II SAB/Ol 74/19

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Jezielska po rozpoznaniu w dniu 8 listopada 2019r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. Z. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w E. w przedmiocie świadczenia pielęgnacyjnego postanawia odrzucić skargę. WSA/post. 1 – sentencja postanowienia UZASADNIENIE G. Z., reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, wniosła skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w E. w sprawie świadczenia pielęgnacyjnego. Podała, że w dniu 21 czerwca 2019r. wniosła odwołanie od decyzji organu I instancji, a Kolegium nie wydało decyzji, ani nie poinformowało o terminie załatwienia sprawy. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie z powodu niewyczerpania środków zaskarżenia. Wyjaśniono, iż skarga na bezczynność w niniejszej sprawie winna być poprzedzona ponagleniem skierowanym do Kolegium, a takiego brak jest w aktach sprawy. W odpowiedzi na wezwanie Sądu do nadesłania dokumentu potwierdzającego złożenie ponaglenia pełnomocnik skarżącej, w piśmie z dnia 28 października 2019r. podał, że przed wniesieniem skargi nie było wnoszone ponaglenie do organu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Merytoryczne rozpoznanie zasadności skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018r. poz. 1302 ze zm., dale jako: p.p.s.a.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Z kolei art. 52 § 2 p.p.s.a. określa, że przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. Stosownie do art. 37 § 1 k.p.a. stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli: 1) nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność); 2) postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość). Przy czym zgodnie z art. 37 § 3 k.p.a. ponaglenie wnosi się: 1) do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie; 2) do organu prowadzącego postępowanie - jeżeli nie ma organu wyższego stopnia. W niniejszej sprawie skarga dotyczy przewlekłości Kolegium w rozpoznaniu odwołania od decyzji odmawiającej przyznania świadczenia pielęgnacyjnego. Z uwagi na to, że nie ma organu wyższego stopnia w stosunku do Kolegium, ponaglenie należało wnieść do tego organu. Wniesienie ponaglenia jest bowiem wymogiem formalnym warunkującym możliwość wniesienia skargi na przewlekłość organu do sądu administracyjnego, a jego niespełnienie skutkuje odrzuceniem skargi jako niedopuszczalnej. Wobec powyższego na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 58 § 3 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.