IV U 292/17

<p>Sygnatura akt IV U 292/17</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p> <span class="anon-block">Ś.</span>, dnia 11 grudnia 2019 r.</p> <p>Sąd Rejonowy w Świdnicy IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie:</p> <p>Przewodniczący: SSR Maja Snopczyńska</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 11 grudnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 148(1))">art. 148^{<!-- -->1} kpc</a> </p> <p>sprawy z odwołania <span class="anon-block">W. P.</span> </p> <p>od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w <span class="anon-block">W.</span> z dnia 24 lipca 2017 roku, znak: <span class="anon-block"> (...)</span> </p> <p>o jednorazowe odszkodowanie z tytułu choroby zawodowej po zmarłym</p> <p>I.  odwołanie oddala;</p> <p>II.  zasądza od powódki <span class="anon-block">W. P.</span> na rzecz Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w <span class="anon-block">W.</span> kwotę 180,00 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego.</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Powódka <span class="anon-block">W. P.</span> wniosła odwołanie od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w <span class="anon-block">W.</span> z dnia 24 lipca 2017 roku, którą to decyzją odmówiono jej prawa do jednorazowego odszkodowania z tytułu zgonu męża <span class="anon-block">K. P.</span> wobec nie uznania związku pomiędzy jego zgonem a chorobą zawodową. Powódka domagała się zmiany zaskarżonej decyzji w całości i zasądzenia od strony pozwanej na rzecz powódki kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przypisanych. W uzasadnieniu odwołania powódka podała okoliczności uzasadniające jej zdaniem odwołanie, tj. wskazujące na związek rozpoznanej choroby zawodowej jej męża ze zgonem.</p> <p>Organ rentowy wniósł o oddalenie odwołania powódki i zasądzenie od powódki na rzecz strony pozwanej kosztów zastępstwa procesowego w wysokości 180 zł. Uzasadniając swoje stanowisko strona pozwana zarzuciła, iż zgodnie z orzeczeniem komisji lekarskiej ZUS z dnia 18 lipca 2017 roku brak jest związku przyczynowego pomiędzy zgonem <span class="anon-block">K. P.</span> a jego chorobą zawodową.</p> <p> <strong> <!-- -->W toku postępowania Sąd ustalił</strong> </p> <p> <strong> <!-- --> następujący stan faktyczny:</strong> </p> <p>Decyzją z dnia 24 lipca 2017 roku Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w <span class="anon-block">W.</span> odmówił powódce wypłaty jednorazowego odszkodowania z tytułu zgonu męża w związku z chorobą zawodową, gdyż komisja lekarska orzeczeniem z dnia 18 lipca 2017 r. nie ustaliła związku śmierci męża powódki z chorobą zawodową.</p> <p>Od powyższej decyzji powódka wniosła odwołanie.</p> <p> <em> <!-- -->DOWÓD: akta ZUS (załącznik)</em> </p> <p>U <span class="anon-block">K. P.</span> decyzją Państwowego Inspektora Sanitarnego z dnia 17 września 1991 roku stwierdzono chorobę zawodową pylicę płuc.</p> <p>Mąż powódki zmarł w dniu 29 marca 2017 roku. Jako przyczynę wyjściową zgonu uznano raka płuc, jako bezpośrednią krwawienie z dróg oddechowych.</p> <p>Stwierdzona u mężczyzny pylica płuc nie pozostaje w związku przyczynowym ze zgonem pana <span class="anon-block">K. P.</span>, nie była przyczyną ani współprzyczyną zgonu. Zasadniczym problemem zdrowotnym męża powódki oraz czynnikiem etiologicznym raka płuc było palenie przez <span class="anon-block">K. P.</span> od co najmniej 25 lat tytoniu.</p> <p> <em> <!-- --> DOWÓD: </em>wyrok Sądu Okręgowego w<span class="anon-block">(...)</span>z dnia 31 stycznia 2018 r., sygn. akt <span class="anon-block">(...)</span>wraz z uzasadnieniem</p> <p> <strong> <!-- -->W tak ustalonym stanie faktycznym</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Sąd zważył :</strong> </p> <p>Odwołanie nie zasługuje na uwzględnienie.</p> <p>Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20021991673" title="Ustawa z dnia 30 października 2002 r. o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych - Dz. U. z 2002 r. Nr 199, poz. 1673 (art. 13;art. 13 ust. 1)">art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 30 października 2002 roku o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych</a> (Dz. U. z 2019 roku, poz. 1205) członkom rodziny ubezpieczonego, który zmarł wskutek wypadku przy pracy lub choroby zawodowej, przysługuje jednorazowe odszkodowanie. Odszkodowanie to przysługuje również w razie śmierci wskutek wypadku przy pracy lub choroby zawodowej rencisty, który był uprawniony do renty z ubezpieczenia wypadkowego.</p> <p>Podstawową zatem przesłanką stanowiącą o prawie do przedmiotowego świadczenia jest związek przyczynowy pomiędzy zgonem a chorobą zawodową, zaś w niniejszej sprawie takiego związku nie stwierdzono.</p> <p>Sąd w tym zakresie oparł się na ustaleniach Sądu Okręgowego w <span class="anon-block">(...)</span> w której <span class="anon-block">W. P.</span> odwołała się od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w przedmiocie renty rodzinnej w związku z chorobą zawodową męża <span class="anon-block">K. P.</span>, a podnoszona w opisanej sprawie problematyka ustalenia związku przyczynowego między stwierdzoną u zmarłego chorobą zawodową a zgonem męża powódki była identyczna z problematyką związku przyczynowego podniesioną w niniejszej sprawie. Tym samym nie powinna ona podlegać ponownemu badaniu w drodze dowodu z opinii biegłego, bowiem zgodnie z treścią <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 365;art. 365 § 1)">art. 365 § 1 k.p.c.</a> orzeczenie prawomocne wiąże nie tylko strony i sąd, który je wydał, lecz również inne sądy oraz inne organy państwowe i organy administracji publicznej, a w wypadkach w ustawie przewidzianych także inne osoby. Sąd Najwyższy (postanowienie Sadu Najwyższego z dnia 10 kwietnia 2018 r., I PK 121/17, cyt. za LEX nr 2508169) podkreślił, że „w kolejnym postępowaniu, w którym pojawia się ta sama kwestia, nie może być ona już ponownie badana. Związanie orzeczeniem oznacza zatem zakaz dokonywania ustaleń sprzecznych z uprzednio osądzoną kwestią, a nawet niedopuszczalność prowadzenia w tym zakresie postępowania dowodowego (por., wyrok Sądu Najwyższego z dnia 15 lutego 2007 r., II CSK 452/06, OSNC-<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 235(2) zd. 2008)">ZD 2008</a> Nr 1, poz. 20 oraz uzasadnienie uchwały składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 17 listopada 2008 r., III CZP 72/08, OSNC 2009 Nr 2, poz. 20). Z związku z powyższym pominięto dowód z opinii biegłego z zakresu onkologii (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 235(2))">art. 235^{<!-- -->2}kpc</a>).</p> <p>Mając na uwadze powyższe Sąd oparł się w niniejszej sprawie o ustalenia Sądu Okręgowego w sprawie o sygn. akt <span class="anon-block">(...)</span>, oparte na opinii biegłej sądowej specjalisty pulmonologa, która wskazała, że występująca u <span class="anon-block">K. P.</span> choroba zawodowa – pylica płuc – nie pozostaje w związku przyczynowym z jego zgonem, bowiem nie była przyczyną ani współprzyczyną jego zgonu. Biegła podkreśliła, że zgon chorego spowodowany był krwawieniem z dróg oddechowych w wyniku raka płuc, który nie pozostaje w związku przyczynowym z choroba zawodową jaką jest pylica płuc. Natomiast pylica płuc nie prowadzi do rozwoju raka płuc. Zgodzić należy się z konkluzją biegłej, że zasadniczym czynnikiem etiologicznym raka płuc jest palenie tytoniu, a zmarły był palaczem tytoniu od co najmniej 25 lat. Biegła podkreśliła przy tym, że pylica płuc u zmarłego mimo progresji zmian radiologicznych nie powodowała istotnego ograniczenia wydolności układu oddechowego, nie przyczyniła się do cięższego przebiegu choroby nowotworowej ani nie ograniczała możliwości terapeutycznych. Zaburzenia wentylacji płuc związane były z przewlekłym zapaleniem skrzeli i rozedmą płuc, które z kolei były wynikiem palenia tytoniu. Tym samym Sąd podzielił wniosek biegłej, że choroba zawodowa – pylica płuc – nie pozostaje w związku przyczynowym ze zgonem <span class="anon-block">K. P.</span>.</p> <p>Dlatego też Sąd w oparciu o powyższe i na podstawie powołanych przepisów oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 477(14);art. 477(14) § 1)">art. 477^{<!-- -->14}§ 1 k.p.c.</a> oddalił odwołanie.</p> <p>Orzeczenie o kosztach oparto na przepisie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98)">art. 98 k.p.c.</a>, według którego strona przegrywająca sprawę zobowiązana jest zwrócić przeciwnikowi na jego żądanie koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony (koszty procesu). Na koszty te składał się koszt wynagrodzenia zastępstwa procesowego w kwocie 180,00 zł (§ 9 ust. 2 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie).</p> </div>