Ppolska.starec← UrzadnikВойти

I SAB/Wr 644/22

Административные суды2022-07-14
Номер дела
I SAB/Wr 644/22
Суд
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Дата решения
2022-07-14
Тип
Postanowienie WSA we Wrocławiu

Судьи

Daria Gawlak-Nowakowska

Резолютивная часть

*Odrzucono skargę

Текст решения

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Daria Gawlak-Nowakowska po rozpoznaniu w dniu 14 lipca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I sprawy ze skargi O. D. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy postanawia: odrzucić skargę. UZASADNIENIE W sprawie, w tut. Sądzie zarejestrowano dwie skargi strony na bezczynność organu w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy: w dniu 13 kwietnia 2022 r., sygn. akt I SAB/Wr 597/22 i w dniu 26 kwietnia 2022 r., sygn. akt I SAB/Wr 644/22. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Skarga w sprawie I SAB/Wr 644/22 podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2022 r., poz. 329; dalej: p.p.s.a.), Sąd wydaje postanowienie o odrzuceniu skargi, jeśli sprawa objęta skargą między tymi samymi stronami jest w toku (lis pendens), lub została już prawomocnie osądzona (res iudicata). Odrzuceniu będzie podlegała skarga w sprawie, w której ze względu na tożsamość podmiotową (tożsamość stron) oraz tożsamość przedmiotową (tożsamość sprawy) wydany został prawomocny wyrok lub toczy się postępowanie (sygn. akt SAB/Wa 117/17; A. Kabat, Skarga, (w:) B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, 2009 r.). Z uwagi na fakt, że sprawa objęta skargą zarejestrowaną w dniu 26 kwietnia 2022 r., sygn. akt I SAB/Wr 644/22 była już między tymi samymi stronami w toku w dniu wniesienia tej skargi, na podstawie powołanego na wstępie art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a., skargę zarejestrowaną w dniu 26 kwietnia 2022 r., sygn. akt I SAB/Wr 644/22 należało odrzucić. Z tych względów Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.