I SA/Wr 839/08

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Kamieniecka po rozpoznaniu w dniu 22 września 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. Z. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu osobowego postanawia: odrzucić skargę. UZASADNIENIE Zarządzeniem z dnia [...] skarżący – L. Z. został wezwany do uzupełnienia braku skargi poprzez uiszczenie wymaganego wpisu sądowego w kwocie 142 zł, w terminie 7 dni od doręczenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłkę sądową zawierającą to wezwanie skarżący odebrał osobiście w dniu [...]. Pomimo upływu zakreślonego terminu skarga nie została opłacona. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył co następuje: Zgodnie z dyspozycją przepisu art. 230 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. zwanej dalej upsa), od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami tymi są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. W myśl art. 220 § 1 upsa sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 3 art. 220 upsa, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, od której nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez Sąd, stosownie do treści art. 220 § 3 upsa. W stanie faktycznym sprawy, zakreślony 7- dniowy termin na uiszczenie skargi rozpoczął swój bieg w dniu [...] i upływał z dniem [...] (czwartek). Do tego też dnia należało najpóźniej uiścić wymagany wpis od skargi. Brak uiszczenia wymaganej opłaty od skargi obligował Sąd do jej odrzucenia, o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu na podstawie dyspozycji art. 220 § 3 upsa orzekł jak w sentencji.