I FZ 285/10

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jan Zając po rozpoznaniu w dniu 8 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku doradcy podatkowego G.G. o uzupełnienie postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 września 2010 r., sygn. akt I FZ 285/10 w przedmiocie zażalenia A. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 9 czerwca 2010 r., sygn. akt I SA/Ke 270/10 zasądzające na rzecz skarżącego zwrot kosztów postępowania sądowego w sprawie ze skarg A. M. na decyzje Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 4 grudnia 2007 r. nr od [...] do [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za grudzień 2001 r. oraz styczeń i luty 2002 r. postanawia: oddalić wniosek. UZASADNIENIE Postanowieniem z 23 września 2010 r., sygn. akt I FZ 285/10 Naczelny Sąd Administracyjny, po rozpoznaniu zażalenia skarżącego A. M., uchylił postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z 9 czerwca 2010 r., sygn. akt I SA/Ke 270/10 w przedmiocie kosztów postępowania sądowego i przekazał temu Sądowi sprawę do ponownego rozpoznania. Pismem z 11 października 2010 r. pełnomocnik skarżącego, doradca podatkowy G. G. wniósł o uzupełnienie wskazanego wyżej postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnej poprzez zasądzenie od strony przeciwnej na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Wniosek o uzupełnienie postanowienia nie zasługiwał na uwzględnienie. Należy zauważyć, że zgodnie z art. 209 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a. wniosek strony o zwrot kosztów sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, art. 203 i art. 204 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny, co do zasady nie jest zatem uprawniony do zasądzenia zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego w orzeczeniu, które nie jest jednym z orzeczeń, o których mowa w art. 209 p.p.s.a. Brak jest w tym przepisie podstaw do zamieszczania orzeczenia o zwrocie kosztów postępowania w innych orzeczeniach, kończących postępowanie w danej instancji, niż wymienione w tym przepisie (por. również uchwałę składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z 4 lutego 2008 r., sygn. akt I OPS 4/07, ONSA i WSA 2008/2/23). Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 157 § 1 i § 2 oraz art. 193 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji.