II Kz 295/23

<p>Sygn. akt. II Kz 295/23</p> <div> <h2>POSTANOWIENIE</h2> <p> Dnia 30 stycznia 2024 roku</p> <p>Sąd Okręgowy w Tarnobrzegu, II Wydział Karny w składzie:</p> <p> <strong> <!-- -->Przewodniczący: Sędzia Anna Polańska - Ziobro</strong> </p> <p>Protokolant: Katarzyna Barszcz</p> <p>przy udziale prokuratora Joanny Kukiełki</p> <p>w sprawie <strong> <!-- --> <span class="anon-block">J. G.</span> </strong> </p> <p>na skutek zażalenia Prokuratora Prokuratury Rejonowej w Kolbuszowej</p> <p>w przedmiocie zażalenia na postanowienie Sądu Rejonowego w Kolbuszowej z dnia 20 listopada 2023 r. w sprawie II K <span class="anon-block">(...)</span>o umorzeniu postępowania karnego w sprawie oskarżonego <span class="anon-block">J. G.</span>,</p> <p>na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437;art. 437 § 1)">art. 437 § 1 kpk</a> </p> <p> <strong> <!-- -->postanowił:</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->uchylić</strong> zaskarżone postanowienie i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Kolbuszowej.</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Prokurator Prokuratury Rejonowej w Kolbuszowej w dniu 29 września 2023 roku wniósł do Sądu Rejonowego w Kolbuszowej akt oskarżenia przeciwko <span class="anon-block">J. G.</span> oskarżając go o to, że w dniu 19 sierpnia 2023 roku w <span class="anon-block">D.</span> Woj. <span class="anon-block"> (...)</span> z terenu stadionu sportowego zabrał w celu przywłaszczenia rower marki B’<span class="anon-block"> (...)</span> model <span class="anon-block"> (...)</span> o wartości 706 złotych na szkodę <span class="anon-block">Ł. J.</span>, tj. o przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 278;art. 278 § 1)">art. 278 § 1 kk</a>.</p> <p>Następnie postanowieniem z dnia 20 listopada 2023 r. w sprawie II K <span class="anon-block">(...)</span>Sąd Rejonowy w Kolbuszowej na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 339;art. 339 § 3;art. 339 § 3 pkt. 1)">art. 339 § 3 pkt 1 kpk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 17;art. 17 § 1;art. 17 § 1 pkt. 2)">art. 17 § 1 pkt 2 kpk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 632;art. 632 pkt. 2)">art. 632 pkt 2 kpk</a> umorzył postępowanie karne w sprawie oskarżonego <span class="anon-block">J. G.</span> - sygn. akt II K <span class="anon-block">(...)</span>, kosztami postępowania obciążyć Skarb Państwa.</p> <p>Zażalenie na powyższe wniósł oskarżyciel publiczny, zapadłemu rozstrzygnięciu zarzucił :</p> <p>obrazę przepisów postępowania, a to <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 339;art. 339 § 3;art. 339 § 3 pkt. 3)">art. 339 § 3 pkt 3 k.p.k.</a> przez jego niezastosowanie tj. brak wydania postanowienia o uznaniu Sądu za niewłaściwy, co uniemożliwiło przekazanie sprawy do Sądu właściwego do rozpoznania sprawy o wykroczenie.</p> <p>Podnosząc powyższe wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Kolbuszowej.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd zważył, co następuje:</strong> </p> <p>Zażalenie wywiedzione przez oskarżyciela publicznego zasługuje na uwzględnienie.</p> <p>Kontrola odwoławcza wykazała, iż Sąd Rejonowy w Kolbuszowej dokonał błędnej decyzji w zakresie umorzenia postępowania karnego w stosunku do <span class="anon-block">J. G.</span>.</p> <p>Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 400;art. 400 § 1)">art. 400 § 1 kpk</a> jeżeli po rozpoczęciu przewodu sądowego ujawni się, że czyn oskarżonego stanowi wykroczenie, sąd, nie przekazując sprawy właściwemu sądowi, rozpoznaje ją w tym samym składzie, stosując w dalszym jej toku przepisy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 ()">Kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia</a>. Nie ma konkretnego przepisu w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 ()">Kodeksie postępowania karnego</a> odnośnie stwierdzenia, przed otwarciem przewodu sądowego, że czyn stanowi wykroczenie, a nie przestępstwo.</p> <p>Jednak zgodnie z ugruntowanym stanowiskiem doktryny ujawnienie, że czyn stanowi wykroczenie, przed wyznaczeniem rozprawy powoduje konieczność wydania postanowienia o stosowaniu w dalszym postępowaniu przepisów <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 ()">Kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia</a>. W takiej sytuacji należy się odwołać do uchwały Sądu Najwyższego z 16.11.2000 r., I KZP 35/00, OSNKW 2000/11–12, poz. 92, zgodnie z którą okoliczność, iż uprzedzenia stron o możliwości zakwalifikowania czynu zarzucanego w akcie oskarżenia z innego przepisu prawnego dokonuje sąd – zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 399;art. 399 § 1)">art. 399 § 1</a> – na rozprawie, nie wyłącza możliwości dokonania takiego uprzedzenia w innej fazie postępowania, np. na posiedzeniu wyznaczonym na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 339;art. 339 § 3)">art. 339 § 3</a>. Przyjmując powyższy pogląd i dokonując analizy podstaw decyzji sądu, należy uznać, że są one analogiczne do okoliczności uzasadniających przyjęcie takiej interpretacji na gruncie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 400)">art. 400</a>\ <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 ()">kpk</a>. Dlatego też sąd rejonowy powinien na podstawie komentowanego przepisu w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 399;art. 399 § 1)">art. 399 § 1</a> wydać postanowienie o zmianie trybu postępowania w związku ze stwierdzeniem, że czyn stanowi wykroczenie (zob. szerzej M. Kurowski, D. Świecki, <em> <!-- --> Problematyka...</em>, s. 59 i n.) – vide: Komentarz do <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 ()">Kodeksu postępowania karnego</a> pod red. Dariusza Świeckiego.</p> <p>Przede wszystkim więc w sytuacji gdy ujawniono, że czyn stanowi wykroczenie, przed wyznaczeniem rozprawy po wniesieniu aktu oskarżenia do sądu rejonowego właściwego do rozpoznawania spraw o wykroczenie powinno zostać wydane postanowienie o stosowaniu w dalszym postępowaniu przepisów <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 ()">Kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia</a>.</p> <p>Rację ma Sąd I instancji, iż z dniem 01 października 2023 roku zmianie uległy przepisy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19710120114" title="Ustawa z dnia 20 maja 1971 r. - Kodeks wykroczeń - Dz. U. z 1971 r. Nr 12, poz. 114 ()">Kodeksu wykroczeń</a>, w tym m. in. treść <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19710120114" title="Ustawa z dnia 20 maja 1971 r. - Kodeks wykroczeń - Dz. U. z 1971 r. Nr 12, poz. 114 (art. 119;art. 119 § 1)">art. 119 § 1</a> kw, zgodnie z którym w przypadku kradzieży lub przywłaszczenia cudzej rzeczy ruchomej, wykroczeniem są czyny, gdzie wartość skradzionego lub przywłaszczonego mienia nie przekracza kwoty <span class="anon-block">(...)</span>zł. Przenosząc powyższe na grunt przedmiotowej sprawy, wartość mienia, którego kradzieży miał dopuścić się oskarżony <span class="anon-block">J. G.</span> wynosi <span class="anon-block">(...)</span> zł, zatem czyn zarzucany oskarżonemu nie nosi znamion przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 278;art. 278 § 1)">art. 278 § 1 kk</a>, lecz wykroczenia z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 119;art. 119 § 1)">art. 119 § 1</a> kw.</p> <p>W takiej sytuacji procesowej, skoro Sąd Rejonowy w Kolbuszowej jest właściwy do rozpoznania sprawy o wykroczenie z art. 119 § 1 kw, to winien rozpoznać sprawę w trybie postępowania w sprawach o wykroczenia. W takiej sytuacji akt oskarżenia zastępuje wniosek o ukaranie. Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 15 kwietnia 2010 r. w sprawie III KK 78/10 wyraźnie wskazał, że można orzekać w sprawie o wykroczenie także w oparciu o prokuratorski akt oskarżenia zarzucający przestępstwo, jeżeli okoliczności sprawy wskazują, iż dane zachowanie stanowi tylko wykroczenie, a przy tym prokurator jest także w sprawach wykroczenia uprawniony do oskarżania.</p> <p>Powyższe uchybienia powodują, że rozstrzygnięcie to jest nieprawidłowe. Z tego względu konieczne było jego uchylenie.</p> <p>Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji</p> <p>Sędzia Anna Polańska - Ziobro</p> </div>