III SA/Wr 663/10

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marcin Miemiec po rozpoznaniu w dniu 3 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi Skarbu Państwa – Gospodarstwa [...] "A" Nadleśnictwo B. na postanowienie SKO w W. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie pozostawienia bez rozpatrzenia odwołania w sprawie określenia zobowiązaniu w podatku od nieruchomości wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia. UZASADNIENIE Pismem z dnia [...] r. Skarb Państwa – Gospodarstwo [...] "A" Nadleśnictwo B., wniósł skargę na opisane w osnowie postanowienie SKO w W. W uzasadnieniu skargi wniesiono o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia, z uwagi na konieczność zapłaty zobowiązań podatkowych w kwocie ponad [...] zł, co spowodowałoby trudne do odwrócenia szkody w prawidłowym funkcjonowaniu skarżącego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), cyt. dalej w skrócie jako "p.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, stosownie do treści art. 61 § 3 p.p.s.a., Sąd na wniosek strony może wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, będących przedmiotem zaskarżenia, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Instytucja ta ma charakter wyjątku od zasady przewidującej, że ostateczna decyzja/postanowienie administracyjne korzystają z domniemania zgodności z prawem i podlegają wykonaniu. Zatem wstrzymanie wykonalności zaskarżonego aktu pozwala na uniknięcie wywołania po stronie skarżącego niekorzystnych skutków aktu w sytuacji, gdy nie zostało w sprawie wydane orzeczenie kończące postępowanie sądowo-administracyjne. Podstawową przesłanką wstrzymania wykonania postanowienia, zgodnie z art. 61 § 3 powołanej wyżej ustawy, jest wykazanie przez wnioskodawcę niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Bez względu jednak na to, czy strona skarżąca poparła swój wniosek przekonującą argumentacją, decydującą kwestią w rozpoznawanej sprawie jest charakter objętego wnioskiem rozstrzygnięcia. Powyższa okoliczność determinuje bowiem ostateczny kształt orzeczenia w przedmiocie objętej wnioskiem kwestii incydentalnej. Zdaniem Sądu, zaskarżone postanowienie (utrzymujące w mocy postanowienie SKO w W. o pozostawieniu odwołania bez rozpatrzenia) nie posiada atrybutu wykonalności, tj. nie nadaje się do wykonania i nie podlega wykonaniu, a przez to nie może wywołać bezpośrednich następstw w postaci niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. W związku z powyższym, na postawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji.