VII SA/Wa 1765/10

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska po rozpoznaniu w dniu 18 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Fundacji [...] na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2010 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego postanawia odrzucić skargę. UZASADNIENIE Wezwaniem z dnia 23 września 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zobowiązał skarżącą Fundację do wykonania zarządzenia Przewodniczącego Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 września 2010 r. w przedmiocie uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 500 (pięćset) zł, a także do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie odpisów skargi i dokumentu określającego sposób reprezentacji, pod rygorem odrzucenia skargi. Z akt sprawy wynika, że do dnia 5 listopada 2010 r. w Rejestrze Opłat Sądowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie nie odnotowano należnej wpłaty z tytułu uiszczenia wpisu sądowego. Skarżąca Fundacja nie uzupełniła również braków formalnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze. zm., zwanej dalej ppsa) Sąd odrzuca skargę, gdy pomimo wezwania nie został uiszczony wpis sądowy. Natomiast na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w/w ustawy Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. W niniejszej sprawie wezwanie do uzupełnienia braków formalnych oraz uiszczenia wpisu zostało skierowane na adres wskazany w skardze. Odbiór wezwania pokwitowano w dniu 27 września 2010 r., a zatem wyznaczony siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków skargi oraz uiszczenia wpisu od skargi upłynął z dniem 4 października 2010 r., w tym czasie skarżąca Fundacja nie dopełniła czynności nakazanych przez Sąd. Wobec powyższego, z uwagi na dyspozycję art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 220 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji postanowienia.