II OZ 1120/20

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Roman Ciąglewicz /spr./ po rozpoznaniu w dniu 16 grudnia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia L. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 16 września 2020 r., sygn. akt II SPP/Kr 21/20 o odrzuceniu sprzeciwu w sprawie ze skargi L. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia [...] czerwca 2019 r. znak: [...] w przedmiocie wymierzenia kary za usunięcie drzew postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Uzasadnienie. Postanowieniem z dnia 9 lipca 2020 r. starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie umorzył postępowanie w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i oddalił wniosek o ustanowienie adwokata z urzędu. Powyższe postanowienie doręczone zostało skarżącemu w dniu 20 lipca 2020 r. wraz z pouczeniem o możliwości wniesienia na to postanowienie sprzeciwu - w terminie 7 dni od dnia doręczenia. W dniu 28 lipca 2020. (data nadania w urzędzie pocztowym - karta 29 akt sądowych) skarżący wniósł do sprzeciw od ww. postanowienia starszego referendarza sądowego. Postanowieniem z dnia 16 września 2020 r., sygn. akt II SPP/Kr 21/20 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił sprzeciw. Sąd wskazał, że sprzeciw od postanowienia starszego referendarza sądowego z dnia 9 lipca 2020 r., złożony został po upływie siedmiodniowego terminu przewidzianego na jego wniesienie (art. 259 § 1 P.p.s.a.) Termin ten bowiem, wobec doręczenia skarżącemu w dniu 20 lipca 2020 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru - k. 25 akt sądowych) postanowienia starszego referendarza sądowego z dnia 9 lipca 2020 r., upływał z dniem 27 lipca 2020 r. Tymczasem pismo procesowe stanowiące sprzeciw na powyższe postanowienie zostało nadane w urzędzie pocztowym w dniu 28 lipca 2020 r. (k. 29 akt sądowych), a zatem po upływie przewidzianego do dokonania tej czynności terminu. W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżący wniósł o jego uchylenie oraz o przywrócenie terminu do złożenia sprzeciwu na postanowienie z dnia 9 lipca 2020 r. W uzasadnieniu zażalenia podniósł, że nie uchybił terminowi do złożenia sprzeciwu, gdyż przesyłka zawierająca postanowienie została odebrana przez jego mamę M. S., która przekazała mu ją później. Dlatego też, licząc termin od daty kiedy odebrała jego mama, nie mógł zachować terminu do złożenia sprzeciwu. Nadmienił, że w obecnym okresie pandemii są duże trudności z doręczaniem i odbiorem przesyłek pocztowych i zachowaniem terminów dlatego chciałby skorzystać z odwołania się od postanowienia, gdyż jest ono krzywdzące dla niego z tego powodu, że nie z własnej winy nastąpiło uchybienie terminu do złożenia sprzeciwu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 259 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej; P.p.s.a.) od zarządzeń i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, (w tym od postanowień referendarza sądowego co do przyznania lub odmowy przyznania prawa pomocy), strona albo adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy mogą wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia zarządzenia lub postanowienia. Stosownie zaś do treści § 2 art. 259 P.p.s.a., sprzeciw wniesiony po terminie sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Przed dalszymi, merytorycznymi uwagami przypomnieć warto, że na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego wydane na podstawie art. 259 § 2 P.p.s.a. o odrzuceniu sprzeciwu wniesionego na postanowienie referendarza sądowego w przedmiocie odmowy przyznania prawa pomocy zażalenie przysługuje (patrz: uchwała NSA z dnia 30 listopada 2009 r., sygn. akt I GPS 1/09, ONSA i wsa 2010/2/17). Podkreślić należy, że przesyłka zawierająca zaskarżone postanowienie z dnia 9 lipca 2020 r. została doręczona prawidłowo. W postępowaniu administracyjnym zasadą jest doręczanie pism osobom fizycznym do rąk własnych. Wyjątkiem od tej zasady jest tzw. doręczenie zastępcze uregulowane w art. 72 § 1 P.p.s.a., który określa komu i w jak sposób powinno nastąpić skuteczne doręczenie zastępcze. Zgodnie z tym przepisem, jeżeli doręczający nie zastanie adresata w mieszkaniu, może doręczyć pismo dorosłemu domownikowi, a gdyby go nie było - zarządcy domu lub dozorcy, jeżeli nie mają oni sprzecznych interesów w sprawie i podjęli się oddania mu pisma.. Ustawodawca, regulując w art. 72 § 1 P.p.s.a. tryb doręczenia zastępczego, określił kilka przesłanek, których łączne spełnienie umożliwia zastosowanie tej instytucji. Jednym z takich wymogów jest nieobecność adresata w mieszkaniu. Drugim istotnym warunkiem jest oddanie pisma za pokwitowaniem do rąk wskazanych osób, to jest m.in. dorosłego domownika. W orzecznictwie uznaje się, że odbiór korespondencji wraz z podpisaniem zwrotnego potwierdzenia odbioru równoznaczny jest z wyrażeniem woli oddania przesyłki adresatowi. Należy wyraźnie podkreślić, że przesyłka może zostać pozostawiona dorosłemu domownikowi, a za takiego mogła zostać uznana matka skarżącego M. S.. W takiej sytuacji bez znaczenia pozostaje okoliczność, kiedy faktycznie przesyłka została przekazana skarżącemu przez jego matkę. Należy więc przyjąć, że termin do złożenia sprzeciwu od postanowienia z dnia 9 lipca 2020 r. biegł od dnia 20 lipca 2020 r. i upłynął w dniu 27 lipca 2020 r. Skoro zaś skarżący wniósł sprzeciw po terminie, to stwierdzić należy, że zasadnie zaskarżonym postanowieniem odrzucono przedmiotowy sprzeciw. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.