II SA/Lu 817/07

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Dudek po rozpoznaniu w dniu 23 listopada 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. C. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [..]., Nr [..] w przedmiocie przekazania według właściwości wniosków o przyznanie zasiłku celowego postanawia odrzucić skargę. UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem, wydanym na podstawie art. 65 § 1 kpa, Samorządowe Kolegium Odwoławcze przekazało Ośrodkowi Pomocy Społecznej jako organowi właściwemu, sprawy dotyczące przyznania A. C. zasiłku celowego. Skarga na powyższe postanowienie wniesiona przez A. C. jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu. W myśl art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.), dalej ppsa, skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia przewidziany w ustawie, takie jak odwołanie, zażalenie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy ( art. 52 § 2 ppsa). W rozpatrywanej sprawie przedmiotem skargi jest postanowienie samorządowego kolegium odwoławczego o przekazaniu sprawy innemu organowi jako właściwemu. Na postanowienie w przedmiocie przekazania sprawy organowi właściwemu przysługuje zażalenie (art. 65 § 1 kpa). Jednakże w sytuacji, jak w sprawie niniejszej, gdy postanowienie zostało wydane przez samorządowe kolegium odwoławcze, zażalenie nie przysługuje. Przysługuje natomiast, przewidziany w art. 127 § 3 kpa, wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Przepis ten ma zastosowanie do wydanego w sprawie postanowienia, a to z uwagi na art. 144 kpa, zgodnie z którym w sprawach nie uregulowanych odrębnie do zażaleń mają odpowiednie zastosowanie przepisy dotyczące odwołań. Z akt sprawy wynika, że A. C., po doręczaniu mu zaskarżonego postanowienia, nie skorzystał z uprawnienia do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, mimo stosownego pouczenia. Tym samym skarżący nie wyczerpał przysługującego mu środka zaskarżenia. Z tych względów skargę jako niedopuszczalną należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ppsa.