I SA/Gd 726/09

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Elżbieta Rischka po rozpoznaniu w dniu 9 listopada 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 17 sierpnia 2009 r. Nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2006 r. postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. UZASADNIENIE W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na wyżej opisaną decyzję skarżący wniósł o jej wstrzymanie, argumentując, iż jej wykonanie związane jest z niebezpieczeństwem wyrządzenia mu szkody oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyż wysokość zaległości podatkowej i odsetek przekracza jego możliwości finansowe. Wskazał też, że wykonanie zaskarżonej decyzji w postępowaniu egzekucyjnym może doprowadzić do likwidacji działalności gospodarczej, a w konsekwencji utraty środków utrzymania. Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sąd może na wniosek skarżącego orzec o wstrzymaniu wykonania decyzji w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sąd, wydając orzeczenie w omawianym przedmiocie, powinien swoje rozstrzygnięcie oprzeć zarówno o ocenę wniosku skarżącego, jak i materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy, w aspekcie wystąpienia bądź też niewystąpienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, to jest niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jednakże to na stronie skarżącej spoczywa uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji. Sam fakt istnienia obowiązku wykonania aktu lub czynności organu administracyjnego nie może stanowić przesłanki uzasadniającej wniosek o wstrzymanie wykonania tego aktu lub czynności. W ocenie Sądu, skarżący nie wykazał, by wykonanie zaskarżonej decyzji mogło spowodować skutki, o których mowa w przywołanym przepisie. Nie sposób bowiem uznać za należyte uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji ograniczenia się do ogólnych twierdzeń, że wykonanie zaskarżonej decyzji przekracza możliwości finansowe skarżącego i może doprowadzić do likwidacji prowadzonej przez niego działalności gospodarczej. Sąd nie może ocenić wskazanych okoliczności, gdyż skarżący nie przedstawił jakichkolwiek danych, które pozwalałyby przyjąć, iż wyegzekwowanie czy też dobrowolne uiszczenie przez skarżącego spornej kwoty zobowiązania podatkowego wraz z odsetkami, wyrządzi mu znaczną szkodę, czy też spowoduje trudne do odwrócenia skutki. W sytuacji gdy nie jest znany aktualny rozmiar prowadzonej przez skarżącego działalności gospodarczej, wysokość aktualnie uzyskiwanych z tego tytułu dochodów, czy też ponoszonej straty, jak również brak jest danych dotyczących źródeł i wysokości dochodów osiąganych przez skarżącego z innych źródeł, oraz nieznany jest poziom jego zasobów finansowych, nie ma podstaw do przyjęcia, że w sprawie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu szkody o znacznych rozmiarach lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Należy podkreślić, iż nie przesądza o tym sama wysokość zaległości podatkowej wraz z odsetkami. W tym miejscu wskazać też należy, iż w ocenie Sądu szkoda, o której mowa w przywołanym przepisie, oznacza niemożność jej wynagrodzenia przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie, jak również niemożność przywrócenia rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w tych przypadkach, w których wykonanie decyzji doprowadzi do utraty przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony innym – którego wartość nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego – jak również w tych przypadkach, w których istniałoby niebezpieczeństwo poniesienia straty na zdrowiu lub życiu. Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie przepisu art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.