Ppolska.starec← UrzadnikВойти

III SA/Gl 556/19

Административные суды2019-10-15
Номер дела
III SA/Gl 556/19
Суд
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Дата решения
2019-10-15
Тип
Wyrok WSA w Gliwicach

Судьи

Barbara Orzepowska-KyćMagdalena JankiewiczMarzanna Sałuda

Резолютивная часть

Oddalono skargę

Текст решения

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Magdalena Jankiewicz, Sędziowie Sędzia WSA Barbara Orzepowska-Kyć, Sędzia WSA Marzanna Sałuda (spr.), Protokolant Specjalista Beata Kujawska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 października 2019 r. sprawy ze skargi L. R. na decyzję Rektora "A" z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia studiów oddala skargę. UZASADNIENIE W dniu [...] roku do dziekanatu Wydziału [...] "A" w G. wpłynęło podanie L. R., (dalej- strona, skarżący") datowane na dzień [...] r. o wznowienie studiów na semestrze [...] w roku akademickim 2018/2019 na studiach niestacjonarnych na kierunku [...] oraz zaliczenie uzyskanych efektów kształcenia na semestrze [...]. Po rozpatrzeniu wniosku, Dziekan Wydziału [...] "A" w G. decyzją z dnia [...] r., nr [...], odmówił skarżącemu wyrażenia zgody na wznowienie studiów na semestrze [...] studiów niestacjonarnych w roku akademickim 2018/2019 na kierunku [...]. Podstawę prawną rozstrzygnięcia stanowił art. 104 § 1 i 2 Kodeksu postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2018 poz. 2096 ze zm.) z zw. z § 2 ust. 2, §3 ust. 5 i § 10 ust. 2 1 4 Regulaminu Studiów w "A"- dalej Regulamin-, przyjętego przez Senat "A" uchwalą z dnia [...] roku o nr [...] oraz art. 228 ust. 2 i art. 263 ustawy z dnia 3.07. 2018 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. poz. 1669) . W uzasadnieniu tej decyzji organ podał, że skarżący został prawomocnie skreślony z listy studentów prawomocną decyzją Rektora "A" w G. o nr [...] z dnia [...] roku. Przyczyną skreślenia z listy studentów był brak podpisania umowy o świadczenie usług edukacyjnych w odpowiednim terminie. Decyzja ta została następnie poddana kontroli sądowo administracyjnej przez WSA w Gliwicach, który w wyroku z dnia 23.01. 2017 roku o sygn. IV SA/Gl 708/16 oddalił skargę L. R.. Podniósł iż skarżący wnosił już o wznowienia studiów na [...] semestrze [...] roku studiów niestacjonarnych I stopnia na kierunku [...] na Wydziale [...] "A" w G. który to wniosek ostatecznie załatwiony został decyzją z dnia [...] roku o nr [...] Rektora [...] utrzymującą w mocy decyzję Dziekana Wydziału [...] z dnia [...] roku, która to decyzja na skutek skargi kontrolowana przez WSA w Gliwicach wyrokiem z dnia 7.08. 2018 roku o sygn. IV SA/Gl 330/18 została uznana za prawidłową. Dalej wskazał organ iż jak wynika z art. 169 pkt 3, art. 228 ust. 2 i art. 263 ustawy z dnia 3.07. 2018 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. poz. 1669) traci moc ustawa z dnia 27.07. 2005 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz. U. z 2017 r. poz. 2183, z póżn. zm.) - z dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, z wyjątkiem art. 98, art. 100, art. 101, art. 102, art. 103, art. 103a, art. 104 i art. 106, które tracą moc z dniem 31.12. 2018 r. (art. 169 pkt 3). Z dniem 30.09. 2019 r. rady podstawowych jednostek organizacyjnych, o których mowa w art. 60 ust. 1 ustawy uchylanej w art. 169 pkt 3, oraz kierownicy podstawowych jednostek organizacyjnych, o których mowa w art. 60 ust. 6 tej ustawy, przestają być organami uczelni (art. 228 ust. 2). Senaty uczelni uchwalą regulaminy studiów na podstawie przepisów ustawy, o której mowa w art. 1, w terminie umożliwiającym ich wejście w życie nie później niż 12 miesięcy od dnia wejścia w życie tej ustawy (art. 263 ust. 1). Regulaminy uchwalone na podstawie art. 161 ust. 1 ustawy uchylanej w art. 169 pkt 3 zachowują moc do dnia wejścia w życie regulaminów, o których mowa w ust. 1. (art. 263 ust. 2). Zgodnie z § 10 ust. 2 ww. Regulaminu studiów, obowiązującego w dacie ubiegania się przez skarżącego o wznowienie studiów w niniejszym postępowaniu, student, który po zaliczeniu pierwszego semestru z wymaganą liczbą punktów ECTS przerwał studia lub został skreślony z listy studentów może ubiegać się o wznowienie studiów. Wznowienie studiów następuje na zasadach obowiązujących w chwili podjęcia decyzji przez dziekana. Dziekan określa warunki, termin i sposób uzupełnienia zaległości wynikających z różnic w programach kształcenia studenta wznawiającego studia. Dziekan wskazał iż z w/w prawomocnego orzeczenia sądowego wynika iż decyzja jest decyzją uznaniową, a zatem organy "A" nie mają obowiązku uwzględnienia każdego wniosku w przedmiocie wznowienia studiów. Z § 10 ust. 2 Regulaminu studiów wynika, że warunkiem ubiegania się o wznowienie studiów jest zaliczenie przez studenta pierwszego semestru z wymaganą liczbą punktów ECTS a spełnienie tego warunku nie oznacza wg Sądu uwzględnienia wniosku studenta w przedmiocie wznowienia studiów. Jest to bowiem warunek formalny, od którego spełnienia zależy dalsze procedowanie przez organy uczelni w sprawie (por. wyrok WSA w Gliwicach z 26.07.2017 roku o sygn. IV SA/Gl 183/17). W konsekwencji Dziekan oceniając wniosek skarżącego uznał, iż nie zasługuje on na uwzględnienie biorąc pod uwagę całokształt pracy wnioskodawcy w dotychczasowym toku studiów, postawę wobec obowiązków akademickich, w tym sposób postępowania w czasie kształcenia w "A". Dziekan uznał , że wnioskodawca nie daje żadnej rękojmi wypełnienia obowiązków, jakie ciążą na nim jako członka społeczności studenckiej, gdyż wielokrotnie udowodnił, że nie daje rękojmi ukończenia studiów w regulaminowym terminie a także uchyla się od ciążących na nim obowiązków (tu. brak wywiązania się z obowiązku podpisania umowy o świadczenie usług edukacyjnych, niezaliczenie przedmiotów w stopniu umożliwiającym zaliczenie semestru studiów). Ponadto nie skorzystał z szansy w dniu [...] roku do kontynuowania studiów i kolejny raz został skreślony z listy studentów. Ta ostatnia decyzja jest prawomocna. Wreszcie skarżący nadal pozostaje prawomocnie skazany orzeczeniem Komisji Dyscyplinarnej ds. Studentów na karę nagany za czyn niegodny studenta. Czyn ten polegał na złożeniu w sposób nieuprawniony podpisu świadczącego o obecności na zajęciach mimo braku dopuszczenia do tych zajęć przez prowadzącego. Skoro swoim zachowaniem naruszył skarżący większość wartości etycznych, jakimi kieruje się Uczelnia kształcąc studentów gdyż nie przestrzegał zapisów ślubowania, i zaprezentował lekceważące podejście do ciążących na nim obowiązków jako studenta i członka społeczności akademickiej [...] brak jest zdaniem Dziekana podstaw do przychylenia się do wniosku. Od decyzji skarżący wniósł odwołanie podnosząc iż ocena Dziekana jest niesprawiedliwa i budzi sprzeciw. Podał, że na przełomie [...]/[...] roku odeszła najbliższa mu osoba. W czasie, gdy pogarszał się jej stan swój czas poświęcał przede wszystkim realizacji obowiązków rodzinnych. Te okoliczności były podstawą podejmowania przez niego działań zmierzających do uzyskania urlopu dziekańskiego, które jednak zbiegły się z wszczęciem wobec niego postępowania dyscyplinarnego. Następnie przeprosił Rektora i dr hab. inż. T. T., prof. "B" oraz osoby społeczności akademickiej za swoje niestosowne zachowanie. Usprawiedliwiając swoją postawę podał, że jego stan emocjonalny w okresie prowadzonego przeciwko niemu postępowania dyscyplinarnego nie pozwalał mu na opanowanie sposobu swojego postępowania. Rektor "A" w G., po ponownym rozpoznaniu sprawy, decyzją z dnia [...] r., nr [...], utrzymał w mocy decyzję organu I instancji W uzasadnieniu rozstrzygnięcia podał, że organ I instancji miał na względzie dotychczasowe postępowanie skarżącego, w szczególności nieprzestrzeganie przez niego obowiązujących studenta przepisów i zachowanie nieprzystające studentowi. Stwierdził, że decyzja organu I instancji została podjęta zgodnie z Regulaminem studiów, który to zgodnie z art. 263 ust. 2 ww. ustawy Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce - zachowuje swoja moc obowiązującą do dnia wejścia w życie nowego regulaminu studiów, który powinien wejść w życie z dniem [...] roku. Rektor nie podzielił zasadności odwołania i nie uwzględnił argumentacji strony o zmianie jej zachowania, skoro uporczywie od ponad dwóch lat składa podania o wznowienia studiów, zamiast złożyć wniosek o przyjęcie na studia i przejść przez proces rekrutacji. Podkreślił, że gdyby skarżący złożył wniosek o przyjęcie na studia jeszcze w 2016 roku, to aktualnie mógłby już je ukończyć co wielokrotnie anonsowano w zakresie możliwości ubiegania się o przyjęcie na studia na zasadach ogólnych, a następnie złożenia wniosku o zaliczenie dotychczasowych efektów kształcenia. Z tej możliwości skarżący nie chciał skorzystać i uporczywie składa podania o wznowienie studiów. Podkreślił organ, że przyjęcie na studia w procesie rekrutacji na studia otwiera na nowo kształcenie studenta w [...], na co nie ma wpływu jego dotychczasowe sprawowanie, które z kolei ma swoje konsekwencje dla oceny sytuacji odwołującego przy wznawianiu przez niego studiów. Wznowienie studiów nie tworzy bowiem nowego stosunku administracyjnoprawnego z Uczelnią, a jedynie odrestaurowuje już istniejący, na który wpływ ma dotychczasowa postawa studenta. Rektor podzielił w całości ocenę Dziekana że skarżący nie zasługuje na uzyskanie zgody na wznowienie studiów w murach [...]. Swoim zachowaniem naruszył bowiem większość wartości etycznych, jakimi kieruje się Uczelnia kształcąc studentów, a treść wniesionego przez niego odwołania i zawartej w nim argumentacji co do stanu emocjonalnego nie wpływa na zmianę tej oceny, nie przestrzegał też zapisów ślubowania, którego rotę podpisał własnoręcznie przy dokonaniu aktu immatrykulacji na studia na "A". Swoją postawą zaprezentował lekceważące podejście do ciążących na nim obowiązków jako studenta i członka społeczności akademickiej [...]. W odniesieniu do przeprosin kierowanych na ręce Rektora, jednego z nauczycieli akademickich oraz osób "społeczności akademickiej" organ odwoławczy zauważył iż o ile chęć wyrażenia przez stronę przeprosin w stosunku do wymienionych przez niego osób może być odbierana pozytywnie, o tyle ich forma, a w szczególności zawarcie w środku odwoławczym wniesionym w indywidualnej sprawie studenckiej wskazuje, że jest to wyłącznie nieudolna próba zmiany oceny całokształtu okoliczności faktycznych ustalonych w sprawie. W skardze z dnia [...] r., skierowanej do WSA w Gliwicach, skarżący wniósł o uchylenie decyzji Rektora. Wskazał iż do przeprowadzonej przez Rektora rzetelnej analizy stanu faktycznego w postępowaniu odwoławczym II instancji nie ma zastrzeżeń jednak kwestionuje dokonana tam ocenę która narusza jego zdaniem zasady proporcjonalności uregulowane w art. 6 k.p.a. Wskazał iż ostatnie skreślenie z listy studentów nastąpiło dnia [...] roku a przed tym terminem [...] roku Komisja Dyscyplinarna "A" w swym orzeczeniu postanowiła ukarać go karą nagany i tego samego dnia Komisja Dyscyplinarna wydała postanowienie o przywróceniu go w prawach studenta. To postanowienie jest kluczowe dlatego, że na dzień [...] roku "A" nie znalazła przesłanek do stwierdzenia, iż "student nie daje rękojmi wypełniania warunków ślubowania.", które organ zawarł w swym uzasadnieniu. Po tym okresie zaś jak wynika z przeprowadzonej analizy skarżący tylko raz nie wywiązał się z obowiązku podpisania umowy, a następnie korzystał jedynie z prawa do składania wniosków do Uczelni i skarg do organów władzy publicznej korzystając z jedynych z podstawowych praw obywateli . Zdaniem skarżącego uzasadnienie Rektora nie zawierało odniesienia do postanowienia "A" o przywróceniu w prawach studenta, które na dzień [...] roku poświadczało, iż poza samą karą nagany "A" nie ogranicza w żaden sposób praw studenta, a tym samym daje rękojmie wypełniania ślubowania. Nieproporcjonalne jest zatem stwierdzenie, iż jedno niepodpisanie umowy powoduje uznanie przez. Rektora że "(...) naruszył bowiem większość wartości etycznych, jakimi kieruje się Uczelnia (...)". Zgodnie z art. 222 ust. 1 PSW po dniu [...] roku orzeczenie nagany ulega zatarciu. W konsekwencji na podstawie art. 107 § 3 k.p.a. zawarł skarżący w skardze wnoszę o uzupełnienie uzasadnienia w tym zakresie. Zaakcentował iż organ odwoławczy podzielając argumentację organu I instancji w swym uzasadnieniu podnosi kwestię, iż "Na rozstrzygnięcie miała również wpływ okoliczność nieterminowego ponoszenia odpłat za studia, co doprowadziło do powstania nadpłaty (...)", gdzie jego zdaniem problem zalegania jest na uczelniach dość powszechny, a do tego celu stosowane jest w częstej praktyce Uczelni Wyższych rozłożenie opłat semestralnych na raty. Nadpłata w jego ocenie jest tym bardziej nieproporcjonalnym argumentem do wydania decyzji odmowy wyrażenia zgody na wznowienia studiów i narusza zasady niedyskryminowania (art. 5 k.p.a.) i prawdy obiektywnej (art. 7 k.p.a). Nawiązując do uzasadnienia Rektora gdzie odniesiono się do złożonych w odwołaniu przeprosin stwierdził iż przeprosiny zawarte w indywidualnej sprawie studenckiej są szczere i na podstawie art. 75 §1 i art. 78 §1 k.p.a. wnoszę o dopuszczenie tego dowodu i uwzględnienie go w uzasadnieniu decyzji . Dodatkowo zwrócił uwagę, iż w dniu [...]roku (przed złożeniem odwołania) zwrócił się bezpośrednio drogą elektroniczną (e-mail) do J.M. REKTORA z prośbą o osobiste spotkanie, dnia [...] roku sekretariat w rozmowie telefonicznej zwrócił się z pytaniem czego sprawa dokładnie dotyczy - przekazał, iż jest to sprawa prywatna dotycząca wznowienia studiów na kierunku [...], gdzie sekretariat oznajmij, iż Rektor po zapoznaniu się rozważy możliwość spotkania, [...] roku ponownie zwrócił się z prośbą z uwagi na brak odzewu ze strony Władz Uczelni. W konsekwencji skarżący uznaje iż działania podjęte przez niego są nieproporcjonalne do stwierdzenia "(...) nieudolna próba zmiany oceny całokształtu okoliczności faktycznych ustalonych w sprawie (...).". Zakwestionował ocenę organu odwoławczego swojego przeszłego stanu emocjonalnego "po odejściu osoby najbliższej" i w tym względzie podniósł, iż ocena ta jest nieproporcjonalna do czynu i narusza zasady obiektywności (art. 9 k.p.a.). W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie lub oddalenie, podtrzymując argumentację przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach , zważył co następuje: Na wstępie należy wskazać, iż zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że badaniu w postępowaniu sądowo - administracyjnym podlega prawidłowość zastosowania przepisów prawa w odniesieniu do istniejącego w sprawie stanu faktycznego oraz trafność wykładni tych przepisów. Uwzględnienie skargi następuje w przypadku naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - dalej p.p.s.a- Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm. –). Oceniając zaskarżoną decyzję w świetle powołanych wyżej kryteriów Sąd stwierdził, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zaskarżoną decyzją Rektor "A", utrzymał w mocy decyzję Dziekana Wydziału [...] odmawiającą skarżącemu wyrażenia zgody na wznowienie studiów na semestrze [...] [...] roku studiów niestacjonarnych I stopnia w roku akademickim 2018/2019 na kierunku [...], na Wydziale [...] . Zauważyć należy, że przepisy ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz. U. z 2017 r. poz. 2183, z późn. zm.) obecnie już nie obowiązują a to po myśli art. 169 pkt 3, ustawy z dnia 3 lipca 2018 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. poz. 1669) z wyjątkiem art. 98, art. 100, art. 101, art. 102, art. 103, art. 103a, art. 104 i art. 106, które tracą moc z dniem 31 grudnia 2018 r. Jak stanowi art. 228 ust. 2 tej ustawy z dniem 30 września 2019 r. rady podstawowych jednostek organizacyjnych, o których mowa w art. 60 ust. 1 ustawy uchylanej w art. 169 pkt 3, oraz kierownicy podstawowych jednostek organizacyjnych, o których mowa w art. 60 ust. 6 tej ustawy, przestają być organami uczelni. Na podstawie natomiast art. 263 ust. 1 tej ustawy Senaty uczelni uchwalą regulaminy studiów na podstawie przepisów ustawy z 20.07.2018r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce w terminie umożliwiającym ich wejście w życie nie później niż 12 miesięcy od dnia wejścia w życie tej ustawy – 1.10.2019r. Jak stanowi art. 263 ust. 2 - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce Regulaminy uchwalone na podstawie art. 161 ust. 1 ustawy uchylanej w art. 169 pkt 3 zachowują moc do dnia wejścia w życie regulaminów, o których mowa w ust. 1. Przywołane regulacje oznaczają, iż oceniając wniosek o wznowienie studiów w sprawie zasadnie zarówno Dziekan jak i Rektor "A" stosowali Regulamin studiów "A" podjęty uchwałą nr [...] Senatu "A" z [...] r. W § 10 ust. 1 Regulaminu wskazuje się iż ponowne przyjęcie na studia osoby która nie zaliczyła pierwszego semestru studiów, następuje na ogólnych zasadach rekrutacji na studia. Ust. 2 stanowi iż student, który po zaliczeniu pierwszego semestru z wymaganą liczba punktów ESCTS został skreślony z listy studentów, może ubiegać się o wznowienie studiów. Wznowienie studiów następuje na zasadach obowiązujących w chwili podjęcia decyzji przez dziekana. Dziekan określa warunki, termin, i sposób uzupełnienia zaległości i wynikających różnic w programach kształcenia studenta wznawiającego studia. Jeżeli od daty skreślenia z listy studentów od daty rozpoczęcia semestru, na którym następuje wznowienie studiów upłynęło więcej niż 5 lat, wznowienie studiów następuje na ogólnych zasadach rekrutacji na pierwszy rok studiów.(ust. 3). Dopuszcza się więcej niż 2-krotne wznowienie studiów na kierunku. Kolejne wznowienie studiów następuje na ogólnych zasadach rekrutacji na pierwszy rok studiów. W myśl zaś § 3 ust 3 pkt 3 Dziekan podejmuje decyzje w indywidualnych sprawach studenckich, a w szczególności wznowienia studiów po skreśleniu z listy studentów. W myśl art. 234 ustawy -Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce postępowania odwoławcze wszczęte na podstawie art. 70 ust. 2 ustawy uchylanej w art. 169 pkt 3 i niezakończone do dnia 30 września 2019 r. prowadzi się na podstawie przepisów dotychczasowych, z tym że rektor utrzymuje w mocy zaskarżoną decyzję albo uchyla tę decyzję w całości albo w części i w tym zakresie orzeka co do istoty sprawy. Stosownie zaś do treści art. 207 ust. 1 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym do decyzji, o których mowa w art. 169 ust. 10 i 11 oraz art. 196 ust. 3, podjętych przez organy uczelni, kierownika studiów doktoranckich lub dyrektora jednostki naukowej w indywidualnych sprawach studentów i doktorantów, a także w sprawach nadzoru nad działalnością uczelnianych organizacji studenckich oraz samorządu studenckiego i doktoranckiego, stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz przepisy o zaskarżaniu decyzji do sądu administracyjnego. Decyzja w przedmiocie wznowienia studiów ma niewątpliwie charakter uznaniowy. Wyjaśnić należy, że co do zasady sądowa kontrola decyzji uznaniowych jest ograniczona. Sąd bada w takich sprawach, czy decyzja nie nosi cech dowolności, a więc czy organ rozstrzygający zebrał cały materiał dowodowy i dokonał wyboru właściwego sposobu załatwienia sprawy po wszechstronnym i dogłębnym rozważeniu wszystkich okoliczności faktycznych, oraz czy przeprowadził prawidłową ocenę dowodów dając jej wyraz w treści wydanej decyzji. W ocenie Sądu zaskarżona decyzja zawiera pogłębioną i przekonywującą argumentację przemawiającą za odmową wyrażenia zgody na wznowienie studiów przez skarżącego. Zdaniem Sądu ocena taka jest w pełni uprawniona. Skarżący rozpoczął studia niestacjonarne I stopnia na kierunku [...] w roku akademickim [...]/[...] gdzie po zawarciu [...] roku umowy o warunkach odpłatności na studiach niestacjonarnych, w której była zdefiniowana odpłatność za pierwszy i drugi semestr studiów w kolejnych latach nie podpisał aneksów do umowy, określających wysokość należnych opłat za kolejne semestry, które dotyczyły w roku akademickim [...]/[...] - trzeciego i czwartego semestru, a w roku akademickim [...]/[...] - piątego i szóstego. Takie zachowanie skutkowało przeprowadzeniem postępowania wyjaśniającego gdzie skutkiem tego [...] r. skarżący podpisał aneks określający wysokość odpłatności za semestry siódmy i ósmy w roku akademickim [...]/[...]. Był dwukrotnie skreślany z listy studentów, albowiem uchylał się od terminowego wnoszenia opłat za usługi edukacyjne. Nadto nie wypełniał ciążącego na nim obowiązku, nawet po podpisanym aneksie do umowy, określającym odpłatności za siódmy i ósmy semestr w roku akademickim. W dniu [...] roku został skreślony z listy studentów w związku z nieuzyskaniem zaliczenia szóstego semestru w terminie przewidzianym regulaminem studiów co skutkowało wydaniem decyzji o skreśleniu z listy studentów. Zaznaczenia wymaga iż skarżący wnosząc o wznowienie studiów [...] został przychylnie przez organy uczelni potraktowany gdzie organ I instancji przychylił się do wniosku studenta i w dniu [...] roku wydał decyzję o wyrażeniu zgody na wznowienie przez niego studiów. Jednak pomimo pozytywnego dla siebie obrotu sprawy nie podpisał umowy o warunkach odpłatności na studiach niestacjonarnych co zgodnie z art. 190 ust. 2 pkt. 4 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym, stanowiło podstawę do skreślenia go z listy studentów. Ponadto podniesienia wymaga, że w okresie od [...] roku do [...] roku przeciwko stronie było prowadzone postępowanie dyscyplinarne w sprawie złożenia w sposób nieuprawniony przez obwinionego podpisu świadczącego o obecności na zajęciach, mimo braku dopuszczenia go do tych zajęć przez prowadzącego i orzeczeniem Komisji Dyscyplinarnej ds. Studentów "A" z dnia [...] roku orzeczono karę nagany a orzeczenie to jest prawomocne gdzie kara nagany ulegnie zatarciu w [...] roku. Słusznie zatem organ uznał, że skarżący z uwagi na swą postawę nie zasługuje na pozytywne rozpatrzenie wniosku o wznowienie studiów . Naruszając bowiem większość wartości etycznych, jakimi kieruje się Uczelnia, nie przestrzegając zapisów ślubowania czy nie korzystając już z raz danej mu możliwości wznowienia studiów i ich kontynuacji prezentuje lekceważące podejście do ciążących na nim obowiązków jako studenta i członka społeczności akademickiej [...], co z kolei nie daje rękojmi wypełnienia warunków ślubowania i nie rokuje na pomyślne zakończenie studiów. Powyższe okoliczności, w ocenie Sądu potwierdzają słuszność decyzji organu o odmowie wznowienia studiów. Podnoszona przez stronę okoliczność nieproporcjonalności w ocenie organu polegającej na przyjęciu , iż jedno niepodpisanie umowy spowodowało niezasadną ocenę Rektora o naruszeniu większości wartości etycznych istotnych dla Uczelni nie mogą wywrzeć zamierzonego przez stronę skutku prawnego. Jak już wskazano w sprawie miało miejsce kilka zachowań negatywnych, lekceważących obowiązki studenta stąd ocena Rektora postawy skarżącego opierała się na całokształcie jego zachowania począwszy od roku akademickiego [...]/[...] do [...], a nie na ocenie incydentu dot. nie uregulowania należnej opłaty po wznowieniu studiów. Także Sąd nie podziela słuszności zarzutu skargowego wywodzonego z faktu istnienia nadpłaty po stronie uczelni, rzeczą studenta jest bowiem wykonywać w terminie obowiązki wynikające z faktu edukowania na studiach i ponoszenia z tego tytułu w sposób terminowy stosownych opłat. Również okoliczność wyrażenia przeprosin na kanwie odwołania wobec władz uczelni, czy podnoszona trudna sytuacja osobista związana z chorobą osoby bliskiej nie może przemawiać za uwzględnieniem skargi. Decyzja w spornym zakresie jest bowiem decyzja uznaniową co oznacza, iż jeżeli organ dokonał oceny danej okoliczności w treści decyzji artykułując i uzasadniając w tym zakresie swój pogląd, to taka ocena jako nie mającą cechy dowolnej nie może być uznana za nielegalną . Podsumowując w sytuacji gdy Sąd nie dopatrzył się naruszeń po stronie organu w realizacji zasad wynikających z k.p.a. w tym z art. 7 gdyż organ podjął wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu sprawy, w sposób wyczerpujący zebrał i rozpatrzył materiał dowodowym, a wydanym rozstrzygnięciu wskazał jakie przyczyny i powody legły u podstaw podjęcia odmowy wyrażenia zgody na wznowienie na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku.