III SA/Wa 2919/17

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Olechniewicz, po rozpoznaniu w dniu 6 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi N. sp. z o.o. z siedzibą w W. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] czerwca 2017 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania postanawia sprostować oczywistą omyłkę pisarską w komparycji postanowienia z dnia 21 listopada 2017 r. o sygn. akt III SA/Wa 2919/17 w ten sposób, iż po "słowach sprawy ze skargi" wpisać "N. sp. z o.o. z siedzibą w W." UZASADNIENIE W komparycji postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 listopada 2017 r. o sygn. akt III SA/Wa 2919/17 omyłkowo nie wskazano, że sprawa toczy się ze skargi N. sp. z o.o. z siedzibą w W. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił, co następuje: W rozpatrywanym przypadku znajduje zastosowanie art. 156 § 1 i § 2 zd. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), dalej: "p.p.s.a." zgodnie z którym sąd – także na posiedzeniu niejawnym – może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. W myśl natomiast art. 156 § 2 zd. 1 p.p.s.a. sprostowanie Sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym. Zgodnie natomiast z przepisem art. 166 p.p.s.a. do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Instytucja sprostowania orzeczeń sądowych (wyroków, postanowień), zarówno w postępowaniu przed sądem cywilnym jak i przed sądem administracyjnym (tożsamość unormowań prawnych) służy przywróceniu rzeczywistej woli składu orzekającego, ilekroć zachodzi pewna niezgodność między rzeczywistą wolą i wiedzą, a ich wyrażeniem na piśmie (por. K. Piasecki Kodeks postępowania cywilnego – komentarz, wyd. C.B. Beck, Warszawa 2001r., s. 1268). Analiza akt sprawy nie pozostawia wątpliwości, że w podlegającym sprostowaniu postanowieniu omyłkowo nie podano w jego komparycji, że sprawa toczy się ze skargi N. sp. z o.o. z siedzibą w W. W związku z powyższym, wobec zaistniałej oczywistej omyłki pisarskiej, Sąd na podstawie art. 156 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.