II OSK 1298/09

SENTENCJA Dnia 9 listopada 2009 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Krystyna Borkowska po rozpoznaniu w dniu 9 listopada 2009 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku T. S. o uzupełnienie postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 września 2009 roku, sygn. akt II OSK 1298/09 umarzającego postępowanie w sprawie ze skargi kasacyjnej T. S. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 maja 2009 roku, sygn. akt VII SA/Wa 1978/08 odrzucającego skargę T. S. na postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2008 roku, nr [...] w przedmiocie ustalenia wysokości opłaty legalizacyjnej p o s t a n a w i a: oddalić wniosek UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 17 września 2009 roku Naczelny Sąd Administracyjny umorzył jako bezprzedmiotowe postępowanie w sprawie ze skargi kasacyjnej T. S. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 maja 2009 roku, sygn. akt VII SA/Wa 1978/08 odrzucającego skargę T. S. na postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2008 roku w przedmiocie ustalenia wysokości opłaty legalizacyjnej. W dniu 13 października 2009 roku strona wniosła o uzupełnienie powyższego postanowienia przez zasądzenia na jej rzecz zwrotu kosztów postępowania, względnie zwrotu kosztów sądowych (wpisu od skargi kasacyjnej). W uzasadnieniu swojego stanowiska strona podniosła, że podstawą rozstrzygnięcia "Naczelnego Sądu Administracyjnego mogło być wyłącznie przyjęcie, że w sprawie wystąpił taki stan faktyczny jak: przy uwzględnieniu skargi kasacyjnej, względnie o jej odrzuceniu". W związku z powyższym, zdaniem autora wniosku, w sprawie powinno zapaść orzeczenie co do kosztów. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnianie. Stosownie do art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepisy szczególne stanowią inaczej. Wyjątki od powyższej zasady zawarte zostały w art. 200, 201 § 1, 203 i 204 P.p.s.a., poprzez związanie orzekania o zwrocie kosztów postępowania między stronami z tym, jakim orzeczeniem kończy się postępowanie sądowe. Zgodnie z art. 201 § 1 P.p.s.a., w przypadku umorzenia postępowania zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu, jedynie w sytuacji gdy umorzenie to nastąpiło z przyczyny określonej w art. 54 § 3 P.p.s.a., tj. organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, uwzględnił skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. W niniejszej sprawie Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że w związku z przywróceniem przez Sąd I instancji terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi, bezprzedmiotowym stało się rozpatrywanie skargi kasacyjnej od wyroku odrzucającego skargę z powodu nieuzupełnienia braków formalnych. Skoro więc w przedmiotowej sprawie nie zaistniała sytuacja, o której mowa w art. 54 § 3 w związku z art. 201 § 1 P.p.s.a., brak jest podstaw do zwrotu skarżącej poniesionych przez nią kosztów. W tej sytuacji argumenty przytoczone w uzasadnieniu rozpatrywanego wniosku nie mogły odnieść skutku. Uznając zatem wniosek T. S. o uzupełnienie postanowienia w zakresie zwrotu kosztów za nieuzasadniony Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 157 §1 i 2 w związku z art. 193 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.