Ppolska.starec← UrzadnikВойти

VII SA/Wa 1788/09

Административные суды2009-10-19
Номер дела
VII SA/Wa 1788/09
Суд
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Дата решения
2009-10-19
Тип
Postanowienie WSA w Warszawie

Судьи

Izabela Ostrowska

Резолютивная часть

Odrzucono skargę

Текст решения

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Ostrowska po rozpoznaniu w dniu 19 października 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] lipca 2009 r. znak: [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami postanawia odrzucić skargę Z. G. UZASADNIENIE W dniu 30 września 2009 r. (data prezentaty Sądu) wraz z odpowiedzą organu na skargę, wpłynęła do Sądu skarga Z. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] lipca 2009 r. znak: [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 z późn. zm.) skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Wskazać należy, iż ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach administracyjnych sprawy wynika, że przesyłka zawierająca odpis zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] lipca 2009 r. znak: [...] została doręczona Z. G. w dniu 22 lipca 2009 r. W związku z tym termin do wniesienia skargi na w/w decyzję upłynął z dniem 21 sierpnia 2009 r. tj. po upływie trzydziestu dni od daty doręczenia stronie skarżącej decyzji. Z akt przedmiotowej sprawy wynika również, że skarżący wniósł skargę na w/w decyzję za pośrednictwem Poczty Polskiej w dniu 26 sierpnia 2009 r. (data stempla Urzędu Pocztowego). Mając na względzie powyższe stwierdzić więc należy, iż skarga Z. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] lipca 2009 r. znak: [...] została wniesiona z uchybieniem ustawowego terminu do jej wniesienia. Z tego też względu, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 w/w ustawy, orzekł jak w sentencji postanowienia.