II FZ 1239/13

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Tomasz Zborzyński po rozpoznaniu w dniu 18 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia T.M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 22 października 2013 r. sygn. akt I SA/Po 639/13 w przedmiocie odrzucenia wniosku o przywrócenia terminu w sprawie ze skargi T.M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia 17 maja 2013 r. nr [...] w przedmiocie odpowiedzialności osób trzecich za zaległości podatkowe spółki postanawia oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Uzasadnienie: Postanowieniem z dnia 12 września 2013 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, po rozpoznaniu wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata, postanowił ustanowić dla skarżącego T.M. adwokata, a w pozostałym zakresie wniosek oddalić. Postanowienie to, wraz z pouczeniem o terminie i sposobie wniesienia sprzeciwu, doręczono skarżącemu w dniu 17 września 2013 r. Skarżący, pismem z dnia 24 września 2013 r., nadanym w placówce pocztowej 25 września 2013 r., wniósł sprzeciw na postanowienie referendarza sądowego. Postanowieniem z dnia 2 października 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił sprzeciw skarżącego, wskazując, że środek zaskarżenia został wniesiony po upływie siedmiodniowego terminu. Wraz z zażaleniem na powyższe postanowienie skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do złożenia sprzeciwu, który umotywował faktem, że między 22 a 24 września przebywał poza miejscem zamieszkania w związku ze śmiercią członka rodziny, wobec czego nastąpiło opóźnienie wysłania sprzeciwu. Postanowieniem z dnia 22 października 2013 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił wniosek o przywrócenie terminu, wskazując, że jego złożenie nastąpiło z uchybieniem terminu. Sprzeciw został nadany w placówce pocztowej 25 września 2013 r., z czego należało wnosić, że w tym dniu ustały przeszkody do dokonania tej czynności procesowej i od tej chwili rozpoczął swój bieg termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu. Na powyższe postanowienie strona wniosła zażalenie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Jak stanowi art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, (Dz. U. z 2012r. poz. 270 dalej P.p.s.a), sąd na wniosek strony przywraca termin do dokonania czynności w postępowaniu sądowym, jeżeli uchybienie terminu nastąpiło bez jej winy. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania uchybienia terminu i należy w nim uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 P.p.s.a). Zgodnie z art. 88 P.p.s.a., spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpoznawanej sprawy, stwierdzić należy, że odrzucenie wniosku przez Sąd pierwszej instancji było w pełni uzasadnione. WSA w Poznaniu słusznie zauważył w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, że skarżący nadał sprzeciw w dniu 25 września 2013 r., co oznaczało, że z tą chwilą ustały przyczyny uchybienia terminu. W dniu następnym rozpoczął więc swój bieg termin określony w art. 87 § 1 P.p.s.a. Złożenie wniosku w dniu 11 października 2013 r. nastąpiło już po upływie terminu określonego w ostatnim z powołanych przepisów, co – stosownie do dyspozycji art. 88 P.p.s.a. – obligowało Sąd pierwszej instancji do odrzucenia wniosku. Ponieważ rozstrzygnięcie tej treści zostało zawarte w zaskarżonym postanowieniu, było ono, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, zgodne z prawem, w konsekwencji zaś, wniesione zażalenie nie mogło zostać uwzględnione. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a.