Ppolska.starec← UrzadnikВойти

III SA/Gl 2481/10

Административные суды2010-11-15
Номер дела
III SA/Gl 2481/10
Суд
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Дата решения
2010-11-15
Тип
Postanowienie WSA w Gliwicach

Судьи

Barbara Brandys-Kmiecik

Резолютивная часть

Odmówiono wstrzymania wykonania aktu

Текст решения

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Brandys - Kmiecik po rozpoznaniu w dniu 15 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy sprawy ze skargi J. P. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego w zakresie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. UZASADNIENIE Pismem procesowym datowanym z dnia [...] 2010r. adwokat P. P., pełnomocnik skarżącego, J.P., wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego. Do skargi dołączył wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji motywując to jej nieprawidłowością, charakterem sprawy oraz wszystkimi jej okolicznościami. Organ odwoławczy postanowieniem z [...] r. nr [...] odmówił wstrzymania wykonania decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Jak stanowi art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm., zwaną dalej P.p.s.a.) (pogrubienia Sądu) sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odnosząc powyższe rozważania do przedmiotowej sprawy podnieść należy, że brak jest podstaw do zastosowania instytucji wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji albowiem skarżący w ogóle nie wskazał żadnej z przesłanek wskazanych w art. 61 § 3 Pp.s.a. ograniczając się do podniesienia przekonania o jej nieprawidłowości, podczas gdy na tym etapie sprawy decyzja nie jest oceniana meryttorycznie. Reasumując powyższe na podstawie art. 61 § 3 i 5 P.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji.