III SA/Gl 423/08

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Brandys - Kmiecik po rozpoznaniu w dniu 5 października 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] "A." Sp. z o.o. w Z. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług (umorzenia postępowania) p o s t a n a w i a: z urzędu sprostować postanowienie z dnia 14 września 2009r. w ten sposób, że w sentencji oraz w uzasadnieniu sformułowanie: "na postanowienie" zastąpić słowami: "na decyzję" oraz w określeniu przedmiotu sprawy dopisać słowa "(umorzenia postępowania)". UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 14 września 2009r. Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił skargę [...] "A." Sp. z o.o. w Z., wniesioną na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług, wobec nie uiszczenia w terminie stosownej opłaty. Jednakże zarówno w sentencji tego postanowienie, jak i na stronie uzasadnienia (ozn. str. 2) mylnie zawarto sformuło-wanie: "na postanowienie". Natomiast zarówno z całości akt sądowych oraz administracyjnych wynika, że przedmiotem zaskarżenia była w/w decyzja ostateczna. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 156 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) sąd administracyjny może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Przedmiotem sprostowania wyroku mogą być więc niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Wykładnia gramatyczna komentowanego przepisu wskazuje, że wszystkie opisane w nim nieprawidłowości muszą mieć charakter oczywisty, tzn. niebudzący wątpliwości, bezsporny, pewny (por. Słownik języka polskiego..., t. 2, s. 440). Oczywistość wadliwości może wynikać z samej natury niedokładności, błędu lub omyłki, jak też z porównania ich z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami. Wyraża się ona bowiem w tym, że jest natychmiast rozpoznawalna i wynika jednoznacznie z treści orzeczenia. Odnosząc powyższe do przedmiotowej sprawy należy stwierdzić, że zawarcie w sentencji oraz w uzasadnieniu mylnego sformułowania "na postanowienie" zamiast "na decyzję" - stanowi oczywistą omyłkę. Nadto niniejsze sprostowanie postanowienia jest dopuszczalne, gdyż nie ma ono żadnego wpływu na treść orzeczenia Sądu i nie prowadzi do jego zmiany. Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji na zasadzie art. 156 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.