II FSK 876/09

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący : Jerzy Rypina po rozpoznaniu w dniu 11 grudnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej J. S. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 9 marca 2009 r. sygn. akt I SA/Rz 51/09 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi J. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia 18 grudnia 2008 r. nr ... w przedmiocie umorzenia zaległości podatkowej postanawia odrzucić skargę kasacyjną. UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem z dnia 9 marca 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie sygn. I SA/Rz 51/09 odrzucił skargę J. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia 18 grudnia 2008 r. w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowej. W uzasadnieniu orzeczenia Sąd wskazał, że skarżąca została wezwana zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 12 lutego 2009 r. do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 500 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone stronie 17 lutego 2009 r., a termin do uiszczenia wpisu upływał z dniem 24 lutego 2009 r. Sąd stwierdził, że w zakreślonym terminie wpis nie został uiszczony, a zatem, zgodnie z art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej p.p.s.a.), postanowił skargę odrzucić. Skargę kasacyjną na powyższe postanowienie wniosła, przez swojego pełnomocnika, skarżąca wnosząc o jego uchylenie w całości oraz o przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, a także o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego według norm przepisanych. Skargę kasacyjną oparto, na podstawie art. 174 pkt 2 p.p.s.a., na naruszeniu przepisów postępowania w sposób mogący mieć istotny wpływ na wynik sprawy: - art. 220 § 1 i § 3 oraz art. 227 § 1 p.p.s.a. - przez bezpodstawne odrzucenie skargi na decyzję, mimo złożenia przez skarżącą zażalenia na zarządzenie z dnia 12 lutego 2009 r. błędnie określającym wpis od skargi w niniejszej sprawie i mimo tego, że zarządzenie to nie stało się do dnia odrzucenia skargi prawomocne, - art. 195 § 1 zdanie 1 p.p.s.a. poprzez orzeczenie o prawidłowości wniesienia skargi na decyzję bez przekazania akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu z pominięciem instancyjnej kontroli prawidłowości określenia wysokości wpisu w niniejszej sprawie; - art. 168 § 1 oraz art. 170 p.p.s.a. przez bezpodstawne stwierdzenie, iż zaskarżone zażaleniem nieprawomocne zarządzenie o ustaleniu wysokości wpisu od skargi wiąże sąd orzekający w sprawie i stronę oraz stanowi podstawę odrzucenia skargi na decyzję mimo, iż zażalenie nie zostało jeszcze rozpoznane przez Naczelny Sąd Administracyjny; - § 1 pkt 1 oraz § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi - poprzez błędne uznanie, iż wpis od skargi na decyzję, utrzymującą w mocy decyzję odmawiającą umorzenia zobowiązania podatkowego, jest wpisem stałym, nie zaś wpisem stosunkowym, zależnym od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem i błędne uznanie, iż w braku uiszczenia wpisu stałego w kwocie 500 zł skarga na decyzje w powyższej sprawie winna zostać odrzucona. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna, jako nienależycie opłacona, podlega odrzuceniu. Stosownie do art. 230 § 1 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Natomiast zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Zasadą wynikającą z powyższego przepisu jest, że przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Jednakże art. 221 p.p.s.a. przewiduje wyjątek w tym zakresie i stanowi, że pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej. Zaś wysokość i szczegółowe zasady pobierania wpisu w postępowaniu sądowoadministracyjnym reguluje rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193 ze zm., dalej: rozporządzenie). Z akt sprawy wynika, że zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie wezwał stronę do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 500 zł. Wpis ustalony został na podstawie § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia, z którego wynika, że jest to wpis stały, przewidziany w sprawach skarg, nieobjętych wpisem stosunkowym, z zakresu zobowiązań podatkowych. Naczelny Sąd Administracyjny, rozstrzygając na podstawie akt sprawy, stwierdza, że na powyższe zarządzenie, wbrew twierdzeniom pełnomocnika strony, nie zostało złożone do sądu kasacyjnego zażalenie. Wobec tego zarządzenie to stało się prawomocne. Stosownie do § 3 w/w rozporządzenia wpis od skargi kasacyjnej wynosi połowę wpisu od skargi, nie mniej jednak niż 100 zł. Należy również zauważyć, iż połowa wpisu stałego jest także wpisem stałym. W świetle powyższego, prawidłowo obliczony wpis od skargi kasacyjnej w przedmiotowej sprawie wynosi 250 zł. Z treści pełnomocnictwa udzielonego przez J. S. radcy prawnemu S. L. wynika, że został on umocowany do sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 9 marca 2009 r., sygn. akt I SA/Rz 51/09. Pełnomocnictwo to nie obejmuje umocowania do zastępowania w innych czynnościach w sprawie. Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że jeśli z zakresu pełnomocnictwa wynika umocowanie zarówno do sporządzenia, jak i wniesienia skargi kasacyjnej, to pełnomocnik ten ma obowiązek uiścić wpis stały w odpowiedniej wysokości, bez wzywania przez sąd. Podobne stanowisko zajął tutejszy Sąd w postanowieniu z dnia 9 maja 2006 r. II OZ 468/06. W rozpatrywanej sprawie od skargi kasacyjnej został uiszczony wpis w wysokości 100 zł, a zatem w wysokości niższej niż wynika to z przytoczonych przepisów prawa. Podkreślenia wymaga fakt, iż uchybienie obowiązkowi należytego opłacenia pisma podlegającego opłacie stałej przez profesjonalnego pełnomocnika przejawia się zarówno na niewniesieniu takiej opłaty lub wniesieniu jej wysokości innej niż określona w przepisach rozporządzenia. Zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego uiszczenie przez pełnomocnika będącego radcą prawnym albo adwokatem stałej opłaty w wysokości niższej od należnej kwoty opłaty stałej, określonej rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r., stanowi uchybienie wymogom zawartym w art. 221 p.p.s.a. i obliguje sąd do odrzucenia środka zaskarżenia bez wezwania o uiszczenie opłaty (por. postanowienia NSA: z 8 lipca 2009, II GSK 558/09, z dnia 8 grudnia 2004 r., OZ 701/04; z dnia 5 kwietnia 2006 r., II OZ 347/06). Mając na uwadze powyższe okoliczności Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 178 p.p.s.a. w związku z art. 180 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.