II S 59/19

<p> <span class="anon-block">W.</span>, 28 listopada 2019 roku.</p> <p> <strong> <!-- -->Sygnatura akt II S 59/19</strong> </p> <div> <h2>ZARZĄDZENIE</h2> <p> <strong> <!-- -->Sędzia Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu II Wydział Karny</strong> </p> <p>Wiesław Pędziwiatr</p> <p>na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 93;art. 93 § 2)">art. 93 § 2 k.p.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 120;art. 120 § 1;art. 120 § 2)">art. 120 § 1 i 2 k.p.k.</a> </p> <p> <strong> <!-- -->zarządził</strong> </p> <p>I.  uznać za bezskuteczne pismo <span class="anon-block">R. S.</span> z 10 października 2019 roku zatytułowane <em> <!-- -->Skarga na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki;</em> </p> <p>II.  uznać za bezskuteczne pismo <span class="anon-block">R. S.</span> z 18 listopada 2019 roku zatytułowane <em> <!-- -->Wniosek.</em> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <span class="anon-block">R. S.</span> pismem z 10 października 2019 roku złożył skargę na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki. Na wstępie konieczne jest stwierdzenie, że skarga <span class="anon-block">R. S.</span>, dotknięta jest uchybieniami formalnymi w postaci braku własnoręcznego podpisu oskarżonego na piśmie zatytułowanym skarga na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, jak zresztą niemalże wszystkie jego pisma kierowane do Sądu. Mimo znanego <span class="anon-block">R. S.</span> także obowiązku wniesienia wraz ze skargą stosownej opłaty nie uczynił tego.</p> <p>Zgodnie z treścią art. 17 ust. 1 ustawy o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (tekst jednolity DZ.U. 2018 .75) skarga podlega stałej opłacie w wysokości 200 złotych.</p> <p>O powinności uiszczenia tej opłaty w terminie 7 dni – pomimo posiadania przez niego wiedzy o takim obowiązku – skarżący został pouczony wezwaniem do jej uiszczenia oraz poinformowano go o skutkach braku opłaty oraz o konieczności własnoręcznego podpisania złożonego pisma. <span class="anon-block">R. S.</span> otrzymał wezwanie do usunięcia braków swego pisma <strong> <!-- -->12 listopada 2019</strong> roku, a zatem <strong> <!-- -->termin</strong> do wniesienia opłaty i podpisania pisma <strong> <!-- -->upływał 19 listopada 2019 </strong>roku, mimo tego skarżący opłaty nie uiścił i pisma nie podpisał.</p> <p>Złożył natomiast kolejne pismo zatytułowane <em> <!-- -->Wniosek. </em> Pismo to zostało odczytane, jako jego wniosek o zwolnienie od opłaty. Wobec jednak tego, że nie było podpisane przez <span class="anon-block">R. S.</span> oraz informacji wynikającej z wezwania Sądu o wymogu uzupełnienie braków formalnych i podpisanie własnoręczne składanych pism oraz nie uczynienia tego w zakreślonym terminie, skonstatować należy, że jego pisma są dotknięte brakami formalnymi. Jest tak bowiem, <strong> <!-- -->termin do uzupełnienia</strong> tych <strong> <!-- -->braków upłynął <span class="underline"> <!-- -->19 listopada 2019</span> </strong> roku, gdyż pismo wzywające do ich usunięcia wnioskujący otrzymał 12 listopada 2018 roku jest oczywistym, że nie wypełnił on zobowiązania do usunięcia braków formalnych (przede wszystkim własnoręcznego podpisania) mimo pouczenia o skutkach takiego postąpienia. Skoro pismo <span class="anon-block">R. S.</span> nie zostało podpisane ten brak powoduje, że żadne inne czynności autora pisma nie mają w tej sprawie znaczenia. Brak ten jest wystarczającym do uznania, że pismo <span class="anon-block">R. S.</span> nie może spowodować dalszych czynności sądowych wynikających z jego pisma z 10 października 2019 roku oraz 18 listopada 2019 roku.</p> <p>Konsekwencją takiego zachowania <span class="anon-block">R. S.</span> jest – zgodnie z normą zawartą w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 120;art. 120 § 2)">art. 120 § 2 k.p.k.</a> – <strong> <!-- -->uznanie jego pisma</strong> zatytułowanego <em> <!-- -->Skarga na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki</em> a w konsekwencji także <em> <!-- -->Wniosek, </em> <strong> <!-- -->za bezskuteczne</strong>.</p> </div>