I SA/Lu 602/18

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Halina Chitrosz-Roicka po rozpoznaniu w dniu 22 listopada 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi D. B. na czynność organu Naczelnika Urzędu Celno-Skarbowego w przedmiocie odmowy potwierdzenia wywozu towaru postanawia odrzucić skargę. UZASADNIENIE Pismem z dnia 9 lipca 2018 r. D. B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na czynność Naczelnika Urzędu Celno-Skarbowego w przedmiocie odmowy potwierdzenia wywozu towaru na podstawie dokumentu "zwrot VAT". Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału I z dnia 17 sierpnia 2018 r., skarżący został wezwany do ustanowienia, w terminie dwóch miesięcy, pełnomocnika do doręczeń mającego miejsce zamieszkania lub siedzibę w Rzeczpospolitej Polskiej, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka zawierająca wezwanie została doręczona w dniu 3 września 2018 r., co znajduje potwierdzenie na zwrotnym potwierdzeniu odbioru (k. 17 akt sprawy). Do chwili obecnej pełnomocnik nie został ustanowiony. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skuteczne wniesienie skargi do sądu administracyjnego wymaga spełnienia warunków formalnych, które zostały dla skargi określone w przepisach prawa. Zgodnie z treścią art. 299 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302), - dalej "P.p.s.a.", jeżeli strona nie ma miejsca zamieszkania lub zwykłego pobytu albo siedziby w Rzeczypospolitej Polskiej lub innym państwie członkowskim Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej lub państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stronie umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym i nie ustanowiła pełnomocnika do prowadzenia sprawy mającego miejsce zamieszkania lub siedzibę w Rzeczypospolitej Polskiej, jest obowiązana wraz z wniesieniem skargi ustanowić pełnomocnika do doręczeń mającego miejsce zamieszkania lub siedzibę w Rzeczypospolitej Polskiej. W razie niedopełnienia tego obowiązku, sąd wzywa stronę, aby uzupełniła ten brak w terminie dwóch miesięcy od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi (art. 299 § 3 P.p.s.a). Wezwanie do ustanowienia pełnomocnika, sąd doręcza pocztą przesyłką poleconą za potwierdzeniem odbioru lub równoważną przesyłką (a zatem w sposób przewidziany w art. 299 § 1 P.p.s.a.). W sprawie niniejszej wobec stwierdzenia, że skarżący nie ma miejsca zamieszkania ani zwykłego pobytu na terenie Rzeczypospolitej Polskiej, został on wezwany do ustanowienia pełnomocnika do doręczeń mającego miejsce zamieszkania lub siedzibę w Rzeczpospolitej Polskiej. Wezwanie zostało prawidłowo doręczone, co znajduje potwierdzenie w zwrotnym potwierdzeniu odbioru (k. 17 akt sądowych). Mimo prawidłowego pouczenia, w zakreślonym terminie skarżący pełnomocnika do doręczeń nie ustanowił, co obligowało sąd do odrzucenia skargi na podstawie art. 299 § 3 P.p.s.a.