu jako aktu prawa miejscowego ma charakter norm prawnych i kształtowanie przez te normy sytuacji prawnej adresatów oraz ustalenie, kto jest adresatem norm postępowania wynikających z danego aktu. W ocenie Sądu rozpoznającego niniejszą sprawę objęta zaskarżonym rozstrzygnięciem nadzorczym uchwała stanowi akt prawa miejscowego, gdyż zawiera regulacje o charakterze generalnym i abstrakcyjnym, skierowane do podmiotów zewnętrznych wobec Gminy oraz regulacje o charakterze normatywnym, określające podmioty uprawnione do udziału w konsultacjach w przedmiocie strategii rozwoju gminy. Pkt 6 załącznika nr 1 do uchwały realizuje bowiem publiczne prawo podmiotowe wymienionych tu osób fizycznych i prawnych (m.in. mieszkańców gminy, lokalnych partnerów społecznych i gospodarczych, a także sąsiednich gmin i ich związków) do udziału w tych konsultacjach, dotyczących m.in. zagadnień z zakresu współdziałania w ramach wspólnoty gminnej, w tym np. zadań w sprawie zaspokajania zbiorowych potrzeb wspólnoty (por. art. 1 ust.1 w zw. z art. 7 ust. 1 i art. 5a ust. 1 u.s.g.). Konsekwencją przyjęcia, że uchwała objęta zaskarżonym rozstrzygnięciem nadzorczym stanowi akt prawa miejscowego jest wniosek, iż podlegała ona obowiązkowi publikacji w wojewódzkim dzienniku urzędowym. Odnosząc się do zawartego w odpowiedzi na skargę argumentu, iż omawiana uchwała Rady Gminy z dnia 30 marca 2022 r. nie zawiera norm powszechnie obowiązujących na terenie gminy, gdyż konsultacje w sprawie projektu Strategii Rozwoju Gminy na lata 2023-2030 będą miały jednorazowy przebieg wskazać należy, iż sam fakt jednorazowego zastosowania określonych uregulowań nie pozbawia aktów je zawierających charakteru aktów prawa miejscowego, jeżeli zawierają normy prawne, z których wynikają uprawnienia lub obowiązki dla określonej kategorii podmiotów. Przykładem takich aktów są uchwały o nadaniu lub pozbawieniu drogi określonej kategorii, uchwały nadające nazwę ulicom czy uchwały o likwidacji szkoły (por. wyroki NSA z 29 maja 2015 r., II GSK 942/14, a także z 16 grudnia 2019 r., II OSK 3156/18). Podobnie fakt, iż omawiana uchwała w kwestii przeprowadzenia konsultacji zawiera odesłanie do art. 5a ust. 1 u.s.g., a także do przepisów wcześniejszej uchwały Rady Gminy nr XV/134/2019 z dnia 30 października 2019 r. w sprawie zasad i trybu przeprowadzania konsultacji społecznych z mieszkańcami Gminy (Dz.Urz. Woj. z 2019 r. poz. 2936), która stanowi akt prawa miejscowego, nie pozbawia tego charakteru uchwały zawierającej to odesłanie. Zwłaszcza że objęta zaskarżonym rozstrzygnięciem nadzorczym uchwała Rady Gminy z dnia 30 marca 2022 r. doprecyzowuje (względem uchwały z 2019 r., przewidującej w § 4 kilka form przeprowadzania konsultacji) sposób przeprowadzenia konsultacji dotyczących projektu Strategii Rozwoju Gminy na lata 2023-2030 wskazując, iż będą się one odbywać w formach badania opinii mieszkańców poprzez wypełnienie ankiety on-line lub w wersji papierowej, a także zbierania uwag do projektu dokumentu "Diagnozy Strategii Rozwoju Gminy [...]", "Strategii Rozwoju Gminy [...] na lata 2023-2030". W przypadku Województwa jego Sejmik podejmował uchwały w sprawie zasad trybu i harmonogramu opracowanych strategii rozwoju Województwa i każdorazowo stanowił, że uchwały te podlegają opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Województwa (por. uchwały Sejmiku Województwa z [...] lutego 2013 r. nr [...], Dz.Urz. Woj. z 2013 r. poz. 579; z [...] grudnia 2013 r. nr [...], Dz.Urz. Woj. z 2013 r. poz. 2678; z [...] grudnia 2018 r. nr [...], Dz.Urz. Woj. z 2019 r. poz. 45). Jeżeli w myśl art. 10e ust. 2 u.z.p.p.r. strategia rozwoju gminy jest spójna ze strategią rozwoju województwa, a ta ostatnia uchwalana jest jako akt prawa miejscowego i ogłaszana w wojewódzkim dzienniku urzędowym, to również forma i charakter gminnej regulacji musi odpowiadać aktowi prawa miejscowego. Warunkiem wejścia w życie każdego aktu prawa miejscowego jest jego ogłoszenie w wojewódzkim dzienniku urzędowym, zgodnie z art. 88 ust. 1 i ust. 2 Konstytucji RP oraz art. 2 ust. 1 w związku z art. 4 ust. 1 i art. 13 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych innych aktów prawnych (Dz. U. 2019 r., poz. 1461). Powołane przepisy tej ustawy przewidują, iż akty normatywne, zawierające przepisy powszechnie obowiązujące, ogłaszane w dziennikach urzędowych wchodzą w życie po upływie czternastu dni od dnia ich ogłoszenia, chyba że dany akt normatywny określi termin dłuższy (art. 4 ust. 1), przy czym w wojewódzkim dzienniku urzędowy ogłasza się m.in. akty prawa miejscowego stanowione przez sejmik województwa, organ powiatu oraz organ gminy, w tym statuty województwa, powiatu i gminy (art. 13 pkt 2). W konsekwencji uchwała Rady Gminy z dnia 30 marca 2022 r. nr XL/393/2022, zawierająca w § 5 zapis o wejściu w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia w Dzienniku Urzędowym Województwa, została wydana prawidłowo i była zgodna z prawem. Tym samym Wojewoda jako organ nadzoru, stwierdzając nieważność tej uchwały, naruszył art. 91 ust. 1 u.s.g. w związku z art. 4 ust. 1 oraz art. 13 pkt 2 ustawy o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych innych aktów prawnych. Z powyższych względów zaskarżone rozstrzygnięcie nadzorcze, jako wydane z naruszeniem prawa, należało uchylić na podstawie art. 148 p.p.s.a., o czym orzeczono w sentencji wyroku.