II SA/Go 722/14

SENTENCJA Dnia 24 grudnia 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Jaśkiewicz po rozpoznaniu w dniu 24 grudnia 2014 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K.J. na postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania na skutek wniosku K.J. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego p o s t a n a w i a : odrzucić wniosek. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 27 listopada 2014 r., sygn. akt II SA/Go 722/14, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. odrzucił skargę K.J. na postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] sierpnia 2014 roku nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania. Przyczyną odrzucenia skargi było uiszczenie wpisu sądowego po upływie ustawowego terminu. Odpis postanowienia został doręczony dnia 2 grudnia 2014 r., odebrała je matka skarżącego jako dorosły domownik. Pismem nadanym pocztą dnia 17 grudnia grudnia 2014 r. K.J. wniósł o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi wskazując, iż do uchybienia terminu doszło z przyczyn niezależnych od niego, bowiem w okresie od [...] listopada 2014 r. świadczył jako kierowca usługi przewozu pracowników na rzecz innego przedsiębiorcy na trasie [...]. W związku z tym przebywał w tym czasie poza miejscem zamieszkania. Odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego odebrał jego kuzyn, który przekazał mu przesyłkę dopiero w dniu 15 listopada 2014 r., przy czym skarżący uiścił wymagany wpis w dniu 18 listopada 2014 r. Na dowód powyższego skarżący załączył kserokopię opisanej wyżej umowy o wykonywanie przewozu Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej należało odrzucić. Instytucja przywrócenia terminu została uregulowana w art. 85 i następnych ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270, dalej w skrócie p.p.s.a.). Jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu (art. 86 § 1 zd. 1 p.p.s.a.). Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 p.p.s.a.). Z kolei w myśl art. 88 p.p.s.a. spóźniony lub niedopuszczalny z mocy ustawy wniosek o przywrócenie terminu podlega odrzuceniu. W niniejszej sprawie wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi należało uznać za spóźniony. Przyjąć bowiem należało, że przyczyna uchybienia terminu ustała najpóźniej z chwilą doręczenia odpisu postanowienia z 27 listopada 2014 r. o odrzuceniu skargi, tj. w dniu 2 grudnia 2014 r. W uzasadnieniu tego postanowienia została bowiem opisana przyczyna takiego rozstrzygnięcia. Doręczenie postanowienia dorosłemu domownikowi skarżącego należy przy tym uznać za prawidłowe, bowiem w myśl art. 72 § 1 p.p.s.a. jeżeli doręczający nie zastanie adresata w mieszkaniu, może doręczyć pismo dorosłemu domownikowi, a gdyby go nie było – administracji domu lub dozorcy, jeżeli osoby te nie mają sprzecznych interesów w sprawie i podjęły się oddania mu pisma. Siedmiodniowy termin do złożenia wniosku, o którym mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a. rozpoczął swój bieg następnego dnia po doręczeniu postanowienia, tj. 3 grudnia 2014 r. i upłynął z dniem 9 grudnia 2014 r. Tymczasem wniosek o przywrócenie terminu został nadany przesyłką pocztową w dniu 17 grudnia 2014 r., a więc po upływie siedmiodniowego terminu wynikającego z art. 87 § 1 p.p.s.a. Odnosząc się do ewentualnego zarzutu skarżącego, iż o wydaniu postanowienia o odrzuceniu skargi oraz o przyczynach takiego rozstrzygnięcia dowiedział się później niż w dniu 2 grudnia 2014 r. należy stwierdzić, iż jeżeli skarżący prowadzi działalność gospodarczą poza siedzibą swojego przedsiębiorstwa, którego adres podał w skardze, powinien tak zorganizować swoją działalność, aby informacja o istotnej dla niego korespondencji docierała do niego niezwłocznie – co przy dzisiejszych możliwościach technicznych (powszechnie dostępne telefony komórkowe i internet) nie nastręcza żadnych trudności. Dodatkowo skarżący, który z własnej inicjatywy wszczął postępowanie sądowe wnosząc w dniu 4 września 2014 r. skargę, powinien spodziewać się związanej ze swoją sprawą korespondencji sądowej i postarać się o to, aby upoważnione osoby odbierające korespondencję niezwłocznie informowały go o treści pism sądowych. W świetle powyższych okoliczności wniosek o przywrócenie terminu jako spóźniony należało odrzucić na podstawie art. 88 p.p.s.a.