II OZ 1262/10

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Jan Paweł Tarno, po rozpoznaniu w dniu 9 grudnia 2010 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia S. G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 29 września 2010 roku, sygn. akt II SA/Kr 152/10 o odrzuceniu zażalenia Z. i S. G. w sprawie ze skargi Z. i S. G. o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 28 kwietnia 2009 r., sygn. akt II SO/Kr 15/08 postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Postanowieniem z 29 września 2010 roku, sygn. akt II SA/Kr 152/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił zażalenie Z. i S. G. na Zarządzenie Przewodniczącej Wydziału II z 28 maja 2010 r. o pozostawieniu bez rozpoznania pisma Z. i S. G. z 15 kwietnia 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z 26 marca 2010 r. odrzucił skargę Z. G. i S. G. o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 28 kwietnia 2009 r., sygn. akt II SO/Kr 15/08 z powodu niewskazania przez skarżących podstaw wznowieniowych. Po doręczeniu odpisu powyższego postanowienia, skarżący w piśmie z 15 kwietnia 2010 r. podkreślili, że nie żądają wznowienia postępowania, ale proszą o odpowiedzi na ich pisma złożone do akt sprawy II SA/Kr 400/03, wypowiadając się dalej w kwestii niewykonania przez Burmistrza Wadowic wyroku wydanego w sprawie o sygn. akt II SA/Kr 400/03. Wezwani do sprecyzowania wniosku zawartego w piśmie, Z. G. i S. G. powtórzyli, że nie żądają wznowienia postępowania sądowego, a wykonania przez Burmistrza Wadowic wyroku sygn. akt II SA/Kr 400/03. Następnie, Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 28 maja 2010 r. pozostawiono bez rozpoznania pismo skarżących z 15 kwietnia 2010 r. z uwagi na niesprecyzowanie wniosku w nim zawartego. W zażaleniu na w/w zarządzenie z 22 czerwca 2010 r. skarżący podtrzymali stanowisko wyrażone w piśmie z 15 kwietnia 2010 r., a wezwani do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego i usunięcia braków formalnych (zarządzeniami Przewodniczącego Wydziału II z 5 oraz 14 lipca 2010 r.) wskazali, że ich "skarga" z 22 czerwca 2010 r. jest "nadal w całości aktualna" i załączyli kopię tego pisma. Z uwagi na powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z 29 września 2010 r. odrzucił zażalenie z 22 czerwca 2010 r. na zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego. Uzasadniając odrzucenie zażalenia, Sąd wskazał art. 220 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.; dalej jako p.p.s.a.). W zażaleniu na powyższe postanowienie, S. G. kolejny raz podniósł, że nie wnosił o wznowienie postępowania a składane w sprawie pisma miały na celu spowodowanie wykonania przez Burmistrza Wadowic wyroku wydanego w sprawie o sygn. akt II SA/Kr 400/03 z 23 marca 2006 r. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 199 p.p.s.a., strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Stosownie do art. 214 § 1 p.p.s.a., jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie. W związku z tym, że sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata (art. 220 § 1 wskazanej ustawy), Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu miał obowiązek wezwać skarżących do uiszczenia wpisu sądowego w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia zażalenia, a wobec nieziszczenia należnego wpisu – odrzucić zażalenie. Rozpoznając niniejsze zażalenie, Naczelny Sąd Administracyjny kontroluje jedynie prawidłowość wydania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zaskarżonego postanowienia z 29 września 2010 r. W sprawie, Z. G. i S. G. złożyli pismo uznane za zażalenie, zostali wezwani do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego (podana została kwota, podstawa prawna, termin wykonania zarządzenia oraz rygor niezastosowania się do tego wezwania) i nie zostali zwolnieni od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Wobec niezastosowania się przez skarżących do ponownego wezwania Sądu, zasadnie wydał on postanowienie o odrzuceniu zażalenia. Na marginesie należy jednak zwrócić uwagę, że w sprawie skarżący wielokrotnie wyraźnie zaznaczają, że ich celem nie jest wznowienie postępowania. Z pism wynika, że intencją skarżących jest najprawdopodobniej złożenie skargi na bezczynność organu. Oczywiście, skarżący nadal mogą wnieść taką skargę, powinni jednak zadbać o dopełnienie warunków formalnych. W związku z powyższym, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji.