I OZ 848/10

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Leszek Leszczyński po rozpoznaniu w dniu 16 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia B. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 października 2010 r., sygn. akt II SAB/Wa 192/10 odmawiające ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi B. W. na bezczynność Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej w sprawie rozpatrzenia wniosku B. W. z dnia [...] maja 2010 r. o udostępnienie informacji publicznej postanawia oddalić zażalenie UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 7 października 2010 r., sygn. akt II SAB/Wa 192/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) odmówił ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi B. W. na bezczynność Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej w sprawie rozpatrzenia wniosku B. W. z dnia [...] maja 2010 r. o udostępnienie informacji publicznej. W ocenie WSA w Warszawie skarżący nie wykazał, że spełnia ustawową przesłankę warunkującą przyznanie prawa pomocy. Jak wskazano, wnioskodawca odmówił wykonania wezwania z dnia 24 sierpnia 2010 r. Nie nadesłał w szczególności oświadczenia, z jakiego źródła czerpie środki na codzienne utrzymanie. W urzędowym formularzu skarżący nie wykazał zaś żadnego dochodu. Wnioskodawca nie nadesłał również oświadczenia o aktualnej sytuacji rodzinnej i majątkowej oraz oświadczenia, czy jest zarejestrowany jako osoba bezrobotna. Skarżący nie określił też, czy korzysta z pomocy ośrodka pomocy społecznej, co pozwalałoby Sądowi stwierdzić, że znajduje się w niezwykle trudnej sytuacji materialnej. Wnioskodawca w żaden sposób nie był zainteresowany wykazaniem, że jego sytuacja majątkowa nie pozwala na ustanowienie adwokata z wyboru. Z powodu odmowy przedłożenia wymaganych oświadczeń i dokumentów brak jest możliwości oceny sytuacji materialnej skarżącego, w tym aktualnych możliwości płatniczych. Sąd wskazał jednocześnie, że wniosek o przyznanie prawa pomocy został złożony w niniejszej sprawie na urzędowym formularzu, jak wymaga tego art. 252 § 2 P.p.s.a., stąd niezrozumiałe są argumenty powołane w sprzeciwie, że ,,wyeliminowanie przez Sąd wzoru urzędowego formularza uzasadnia sprzeciw od postanowienia referendarza sądowego". Jak podał dalej WSA w Warszawie, dodatkowe oświadczenia i dokumenty nie zostały natomiast w sprawie nadesłane na wezwanie. W zażaleniu na powyższe postanowienie B. W. wskazał, że nie istnieje wymóg zawierania we wniosku o ustanowienie adwokata wniesionego na formularzu oświadczenia, obejmującego dokładne dane o stanie majątkowym, dochodach i stanie rodzinnym. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 252 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wniosek o przyznanie prawa pomocy powinien zawierać oświadczenie strony obejmujące dokładne dane ostanie majątkowym i dochodach, a jeżeli wniosek składa osoba fizyczna, ponadto dokładne dane o stanie rodzinnym oraz oświadczenie strony o stanie rodzinnym oraz oświadczenie strony o niezatrudnieniu lub niepozostawaniu w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym lub rzecznikiem patentowym. Zgodnie zaś z art. 255 p.p.s.a. jeżeli oświadczenie to okaże się niewystarczające do oceny rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego strony lub budzi wątpliwości, strona jest obowiązana złożyć na wezwanie, w zakreślonym terminie, dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego. W niniejszej sprawie Sąd I instancji zarządzeniem z dnia 24 sierpnia 2010 r. wezwał B.W. do złożenia określonych dokumentów i oświadczeń, celem uzyskania informacji o rzeczywistym stanie majątkowym i rodzinnym wnioskodawcy podnosząc jednocześnie, iż jest to niezbędne w ramach postępowania o przyznanie prawa pomocy. To umożliwiłoby bowiem dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych - w świetle art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. - tj. czy wnioskodawca wykazał, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania. Zważywszy zaś na fakt, że skarżący nie przedłożył wskazanych przez Sąd dokumentów, należy podzielić pogląd WSA w Warszawie, że tym samym uniemożliwił Sądowi dokonanie powyższej analizy. W konsekwencji, wniosek B.W. nie mógł zostać uwzględniony. W tym stanie rzeczy, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.