II SA/Ke 126/09

SENTENCJA Referendarza sądowego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Kielcach Dnia 8 listopada 2010 r. Referendarz sądowy Małgorzata Długońska po rozpoznaniu w dniu 8 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. Ł. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia [...] nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za wykonywanie transportu drogowego bez wymaganej licencji postanawia: przyznać od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach) na rzecz radcy prawnego M. C. kwotę 219,60 zł (dwieście dziewiętnaście złotych sześćdziesiąt groszy), w tym kwotę 39,60 zł (trzydzieści dziewięć złotych sześćdziesiąt groszy) VAT, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach wyrokiem z dnia 17 kwietnia 2009 r. oddalił skargę Z. Ł. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia [...] w przedmiocie kary pieniężnej za wykonywanie transportu drogowego bez wymaganej licencji. Postanowieniem Referendarza sądowego z dnia 2 czerwca 2009 r. ustanowiono dla skarżącego na jego wniosek radcę prawnego z urzędu. Na tej podstawie Okręgowa Izba Radców Prawnych wyznaczyła w dniu 8 czerwca 2009 r. pełnomocnikiem Z. Ł. radcę prawnego M. C.. W dniu 17 czerwca 2009 r. wyznaczony pełnomocnik z urzędu wniósł skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach. Naczelny Sąd Administracyjny w Kielcach wyrokiem z dnia 21 lipca 2010 r. oddalił skargę kasacyjną Z. Ł.. Sąd II instancji nie orzekł o wynagrodzeniu pełnomocnika z urzędu. Radca prawny M. C. w dniu 25.X.2010 r. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej w całości ani w części pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu. Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz.1270 ze zm.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Według § 15 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu ( Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.) koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują: 1) opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3-4 tego rozporządzenia oraz 2) niezbędne, udokumentowane wydatki radcy prawnego. Stosownie do treści § 14 ust 2 pkt 2 lit. b w zw. z pkt 1 lit. c cytowanego rozporządzenia, stawka minimalna za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej w postępowaniu przed sądami administracyjnymi jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji wynosi 180 zł. Należną opłatę za te czynności Sąd podwyższa przy tym o stawkę podatku od towarów i usług (§ 2 ust. 3 cytowanego rozporządzenia). W przedmiotowej sprawie ustalono wynagrodzenie radcy prawnego w kwocie 219,60 zł zł, w tym VAT 39,60 zł. Mając na uwadze powyższe na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z § 14 ust 2 pkt 2 lit. b w zw. z pkt 1 lit. c cytowanego rozporządzenia postanowiono jak w sentencji.