Ppolska.starec← UrzadnikВойти

I C 1288/19

Суды общей юрисдикции2019-11-28
Номер дела
I C 1288/19
Дата решения
2019-11-28
Тип
SENTENCE

Судьи

Beata Bihuń (PRESIDING_JUDGE)

Текст решения

<p> <strong> <!-- -->Sygn. akt: I C 1288/19</strong> </p> <p>Na rozprawie dnia 28 listopada 2019 r. nie stawił się pełnomocnik powoda <span class="anon-block"> Gminnego Przedsiębiorstwa (...) Sp. z o.o.</span> w <span class="anon-block">K.</span>, zawiadomiona o terminie.</p> <p>Pozwana <span class="anon-block">G. P.</span> nie stawiła się pomimo należytego zawiadomienia o terminie rozprawy, nie złożyła żadnych wyjaśnień, ani też nie żądała przeprowadzenia rozprawy w swojej nieobecności.</p> <p>Odstąpiono od nagrywania na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 157;art. 157 § 2)">art. 157§2 KPC</a>.</p> <p>Przewodnicząca ogłosiła wyrok zaoczny.</p> <p>Przewodniczący:</p> <p>Protokolant:</p> <div> <h2>WYROK ZAOCZNY</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p> Dnia 28 listopada 2019 r.</p> <p>Sąd Rejonowy w Kętrzynie I Wydział Cywilny</p> <p>w składzie następującym:</p> <table> <colgroup> <col width="186"/> <col width="525"/> </colgroup> <tr> <td> <p>Przewodniczący:</p> </td> <td> <p>Sędzia Beata Bihuń</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Protokolant:</p> </td> <td> <p>p. o..sekretarza sądowego Emilia Strzelczyk</p> </td> </tr> </table> <p>po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 listopada 2019 r. w <span class="anon-block">K.</span> </p> <p>sprawy z powództwa <span class="anon-block"> Gminnego Przedsiębiorstwa (...) Sp. z o.o.</span> w <span class="anon-block">K.</span> </p> <p>przeciwko <span class="anon-block">G. P.</span> </p> <p>o roszczenia z umowy najmu lub dzierżawy</p> <p>powództwo oddala.</p> <p>sygn. akt I C 1288/19</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Powód <span class="anon-block"> Gminne Przedsiębiorstwo (...) sp. z o.o.</span> z siedzibą w <span class="anon-block">K.</span> wniósł o zasądzenie od pozwanej <span class="anon-block">G. P.</span> kwoty 5.824,30 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty oraz kosztami procesu. W uzasadnieniu powód wskazał, że pozwana na podstawie umowy najmu lokalu mieszkalnego korzysta z usług powoda, który na podstawie umowy zlecenia zawartej z Gminą <span class="anon-block">K.</span> administruje lokalami stanowiącymi własność Gminy <span class="anon-block">K.</span>. W związku z zawartą umowa pozwana zobowiązana była do regulowania ustalonych opłat czynszowych. Powód wskazał, że pozwana była wyzwana do dobrowolnej spłaty należności, ale nie reagowała na wezwanie.</p> <p>Pozwana <span class="anon-block">G. P.</span>, zawiadomiona prawidłowo o terminie rozprawy, nie wniosła odpowiedzi na pozew.</p> <p> <span class="underline"> <!-- -->Sąd ustalił następujący stan faktyczny:</span> </p> <p>W dniu 26.01.2000 r. pomiędzy <span class="anon-block">G. P.</span> jako najemcą, a Zarządem Gminy <span class="anon-block">K.</span>, jako wynajmującym została zwarta umowa najmu <span class="anon-block">lokalu mieszkalnego nr (...)</span> położonego w <span class="anon-block">W.</span> w <span class="anon-block">budynku nr (...)</span>. Umowa została zawarta na czas nieoznaczony, a zgodnie z brzmieniem § 4 i 5 umowy najemca zobowiązał się do zapłaty wynajmującemu określonego w umowie czynszu, którego płatność miała następować z góry do 10 – tego dnia każdego miesiąca.</p> <p>(dowód: umowa k. 19)</p> <p>W dniu 01.04.2008 r. pomiędzy Gminą <span class="anon-block">K.</span>, zwaną Zleceniodawcą, a <span class="anon-block"> Gminnym Przedsiębiorstwem (...) Spółka z o.o.</span> w <span class="anon-block">K.</span>, zwanym Zleceniobiorcą, została zawarta umowa, na podstawie której Gmina <span class="anon-block">K.</span> zleciła powodowi administrowanie lokalami stanowiącymi własność Gminy <span class="anon-block">K.</span>, wymienionymi w załączniku nr 1 do umowy. W § 2 umowy wymieniono obowiązki Zleceniobiorcy, do których zaliczono również przygotowywania i przedkładanie do podpisu Zleceniodawcy umów najmu, dzierżawy i użyczenia nieruchomości oraz przygotowywanie przedsądowych pism procesowych. Zgodnie z § 4 umowy za wykonywanie czynności ustalono wynagrodzenie Zleceniobiorcy w wysokości wpływów z czynszów oraz innych opłat przysługujących Wynajmującemu.</p> <p>(dowód: umowa k. 21 – 24)</p> <p>W dniu 11.04.2019r. <span class="anon-block">G. P.</span> odebrała od powoda ostateczne wezwanie do zapłaty na kwotę 5.602,73 zł. W wezwaniu wymieniono faktury, których pozwana nie uregulowała.</p> <p>(dowód: wezwanie k. 20)</p> <p> <span class="underline"> <!-- -->Sąd zważył, co następuje:</span> </p> <p>Powództwo nie zasługiwało na uwzględnienie, albowiem powód nie udowodnił swojej legitymacji czynnej w procesie.</p> <p>Na wstępie zauważyć należy, że w pozwie pełnomocnik powoda powoływał się na umowę zawartą pomiędzy powodem a Gminą <span class="anon-block">K.</span> w dniu 01.04.2008 r., na podstawie której powód administruje lokalem zajmowanym przez pozwaną. Jak wynika z treści §1 przywołanej umowy, na jej podstawie powód miał administrować budynkami wymienionymi w załączniku nr 1 do umowy. Załącznika tego pełnomocnik powoda nie dołączył do pozwu, w związku z czym brak jest możliwości zweryfikowania czy budynek, w którym znajduje się zajmowany przez pozwaną lokal mieszkalny, objęty jest jej działaniem i czy powód nim administruje.</p> <p>W niniejszej sprawie podstawę roszczenia powoda stanowią przepisy dotyczące umowy najmu. Zgodnie z treścią <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 659;art. 659 § 1)">art. 659 § 1 kc</a> przez umowę najmu wynajmujący zobowiązuje się oddać najemcy rzecz do używania przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a najemca zobowiązuje się płacić wynajmującemu umówiony czynsz. Umowa najmu jest umową odpłatną a stroną uprawnioną do otrzymania czynszu jest wyłącznie Wynajmujący – w niniejszej sprawie Gmina <span class="anon-block">K.</span>. Przeniesienie przez Wynajmującego uprawnień do żądania czynszu może nastąpić wyłącznie na podstawie umowy cesji, o której mowa w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 509)">art. 509 kc</a> zgodnie z którym wierzyciel może bez zgody dłużnika przenieść wierzytelność na osobę trzecią (przelew), chyba że sprzeciwiałoby się to ustawie, zastrzeżeniu umownemu albo właściwości zobowiązania. Wraz z wierzytelnością przechodzą na nabywcę wszelkie związane z nią prawa, w szczególności roszczenie o zaległe odsetki. Zgodnie z treścią <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 511)">art. 511 kc</a> jeżeli wierzytelność jest stwierdzona pismem, przelew tej wierzytelności powinien być również pismem stwierdzony.</p> <p>W niniejszej sprawie powód nie udowodnił w żaden sposób, aby doszło do skutecznego przelewu wierzytelności wierzyciela pierwotnego z tytułu należnego mu od pozwanej czynszu. Za dowód taki z całą pewnością nie można uznać dołączonej do pozwu umowy zawartej pomiędzy powodem a Gminą <span class="anon-block">K.</span>. Wprawdzie w § 4 umowy wskazano, że za wykonanie czynności ustala się wynagrodzenie Zleceniobiorcy w wysokości wpływów z czynszu oraz innych opłat przysługujących Wynajmującemu, jednakże zapis ten stanowi jedynie sposób ustalenia wysokości wynagrodzenia powoda za administrowanie budynkami objętymi umową, <br/>a nie przelewa na niego uprawnienia do żądania zapłaty na swoją rzecz czynszu od pozwanej. Za taką interpretacją wspomnianego przepisu przemawiają również inne zapisy w/w umowy, a zwłaszcza treść <br/>§ 2 pkt 2) c oraz e, zgodnie z którymi do zadań Zleceniobiorcy należy wykonywanie czynności prawnych i obsługi prawnej – w imieniu i na rzecz Zleceniodawcy oraz w zakresie dotyczącym zarządzanego zasobu – <br/>w tym przygotowywanie wezwań przedsądowych, pism procesowych oraz innej niezbędnej dokumentacji, <br/>a ponadto przygotowywanie dokumentacji niezbędnej do windykacji, rozkładania na raty lub umarzania zaległości czynszowych, odsetek oraz innych opłat związanym z najmem lokali i pomieszczeń, w tym również kaucji. Zgodnie z tymi zapisami powód w ramach łączącej go z Gminą <span class="anon-block">K.</span> umowy posiada jedynie uprawnienie do przygotowywania wskazanych pism, w tym wezwań przedsądowych, a nie do ich podpisywania i wysyłania we własnym imieniu. Dodatkowo zauważyć należy, że również odnośnie windykacji i rozkładania na raty należności powód ma uprawnienie jedynie do przygotowywania Wynajmującemu stosownych dokumentów. Skoro powód nie posiada uprawnienia do wysyłania we własnym imieniu nawet przedsądowych wezwań do zapłaty i decydowania chociażby o rozłożeniu należności na raty, trudno wnioskować, aby Gmina <span class="anon-block">K.</span> <br/>w § 4 umowy przekazała mu uprawnienie do dochodzenia w miejsce Wynajmującego czynszu należnego od lokatorów administrowanych lokali na rzecz powoda. Należy podzielić w tym zakresie stanowisko Sądu Apelacyjnego w Białymstoku wyrażone w wyroku z dnia 15.10.2015 r. w sprawie I ACa 492/15, zgodnie z którem <em> <!-- -->nabycia wierzytelności w drodze cesji nie można domniemywać i okoliczność ta powinna wynikać wprost z dokumentów.</em> </p> <p>Zauważyć również należy, że w niniejszej sprawie nie można uznać, iż pozwana nie przedstawiając swojego stanowiska w sprawie uznała powództwo. Brak merytorycznego zaprzeczenia twierdzeń powoda przez pozwaną nie zwalniał bowiem powoda z wykazania podstawowych okoliczności wskazujących na zasadność żądania.</p> <p>Stosownie do <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 6)">art. 6 k.c.</a> ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z faktu tego wywodzi dla siebie skutki prawne; na tym, kto twierdzi, a nie na tym, kto zaprzecza określonym faktom (<em> <!-- -->ei incumbit probatio qui dicit, non qui negat</em>). Jest to o tyle zrozumiałe, iż nie sposób obciążać określonej strony ciężarem dowodzenia wystąpienia okoliczności negatywnych (<em> <!-- -->vide: wyrok SN z dnia 18 lutego 2010 r., II CSK 449/09</em>).</p> <p>W niniejszej sprawie nie powinno budzić wątpliwości, iż to rolą powoda było wykazanie przysługującej mu w sprawie legitymacji czynnej do dochodzenia od pozwanej wskazanej w pozwie kwoty, czemu powód nie podołał. Ciężar udowodnienia faktu należy rozumieć bowiem nie tylko jako obarczenie jednej ze stron procesu obowiązkiem przekonania sądu dowodami o prawdziwości swoich twierdzeń, ale również konsekwencjami zaniechania realizacji tego obowiązku lub jego nieskuteczności (vide: wyrok SN z 7.11.2007r., II CSK 293/07).</p> <p>Sąd jest zobligowany do uznania twierdzeń powoda przy bezczynności pozwanej jedynie w przypadku braku wątpliwości co do zasadności pozwu. W rozpoznawanej sprawie natomiast powód nie przedłożył dowodów dostatecznie uzasadniających jego roszczenie.</p> <p>Mając powyższe na uwadze Sąd oddalił powództwo w całości.</p> </div>