IV Kz 566/19

<p>Sygn. akt IV Kz 566/19</p> <div> <h2>POSTANOWIENIE</h2> <p> Dnia 18 grudnia 2019 r.</p> <p>Sąd Okręgowy w Legnicy - IV Wydział Karny Odwoławczy w składzie:</p> <p>Przewodniczący : SSO Paweł Pratkowiecki</p> <p>Protokolant: st. sekr. sąd. Antonina Kubiena</p> <p>po rozpoznaniu w sprawie <strong> <!-- --> <span class="anon-block">B. M.</span> </strong> </p> <p>skazanego za przestępstwo z art. 62 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii</p> <p>zażalenia skazanego</p> <p>na postanowienie Sądu Rejonowego w Legnicy</p> <p>z dnia 20 listopada 2019 r.</p> <p>w przedmiocie przepadku przedmiotów</p> <p>na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 430;art. 430 § 1)">art. 430 § 1 k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970900557" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny wykonawczy - Dz. U. z 1997 r. Nr 90, poz. 557 (art. 1;art. 1 § 2)">art.1 § 2 k.k.w.</a> </p> <p> <strong> <!-- -->postanawia</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->zażalenie skazanego pozostawić bez rozpoznania. </strong> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Postanowieniem 20 listopada 2019 r. Sąd Rejonowy w Legnicy powołując się na art.. 24 <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970900557" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny wykonawczy - Dz. U. z 1997 r. Nr 90, poz. 557 (§ 1)">§ 1 k.k.w.</a> zmienił orzeczenie o przepadku przedmiotów zawarte w wyroku nakazowym tego Sądu z dnia 11 października 2019 r., sygn. akt II K 1228/19 w ten sposób, że w miejsce zniszczenia wskazał na celowość ich sprzedaży.</p> <p>Na powyższe postanowienie zażalenie złożył skazany i wniósł o zwrot przedmiotów objętych przepadkiem.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy zważył co następuje :</strong> </p> <p>Zażalenie jest niedopuszczalne z mocy ustawy.</p> <p>W pierwszej kolejności należy zauważyć, że podejmując próbę zmiany zawartego w wyroku orzeczenia o przepadku, Sąd Rejonowy powołał się na <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970900557" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny wykonawczy - Dz. U. z 1997 r. Nr 90, poz. 557 (art. 24;art. 24 § 1)">art. 24 § 1 k.k.w.</a> Tymczasem przepis ów ma zastosowanie tylko do zmiany postanowień wydanych w postępowaniu wykonawczym (por. m.in.: uzasadnienie postanowienia Sądu Najwyższego z 25 lutego 2009 r., sygn. I KZP 34/08, OSNK 2009/5/35 oraz K. Dąbkiewicz, Komentarz do K.K.W., teza 15 do art. 24, WKP 2018/LEX). A zatem w tym trybie nie można zmieniać treści prawomocnego wyroku. Oznacza to, przy odpowiednim zastosowaniu reguły z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 118)">art. 118 k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970900557" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny wykonawczy - Dz. U. z 1997 r. Nr 90, poz. 557 (art. 1;art. 1 § 2)">art. 1 § 2 k.k.w.</a>, że kwestionowane postanowienie nie zostało wydane na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970900557" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny wykonawczy - Dz. U. z 1997 r. Nr 90, poz. 557 (art. 24;art. 24 § 1)">art. 24 § 1 k.k.w.</a>, a tym samym nie wchodzi w grę jego zaskarżenie na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970900557" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny wykonawczy - Dz. U. z 1997 r. Nr 90, poz. 557 (art. 24;art. 24 § 3)">art. 24 § 3 k.k.w.</a> </p> <p>Podejmując próbę ustalenia, na jakiej podstawie i w jakim trybie zapadło postanowienie sądu pierwszej instancji trzeba zauważyć, że błędna jest praktyka polegająca na wskazywaniu w wyroku sposobu, w jaki ma się dokonać orzeczony tam przepadek przedmiotów. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 44;art. 44 § 2)">Art. 44 § 2 k.k.</a> nie zawiera w tym zakresie żadnej dyspozycji. Kwestię tę regulują natomiast przepisy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970900557" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny wykonawczy - Dz. U. z 1997 r. Nr 90, poz. 557 (art. 187;art. 188;art. 189;art. 190;art. 191;art. 192;art. 193;art. 194;art. 195)">art. 187-195 k.k.w.</a> Nie jest więc prawidłowe zawieranie w sentencji wyroku (sfera rozpoznawcza), decyzji odnoszącej się do sfery wykonawczej (por. m.in.: postanowienie Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z 15 marca 2011 r., sygn. akt II AKz 157/11, LEX1212492 oraz wyroki - Sądu Apelacyjnego w Lublinie z 10 lipca 2001 r., sygn. akt II AKa 130/01, LEX 49342 i Sądu Apelacyjnego w Katowicach z 19 grudnia 2002 r., sygn. akt II AKa 446/02, LEX 80904).</p> <p>Mając na uwadze powyższe można zaryzykować tezę, że wskazany w wyroku sposób wykonania orzeczenia o przepadku przedmiotów, nie jest wiążący w fazie postępowania wykonawczego, co oznacza, że ów przepadek może się odbyć np. w drodze sprzedaży zamiast zniszczenia. Dla zachowania odpowiedniej przejrzystości celowe jest wydanie w takiej sytuacji stosownego postanowienia. Skoro zaś <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970900557" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny wykonawczy - Dz. U. z 1997 r. Nr 90, poz. 557 (art. 195)">art. 195 k.k.w.</a> nakazuje zniszczyć przedmioty, których wartość jest nieznaczna, to jeśli w postępowaniu wykonawczym okaże się, że owa wartość jest jednak inna, to można zmienić sposób przepadku wskazany uprzednio (i bezpodstawnie) w wyroku stosując <em> <!-- -->a contrario</em> właśnie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970900557" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny wykonawczy - Dz. U. z 1997 r. Nr 90, poz. 557 (art. 195)">art. 195 k.k.w.</a> </p> <p>Reasumując należy uznać, kierując się regułą wyrażoną w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 118;art. 118 § 1;art. 118 § 2)">art. 118 § 1 i 2 k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970900557" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny wykonawczy - Dz. U. z 1997 r. Nr 90, poz. 557 (art. 1;art. 1 § 2)">art. 1 § 2 k.k.w.</a>, że kwestionowane postanowienie zapadło <em> <!-- -->de facto</em> na podstawie stosowanego <em> <!-- -->a contrario</em> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970900557" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny wykonawczy - Dz. U. z 1997 r. Nr 90, poz. 557 (art. 195)">art. 195 k.k.w.</a> Zgodnie zaś z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970900557" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny wykonawczy - Dz. U. z 1997 r. Nr 90, poz. 557 (art. 6;art. 6 § 1)">art. 6 § 1 k.k.w.</a> skazany może złożyć zażalenie tylko w wypadkach wskazanych w ustawie. Żaden przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970900557" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny wykonawczy - Dz. U. z 1997 r. Nr 90, poz. 557 ()">kodeksu karnego wykonawczego</a> nie przewiduje możliwości zaskarżenia postanowienia wydanego na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970900557" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny wykonawczy - Dz. U. z 1997 r. Nr 90, poz. 557 (art. 195)">art. 195 k.k.w.</a> Zażalenie skazanego należało więc pozostawić bez rozpoznania jako niedopuszczalne z mocy ustawy (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 430;art. 430 § 1)">art. 430 § 1 k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970900557" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny wykonawczy - Dz. U. z 1997 r. Nr 90, poz. 557 (art. 1;art. 1 § 2)">art. 1 § 2 k.k.w.</a>).</p> <p>Z wszystkich tych przyczyn orzeczono jak na wstępie.</p> </div>